“กรี๊ด...นี่ใครน่ะ...ออกไปนะ!”
เสียงใปล่อยออกมาจากปากของน้ำหวาน เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาเนื่องจากมีคนกำลังขย้ำหน้าอกของเธออย่างแรง หญิงสาวดีดดิ้นสู้รบอย่างเอาเป็เอาตาย แต่ดูเหมือนว่าร่างกายที่เย้ายวนจะสู้พละกำลังของร่างกายอันแข็งแกร่งของพ่อเลี้ยงไม่ได้ ไอ้พจน์ทำการฉีกเสื้อนอนผืนบางของหญิงสาวออก จากนั้นจึงมุดหน้าเข้าไปสูดดมความหอมของสองเต้า
“กรี๊ดดดด...ปล่อยนะ...ปล่อย...อ๊างงงงงงง”
ความเสียวที่ปลายจุกแล่นขึ้นสมองจนตัวงอ พ่อเลี้ยงหื่นทำการดูดจุกสีชมพูอย่างหื่นกระหาย มันดูดเหมือนกับตัวเองเป็ทารกไม่หย่านม แถมยังขบกัดและขยี้ฟันไปด้วย
“อ๊างงงง...ปล่อย...อ๊างงง”
จ๊วบบบ...
“อื้อออออ”
ริมฝีปากอวบอิ่มของคุณหนูโดนพ่อเลี้ยงประกบจูบเข้าอย่างจัง ลิ้นสากกร้านยาวลื่นสำรวจโพรงปากอย่างว่อนไว กลิ่นเหล้าขาวเหม็นฉุนส่งกลิ่นไปทั่วห้อง คนที่นอนอยู่ใต้ร่างใช้มือทุบหลังกระทิงตกมันอย่างแรง แต่สิ่งนั้นกลับเพิ่มความหื่นของไอ้พจน์ได้เป็อย่างดี ยิ่งผู้หญิงโต้ตอบมันแรงมากเท่าไหร่ ไอ้พจน์ก็จะยิ่งกระทำความรุนแรงกลับเป็หลายเท่า!
“อ๊างงง...ลุง...ลุงพจน์...ลุงพจน์ใช่มั้ย”
แม้จะอยู่ในความมืด แต่ใบหน้าหยาบกร้านที่อยู่ใกล้ๆ ก็ทำให้มองเห็นได้ลางๆ แถมร่างกายกำยำล่ำสันที่เบียดเสียดอยู่ตามตัวก็คงจะมีแค่พ่อเลี้ยงของเธอคนเดียว หญิงสาวพยายามร้องเรียกสติพ่อเลี้ยงหื่น แต่อนิจจาของเธอ ฤทธิ์เหล้าและราคะของไอพจน์ได้ทำให้หูของมันดับไปแล้ว ในหัวของคนหื่นกามคิดได้อย่างเดียวเท่านั้น นั่นก็คือการสืบพันธุ์ให้ตายกันไปข้าง!
“ปล่อยฉันนะไอ้พ่อเลี้ยงบ้า...อื้อ อื้ออออออ”
หนวดเคราดกดำที่ติดอยู่ริมฝีปากหนาถูไถไปตามใบหน้าของสาวมหาลัย ลิ้นร้อนๆ ต่อสู้กันไปมาเหมือนกำลังอยู่ในสนามรบ ร่างกายที่เคยขัดขืนตอนนี้เริ่มอ่อนระทวย กลิ่นสาบเหงื่อและกลิ่นเหล้าช่างดิบเถื่อนจนใจเต้น ไม่เคยมีผู้ชายในเมืองกรุงคนไหนทำให้น้ำหวานขนลุกได้เพียงนี้!
“เสร็จข้าล่ะ...นางจันทร์”
“เดี๋ยว...ฉันไม่ใช่...อิย๊าาาาาาาาาาา”
ไม่ทันที่น้ำหวานจะปฏิเสธ ใบหน้าคมเข้มก็พุ่งตัวลงไปที่หว่างขาของเธอ โพรงหอยที่เปียกชื้นโดนมือหยาบแห้งแหวกออกจนกว้าง ลมหายใจร้อนๆ ของชายผู้เมามายทำให้ติ่งเสียวของเธอสั่นคลอน แต่เมื่อลิ้นยาวใหญ่จรดไปตามแคมกลีบ ร่างกายระหงก็กระตุกสั่นไปทั้งร่าง!
821
