หลังจากหลวนชุนกับอาเฟยกลับเข้าหออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็พากันดูเทปรายการประกวดการเต้นระดับโลก ทั้งคู่พากันนอนเอกเขนกในท่าสบายๆต่างเชียร์ทีมต่างๆที่เข้าประกวด แม้จะเป็การแข่งขันที่ผ่านไปแล้วเป็เพียงเทปบันทึกแต่หลวนชุนกับอาเฟยก็ยังไม่เคยดู
"ฉันเชียร์ทีม D "หลวนชุนบอกอาเฟย
"ฉันเชียร์ทีม I "อาเฟยเชียร์อีกทีม
เมื่อเพลงจังหวะคึกคักเมามันส์เริ่มขึ้นหลวนชุนก็ลุกขึ้นไปเต้นตามจังหวะ และชวนอาเฟยมาเต้นด้วยกัน หลวนชุนคิดค้นออกแบบท่าเต้นใหม่ๆขึ้นมา ทั้งคู่ดูมีความสุขและสนุกสนาน หลวนชุนะโหมุนตัวกลางอากาศ แต่จังหวะนั้นพลาดจึงเซไปหาอาเฟยอย่างแรง ร่างของทั้งคู่กระเด็นไปบนเตียงด้วยแรงเหวี่ยงต่างคนต่างกอดกันไว้แน่น
"ตุ๊บ!"เสียงร่างกระแทกเตียง ทั้งคู่ลงล้มลงไปด้านข้างในท่าตะแคง
"อาเฟยเป็ไรไหม"หลวนชุนถามเบาๆ
"ไม่ นายล่ะ" ทั้งคู่ยังคงนอนกอดกันอยู่เช่นนั้นและรู้สึกเหมือนพลังงานอะไรบางอะไรบางอย่างมันวูบวาบขึ้น หลวนชุนรู้สึกว่ามืองอาเฟยนั้นอบอุ่น ภาพต่างๆผุดขึ้นมา ั้แ่ตอนที่อาเฟยออกไปตามเขาท่ามกลางหิมะและเป่ามือให้ด้วยไออุ่นพาเข้ามาข้างในห้องดูแลเขาอย่างดีทั้งอาหารการกินต่างๆ กอดปลอบให้กำลังใจในยามที่เขาไม่มีใคร และคอยเป็ห่วงเป็ใยเขามาตลอด ทั้งค่าข้าวค่าหออาเฟยก็จ่ายให้ นายรูมเมดของฉันนายช่างแสนดี หลวนชุนคิดในใจ และซาบซึ้งในตัวอาเฟย ทั้งคู่นอนสบตากันนิ่งอยู่แบบนั้นเนิ่นนาน ความรู้สึกบางอย่างค่อยๆก่อตัวขึ้นในใจหลวนชุน
"อาเฟย นายช่างแสนดีกับฉันมาก ขอบคุณมากนะ"หลวนชุนพูดขึ้น อาเฟยส่งยิ้มให้หลวนชุน
"ฉันเต็มใจทำเพื่อนายหลวนชุน"อาเฟยตอบ
"แล้วนายล่ะ...นายเต็มใจไหมถ้าฉันเอ่อ..."
"อะไรหรือ"หลวนชุนถาม
"ถ้าฉันจะ...จูบนาย"อาเฟยพูดออกมาทั้งที่ปกติเขาเป็คนขี้อาย หลวนชุนใระคนตื่นเต้นกับสิ่งที่ได้ยินจากรูมเมดที่แสนดี ใจเต้นระทึกกำลังสับสนอยู่ว่ามันเกิดอะไรขึ้นระหว่างพวกเขา
อาเฟยไม่รอคำตอบเขาเขาจู่โจมพลิกร่างหลวนชุนขึ้นนอนหงายและโน้มตัวลงไปช้าๆจุมพิตที่ริมฝีปากหลวนชุนเบาๆ หลวนชุนจูบตอบอย่างไม่รังเกียจทุกอย่างมันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและควบคุมตัวเองไม่ได้ นี่ฉันไม่ได้ใจง่ายไปใช่ไหม ก็อาเฟยช่างแสนดีนี่นา ความคิดนึงแวบขึ้นมาเหมือนโลกหยุดหมุนไปชั่วขณะ
เสียงโทรศัพท์มือถือของหลวนชุนดังขึ้น ทั้งคู่สะดุ้งผละออกจากกันและปรับอารมณ์่ แต่ยังััได้ถึงลมหายใจอุ่นๆที่บ่งบอกวาทั้งคู่อยู่ใกล้ชิดกันขนาดไหน หลวนชุนค่อยๆลุกขึ้นและไปหยิบมือถือมาดู
"พี่หลวนเซียน"เขาอุทานออกมา เพราะพี่สาวของเขาที่ไม่ค่อยคุยกันนักไม่เคยโทรหากันสักครั้งจู่ๆเธอก็โทรมาแบบนี้มีเื่อะไรกัน เขากดรับสาย
"พี่หรือฮะ"
"อาชุน"
"ฮะพี่"
"พี่ติดต่อแม่ไม่ได้เลย แล้วเธอติดต่อแม่ได้หรือเปล่า"พี่สาวของเขาถาม
"ไม่ฮะ ผมติดต่อแม่ไม่ได้เหมือนกัน"หลวนชุนตอบพี่สาวกลับไปทั้งคู่สนทนากันอยู่พักนึง
"แล้วเธอมีค่าหอค่าข้าวไหมล่ะอาชุน"หลวนเซียนถาม
"เอ่อ...ผมก็พยายามทำงานพิเศษอยู่ฮะพี่ และอีกอย่างรูมเมดผมเขาก็ช่วยเหลือผมมาตลอด"หลวนชุนมองไปทางอาเฟยอย่างซาบซึ้ง
"ทำไมไม่บอกพี่ละอาชุนเราพี่น้องกันนะ"พี่สาวของเขาพูดทำเอาหลวนชุนร้องไห้ออกมาด้วยความตื้นตันใจ
"ขอบคุณพี่มากนะฮะ พี่หลวนเซียน"หลวนชุนกล่าวขอบคุณพี่สาว ซึ่งเธอบอกว่าจะโอนเงินมาให้เขาใช้จ่ายในเบื้องต้นและเธอจะลางานมาหาเขาในอาทิตย์หน้า หลวนชุนดีใจมาก ที่อย่างน้อยก็ได้รู้ว่า พี่สาวรักและห่วงเขาเพียงใด
"เรามีกันสองคนพี่น้องนะอาชุน"เสียงของพี่สาวยังก้องอยู่ในหู เป็คำพูดที่เพราะที่สุดในโลกตอนนี้เลยสำหรับเขา เป็คำพูดที่ทำให้เขาอยากมีชีวิตอยู่ต่อ จากที่คิดว่าไม่เหลือใครแล้ว ในชีวิตเพราะเขาไม่สนิทกับพี่สาวเลยที่ผ่านมาแทบจะไม่มองหน้ากันด้วยซ้ำ
"พี่หลวนเซียนพี่สาวของผม...พี่ฮะ...พี่ของผม"เขาพึมพำกับตัวเองเบาๆและร้องออกมาหลังจากพี่สาววางสายไปแล้ว
อาเฟยส่งทิชชู่ให้หลวนชุนเช็ดน้ำตาและดีใจกับเขาด้วยเพราะได้ยินได้ฟังที่หลวนชุนสนทนากันกับพี่สาวในวันนี้
หลวนชุนโผเข้ากอดอาเฟย อาเฟยโอบกอดหลวนชุนไว้เช่นกัน
"ฉันดีใจกับนายด้วยนะอาชุน"
"ขอบใจนะอาเฟยที่อยู่ข้างๆฉันมาตลอด ฉันดีใจมากที่พี่สาวของฉันเขาคุยกับฉัน เขารักฉัน เขาไม่ได้เกลียดฉัน"หลวนชุนยังคงพร่ำด้วยความดีใจ
เมื่อทั้งคู่ผละออกจากกัน อาเฟยก็บรรจงจุมพิตหลวนชุนเบาๆเหมือนมีแรงดึงดูดอะไรบางอย่างให้ทั้งคู่รู้สึกสปาร์คขึ้นมาอีกครั้ง มันเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วตามที่ใจปรารถนาไม่อาจห้ามได้ หลวนชุนจูบตอบอาเฟยอย่างดูดดื่มและก่อนที่ทั้งคู่จะไปไกลกว่านี้หลวนชุนก็ผละออก
"แค่จูบนะ"หลวนชุนบอกอาเฟยเบาๆ ทั้งคู่ต่างคนต่างเขินหอบหายใจถี่
"นายรู้ไหม นี่มันจูบแรกของฉันเลยนะ"หลวนชุนพูดต่อ
"ฉันก็เหมือนกัน แล้วนายรู้สึกดีไหม เอ่อ...หมายถึงเมื่อครู่น่ะ "อาเฟยพูดพร้อมขยับแว่นสายตาแบบเขินๆ
"ก็ดีนะ...ทำไมนายถึงจูบฉันละ"หลวนชุนถามด้วยความอยากรู้
"คือว่าฉัน....ฉันเอ่อ...ฉันแอบชอบนายั้แ่แรกพบ"อาเฟยสารภาพ หลวนชุนอึ้งไปนิดนึงนี่เขาไม่เคยรู้เลยว่าอาเฟยรูมเมดร่วมห้องคิดอะไรกับเขามาตลอด หลวนชุนรู้สึกดีที่มีอาเฟยอยู่ข้างๆและจูบนี้ก็ทำให้รู้ดีต่อใจ แต่ว่าถ้าหากถามว่าชอบอาเฟยไหม หลวนชุนยังตอบไม่ได้แต่รู้สึกผูกพันธ์อย่างบอกไม่ถูก
"นายน่ะ...จะซ้อมเต้นต่อไหม"อาเฟยถามกลบเกลื่อนเื่เมื่อครู่
"อืม!ก็ดีนะ"หลวนชุนตอบและสลัดความคิดเมื่อครู่ออก
อาเฟยลุกขึ้นแล้วยื่นมือมาให้หลวนชุน เขาจับมืออาเฟยแล้วลุกขึ้นพร้อมกับออกสเต็ปท่าทางเคลื่อนไหวไปตามจังหวะดนตรี
"วันหลังฉันจะทำคลิปที่นายเต้นลงโชเชียลให้นะ"อาเฟยบอก หลวนชุนยิ้มขอบคุณ
1K
