Posher พอร์ช : รักให้ลืม

ติดตามความเคลื่อนไหวของแต่ละตอนได้ที่ IG : that.striped.spiderr
ตอนที่3
คืนที่เร่าร้อน
ชายหนุ่มร่างสูงกับหญิงสาวร่างบางกำลังถูกมอมเมาด้วยจูบอันร้อนแรงที่เผาผลาญสติสัมปชัญญะจนหมดสิ้นสายตาเต็มไปด้วยความปรารถนาที่ปกปิดไม่มิด อารมณ์ความรู้สึกถูกปลดปล่อยออกมา ริมฝีปากทำงานต่อเนื่องไม่เว้นช่องว่างให้หายใจ
ปัง
หญิงสาวถูกเขามอมเมาด้วยจูบอันร้อนแรงถูกดันร่างเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็วจนกระทั่งได้ยินเสียงปิดประตูถึงได้ตั้งสติและลืมตาขึ้นมามองบริเวณรอบข้างที่ดูไม่คุ้นเคยรวมถึงผู้ชายตรงหน้าอีกครั้ง
ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมร่างกายของเธอถึงได้ตอบสนองต่อการกระทำที่ไร้ยางอายแบบนี้แถมยังดูเหมือนจะชอบทุกััทุกการกระทำของเขาอีก
หน้าไม่อายจริงๆ
ใบหน้าที่หล่อเหลาอยู่ใกล้เธอมากจนเห็นขนตาเป็แพยาวเรียงสวยจมูกโด่งสไตล์ฝรั่งเอียงไปมาตามริมฝีปากที่กำลังพรากลมหายใจของเธอไป
“อื้อ…”
เขาผลักให้เธอนอนราบก่อนจะจัดการคร่อมร่างบางไว้ทั้งที่ริมฝีปากยังคงดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่างราวกับ้าดูดกลืนชีวิตของเธอไปฝ่ามือหนาจัดการปลดกระดุมบนร่างของตัวเองโยนทิ้งไปบนพื้นก่อนจะปลดกระดุมของเธอจนเหลือแค่เสื้อกล้ามสีขาวบางแนบเนื้อ
นิ้วมือหยาบกร้านลูบไล้เรือนร่างผ่านผ้าบางช้าๆเพื่อลองเชิงความปรารถนาของเธอหน้าอกนุ่มถูกบีบคลึงจนเธอสะดุ้งใ
“เดี๋ยว…”
จันทร์เ้ายกมือขึ้นแตะหน้าอกแกร่งไว้พลางทุบเบาๆพยายามส่งเสียงเพื่อเรียกสติของชายหนุ่มเหนือร่างแต่กลับไม่สามารถทำให้เขาหยุดการกระทำดังกล่าวได้
“คุณ…เดี๋ยว…”
พอร์ชถอนริมฝีปากและผงกศีรษะขึ้นมามองหน้าเธอด้วยดวงตาร้อนแรงเต็มไปด้วยปรารถนา
“คือ…”
“คุณก็อยากไม่ใช่เหรอ” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงแหบพร่าก่อนจะโน้มใบหน้าไปที่ติ่งหูและเริ่มใช้ลิ้นไล้เลียจนร่างบางสะท้านเกร็ง
“แต่…”
“ผมจะไม่ทำให้คุณเจ็บ…”
จันทร์เ้าไม่ใช่ผู้หญิงเจนจัดในเื่อย่างว่าเธอเคยมีแฟนมาแล้วสองคน แต่ก็ยังไม่เคยััถึงเนื้อถึงตัวกันมากขนาดนี้นี่เป็ครั้งแรกที่กำลังมีผู้ชายร่างใหญ่ใช้มือสอดเข้าไปในเสื้อกล้ามค่อยๆลูบไล้เอวขึ้นมาจนถึงเนินหน้าอก
ให้ตายเถอะจันทร์เ้า!!
การกระทำของเขามันอุกอาจมากเกินไปแต่ทำไมเธอกลับไม่สามารถปฏิเสธได้เลยซ้ำยังหลับตาเหมือนกำลังรอคอยอะไรบางอย่างอีก
“อ่ะ”
ชายหนุ่มเริ่มถอดเสื้อกล้ามตัวแนบเนื้อของเธอออกอย่างรวดเร็วเหลือเพียงบราเซียร์สีสวยที่ยังปกปิดส่วนบนอยู่จากนั้นก็ใช้ริมฝีปากจุมพิตไปที่เนื้อตัวของเธอช้าๆเพื่อลิ้มลองความหอมหวานที่กำลังมอมเมาให้เขากลายเป็คนโหยหาความ้ามากขนาดนี้
จันทร์เ้าถูกครอบงำจนสติเริ่มเลือนหายริมฝีปากเม้มแน่นด้วยความเขินอาย ร่างกายกำลังถูกเผาผลาญด้วยเพลิงไฟที่เร่าร้อนของร่างกายทั้งสองคน
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ยังคงย้ำเตือนอยู่ในใจก็คือ ‘ความกลัว’
“ฉัน…ไม่เคย”จันทร์เ้าตัดสินใจเอ่ยประโยคนั้นด้วยท่าทางเงอะงะ
“…” ชายหนุ่มแน่นิ่งไปฝ่ามือชะงักกลางคันทำให้อารมณ์ปรารถนาของเธอถูกขัดจังหวะอย่างน่าใเธอไม่ได้พูดแบบนี้เพื่อให้เขาหยุดนะ
พอร์ชไม่คิดว่าผู้หญิงคนนี้จะเป็สาวบริสุทธิ์ที่ไม่เคยผ่านการมีเพศัักับใครมาก่อนร้อยทั้งร้อยยังไงไม่มีทางเจอเพราะส่วนใหญ่สังคมสมัยนี้มักเปิดกว้างเกี่ยวกับเื่นี้อย่างมากน้อยคนนักที่จะเก็บพรหมจรรย์ไว้ให้ผู้ชายที่จะแต่งงานด้วยและเขาก็ยังไม่เคยเจอคนประเภทนั้น
นี่คือครั้งแรกที่เขาตระหนักได้ถึงความกังวลในการสานสัมพันธ์ทางร่างกายกับใครสักคนหนึ่งถึงแม้พรุ่งนี้ตื่นขึ้นมาเราจะกลายเป็คนแปลกหน้าต่อกันก็ตามทีเขาก็มีความรู้สึกว่าไม่สมควรที่จะสร้างความทรงจำแย่ๆให้ใคร
ใช่เขายังไม่พร้อมกับความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้
“ผม…ขอโทษ” เขาค่อยๆดันตัวเองลุกขึ้นเพื่อเปิดช่องว่างให้เธอได้เตรียมตัวจากไปแต่มือบางอ่อนนุ่มกลับจับท่อนแขนของเขาไว้พลางมองมาด้วยสายตาเว้าวอน
“คือฉัน…”
อย่าใช้สายตามองเขาแบบนั้นนะไม่อย่างนั้นเขาอาจจะทำอะไรไปมากกว่านี้
“ผมไม่…”เขาจะบอกว่า ‘ผมไม่อยากทำอีกแล้ว’ แต่กลับพูดไม่ออกเพราะดันขัดกับความรู้สึกที่พรั่งพรูอยู่ในตอนนี้เธอเป็คนจุดชนวนให้เขาอยากจะร่างกายนี้
“ฉันไม่เป็ไรค่ะ”
จันทร์เ้ากัดฟันตอบกลับอย่างเด็ดขาดเมื่อเห็นเขาหยุดทุกอย่างทั้งที่ร่างกายของเธอตอบสนองต่อรสััที่แสนวิเศษ…ไม่เห็นจะเป็อะไรเลย เธอเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเื่อย่างว่า…มันจะทำให้รู้สึกดีมากแค่ไหน
“ผม…”
“ฉัน้าคุณค่ะ”
ประโยคหน้าไม่อายถูกเอ่ยขึ้นก่อนจะเอื้อมมือไปโอบรอบลำคอเขาไว้รั้งท้ายทอยให้เข้ามาใกล้จนริมฝีปากประกบกันอีกครั้งจากนั้นก็ใช้ความรู้ที่เพิ่งเรียนมาจากเขาเมื่อกี้บดเบียดขบกัดอย่างเด็กน้อย
“ถ้าคุณไม่ห้าม ผมจะไม่หยุดแล้วนะ” เขาพูดขึ้นน้ำเสียงอู้อี้แหบพร่าพลางใช้ฝ่ามือสอดเข้าด้านหลังของเธออย่างชำนาญ
จันทร์เ้าพยักหน้าตอบรับถูกความหอมหวานดูดกลืนสติสัมปชัญญะอีกครั้งก่อนจะโดนเขาปลดตะขอเสื้อในออกทิ้งลงข้างเตียงเพียงเสี้ยววินาที
เธอลืมตาด้วยความใรีบยกมือขึ้นปกปิดหน้าอกไว้แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเขายังคงใช้ฝ่ามือบีบคลึงหน้าอกเธอช้าๆจนร่างบางโอนอ่อนต่อการกระทำที่อ่อนโยนปล่อยปละละเลยความเขินอายทำให้ท่อนแขนถูกวางไว้ข้างลำตัวแทน
ริมฝีปากของเขาตอบกลับด้วยความรุนแรงอีกครั้งและ่ชิงลมหายใจจนแทบจะหายใจไม่ออก
บรรยากาศและความปรารถนาเริ่มคุกรุ่นมากยิ่งขึ้นมีเสียงเนื้อเสียดสีกัน ลิ้นเกี่ยวพันกันอย่างไม่ลดละเวลาผ่านไปเนิ่นนานเธอมารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ร่างกายถูกลมแอร์จนเริ่มหนาวสั่นทำให้รู้ว่าบนตัวไม่มีเสื้อผ้าเหลืออยู่เลยสักชิ้นเดียว
แล้วสักพักก็มีฝ่ามืออุ่นััไปที่ส่วนกึ่งกลางลำตัวของร่างกายจนเธอสะดุ้งใ
“อ่ะ”
“ไม่เป็ไร…ไม่ต้องเกร็ง”น้ำเสียงอบอุ่นทำให้เธอคลายความกังวล ร่างกายอ่อนแรงและจ้องมองดูแววตาเปล่งประกายของเขาแทน
นิ้วมือหยาบค่อยๆคืบคลานเข้าไปในจุดอ่อนไหวที่สุดร่างบางแอ่นเอวขึ้นเพราะความเสียวซ่านที่เริ่มก่อตัว เตรียมพร้อมน้อบรับความปรารถนาที่เขามอบให้อย่างว่าง่าย
ชายหนุ่มขยับนิ้วถูไถบริเวณปากถ้ำเล็กน้อยก่อนจะเข้าออกช้าๆเพื่อให้ความแน่นคลายความเกร็งพร้อมกับความชุ่มชื้นถูกปลดปล่อยออกมาปฏิกิริยาของเธอทำให้เขาพอใจมาก
“อื้อ…” เธอเม้มปากแน่นดวงตาฉ่ำน้ำกำลังเรียกร้องรสจูบของเขา
พอร์ชประกบริมฝีปากลงไปใช้ลิ้นดูดกลืนทุกสิ่งอย่างพร้อมทั้งออกแรงส่วนล่างให้เธอััถึงความสุขอีกครั้งและครั้งนี้ก็ทำให้เธอร้องครางพลางกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำรักออกมาจนเขาเริ่มจะทนไม่ไหวอีกแล้ว
เขาเอื้อมมือไปจับัผงาดกึ่งกลางลำตัวจ่อไปที่โพรงรักของเธอริมฝีปากจุมพิตไปที่ลำคอ ไหปลาร้า เนินอก และปลายยอดปทุมถันก่อนจะดันส่วนนั้นเข้าไปช้าๆ
“แน่น…”
“ฉันเจ็บ”
ส่วนนั้นของเขาทั้งใหญ่ทั้งอุ่นแถมยังรับรู้ได้ว่าเป็ส่วนที่มีชีวิตที่มีพลังมหาศาล…จะได้ให้เธอกลัวได้ยังไง
ชายหนุ่มเลื่อนใบหน้าขึ้นไปมองเธอใช้มือข้างหนึ่งเกลี่ยผมที่ปรกลงมาแ่เบา
“ไม่ต้องเกร็ง ถ้าคุณไม่ไหวให้บอกผม”
“อื้อ”
เขาใช้ริมฝีปากกดปากเธอไว้อย่างรุนแรงอีกครั้งพลางดูดดึงให้เธอละความสนใจจากส่วนล่างที่กำลังถูกบางอย่างที่ใหญ่แน่นดันเข้าไปช้าๆ
“อื้อ”
เขาพอรู้มาว่าครั้งแรกของผู้หญิงจะเจ็บถึงได้พยายามอ่อนโยนกับเธอให้ได้มากที่สุด
จันทร์เ้าไม่คิดว่าจะเจ็บจนเหมือนเนื้อกำลังฉีกขาดเธอใช้ลิ้นดูดลิ้นเขาไว้เพื่อให้ลืมความเ็ปที่กำลังจะเกิดขึ้นมันเป็แค่่วินาทีเดียวที่ดันส่วนนั้นเข้ามาด้านในได้สำเร็จฝ่ามือบางจิกเข้าไปที่แผ่นหลังแกร่ง เธอััได้ว่ามีบางอย่างกำลังขยายและมันก็อุ่นมากๆเลยด้วย
“ไหวไหม” ชายหนุ่มถามขึ้นขณะที่ริมฝีปากยังคงแตะกับปากเธอ
เธอเม้มปากแน่นพยักหน้าหงึกหงักหลับตาลงเพื่อรับมือกับความเปลี่ยนแปลงของส่วนกึ่งกลางที่กำลังขยายใหญ่ขึ้นอีก…ถึงจะทรมานแต่มันกลับทำให้เธอรู้สึกดีไปพร้อมๆกัน
เขาขยับตัวเองเข้าออกช้าๆเพื่อให้เธอคุ้นชินกับความรู้สึกซาบซ่านลมหายใจเริ่มหนักหน่วงเพราะเขาก็รู้สึกแแ่จนเจ็บไม่แตกต่างจากเธอยิ่งได้ยินเสียงครางก็เหมือนกับปลุกอารมณ์กระตุ้นบางอย่างให้เขาเริ่มเร่งความเร็วกระแทกแรงมากขึ้น
เธอหอบหายใจถี่กระชั้นเป็จังหวะตามแรงปล่อยให้เขาปรนเปรอความสุขที่เอ่อล้นจนกระทั่งครั้งสุดท้ายที่เขาคำรามในลำคอและแรงกระแทกทำให้ร่างบางกระตุกถี่ไปพร้อมกัน
แต่มันไม่ได้หยุดแค่นั้นเพราะเสียงเนื้อกระทบกันยังคงดังก้องไปตลอดทั้งคืน
______________________________
อ่านแล้วฝากกดไลค์ ฝากคอมเมนต์ด้วยนะคะ เป็กำลังใจเล็กๆให้ไรท์มีกำลังใจจะเขียนต่อ