ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

ตอนที่ 242 ไล่ล่า

"พระเจ้า...นั่นมันกวางมิตินี่?"

หัวหน้าหน่วยสำรวจจากแคมป์กลาง “อังเก้” เอ่ยอย่างไม่เชื่อสายตาขณะมองเห็นสัตว์ประหลาดเหล่านั้นเดินตามกลุ่มคนออกมาช้า ๆ

พาริสไม่เอ่ยสิ่งใด แต่สายตาของเขาไม่เคยละจากภาพการเคลื่อนไหวของคนเหล่านี้ในฐานะหัวหน้าทีมครั้งนี้เขารู้ดีว่าเขาต้องรักษาความเยือกเย็นเอาไว้เพื่อไม่ให้ทีมเสียสมาธิทุกอย่างต้องอยู่ในความควบคุม

“พวกมันกักเก็บและลำเลียงของจำนวนมาก...โดยใช้ถุงบนท้องของกวางมิติเหล่านี้”

อังเก้าพึมพำเบา ๆ แต่ยังไม่มีคำตอบทีมของเขาสังเกตเห็นว่ากลุ่มก่อการร้ายเหล่านี้กำลังมุ่งหน้าลงจากหุบเขาอย่างช้า ๆเหมือนกับมีเป้าหมายที่แน่นอน

"รายงานหน่วย...เราพบเป้าหมายแล้ว!" พาริสสั่งการทันที น้ำเสียงมั่นคงและเฉียบขาด

"เป้าหมายกำลังลำเลียงของโดยมีผู้ใช้พลังระดับ 5 ถึงสองคน ในการคุ้มกันครั้งนี้!”พาริสเอ่ยผ่านเครื่องมือสื่อสารให้เจ้าหน้าทุกคนรับทราบ

แม้จะเงียบสงบแต่ทุกคนในทีมรู้ดีว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่การจู่โจมเริ่มต้นขึ้นมันจะเป็นสงครามที่พวกเขาไม่อาจคาดเดาผลลัพธ์ได้

จากมุมซุ่มในป่าที่ห่างไกลทุกสายตาจับจ้องไปยังกลุ่มก่อการร้ายและสัตว์ประหลาด

ท่ามกลางความเงียบสงัดที่ปกคลุมหุบเขาราวกับเวลาหยุดหมุน กลุ่มก่อการร้ายสมาคมใต้ดินยังคงก้าวเดินอย่างมั่นคงสายตาของพวกเขากวาดมองไปทั่วทิวทัศน์ที่เปิดโล่งทุกอย่างดูเหมือนจะราบรื่น…จนกระทั่งหนึ่งในนั้น หัวหน้ากลุ่มชายในชุดคลุมผู้ถือปืนพลังระยะไกลสะพายข้างรู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่ผิดปกติ

เขาหยุดเดินทันที สัญชาตญาณของผู้ใช้พลังระดับสูงที่ถูกฝึกมาอย่างยาวนานส่งสัญญาณเตือนเขาหันไปส่งสัญญาณด้วยมือให้กลุ่มหยุดก้าวเท้าพวกเขาทั้งหมดหยุดนิ่งราวกับเป็นหนึ่งเดียว

“พวกมันดักรอเราอยู่...!”

เสียงแผ่วเบาของหัวหน้ากลุ่มดังออกมาใต้ผ้าคลุมดวงตาแข็งกร้าวของเขากวาดมองไปยังป่าทึบด้านข้างเสียงหายใจแผ่วเบาของเจ้าหน้าที่หน่วยความมั่นคงบางคนซึ่งซ่อนตัวอยู่ไม่สามารถหลบหนีจากการรับรู้ที่เฉียบแหลมของเขาได้

เขารีบใช้มือส่งสัญญาณให้ทุกคนเตรียมพร้อมเงาของปืนพลังถูกเลื่อนเข้าที่และสมาชิกคนหนึ่งของกลุ่มก่อการร้ายสังเกตเห็นเงาเลือนลางบางอย่างที่ซ่อนอยู่หลังพุ่มไม้ในระยะไกล

“หน่วยความมั่นคงอย่างนั้นรึ...!”

หัวหน้ากลุ่มพึมพำเสียงต่ำดวงตาสีเข้มของเขาฉายแววร้ายกาจ รู้ดีว่าการเผชิญหน้าครั้งนี้ไม่ควรเกิดขึ้น ณเวลานี้ หากพวกเขาถูกจับได้แผนการจะพังทลายทั้งหมด

เขาหันไปหาลูกทีมขยับปากพูดอย่างรวดเร็วแต่ไร้เสียง จากนั้นทำมือเป็นสัญญาณ

 พวกเขาทุกคนพยักหน้าอย่างเข้าใจบทเรียนในการหลบหนีจากการซุ่มโจมตีเป็นสิ่งที่พวกเขาได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี

ทันใดนั้นกลุ่มก่อการร้ายแยกย้ายกันออกเป็นสองสายอย่างรวดเร็วคล้ายกับฝูงหมาป่าที่กระจายตัวเมื่อรับรู้ถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามาเสียงฝีเท้าของพวกเขาเงียบกริบแม้จะรีบเร่งแต่ทุกก้าวกลับนุ่มนวลจนแทบไม่มีเสียงใดๆ รบกวนสภาพแวดล้อมรอบตัว

หัวหน้ากลุ่มพึมพำคำสั่งเป็นรหัสลับสัตว์แปลงรูปร่างคล้ายกวางที่เคยเดินตามอย่างเชื่องช้าพลันแปรสภาพเป็นสิ่งมีชีวิตที่ดุร้ายและว่องไว มันกระโดดพุ่งไปตามเนินเขาและหุบเหวเหมือนกับว่ามันเกิดมาเพื่อทำสิ่งนี้หนามแหลมบนสันหลังของมันชูชันขึ้น พร้อมที่จะจู่โจมทุกสิ่งที่ขวางทาง

“พวกมันรู้ตัวแล้ว!” เสียงพาริสดังขึ้นจากเครื่องส่งสัญญานในหมวกโลหะของเจ้าหน้าที่ทุกคน

“เตรียมพร้อม!

“ปัง!”

เสียงปืนพลัง ดังขึ้นจากอีกฟากหนึ่งของหุบเขากระสุนพุ่งเข้าหาพุ่มไม้ที่เจ้าหน้าที่บางคนซ่อนตัวอยู่ทำให้พวกเขาต้องกระโดดหลบหลีกอย่างรวดเร็วแต่ทุกการกระทำของกลุ่มก่อการร้ายเป็นการถ่วงเวลา พวกมันใช้การยิงเบนความสนใจก่อนจะล่าถอยลงจากหุบเขาอย่างว่องไว

ฝีเท้าของพวกมันเร่งเร็วขึ้นตามสภาพภูมิประเทศที่ลาดลงเสียงกรอบแกรบของหินและดินที่ถูกเหยียบแหวกออกเป็นทางเจ้าหน้าที่บางคนพยายามเล็งปืนตามหลังไปแต่สัตว์ประหลาดที่เหมือนกวางนับสิบตัวก็กระโดดสลับเข้ามาขวางพวกเขาไว้ทำให้การยิงเป็นไปไม่ได้อย่างแม่นยำ

พาริสกัดฟันกรอดดวงตาแข็งกร้าวเต็มไปด้วยความหงุดหงิดที่ไม่อาจจับกุมเป้าหมายได้ในครั้งนี้

“พวกมันเป็นทหารที่ถูกฝึกมาอย่างดี...!”

ขณะที่เจ้าหน้าที่ทุกคนยังอยู่ในจุดซุ่มพวกเขาต้องเฝ้ามองดูการล่าถอยที่เป็นระบบของกลุ่มก่อการร้ายที่กำลังหลบหนีลงจากหุบเขาไปคล้ายกับเงาที่กลืนหายไปในความมืดแห่งป่าลึก

เสียงฝีเท้าที่รีบร้อนของกลุ่มก่อการร้ายและสัตว์แปลงรูปร่างคล้ายกวางเริ่มจางหายไปในระยะไกลพาริสนั่งนิ่งอยู่ในพุ่มไม้ ความกดดันถาโถมเข้ามาในหัวใจ ขณะที่ดวงตาแข็งกร้าวของเขาจ้องมองไปยังกลุ่มเป้าหมายที่เคลื่อนตัวลงหุบเขาอย่างรวดเร็ว

ความลังเลเกิดขึ้นเพียงชั่วขณะแต่เขารู้ดีว่าถ้าไม่ลงมือในตอนนี้ โอกาสที่จะยับยั้งพวกมันจะหายไปตลอดกาล

“คงจะปล่อยพวกมันหลบหนีไปไม่ได้” พาริสพึมพำขึ้นมาความกังวลแล่นไปในความคิด

 “เตรียมตัว...บุก!”

คำสั่งของพาริสดังขึ้นพร้อมกับการเคลื่อนไหวของทีมหน่วยความมั่นคงและหน่วยสำรวจกว่ายี่สิบคนพุ่งออกจากจุดซุ่มที่ซ่อนตัวอยู่พวกเขาเลื่อนตัวอย่างรวดเร็วผ่านต้นไม้และพุ่มไม้ ใบไม้ที่ทับถมอยู่บนพื้นปลิวกระจายขณะที่ฝีเท้าของทุกคนเคลื่อนไหวไปในทิศทางเดียวกัน

ผู้ใช้พลังกว่ายี่สิบคนพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว

พาริส เป็นผู้ใช้พลังสายธรรมชาติธาตุลม ระดับ5 ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้เชี่ยวชาญที่สามารถควบคุมพลังของธรรมชาติได้อย่างทรงพลัง

“ซู่!”

ในทันใดนั้น ลมแรงหมุนวนรอบตัวเขาร่างของพาริสถูกห่อหุ้มด้วยกระแสลมที่หมุนเป็นเกลียวก่อนที่เขาจะพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็วเหมือนสายฟ้าฟาด