ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่155 เวทย์มนตราธารารัก

ดังนั้นชายชุดทองจึงยิงพุขึ้นกลางอากาศเป็นสีแสด สว่างวาบก่อนที่จะทะยานลงเรือเล็กพากันหลบหนีไปกลางทะเลสาบอย่างรวดเร็ว

"ท่านผู้เฒ่าตามข้ามา"

ควับๆ ๆ! พรึบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!

กริชเพชรเห็นเรือกำลังจะจมลงใต้ทะเลส ชายหนุ่มจึงกลายร่างเป็นหนอนชิเมโจได๋ ขนาดใหญ่ขั้นที่หนึ่ง ส่งกระแสจิตเตือนผู้เฒ่าและสาวน้อยให้ขึ้นบนหลังของเขา แล้วลอยขึ้นสู่กลางอากาศกระดึ๊บ กระดึ๊บไปช้าๆ ก่อนที่จะมาหยุดลงบนเก๋งริมทะเลสาบ

กริชเพชรเมื่อให้ทั้งสองลงจากหลังของเขาแล้วก็กลายร่างคืนเป็นมนุษย์อย่างเก่า

"ข้าเสี้ยวปังหยีขอคารวะขอบคุณ..คุณชายอย่างสูงที่ยื่นมือด้วยใจกรุณาช่วยชีวิตข้าและปู่ไว้ให้พ้นจากพวกมือมาร..."

เสียงของหญิงสาวกล่าวขณะที่นางก้มตัวลงคารวะชายหนุ่ม กริชเพชรยกยิ้มให้คนทั้งสอง

"ไม่เป็นไรหรอกแม่นาง ข้ายินดีช่วยท่านตามกำลังที่สามารถจะช่วยได้ ข้าก็ไม่คิดจะเข่นฆ่าคนพวกนั้นหรอกไม่อยากจะสร้างศัตรูให้มากจนเกินไป.."

ชายหนุ่มกล่าวพร้อมกับหันไปมองสองปู่หลาน

"ข้าเสี้ยวจองหยูขอคารวะท่าน พวกเรามาจากหมู่บ้านซ่อนพยัคฆ์ ข้าขอคารวะท่านอีกครั้งขอบคุณเป็นอย่างสูงที่ยื่นมือช่วยพวกเรา.."

ทั้งสองปู่หลานยกมือคารวะกริชเพชรเป็นภาระวัน

"เกรงใจมากเกินไปแล้ว..ไม่เป็นไรหรอกเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้หาได้เป็นบุญคุณอะไรใหญ่หลวงไม่ข้าคิดว่าถ้ามีคนบังเอิญเห็นท่านทั้งสองถูกรังแกเช่นนั้น พวกเขาก็ต้องยื่นมือช่วยเหมือนข้าเช่นกันนั่นแหละ..."

กริชเพชรตอบคนทั้งสองแบบเขินๆ รู้สึกว่าตัวเองเป็นวีรบุรุษขึ้นมายังไงก็ไม่รู้

"คุณชายมีนามว่าอย่างไรหรือ.."

หญิงสาวถามขณะที่นางลุกขึ้นจากการย่อตัวคารวะชายหนุ่ม

"ข้าชื่อว่าโจวก๋วย..น่ะแม่นางปังหยี .."

กริชเพชรยกยิ้มพร้อมตอบหญิงสาว

"ปู่ของข้าท่านคือมือโอสถของหมู่บ้านซ่อนพยัคฆ์ พวกเราเดินทางมาเพื่อหวังจะนำของมาประมูลและจะขอซื้อของสำคัญในงานประมูลวันพรุ่งนี้.."

หญิงสาวกล่าวขณะหันไปมองปู่ของนางเหมือนกำลังจะถามว่าจะบอกรายละเอียดกับชายผู้นี้ดีหรือไม่

"คุณชายพวกเราต้องการเนื้อที่เป็นของคนตระกูลสือ มันเป็นเนื้อหงส์ไฟดึกดำบรรพ์ข้าจำเป็นต้องใช้อย่างมาก เพื่อชะล้างกล้ามเนื้อและกระดูกของหลานสาวของข้า ดังนั้นข้าจึงด้นดั้นมาถึงนครอสูรพฤกษาเพื่อการนี้ แต่ไม่รู้ใครแพ่งพายความลับสำคัญเรื่องหลานสาวของข้าจนชักนำภัยมาให้พวกเรา พวกหมู่บ้านมังกรหมอบไล่ติดตามมาจนถึงที่นี่แหละ ดีที่คุณชายได้ช่วยพวกเราไว้..."

เสี้ยวจองหยูกล่าวกับกริชเพชรโดยไม่ได้ปิดบัง

"ทำไม? พวกท่านจึงต้องการเนื้อหงส์ไฟของคนตระกูลสือล่ะ..."

กริชเพชรถามด้วยความสงสัย

"ท่านเป็นผู้มีบุญคุณต่อพวกเรา ข้าไม่อาจปิดบังท่านหรอก หลานสาวของข้าเป็นศิษย์คนเดียวของปรมาจารย์ปรุงโอสถ ก่อนที่ท่านจะละสังขารไป ได้มอบเศษเสี้ยวดวงจิตของท่านเป็นพลังความสามารถ ที่ท่านสะสมมาตลอดทั้งชีวิตให้แก่ศิษย์ผู้นี้ โดยการฝังตราประทับเศษเสี้ยววิญญาณของท่านบนพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของนาง แต่ร่างกายของหลานสาวข้าไม่อาจรับพลังยิ่งใหญ่นี้ได้

ดังนั้นปรมาจารย์ปรุงโอสถอาจารย์ของปังหยีจึงต้องสร้างกายอสูรของนางขึ้นโดยใช้สมุนไพร ที่เขาปรุงขึ้นพัฒนานาง จนมีกายอสูรระดับเจ็ดโดยไม่ได้รับเนื้อของอสูรเป็นทรัพยากร ในการพัฒนากายอสูรของปังหยี

ซึ่งข้าสืบข่าวมาแล้วว่าตระกูลสือผู้ที่จัดเตรียมการประมูลครั้งนี้ มีเนื้ออสูรบรรพกาลที่เรียกว่าหงส์ไฟ พวกเราต้องการมันสักเล็กน้อยเพื่อก่อกำเนิดกายอสูรของหลานสาวข้า ให้เป็นอสูรที่ถูกสร้างขึ้นอยู่ในระดับพรีเมี่ยมขั้นต้น ซึ่งต่อไปนางก็จะสามารถนำเนื้ออสูรระดับต่างๆ มาพัฒนากายอสูรต่อไป ถ้าไม่เช่นนั้นปังหยีจะไม่สามารถรับพลังที่ยิ่งใหญ่ของปรมาจารย์ผู้เป็นอาจารย์ได้...."

เสี้ยวจองหยูมือปรุงโอสถกล่าวกับกริชเพชรอธิบายให้เขาเข้าใจว่า ทำไม? หลานสาวของตนจึงมีกายอสูรในระดับต่ำ เพราะนางถูกคัดเลือกจากปรมาจารย์มือปรุงโอสถ เป็นผู้สืบทอด

และผู้สืบทอดนี้ต้องมีกายอสูรระดับพรีเมียมเท่านั้น จึงจะสามารถรับพลังรบที่ยิ่งใหญ่ของปรมาจารย์ได้

ชายชรากล่าวกับกริชเพชรโดยไม่ปิดบัง เขาบอกเรื่องราวจนหมดสิ้น

"อ๋อ..เป็นอย่างนี้นี่เอง ข้าได้ยินมาว่าเนื้อหงส์ไฟที่สกุลสื่อมีอยู่แบ่งให้กับบุตรชายหญิงทั้งสามคนไปแล้ว และข้าสืบทราบมาไม่ผิด แม่นางสือหงษ์บุตรสาวคนตระกูลสือ ก็ได้ให้ปรมาจารย์ปรุงโอสถ แปรรูปเนื้อหงส์ไฟปรุงเป็นยาทำเป็นแคปซูลสำเร็จไปแล้วด้วย

คงจะไม่มีเนื้ออสูรหงส์ไฟที่ท่านต้องการจะซื้อให้กับแม่นางเสี้ยวปังหยีแล้วล่ะ ท่านคงต้องติดต่อกับคุณชายทั้งสองที่เป็นบุตรของเจ้าสำนักตระกูลสือ เขาน่าจะยังมีเนื้ออสูรนั่นอยู่..."

ชายหนุ่มกล่าวพร้อมยกยิ้มให้กับเสี้ยวจองหยูมือปรุงโอสถ

"โอ้..นั่นยิ่งดีใหญ่เลย ข้าเพียงแต่ต้องการเนื้อหงษ์ไฟมาเป็นเชื้อครั้งแรกในการเพาะบ่มกายอสูรระดับพรีเมี่ยมให้นางเท่านั้นไม่ได้ต้องการเนื้อทั้งหมดมาทำให้กลายอสูรนางยกระดับขึ้นขอเพียงนางแบ่งปันยาเม็ดหนึ่งให้กับเราหลานสาวของข้าก็จะสามารถเข้าสู่ขั้นกายอสูรระดับพรีเมี่ยมขั้นต้นได้แล้วนี่ย่อมเป็นข่าวดีสำหรับพวกเรา.."

ชายชรากล่าวกับกริชเพชร

"ข้ายินดีแลกวิญญาณภูตอสูรระดับเทพซึ่งเป็นขั้นกลางระดับห้า ที่เป็นสมบัติลับของอาจารย์นางเพื่อแลกเปลี่ยนยานั้น..."

มือโอสถกล่าวพร้อมกับหันไปมองหลานสาวเหมือนกับว่าความหวังข้างหน้าเริ่มแจ่มใสขึ้น

"ข้าได้ยินข่าวว่าแม่นางสือหงษ์บุตรสาวของคนตระกูลสือที่ดูแลโรงเตี๊ยมประจำนครพฤกษาเป็นผู้ที่มีจิตใจงดงามและใจดียิ่งการแลกเปลี่ยนย่อมเป็นไปได้ถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ ท่านจะยอมแลกภูตอสูรระดับสูงนั้นเลยเหรอ.."

กริชเพชรกล่าวพร้อมกับมองหน้าชายชรา

"ใช่สิข้าสามารถแลกภูตวิญญาณอสูรตนนี้ให้กับแม่นางสื่อได้ เพราะมันไม่ได้ยิ่งใหญ่เท่ากับชีวิตหลานของข้าหรอก แม้ว่ามันจะเป็นภูตระดับสูงขั้นเทพซึ่งเหนือกว่าขั้นราชันย์หนึ่งชั้นเลยก็ตาม แต่มันก็เป็นของที่เหมาะสมที่จะแลกกับเม็ดโอสถหงส์ไฟหนึ่งเม็ด..."

กริชเพชรขมวดคิ้วสูงเขาส่งกระแสจิตอสูรออกไปรอบบริเวณห้าร้อยวาเพื่อป้องกันเหตุสุดวิสัยตอนนี้กลับพบว่ามีผู้บุกรุกแอบลักลอบมุดมาใต้ดินอย่าเงียบๆ พวกมันมีถึงสิบสองคน

ถ้าไม่ใช่เพราะชายหนุ่มมีพลังจิตอสูรระดับสูงเขาจะไม่สามารถสัมผัสลงลึกไปถึงใต้ดินได้ แต่นี่นับว่าเป็นความซวยของพวกมันที่แอบซ่อนจู่โจมเข้าหากริชเพชร

"ท่านเสี้ยวข้าว่าพวกเรามีอันตรายอีกแล้วรู้สึกว่าคนอยากได้ของวิเศษของท่าน มีมากมายเหลือเกิน พวกเราไปจากที่นี่กันเถอะ.."

ตูม! .ตูม! .ตูมมมม!!!!

สิ้นเสียงของกริชเพชร พื้นดินก็ระเบิดแตกออกรอบตัวของชายหนุ่มเป็นดาวกระจายห้าแฉก ปรากฏคนชุดแดงทะยานจากใต้ดินลอยขึ้นกลางอากาศ รายล้อมกริชเพชรและผู้เฒ่าไว้ตรงกลาง

"เฮ้อๆ ..พวกเจ้ามัวแต่พิรี้พิไรกันอยู่ที่นี่ คงคิดว่าพวกข้าจะกลัวตายหรือไร ดีนะที่ข้าทิ้งกลิ่นหอมรัญจวนไว้บนตัวของดารุณีน้อยนางนี้ ไม่เช่นนั้น ข้าก็คงจะต้องติดตามหาพวกเจ้าเสียเวลาอีกหลายวัน..."

ชายชุดทองหัวเราะดังกังวานขึ้น เมื่อเขาทะยานออกมาจากหลุมใต้ดิน ปรากฏร่างของชายแก่หนวดขาวหน้าย่น ดวงตาแดงฉานลึกเข้าไปในเบ้า

"มือปรุงโอสถระดับทองขั้นสิบ..."

เสี้ยวจองหยูกล่าวขึ้นด้วยความตกใจ คนที่มากลับเป็นผู้อาวุโสขั้นสูงของหมู่บ้านมังกรหมอบ เขาเรียกว่ามือปรุงโอสถปีศาจไร้ใจ

"เจ้ารู้จักข้าด้วยหรือฮ่าๆ ไม่ธรรมดาเลย ถ้ารู้จักข้าก็มอบคัมภีร์ปรุงโอสถเล่มนั้นมาให้ข้าซะดีๆ ไม่อย่างนั้น เจ้าต้องหลอมละลายด้วยพลังไอพิษปีศาจของข้า..."

เสียงตาเฒ่ามือปรุงโอสถปีศาจนั้นกล่าวด้วยความเยือกเย็น

"ปังหยีหลานรักมันถึงกับใช้ผู้อาวุโสของเผ่าปรุงยาออกมากดดันพวกเรา งานนี้เราคงจะหาทางรอดยากเหลือเกิน คุณชายช่วยพาหลานข้าหลบหนีไปด้วย ข้าจะต้านพวกมันไว้คนทั้งสิบนี้คือเทวทูตเผ่าปรุงยาที่มีกายอสูรระดับอสูรครึ่งเทพขั้นแปด มันมาพร้อมกับไอ้เฒ่าหน้าปีศาจตนนั้นในเผ่าปรุงยา

แล้วคนทั้งสิบนี้ถือว่าเป็นนักรบที่โหดร้ายที่สุดในเผ่าปรุงยา มันคงกำลังกันมาไล่ล่าเอาสมบัติกับหลานข้านับว่าลงทุนมากเหลือเกิน พวกมันคงจะคิดทำลายหมู่บ้านซ่อนพยัคฆ์แล้วล่ะ.. หลายชั่วอายุคนสองหมู่บ้านเป็นปรปักษ์กัน

วันนี้พวกมันคิดแผนการล้มล้างหมู่บ้านของพวกเราแล้วปังหยี พวกหมู่บ้านมังกรหมอบ คงรอวันนี้มานานวันที่ไม่มีปรมาจารย์คอยคุ้มครองพวกเรา

เสี้ยวปังหยีหลานรักจงหนีไปให้ไกล อย่าให้มันจับได้ไม่เช่นนั้นจะต้องถึงกาลอวสานแม้แต่บอลดวงจิตแก่นแท้ก็ต้องถูกพวกมันทำลายดูดซับพลังเศษเสี้ยววิญญาณของปรมาจารย์ไปอย่างไม่ต้องสงสัย..".

เสี้ยวจองหยูผู้เป็นปู่หันมากล่าวกับหลานพร้อมกับกลายร่างเป็นพยัคฆ์ดำขนาดใหญ่คำรามออกลั่นเตรียมต่อสู้

"ท่านผู้เฒ่ามือปรุงโอสถระดับทองมันร้ายกาจขนาดนั้นเลยหรอ..."

กริชเพชรถามด้วยความสงสัย เขาไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน

"ถูกต้องแล้วพ่อหนุ่มพวกเรามือปรุงโอสถ มีวิชาพลังรบแขนงหนึ่งซึ่งแตกต่างจากพลังทั่วไป ถ้าจะเปรียบเทียบแล้วมันมีพลังรบใกล้เคียงกับพลังจิตอสูรที่พ่อหนุ่มเรียนมา แต่พลังรบเผ่าปรุงยาจะให้ความสามารถสนับสนุนนักรบมากกว่า หรือลบล้างพลังโจมตีด้วยการสร้างม่านบาเรียคุ้มครอง ส่งเสริมพลังโจมตีให้เพื่อนมีประสิทธิภาพสูงขึ้น..."

กริชเพชรพยักหน้าเข้าใจ

"อ๋อ..พวกเขาเป็นสายสนับสนุนนี่เอง ไม่ใช่สายเวทย์หรือสายแทงค์หรือเป็นพวกดาเมจ เป็นพวกสายซัพพอร์ตโดยตรงน่าสนใจมาก.."

กริชเพชรรู้ดีว่าถ้าคนผู้นี้มีระดับพลังการรบขั้นทอง ขั้นเดียวกันกับพวกพลังจิตอสูรธาตุทอง แสดงว่ากำลังการรบของเขาก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าตน ดังนั้นชายหนุ่มจึงตัดสินใจพลิกข้อมือขึ้น

"ท่านเสี้ยวข้ามีเม็ดยาที่ปรุงมาจากเนื้ออสูรบรรพกาลเทียบเท่ากับเนื้อหงส์ไฟ ข้าขอแลกกับภูตอสูรระดับเทพของท่าน กายอสูรข้าก็สร้างขึ้นจากเนื้อนี้ ท่านคงจะวางใจว่าข้าไม่โป้ปดท่าน ถ้าใช้ไม่ได้ผลข้าไม่คิดค่าตอบแทน..."

กริชเพชรพูดขึ้นพร้อมกับส่งเม็ดยาให้กับเสี้ยวจองหยู ที่ตอนนี้ยืนตะลึงลานอยู่

ตกลงพ่อหนุ่มข้ายินดีรับข้อเสนอของท่าน เพราะข้ารู้ว่าท่านก็มีกายอสูรระดับพรีเมี่ยม และเชื่ออย่างหมดใจว่ากายอสูรของท่านถูกสร้างขึ้นมาจากเนื้ออสูรบรรพกาล"

ท่านผู้เฒ่าพยักหน้ายอมรับเงื่อนไขของกริชเพชรแล้วรีบหันไปสั่งหลานสาว เพราะในยามวิกฤตขณะนี้กลับมีโชคช่วยพบคนที่มียาเนื้ออสูรบรรพกาลเป็นส่วนผสม ที่จะเปลี่ยนแปลงกายอสูรของหลานสาว โอกาสบังเอิญมาอยู่ตรงหน้าได้นับว่าเป็นโชควาสนายิ่งนัก

"ปังหยีหลานข้ารับยาแคปซูลนี้ไปกินเถอะ.."

หญิงสาวพยักหน้ารีบยัดโอสถนั้นเข้าปากตอนนี้เข้าหน้าสิ่วหน้าขวาน ยังไงนางก็ไม่อยากให้ปู่ของนางต้องเสี่ยงอันตรายอยู่ผู้เดียว และไม่ต้องการหนีไปจากที่นี่

ตูมมมม!!!

วาบๆ ๆ ๆ!! เปรี้ยง!! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

เสียงตูมดังสนั่นร่างของหญิงสาวเหมือนฟ้าผ่าจากกลางอากาศสายฟ้าแลบแปลบๆ ไปทั่วพลังความแห้งแล้งเป็นประกายออกจากดวงจิตแก่นแท้ของหญิงสาวเมื่อเม็ดยาที่กริชเพชรส่งให้นางกินนั้นถูกกลืนลงท้องไป

มันก็แทรกซึมไปทุกส่วนขในร่างกายหญิงสาวผ่านวิกฤตเลื่อนระดับกายอสูรของนางขึ้นทันที กลางสมรภูมิรบเพราะว่าปรมาจารย์ปรุงโอสถ อาจารย์ของเสี้ยวปังหยีได้เตรียมการไว้หมดสิ้นแล้ว

เพียงแต่ได้เนื้ออสูรบรรพกาลเป็นตัวติดเชื้อ กายอสูรของนางก็เปลี่ยนไป มันระเบิดเป็นแสงสีทองกระจายไปทั่ว สร้างความกดดันให้กับศัตรูที่อยู่ในรอบบริเวณ พลังใจในการรบของอสูรทั้งสิบ ที่ยืนรายล้อมอยู่ลดลงถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์

" ฮ่าๆ ๆ ..เวทย์มนตราธารารัก!! .."

วูบๆ ๆ!!

เสี้ยวปังหยีระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างเดือดดาล เหมือนนางถูกปลุกขึ้นมาจากดินแดนที่กันดารและแห้งแล้งประกายสีทองเมื่อสัมผัสกับคนทั้งสิบ ร่างกายของพวกเขาก็สั่นเทาส่งประกายออร่าเป็นสีทองทั่วทั้งร่าง

"พวกเราหนีเร็วนางปีศาจนี้ใช้เวทย์วิชาหว่านเสน่ห์ นางสามารถบังคับจิตใจนักรบของเราให้บ้าคลั่งเป็นพวกของนางไปแล้ว เร็วรีบหนีด่วน..."

........................................................................................................................................................................