ระบบภารกิจขยี้สวาท

        100 | เริ่มสัมพันธ์สวาทกับพี่หลิน

        "พี่หลินครับ....."

        "///" สิ่งที่เกิดขึ้นในห้องมันทำให้เธอไม่รู้ว่าจะทำตัวกับผมยังไงดี หลังจากที่แต่งตัวเสร็จเธอก็เลยเอาแต่เดินก้มหน้าก้มตาลงตึก จนเกือบจะเดินชนเข้ากับประตูกระจกที่ยังไม่เปิด ทำให้ผมที่เดินตามหลังเธอมาต้องขยับมือไปคว้าแขนของเธอเอาไว้ "////" ที่สัมผัสนั้นมันยิ่งทำเอาใบหน้าสวยของเธอแดงก่ำขึ้นไปกันใหญ่

        [ระดับความใคร่ปัจจุบัน (หลิน) : 95% (สัมผัสที่เกิดขึ้นในห้องบนติ่งเม็ดหีที่ถูกบดบี้ยังคงกัดกินอย่างไม่จางหาย) ]

        "อย่ารีบเดินนักสิครับ เดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอก" จากนั้นผมก็ขยับแขนเอื้อมไปเปิดประตูบานที่เธอเกือบจะชนนั้นให้ พาเอาแผ่นหลังของเธอได้สัมผัสกับแผงอกของผมอย่างแนบชิด และด้วยท่าทางนี้มันก็ไม่ต่างอะไรกับการโอบกอดเธอจากด้านหลังเลย

        "ขะ...ขอบคุณนะ" พี่หลินก็เลยยิ่งเตลิดขึ้นไปกันใหญ่ จนรีบก้าวขาเดินออกไปในทันทีแม้ว่าประตูยังเปิดออกไม่เต็มบานก็ตาม

        "^^" ที่การกระทำนั้นของเธอมันทั้งน่ารัก ทั้งน่าเอ็นดูจนผมหุบยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ และในตอนที่ผมกำลังเดินตามเธอไปที่ลานจอดรถเสียงโทรศัพท์ของเธอก็ดังขึ้นมา

        "แม่ แม่ ได้ยินหนูไหมแม่" และก็ดูเหมือนว่าสายนั้นจะไม่ได้โทรเข้ามาด้วยเรื่องที่ดีเท่าไหร่ เช่นเดียวกับอาการของเธอที่มันดูไม่ค่อยดีเลยหลังจากได้รับสายนั้น "แม่ แม่ ตอบหนูหน่อยสิแม่" ที่เพียงแค่มองดูก็รู้ได้ในทันทีเลยว่ากำลังเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นอย่างแน่นอน

        และยังไม่ทันที่ผมจะได้ถามอะไร เธอก็รีบร้อนวิ่งตรงไปยังรถเก๋งคันสีขาวของตัวเอง แล้วล้วงหากุญแจในกระเป๋าถืออย่างร้อนรน ที่นอกจากจะหากุญแจรถไม่เจอแล้ว กระเป๋าใบนั้นยังร่วงหลุดมือจนของที่อยู่ในข้างในกระจัดกระจายออกมาอีกด้วย ผมที่เห็นอย่างนั้นก็เลยรีบเข้าไปช่วยเธอเก็บของขึ้นมา

        "เป็นอะไรหรือเปล่าครับพี่หลิน มีอะไรให้ไนท์ช่วยไหม"

        "แม่...แม่พี่" ที่เธอในตอนนี้ดูแพนิคเป็นอย่างมาก ขนาดที่น้ำตาเริ่มคลอเบ้าแล้ว "แม่ของพี่ ที่บ้าน ใครก็ไม่รู้" และพูดออกมาอย่างจับใจความไม่ได้สักคำ ซึ่งผมก็พอจะเข้าใจว่าทำไมเธอถึงแพนิคขนาดนี้ เพราะเท่าที่ผมจับใจความได้ดูเหมือนจะมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นกับแม่ของเธอ

        "ใจเย็นๆ นะครับพี่หลิน ค่อยๆ พูด ไม่ว่าเรื่องอะไรไนท์ก็จะช่วยพี่เอง"

        "...." เธอหายใจเข้าออกอยู่สองสามที ก่อนที่จะตอบคำถามของผมอย่างมีสติขึ้นกว่าเดิม "แม่โทรมาบอกว่าผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้เข้ามาในบ้าน แล้วพี่ได้ยินเสียงเหมือนแม่พี่โดนทำร้าย ทีนี้เสียงแม่ก็หายไปเลย พี่ควรทำยังไงดีไนท์ แม่พี่จะเป็นอะไรไหม"

        "โอเคๆ ไนท์พอจะเข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น พี่หลินใจเย็นๆ นะ แล้วค่อยๆ บอกทางไปบ้านพี่หลินมา เดี๋ยวไนท์จะรีบพาพี่ไป"

        เพราะอย่างนั้นผมเลยรีบมุ่งตรงไปที่บ้านของเธอ โดยมีเธอซ้อนท้ายมอเตอร์คอยบอกทางให้ เพราะในสถานการณ์อย่างนี้มอเตอร์ไซค์มันคล่องตัวกว่ารถยนต์นั่นเอง และจากข้อมูลของเธอที่ผมได้รู้มา ผมก็พอจะปะติดปะต่อได้ว่ากลุ่มผู้ชายที่มาบุกบ้านเธอนั้นเป็นใคร เพราะนอกจากเจ้าหนี้พี่หลินก็ไม่ได้มีปัญหากับใครที่ไหนอีก ที่ตอนนี้ผมก็ได้ขี่มอเตอร์ไซค์มาถึงบ้านของเธอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว โดยใช้เวลาประมาณห้านาทีจากสตูดิโอปลอมๆ ของมาดามพลอย

        "พี่หลินอย่าพึ่งเข้าไปครับ ให้ไนท์เข้าไปก่อน" ผมบอกกับเธอที่ทำท่าจะพุ่งตรงเข้าบ้านไป เพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอ ก่อนที่จะเป็นฝ่ายเดินเข้าไปก่อนตามที่พูด

        "กูถามว่ามึงจะคืนเงินที่ยืมไปเมื่อไหร่!!" และก็เป็นอย่างที่ผมคาด ว่ากลุ่มชายที่บุกบ้านเธอคือเจ้าหนี้จริงๆ แถมพวกมันยังทำรุนแรงกว่าที่ผมคิดเอาไว้ด้วย ตั้งแต่พังข้าวของในบ้านพี่หลินจนเละเทะไปหมด แถมยังรุมทำร้ายแม่ของพี่หลินจนเธอล้มลงไปนอนฟุบกับพื้นในสภาพที่ปากแตกจนเลือดไหลกบปากอีกต่างหาก อันเป็นการกระทำที่หน้าตัวเมียสุดๆ และจี้จุดผมเป็นอย่างมากจนอยากจะกระทืบพวกมันให้สลบคาตีนเดี๋ยวนี้เลย

        เพราะอย่างนั้นผมเลยไม่รีรอให้พวกมันทำร้ายแม่ของพี่หลินไปมากกว่านี้ ตัวผมที่เข้ามาในบ้านของเธอได้แล้วจึงพุ่งเข้าใส่พวกมันในทันที ที่นับรวมดูแล้วมีกันอยู่ทั้งหมด 3 คน

        พลั่บ!!!!! และเป็นเพราะว่าผมพุ่งเข้าโจมตีโดยที่พวกมันไม่ทันได้ตั้งตัว หนึ่งในพวกมันที่หันหลังให้จึงโดนผมเตะเข้าไปที่ก้านคออย่างเต็มแรง

        ตับ!!!! ที่แรงปะทะจากลูกเตะนั้นก็ทำเอามันคอพับไปตามแรงเหวี่ยงขา

        "อั่ก!!!" ก่อนที่จะกระเด็นไปกระแทกเข้ากับบันไดขึ้นชั้นสองของบ้านเข้าอย่างจัง ที่ทั้งแรงแตะทั้งแรงปะทะที่กระแทกเข้ากับบันไดทำเอามันสลบเหมือดสิ้นสภาพการต่อสู้ไปในทันที

        "พวกมึงนี่มันหน้าตัวเมียกันจริงๆ มีกันตั้งสามคนแต่รุมทำร้ายคนแก่ตัวคนเดียว"

        "ไอ้เด็กเวรนี่ มึงเป็นใครกันวะ" เพราะอย่างนั้นผมเลยกลายเป็นเป้าโจมตีของพวกมันแทนแม่ของพี่หลิน ที่ดูเหมือนว่าคำพูดเมื่อครู่ของผมจะทำเอามันทั้งสองคนหัวเสียไม่ใช่น้อย

        "หรือจะเป็นผัวลูกสาวอีแก่นี่ พอดีเลยเพราะมันไม่ยอมคืนเงินพวกกูสักที ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วจะได้จับมันเย็ดให้ผัวตัวเองดูไปเลย" ก่อนที่หนึ่งในพวกมันอีกคนจะพูดเสริมขึ้นมา พร้อมกับชักมีดที่เหน็บหลังอยู่ออกมาด้วย

        "พวกมึงนี่มันเหี้ยได้ใจกูจริงๆ" และยิ่งได้ฟังมันพูดอย่างนั้นผมก็ยิ่งอย่างจะกระทืบมันสองคนให้จมตีนขึ้นไปกันใหญ่ แบบที่ไม่เคยอยากจะกระทืบใครขนาดนี้มาก่อน

        หมับ!!!! ด้วยความที่พวกมันเป็นเศษเดนเกินไป แถมยังมีอาวุธกันครบมืออีก ผมเลยต้องเอาอะไรที่หนักกว่าหมัดกระแทกใส่ปากพวกมันแทน ในตอนที่เดินตรงเข้าไปหามันเลยเอื้อมมือไปหยิบไม้เกาหลังที่วางอยู่หน้าทีวีขึ้นมา ที่แม้ว่าจะไม่อันตรายเท่ามีดที่พวกมันถืออยู่ แต่เพียงแค่นี้ก็มากพอแล้วที่จะให้พวกมันปางตายได้

        "อย่าดึงให้มันมากไอ้เด็กเวร" หนึ่งในพวกมันทั้งสองคนได้พุ่งตรงเข้ามาผมพร้อมง้างมีดในมือเตรียมแทงอย่างเต็มที่

        สวบ!!! ที่เมื่อได้ระยะมันก็จัดการแทงมีดเข้าใส่หน้าผมในทันที แสดงให้เห็นเลยว่ามันทำเรื่องอย่างนี้มาบ่อยจนนับครั้งไม่ถ้วน

        ตับ!!!! ที่ครั้งนี้มันจะไม่เหมือนครั้งอื่นๆ ที่มันเคยผ่านมา ผมได้ตวัดไม้เกาหลังเข้าไปที่ข้อมือข้างนั้นของมันอย่างจัง

        "อั่ก!!!" ทำเอามีดที่มันกำอยู่หลุดออกจากมือตามแรงปะทะ

        หมับ!!! จากนั้นผมก็ใช้มืออีกข้างคว้าเข้าไปที่มีดเล่มนั้น

        สวบ!!! ก่อนที่จะปักมีดเข้าไปที่กลางอกของมัน

        "อ๊าก!!!" ทำเอามันแหกปากร้องออกมาเสียงดังลั่น พร้อมด้วยขาที่สั่นเทาอย่างกลัวตาย

        "เห็นปากดีเลยคิดว่าจะไม่กลัวตายซะอีก" เพียงแต่ว่าผมคว่ำมือเอาด้ามมีดแทงแทนที่จะเป็นด้านคม หมายความได้ว่าที่มันแหกปากเมื่อครู่ไม่ได้เป็นเพราะเจ็บ แต่เป็นเพราะความกลัวตายล้วนๆ

        ตับ!!! จากนั้นผมก็ตวัดขาเตะเข้าไปที่หน้าแข้งของมันอย่างเต็มแรง พาเอามันเสียหลักไปตามแรงเตะจนตัวลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ และยังไม่ทันที่มันจะได้ล้มลงไปกองกับพื้นผมก็ฟาดไม้เกาหลังอันเดิมในมือเข้าใส่กกหูมันอย่างจัง

        ตับ!!! พาเอาไม้เกาหลังด้ามนั้นหักคามือ

        "อั่ก!!" และตัวมันที่หมดสภาพต่อสู้ไปในทันที

        "แม่!!!" อันเป็นจังหวะเดียวกันกับที่พี่หลินวิ่งเข้าบ้านมา ที่เธอก็ตรงเข้าไปหาแม่ของตัวเองที่นอนหมดสติอยู่บนพื้นในทันที

        "...." ส่วนไอ้คนที่ปากดีว่าจะจับพี่หลินเย็ดเมื่อครู่ก็ทำหน้าตื่นตกใจอย่างไม่รู้ว่าจะทำยังไงในสถานการณ์นี้ดีหลังจากที่เห็นผมจัดการเพื่อนตัวเองอย่างง่ายดาย พลางมองหน้าผมกับพี่หลินสลับกันไปมา ที่เพียงแค่เห็นท่าทีนั้นของมันผมก็รู้ได้ในทันทีว่ามันจะทำอะไร และมันก็เป็นอย่างที่ผมคิด ที่มันเปลี่ยนเป้าจากผมไปยังพี่หลินที่อ่อนแอกว่าในทันที

        พลั่บ!!! และในตอนที่มันกำลังวิ่งเข้าไปหาพี่หลินที่ประคองร่างแม่พร้อมกับกดโทรศัพท์ไปด้วยนั้น ผมก็ได้ถีบเก้าอี้ไม้ตรงหน้าจนเก้านี้ตัวนี้กระเด็นเข้าไปขัดขามันที่วิ่งอยู่ พาเอามันเสียหลักเซล้มในทันที

        "ย๊า!!" แต่ยังไม่ทันที่หน้ามันจะคะมำพื้น ผมก็ได้กระโดดหมุนตัวเตะเข้าไปที่ก้านคอของมันอย่างเต็มแรง

        "อั่ก!!!" ที่แรงปะทะของลูกเตะนั้นทำให้มันหมดสติไปในทันทีที่ได้ลิ้มรสส้นตีนของผมเข้าไปที่ต้นคอ

        ก่อนที่อีกไม่นานรถพยาบาลจะมารับตัวแม่ของพี่หลินไป เช่นเดียวกับรถตำรวจที่มารับตัวพวกมันทั้งสามคน ที่ผมก็ส่งให้มาดามพลอยมาช่วยจัดการเรื่องนี้อีกที เพราะเธอถนัดเรื่องอย่างนี้มากกว่าผม และผมก็ทิ้งพี่หลินเอาไว้คนเดียวในสถานการณ์แบบนี้ไม่ได้ด้วย

        "ฮือ ไนท์ แม่พี่ อึก แม่พี่จะไม่เป็นอะไรมากใช่ไหม" ผมอยู่โรงพยาบาลเป็นเพื่อนเธอกว่า 3 ชั่วโมงเศษ ที่ทั้งคอยกอดปลอบและคอยเช็ดน้ำตาให้กับเธอ

        "ไม่เป็นอะไร ผมมั่นใจว่าแม่ของพี่ต้องไม่เป็นอะไร" แม้ในตอนนี้เธอก็ยังสวมกอดพลางกดใบหน้าเปื้อนน้ำตาเข้าใส่แผงอกผมเพื่อร้องไห้อยู่

        ตอนนี้เป็นเวลาประมาณสี่ทุ่มเศษ ที่แม่ของพี่หลินรักษาเสร็จจนส่งตัวเข้าห้องพักฟื้นเรียบร้อยแล้ว เพียงแต่ว่าด้วยฤทธิ์ของยาสลบมันเลยทำให้แม่ของเธอยังไม่ฟื้นขึ้นมา

        จากที่หมอบอก แม่ของเธอไม่ได้รับบาดเจ็บในจุดที่อันตรายมากนัก จะหนักที่สุดก็คือกระดูกซี่โครงชิ้นล่างสุดหักหนึ่งซี่จึงทำให้ต้องผ่าตัด บวกกับที่เธออายุมากและมีโรงประจำตัวอย่างโรคไต การพักฟื้นเลยต้องใช้เวลานานกว่าคนอื่นที่ได้รับบาดเจ็บในลักษณะเดียวกัน

        "ถ้าแม่พี่เป็นอะไรพี่จะยังไงดีล่ะไนท์ ทั้งหมดมันเป็นเพราะพี่ เพราะพี่คนเดียว" ก่อนหน้านี้ในตอนที่ร้องไห้ฟูมฟายเธอได้ระบายปัญหาชีวิตของตัวเองออกมาทั้งหมด รวมถึงโทษว่าเรื่องนี้เป็นความผิดของตัวเองด้วย เพราะกลุ่มคนพวกนั้นมันคือเจ้าหนี้ที่เธอไปกู้เงินเพื่อเอามารักษาแม่

        "ไม่เป็นอะไรนะครับพี่หลิน ไนท์อยู่ตรงนี้ ไนท์จะอยู่ข้างๆ พี่หลินเอง เพราะอย่างนั้นไม่ต้องห่วง แม่ของพี่จะต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน แล้วมันก็ไม่ใช่ความผิดพี่ด้วย แต่เป็นความผิดของไอ้พวกเลวนั่นต่างหาก พี่อย่าโทษตัวเองไปเลยนะครับ"

        ด้วยความที่แม่ของพี่หลินถูกส่งตัวมาอย่างเร่งด่วน บวกกับโรงพยาบาลนี้ไม่ได้เป็นโรงพยาบาลใหญ่ ทำให้ห้องเดี่ยวมีไม่พอ ในคืนนี้แม่ของเธอเลยต้องนอนห้องพักรวมที่มีผู้ป่วยราวๆ 3 คนไปก่อน บวกกับห้องพักรวมมีกฎห้ามญาตินอนเฝ้าไข้ พี่หลินจึงไม่อาจนอนเฝ้าแม่ได้แม้จะเป็นห่วงแค่ไหนก็ตาม

        "บ้านพี่มันยังไม่ปลอดภัย ถ้าไม่ติดอะไรจะไปนอนคอนโดไนท์ก่อนไหมครับ" และก็อย่างที่ผมพูดไป มันก็เลยทำให้คืนนี้ในคอนโดของผมมีผู้อาศัยเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน ที่แม้ว่าเธอจะลังเลอยู่บ้าง แต่ด้วยเพราะความสบายใจและความปลอดภัยที่ผมทำให้เธอสัมผัสได้ เธอจึงได้ตัดสินใจตอบรับคำชวนนั้นของผม

        "นะ...ไนท์นอนในห้องไปเถอะ เดี๋ยวพี่นอนที่โซฟาข้างนอกก็ได้" พี่หลินที่เอาเสื้อยืดตัวโคร่งของผมไปสวมเพราะไม่มีเสื้อผ้าติดมือมาด้วยทำท่าจะเดินออกจากห้องนอนของผมไป พร้อมกับหมอนใบใหญ่ในมือที่สวมกอดเอาไว้

        หมับ!!! แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ขยับตัวผมก็คว้าแขนอันเรียวบางของเธอเอาไว้ก่อน

        "นอนบนเตียงนี่แหละครับดีแล้ว วันนี้พี่เหนื่อยมาทั้งวันจะได้สบายตัว เดี๋ยวไนท์ออกไปนอนข้างนอกเอง"

        "ได้ยังไงล่ะ ไนท์เป็นเจ้าของห้องนะ จะให้ออกไปนอนข้างนอกได้ยังไง"

        "ถ้าอย่างนั้นเราก็นอนด้วยกันดีไหมครับ"

        "/////" ที่ประโยคนั้นทำเอาใบหน้าสวยของเธอร้อนผ่านจนแดงก่ำขึ้นมา

        "พี่นอนบนเตียงไปเถอะ เดี๋ยวไนท์ออกไปนอนข้างนอกเอง" เป็นเพราะว่าเธอไม่ยอมตอบคำถามนั้นกลับมา ผมเลยยื่นตัวเลือกเดิมให้เธอ พร้อมกับปล่อยแขนและเดินออกไป

        "นอนด้วยกัน....นอนด้วยกันก็ได้...///...บนเตียงหลังนี้...ไนท์กับพี่" ก่อนที่เสียงของเธอจะดังขึ้นมาเบาๆ พร้อมด้วยใบหน้าสวยอันแดงก่ำที่หันหลบสายตาผมอย่างเขินอาย จากนั้นเธอก็รีบร้อนโยนหมอนขึ้นเตียงไป

        พลั่บ!! โดยที่ไม่ได้ดูเลยว่าแขนตัวเองมันได้เกี่ยวพาเอาแขนของผมไปด้วย ทั้งเธอทั้งผมก็เลยเสียหลักล้มลงไปบนเตียงด้านหลังกันทั้งคู่

        หมับ!!!! พาเอาตัวผมขึ้นไปคร่อมเรือนร่างบางใต้เสื้อสีขาวตัวบางของเธออยู่บนนั้น

        "....." กับใบหน้าของเราทั้งสองที่อยู่ห่างกันไม่ถึงคืบ "////" ที่ใบหน้าสวยของเธอก็ร้อนผ่าวเสียจนแดงก่ำไปถึงใบหู ก่อนที่จู่ๆ ไฟในห้องจะมืดดับลง เพราะหมอนใบเมื่อคู่ที่เธอโยนขึ้นเตียงไปมันกลิ้งไปโดนสวิตช์ไฟตรงหัวนอน

        "....." เราสองคนจึงได้มองหน้าสบสายตากันภายใต้ความมืดที่มีเพียงแสงสลัวๆ ของแสงจันทร์กับแสงดาวที่สาดส่องเข้ามาให้พอเห็นกันได้อย่างเลือนราง ที่ความไม่ชัดเจนนั้นก็ยิ่งทำให้บรรยากาศยิ่งร้อนระอุขึ้นไปอีก

        [ระดับความใคร่ปัจจุบัน (หลิน) : 85% (หัวใจที่เต้นโครมครามมันสุดแสนจะร้อนรุ่มเพราะไออุ่นและกลิ่นหอมปลายจมูกของคนตรงหน้า) ]

        "ไนท์ขอจูบพี่หลินได้ไหมครับ" ก่อนที่จะเป็นผมที่เป็นฝ่ายเริ่มต้นความสัมพันธ์นี้ ที่เธอเองก็หลับตาพริ้ม อันเป็นการกระทำแทบคำตอบ

        หมับ!! ริมฝีปากของผมจึงได้ถูกกดลงไปตาคำขอ

        "ฮ่าส์ จ๊วบ" ก่อนที่จะประกบลงไปลิ้มรสอ่อนหวานของริมฝีปากสีชมพูอ่อนตรงหน้า "อื้มส์ จ๊วบบบบ" พร้อมด้วยบดบี้รสหวานของตัวเองลงไป ด้วยการจูบเธออย่างดูดดื่ม

        #ระบบภารกิจขยี้สวาท