You are my sunshine

15.00 

ฉันมาถึงบ้านพร้อมกับนิค ตัวเค้าเองก็แยกไปนอนห้องรับแขก เค้ามาค้างที่นี้บ่อยมากเพราะสนิทกับเเม่ เเละก็น้องชาย ถึงเลิกกันเราก็เหมือนพี่น้องเหมือนคนในครอบครัวที่คอยห่วงกัน ฉันเองก็คิดภาพตอนไม่มีผู้ชายกวนบาทาคนนี้ไม่ออกเลย ชีวิตคงขาดสีสันไปเยอะ

:::BBS:::

เบบี้ : Sent photo 

เบบี้ : Sent video

เบบี้ : แกไปเจอนายนมาหรอวะ

เบพ : เอาจริงดิห้องใครวะ คืออะไรชั้นงง

ฉันเลื่อนไปดูรูปกับคลิปที่เพื่อนส่งในแชทกลุ่มมา เป็๲อัดหน้าจอคลิปชอตสตอรี่ของมินนี่ ตอนฉันนั้งข้างนิคละเลื่อนไปเห็นนายนนิดนึง แอบถ่ายตั้งเเต่เมื่อไหร่เนี้ย - -?

S : อือ แวะเอาของไปให่อ่ะ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปที่นั้น

เบพ : ละเป็๞ไง เค้า๻๷ใ๯ปะที่เจอแก

เบบี้ : ละแกอ่ะโอเคมั้ยวะ

S : ไม่นะเค้าดูง่วง ฉันโอเคดิไม่มีอะไรเลยก็เหมือนวันไนท์อ่ะไม่ซีนะเค้าเล่นๆฉันก็เล่นๆ

เบบี้ : เออชั่งมันหาใหม่ เราสวยเเละรวยมาก คิคิคิ

เบพ : พักรวย เงินจะหมด - -

ฉันคุยกับเพื่อนไปนิดนหน่อยก่อนความง่วงจะครอบงำเเละหลับไป ตื่นอีกทีก็เกือบเที่ยงคืน ลุกมาอาบน้ำเตรียมเข้าห้องนอนเพราะตอนนั้นหลับไปทั้งชุดนักศึกษา รอยที่คอมันเริ่มจางลงเเล้วก็เพราะฉันเอาเหรียญขูดเเล้วทาครีมลดรอยช้ำ ไอบ้าเอ้ยทิ้งไว้ทั้งรอยช้ำหนำซ้ำยังมีความรู้สึกแย่ๆอีก 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

เสียงคนเคระประตู เเต่นี่จะเที่ยงคืนละนะ น้องหรอ ? 

"ว่าอะไร" ฉันทักคนตัวสูงผู้มาเยือน คงจะเพิ่งตื่นเหมือนกันเเน่ๆ

'หิวอ่ะ วันนี้มีคุยกับเพื่อนเ๹ื่๪๫โปรเจคด้วย ไปเป็๞เพื่อนหน่อยดิ'

"ไม่อ่ะ อาบน้ำเเต่งตัวเเล้ว" ฉันโพล่ออกมาทั้งตัวให้คนตรงหน้าดู ชุดนอนสีชมพูลายทางขายาวพร้อมที่คาดผมกระต่ายแสนน่ารัก -0-

'นะนะนะ วันนี้น้องซายเค้ามาด้วย มาเป็๞ไม้กันหมาให้หน่อยไม่อยากให้น้อเค้าจุกจิก'

 นิคพูดถึงน้องซายน้องพี่ซัน เห็นบอกว่าชอบนิคมากตามตื้อมาเป็๲เดือนๆทำเอาผู้หญิงตานี่หายไปหลายคนเเถมเวลาอยู่ด้วยกันชอบมาเกาะแกะ เอาไงดีนะ…

"ที่ไหนอ่ะ นานมั้ย ละกลับกี่โมง"

'ที่คอนโด 3,4 ชม ก็กลับได้ถ้าง่วงเเกก็นอนที่ห้องชั้นเลย' 

"ใครอยู่มั้ง?" ฉันถามดักก่อนเลย ฉันไม่อยากเจอเค้าจริงๆนะฉันกลัวทำตัวไม่ถูก

'กลุ่มเดิมแหละ'

นั่นไง ว่าแล้ว เอาไงดี 

'ทำไมอ่ะ เคยเจอแล้วนิ'

 ถ้าบอกว่าไม่ไปเค้าจะสงสัยมั้ย เพราะวันนั้นเพื่อนเค้าก็มาส่งฉันปกติ เท่าที่นิครู้นะ แต่ถ้าไปก็ทำตัวปกติคงไม่มีอะไรใช่มั้ย แล้วนี่ฉันกลัวอะไร? พะวงอะไรอยู่ เราควรปกตินี่!

"โอเคๆ ใส่แว่นแปป" ฉันเดินเข้าไปหยิบแว่นสายตาออกมา มาทั้งชุดนอนนั่นแหละเรามันเท่ห์ 

'ชุดนี้จริงดิ สีชมพู ?' นิคมองฉันหัวจรดเท้าเเล้วถามย้ำความชัวร์ ทำไม? ชุดนี้มันทำไมมม!!!

"ไม่ถักเปียด้วยก็บุญละ ไปๆดึกแล้วเดี๋ยวแม่บ่น" 

ฉันพากันออกมาโดยไม่ลืมชุดไว้ใส่ไปเรียนมอ เผื่อขก วนกลับมาเอาเสื้อผ้า เพราะคอนโดนิคไม่ไกลเท่าไหร่ขับรถ15นาทีก็ถึงเเล้ว 

ก้อก ก้อก ก้อก

'มาเเล้วโว้ย คุณนิคของเรา~'

'วู้ๆเบบี้ซอนอาของเราวันนี้มาเป็๞น้องหรือเด็กของไอนิคจ้าา ^0^' 

'เงียบไปเลย ซอนมันง่วง' นิคโอบไหล่ฉันเข้ามา ฉันเห็นซายแล้ว นั้งที่โซฟารวมกับคนอื่นๆหน้าตาจิ้มลิ้มน่ารักจะตายทำไมนิคไม่ชอบนะ น้องเค้าดูหน้าเจื่อนไปเลยพอเห็นฉันเข้ามาด้วยกัน พี่ขอโทษนะซาย TT

'วันนี้เอาอีกมั้ยซอนสักเกมสสองเกมส์' พี่ซันหันมาถามฉัน นายนั้งข้างพี่ซันโดยที่ไร้วี่เเววเงาของมินนี่ บนโต๊ะมีแผ่นงานหลายแผ่นไอแพด แมค แล้วก็เบียกระป๋องเกลื่อนไปหมด ทำงานจริงดิ ทำความสะอาดก่อนมั้ย - -##

"ไม่เอาดีกว่าค่ะวันนี้ซอนง่วงมาคุมนิคเฉยๆ" อันนี้ไอคนข้างๆมันสั่งให้ฉันพูดแบบนี้ ซายพี่ขอโทษษษ TOT

'ฮั่นแหน่ะ อะไรกันนะคู่นี้ พีมิกกี้เเซว' นิคเลยจับมือฉันเดินออกจากห้องที่ทุกคนนั้งอยู่ไปห้องนอน ฉันเคยมาค้างที่นี้2,3ครั้งหลังจากเลิกกัน เวลาเมาจัดๆกลัวแม่ด่าหรือว่าวันไหนทะเลาะกับที่บ้าน 

ตอนแรกกะจะอยู่แคไม่กี่ชม ละกลับ เเต่มาคิดแล้วขับไปขับกลับฉันเลยคิดว่านอนนี่สะเลยเพราะคอนโดนิคใกล้กับมอมากกว่าที่บ้านฉัน ก่อนออกมาก็ทักไปบอกแม่เรียบร้อยเเล้วด้วย

'มีอะไรก็ออกมาเรียกนะ' นิคสั่งละออกไปจากห้องโดนไม่ลืมลอตประตูห้องให้ ตอนแรกคิดว่ามาคงอึดอัดแต่จริงๆแล้วชิวมากเลยนะฉันแค่ทำตัวปกติเค้าก็ปกติ มัวเเต่ไปคิดมากก็ไม่ได้อะไร นอนดีกว่าพรุ่งนี้ไปเรียน

ตี4.30 

ฉันตื่นขึ้นมาเพราะปวดฉี่ดูนาฬิกาก็เห็นว่าตี4กว่าเเลัว เลยเดินออกไปดูทุกคนข้างนอก ตอนนี้ซายกับพี่ซันไม่อยู่เเล้ว นิคน่าจะเข้าไปนอนอีกห้อง ปกติคอนโดนี้นิคจะอยู่กับพี่ไนต์แต่พี่ไนต์ไปเรียนต่อต่างประเทศเค้าเลยต้องอยู่คนเดียวมาตลอด ถ้าเป็๲ตอนคบกันเค้าคงเข้ามานอนในห้องกับฉันเเล้ว ข้างนอกตอนนี้เหลือแค่พี่มิกกี้กับนายเค้านอนอยู่ที่โซฟานอน ไฟข้างนอกยังสว่างกระป๋องเบียรเกลือนเต็มไปหมด นี่ตกลงมาคุยเ๱ื่๵๹งานหรือเมากันเเน่ ฉันเดินเก็บกระป๋องเบียรตามพื้นเเล้วปิดไฟข้างนอกและไปหยิบผ้าห่มในห้องตัวเองออกมาห่มให้พี่มิกกี้เเละนาย 

อ่ะ!!!?

!!!!!!!OxO

ในขณะที่ฉันกำลังเลิกผ้าห่มให้คลุมตัวเค้า มือยาวก็คว้ามือฉันเเละดึงให้ล้มมานอนข้างๆเค้า ฉัน๻๷ใ๯เเทบกรี๊ด แต่ต้องเงียบๆไว้เดี๋ยวพี่มิกกี้ได้ยิน 

"ปะ..ปล่อย" 

ฉันดิ้นอยู่ในอ้อมแขนของเค้า เค้ากอดฉันจากข้างหลังไม่ตอบอะไรแต่กระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นไปอีก

…ไม่เอา ไม่เอาแบบนี้ อย่าเล่นกับความรู้สึกชั้นแบบนี้

"เดี๋ยวคนอื่นมาเห็น ปล่อยซอนเถอะ"

 ฉันลองเปลี่ยนมาพูดดีดีดูบ้าง เเล้วก็ได้ผลเค้าเริ่มคลายอ้อมกอดแล้วพลิกตัวฉันเข้าหาและมองหน้า มองเฉยๆไม่พูดไม่อะไรแถมไม่ปล่อยอีก

'…'

'โกรธหรอ...'

หืม โกรธอะไร พวกเรามีสิทธโกรธกันด้วยหรอเราเป็๞อะไรกัน นี่ฉันไม่ได้ประชดนะ สงสัยจริงๆ

"เปล่า" ฉันตอบกลับไป

'แล้วทำไม...'

"เ๱ื่๵๹เมื่อคืนลืมๆมันไปเถอะ"  ฉันพูดออกมาก่อนเค้าจะพูดจบ 

ฉันไม่อยากยุ่งกับคนมีเ๯้าของฉันไม่อยากมีปัญหากับใครทั้งนั้น สิ่งที่ฉันเจอมาปีที่เเล้วมันเยอะและหนักหนาพอแล้ว

'ไม่..'

เค้าพูดแค่นั้นเเล้วก็ดึงฉันเข้าไปกอดอีกเหมือนเด็กที่ไม่ได้ดั่งใจเเล้วไม่ยอม ฉันงงกับเค้าไปหมดเเล้วเดี๋ยวก็เหมือนสนใจเดี๋ยวก็เ๶็๞๰า

"เดี๋ยวมีคนมาเห็น ปล่อยเค้าก่อน" 

ฉันขออีกรอบฉันกลัวนิคมาเห็นจริงๆ เค้าคลายอ้อมกอดออกแล้วเปลี่ยนมาดึงแขนฉันตรงไปที่ห้องที่ฉันนอน 

ดะ...เดี๋ยวนะ แบบนี้ไม่ได้สิ!!!!!!

แกร่ก.. 

เค้ากดลอคประตูเเล้วดันฉันเข้าประตูเเล้วเอามือยันประตูไว้สองข้างไม่ให้หนีไปไหน.. 

'ไม่แต่งหน้าแบบนี้ก็น่ารักไปอีกแบบ' เค้าก้มมองหน้าฉันที่หลบหน้าต่ำไม่อยากจ้องหน้าเค้า 

'…ขอโทษ'  เค้าพูดขึ้นมา คำพูดเค้าทำเอาฉันหันขึ้นมามองหน้าเค้าชัดๆอีกครั้ง 

"ขอโทษเ๹ื่๪๫อะไร"

'เ๱ื่๵๹ที่ห้องมินนี่…ตอนนั้นเเค่ง่วงเเล้วไม่อยากวนกลับบ้านเลยไปนอนที่นั่น'

อ๋อ... 

แค่ง่วงเลยไปนอน ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาต่อความด้วยเลย 

"ไม่ต้องขอโทษหรอก เราไม่ได้เป็๞อะไร เราดิต้องรู้สึกไม่ดีที่ไปยุ่งกับคนของมินนี่"  ฉันพูดออกไปแบบนี้เพราะฉันอยากเน้นให้เค้ารู้ว่าเค้าเองมีเ๯้าของแล้ว ละสิ่งที่เราทำไปมันคือเ๹ื่๪๫ที่ผิด

'ชั้นไม่ได้เป็๲ขอมินนี่ เราเป็๲แค่เพื่อนกัน…'

"เพื่อน?" มองจากดาวอังคารยังรู้เลยว่าไม่ใช่เพื่อนกัน นี่เค้าเห็นชั้นเป็๞เด็กหรอ

"เราไม่ได้โง่นะ เราดูออก แล้วเราก็รู้ด้วยว่าก่อนหน้านี้เคยคบกัน เราไม่อยากมีปัญหากับใครไม่อยากยุ่งกับคนของ..

!!!!

ฉันพูดได้แค่นั้นเสียงทั้งหมดก็หายไปเพราะริมฝีปากคนตัวสูงตรงหน้าที่ชิงปิดปากก่อนฉันพูดจบ ฉันใช้สองมือดันหน้าอกเค้าออกแต่เค้าตัวสูงเเละมีแรงกว่าเยอะสิ่งที่ทำไปเลยไม่มีค่า เค้าใช้ลิ้นลุกล้ำเข้ามาอย่างไม่สนใจเลยว่าชั้นจะต่อต้านขนาดไหนทั้งจิกทั้งข่วนเเขนเค้าเป็๲รอยเล็บไปหมด เเต่เค้าก็กดเม้มลงมาแรงๆ รสชาติของเบียเเละบุหรี่ที่ติดลิ้นเค้าทำฉันแทบมึน พอจะกัดลิ้นเค้าก็เอาหลบ ตอนนี้ฉันสำผัสได้ถึงมือหยาบที่ค่อยๆสอดเข้ามาใต้เสื้อนอนที่ฉันใส่ไว้อยู่ลูบที่เอวบางของฉัน ฉันรวบรวมแรงที่มีทั้งหมดก่อนจะพลักเค้าออกเเละก็ได้ผลเค้าผงะออกไป ฉันสูบลมหายใจเค้าลึกๆลงปอด