Reborn to Rule : ตำนานเอเย่นต์แห่งโลกฟุตบอล

ภายในห้องรับรองส่วนตัวของภัตตาคาร O Fado กลิ่นหอมของปลาค็อดย่างและไวน์พอร์ตชั้นดีอบอวลอยู่ในอากาศ อเล็กซ์ แซนเดอร์ นั่งอยู่ท่ามกลางชายสามคนที่เป็นฟันเฟืองสำคัญของสโมสรในลีกรองโปรตุเกส (Segunda Liga) ที่กำลังดิ้นรนเพื่อความยิ่งใหญ่

คนแรกคือ อันโตนิโอ ซิลวา ประธานสโมสร โมไรเรนเซ่ (Moreirense) ชายผู้มั่งคั่งจากธุรกิจสิ่งทอ คนที่สองคือ ริคาร์โด้ เปเรยร่า ผู้อำนวยการกีฬาของ กิล วิเซนเต้ (Gil Vicente) และคนสุดท้ายคือ มานูเอล เฟอร์นันเดส เจ้าของสโมสร นาซิอองนาล (Nacional) ทีมจากเกาะมาเดยร่าที่พยายามจะกลับขึ้นสู่ลีกสูงสุด

"ยินดีที่ได้พบครับทุกท่าน" อเล็กซ์กล่าวเปิดบทสนทนาอย่างเป็นกันเอง "ผมได้ยินมาว่าธุรกิจส่งออกผ้าของคุณอันโตนิโอกำลังเจอปัญหาเรื่องค่าขนส่งในยุโรปเหนือใช่ไหมครับ?"

อันโตนิโอชะงักไป "คุณรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอคุณแซนเดอร์?"

"ผมพอมีหูตาอยู่บ้างครับ" อเล็กซ์ยิ้มกริ่มก่อนจะโยน 'ทริกจากอนาคต' ให้ทันที "แทนที่คุณจะเน้นส่งออกสินค้าสำเร็จรูป ลองเปลี่ยนเป็นการตั้งฐาน 'คลังสินค้ากระจายแบบดิจิทัล' ในเนเธอร์แลนด์ดูสิครับ ใช้ระบบจัดการสต็อกที่เรียกว่า Just-in-Time แบบที่บริษัทใหญ่ๆ ในเอเชียเริ่มทำกัน มันจะช่วยลดค่าเช่าคลังสินค้าได้มหาศาล และผมมีคอนเนคชั่นที่ท่าเรือรอตเทอร์ดัมพอจะช่วยคุณได้"

อันโตนิโอนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ระบบที่อเล็กซ์พูดถึงคือสิ่งที่โลกในปี 2001 ยังไม่รู้จักแพร่หลาย แต่มันฟังดูมีเหตุผลและล้ำสมัยจนเขาต้องรีบจดบันทึกลงในใจ ความประทับใจแรกเริ่มก่อตัวขึ้น

"เอาล่ะ เข้าเรื่องที่พวกคุณกระหายกันดีกว่า... การเลื่อนชั้นสู่ปรีไมร่า ลีกา" อเล็กซ์เปลี่ยนโหมดเข้าสู่เรื่องฟุตบอล "พวกคุณทำทีมแบบเดิมๆ คือซื้อนักเตะแก่ๆ จากบราซิลมาประคองทีมไปวันๆ มันเปลืองงบและไม่ได้มูลค่าเพิ่ม"

"แล้วคุณเสนออะไรล่ะ?" มานูเอลจากนาซิอองนาลถามขึ้นอย่างสนใจ

"ผมจะส่งนักเตะดาวรุ่ง 'เกรดเอ' จากเนเธอร์แลนด์และทั่วโลกที่ผมคัดมากับมือ มาให้พวกคุณใช้งาน ในฐานะสัญญายืมตัวหรือสัญญาแบ่งกรรมสิทธิ์" อเล็กซ์เริ่มวางหมาก "นักเตะเหล่านี้จะช่วยให้ทีมของพวกคุณมีสปีดบอลที่เร็วขึ้น และที่สำคัญที่สุด... เมื่อถึงเวลาที่พวกเขาโชว์ฟอร์มจนทีมยักษ์ใหญ่ทั่วยุโรปมาขอซื้อตัว ผมจะแบ่งส่วนแบ่งค่าตัวจากการขาย (Capital Gain) ให้สโมสรพวกคุณถึง 30% โดยที่พวกคุณไม่ต้องลงทุนซื้อตัวแม้แต่เซนต์เดียว"

ริคาร์โด้จากกิล วิเซนเต้ ขมวดคิ้ว "มันดูเหมือนฝันนะคุณแซนเดอร์ คุณได้อะไรจากเรื่องนี้?"

"ผมได้ 'สนามฟักตัว' ให้นักเตะของผมไงครับ" อเล็กซ์ตอบอย่างตรงไปตรงมา "ผมต้องการให้เด็กๆ ของผมมีชั่วโมงบินในยุโรป และถ้าพวกคุณเลื่อนชั้นได้สำเร็จ ชื่อเสียงของผมในฐานะเอเย่นต์ก็จะพุ่งสูงขึ้นตามไปด้วย เราเป็นพันธมิตรกันครับ ผมไม่ได้มาเพื่อสูบเลือด แต่มาเพื่อสร้างจักรวรรดิร่วมกับพวกคุณ"

อเล็กซ์หยิบเอกสารวิเคราะห์โครงสร้างทีมของทั้งสามสโมสรขึ้นมากาง "โมไรเรนเซ่... คุณขาดกองหลังที่นิ่งพอ ผมมีเด็กเขาตาอยู่ผมจะไปดีลมาให้และจะส่งมาให้ นาซิอองนาล... ส่วนทีมคุณต้องการปีกที่เร็วปานสายฟ้า ผมมีตัวเลือกจากพีเอสวีที่พร้อมจะพาคุณบินกลับสู่ลีกสูงสุดภายในฤดูกาลเดียว"

ทั้งสามคนมองหน้ากัน ความกังวลก่อนหน้านี้หายไปสิ้น เหลือเพียงความตื่นเต้นในผลประโยชน์มหาศาลที่อเล็กซ์หยิบยื่นให้ การมีนักเตะคุณภาพสูงในราคาฟรี แถมได้ส่วนแบ่งการขาย คือดีลที่ใครปฏิเสธก็ถือว่าโง่เต็มที

"คุณแซนเดอร์... คุณมันไม่ใช่แค่เอเย่นต์ แต่คุณคือพ่อมดธุรกิจชัดๆ" อันโตนิโอหัวเราะเสียงดังพลางยกแก้วไวน์ขึ้น "เพื่อความสำเร็จของโมไรเรนเซ่ กิล วิเซนเต้ และนาซิอองนาล... และเพื่อพันธมิตรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโปรตุเกส!"

"แด่ความร่ำรวยและชัยชนะครับสุภาพบุรุษ" อเล็กซ์ยกแก้วชนเสียงดัง เคร้ง! ท่ามกลางเสียงหัวเราะที่ก้องไปทั่วห้องรับรอง

เงาของเขาทอดไปบนผนังดูราวกับยักษ์ใหญ่ที่กำลังครอบคลุมแผนที่ฟุตบอลโปรตุเกสไว้ในกำมือ

-----