สาวใช้หน้าไม่อายยกยิ้มกริ่มมองใบหน้าสามีเจ้านายอย่างพอใจที่นางสามารถทำให้เขาลุ่มหลงได้อย่างที่ต้องการก่อนจะถอยหลังตามแรงผลักของเข้าไปด้านหลังหินจำลองก้อนให้สูงบังกายพวกเขาทั้งสอง
“อื้ออ อร้า.. คุณชาย ซี้ดดด อร่า”หญิงสาวครางแผ่วออกมาหลังต้นคอของนางโดนฟันคมขบแรงความรู้เจ็บแปลบแล่นพล่านไปทั่วบริเวณพร้อมความรู้สึกซ่านที่ร่องเนื้อเมื่อมือกร้านล้วงเข้ามาภายในชุดของนางก้านนิ้วยาวใหญ่ที่กระแทกเป็นจังหวะรวดเร็วทำนางครางอยากจะปล่อยน้ำเสียวออกมาคานิ้วยาวของเขา
“อร่า.. คุณชายไยท่านใจร้อนอย่างนี้ละเจ้าค่ะ”น้ำเสียงสั่นเอ่ยออกมาหลังนางโดยจับพลิกหันหลังหาเขาแล้วเลิกชายกระโปรงขึ้นสูงดึงกางเกงตัวในนางออกมาอย่างรวดเร็วชำนาญจนตัวนางเองก็ยังตกใจกับความชำนาญที่เขามี
"อร้า..ง อื้ออคุณชายซี้ดด ท่านอื้อท่านเก่งกาจจนข้าน้อยจินตนาการไม่ออกเลยอ่ะ อื้ออ อ่ะอ่ะ"รอยยิ้มพอใจและสายตาเยิ้มปรือของนางส่งมาให้คนด้านหลังพร้อมกับแอ่นสะโพกเข้าหาท่อนลำของเขาแล้วเด้งสวนกลับไปเป็นจังหวะจังหวะที่คล้ายจะเนิบช้าทว่าลงลึกที่เขากระทำ ทำตัวนางเกือบจะขาดอากาศหายใจลมหายใจสะดุดเป็นระยะ
“อร้า..อื้ออ คุณชาย อ๊อกคุณชายอื้ออ”
แต่หลังจากนั้นไม่นานเสียงกระเส่าสุขสมก็เปลี่ยนเป็นตระหนก ขาดห้วงเพราะชายร่างสูงที่ตอกอยู่ด้านหลังสอดมือบีบลำคอนางอย่างแรงจนหายใจไม่ออกดวงตาเหลือกโปน ใบหน้าแดงก่ำทรมานเพราะขาดอากาศ
“นังร่าน ซี้ดด ตอดดีนักนะ อื้ออ อร่า..”
ตรับ ตรับ
“อื้ออ คุณชายแค่ก คุณชาย”ความรู้สึกกลัวคืบคลานเข้ามาทีละนิดตอนนี้นางไม่รู้สึกเสียวซ่านอย่างในตอนแรกเลยสักนิดแม้ว่าด้านหลังนายจะมีชายร่างสูงยืนซ้อนตอกเอ็นยาวใหญ่ใส่ร่องสวาทนางเป็นจังหวะไม่หยุดก็ตาม
“เฮือกกก อื้ออ แฮกแฮกแค่กแค่ก”
เสียงไอและเสียงสูดลมหายใจหอบใหญ่ดังมาจากร่างชิดหินจำลองก่อนนางจะทิ้งตัวแนบพื้นเย็นขรุขระ พร้อมกับความรู้สึกซ่านเสียวกลับมาอีกครั้ง
“อื้ออ นายทท่านซี้ดด อื้ออ่ะเสียวอื้อ เสียวเจ้าค่ะอื้ออ อ่ะอ่ะ”
“ซี้ดด อร่า..”
เพี๊ยะ!! เพี๊ยะ!!
“อร่า..”เสียงซู้ดปากร้องครางดังออกมาจากชายร่างสูงไม่หยุดสายตาที่เขามองคนเบื้องหน้าไม่ต่างอะไรกับนักล่าที่เล่นสนุกกับเหยื่อใกล้ตายก่อนจะกินมันเขากระแทกแรงใส่ร่องสวาทแคบนั่นด้วยความเร็วก่อนดึงเอาลำยาวออกจากร่องเยิ้มปล่อยสายน้ำเสียวพุ่งกระฉูดใส่ก้อนหินจำลองและเท้าของสาวใช้ที่มาให้ท่าเขา
“อื้ออ นายท่านซี้ดด ข้าน้อย”
“จัดการตัวเจ้าให้ดี แล้วอย่าแพร่งพรายเรื่องนี้”น้ำเสียงและท่าทีไม่ใส่ใจของคนร่างสูงทำสาวใช้ที่หวังเปลี่ยนสถานะตนนิ่งค้างทำอะไรไม่ถูกนางไม่คิดว่าเขาจะแสดงท่าทางเช่นนี้ออกมา หลังทำเรื่องเช่นนั้นกับนางไปเมื่อครู่
“แต่คุณชาย ข้า...”
“ฮูหยิน?”
อู๋หูเจี๋ยเอ่ยออกมาเสียงไม่ดังนักหลังเขาจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้วเดินออกมาหวังจะตามภรรยาไปที่เรือนแม่ยายแต่กลับพบนางกำลังยืนจ้องเขานิ่งพร้อมเหลือบไปทางด้านหลังเขามองสตรีนางนั้นด้วยสายตาเฉยชา
“ท่านพี่ ท่านทำอะไรเจ้าค่ะ”หนวนหนวนถามออกไปทั้งที่นางรู้อยู่แล้วว่าเขาทำอะไรที่ด้านหลังหินก้อนนั้นแต่ก็ยังเลือกที่จะถามออกไปด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก หรือนี่จะเป็นความรู้สึกที่มารดานางพบเจอในวันที่บิดาพาอนุเข้ามาในจวนที่ทั้งจุก อึดอัด มึนงง และเสียใจแบบที่ไม่เคยเป็น
“ข้ากับนางเรา”
“ฮึกฮูหยินท่านเมตาข้าน้อยด้วย ฮึกข้ากับนายท่าน..เรา.. เรา..” สายตาสองคู่มองไปทางสาวใช้ที่ทิ้งกายกอดท่อนขาของหนวนหนวนเอาไว้แน่นแล้วร้องไห้ออกมายกใหญ่พร้อมกับที่นางพรั่งพรูร้องขอความเมตตามากมาย
ทว่ายังไม่ทันที่ทุกอย่างจะกระจ่างเสียงพูดคุณของนายท่านจางและภรรยาก็ดังแว่วมาทางที่เขาทั้งสามอยู่พลันสายตาของทั้งสองก็ตระหนกขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัวพวกเขามองหน้ากันอย่างทำอะไรไม่ถูกก่อนจะก้มมองสาวใช้ผู้นั้นที่ไม่รู้สถานการณ์คับขันนี่ร้องไห้อ้อนวอนออกมาไม่จบสิ้น
“เจ้าทำตามข้า แล้วข้าจะช่วยแม่เจ้า”พลันในตาของเด็กสาวเบิกกว้างทันที เขาหันมองหน้าสามีอย่างไม่เข้าใจก่อนจะยอมพยักหน้าหลังเขากล่าออกมาต่อว่า หากครั้งนี้เจ้ายอมข้าจะให้แม่เจ้าอยู่สุขสบาย และที่สำคัญข้าจะพานางออกไปจากที่นี่ได้อยู่ดีกินดีอย่างที่เจ้าปรารถนา
“ฮูหยินเจ้าอย่าโกรธข้านะ นาง นางเป็นนางที่มายั่วข้าเจ้า เจ้าดูนี่สินางกระชากข้าอย่างแรงจนเสื้อข้ายับไปหมดเท่านั้นยังไม่พอนางยังพยายามถอดเสื้อข้าจนข้าได้แผลเลย”สีหน้าร้อนรนและถ้อยคำที่ละล่ำละลักออกมาจากปากชายร่างใหญ่ทำสาวใช้สวมเสื้อผ้าไม่เรียบร้อยตกใจแทบคุมสติไม่อยู่ถลาไปอยู่ข้างกายสูงเตรียมจะอ้าปากแย้งคำที่กล่าวว่าเป็นนางที่ยั่วยวนเขาฝ่ายเดียว
ทว่ายังไม่ทันที่เสียงจะออกจากปากนาง ร่างนายท่านและฮูหยินก็ปรากฏพร้อมความรู้สึกเจ็บแสบที่แก้มข้างขวาและร่างนางที่ล้มลงอย่างไม่ทันตั้งตัว
“เจ้า!! ฮึกนี่เจ้า เจ้าคิดจะปีนเตียงข้าหรือ?”
ไม่ใช่แค่สาวใช้ที่ตกใจกับท่าทางนั้นของคุณหนูใหญ่แต่สามีนางอย่างหูเจี๋ยที่ร้องขอให้ช่วยยังตกใจกับท่าทางและน้ำตาที่ไหลอาบใบหน้าในเวลาเพียงชั่วอึดใจหันไปมองพ่อตาและแม่เล็กภรรยาที่ก็แสดงท่าทางตกใจออกมาไม่ต่างกัน
“นี่ นี่!!มันเรื่องอะไรกัน หนวนหนวนนี่ ลูกเจ้าเจ้ากับ..” ปลายนิ้วสั่นของพ่อตาทำให้เขาเข้าใจได้ทันที สีหน้าใสซื่อรู้สึกผิดก็ปรากฏออกมาพร้อมถ้อยคำละล่ำละลักปากสั่นอย่างที่นางแสดงละครกับภรรยาก่อนนี้
“พ่อตา ท่านพ่อตาท่านอย่าเข้าใจผิด นางนางเข้ามายั่วข้า...ข้า...พยายามปฏิเสธนางแล้ว แต่นาง เป็นนางที่ขวางทางข้าไม่เลิกข้า...ข้า...”
“ไม่นะ ไม่นะเจ้าค่ะ นายท่าน คุณชาย คุณชายเขา”
“เจ้าหุบปาก เป็นเจ้าไม่ใช่หรือที่มาขวางทางข้าร้องขอให้ข้าช่วยแถมยัง ยัง” สายตาขยะแขยงที่มองคนบนพื้นทำหนวนหนวนที่จ้องการแสดงของสามีตะลึงไปทันทีทีทั้งที่นางเห็นกับตาว่าเขาสาวท่อนเนื้อนั่นปล่อยน้ำเชื้อใส่หินจำลองและเท้านางแต่พอมาตอนนี้กลายเป็นว่าสาวใช้นางนั้นยั่วยวน ขัดขวางเขาทั้งยังแผลที่คอให้บิดานางดู ชั่งน่าเหลือเชื่อจริงบัณฑิตที่คนทั้งเมืองเชื่อถือเล่นละครเก่งกว่าคนแสดงงิ้วเสียอีก
สุดท้ายเรื่องก็จบลงที่บิดานางสั่งโบยสาวใช้นางนั้นแล้วขายออกส่วนสามีนางตอนนี้ก็นั่งยิ้มกริ่มมองตำราในมืออย่างสบายใจไม่เหลือท่าทางน่าสงสารต่อหน้าคนในบ้านนางอย่างเมื่อครู่เลยสักนิด
“ฮูหยินเจ้าอย่ามองข้าเช่นนั้นสิ”
“ท่านไม่เหมือนที่คนลือกัน”
“หรือ? แล้วเจ้าเสียใจหรือไม่?”
“ข้าเสียใจแล้วทำอะไรได้”
“นั่นสิ”
“ที่ท่านบอกว่าสามารถช่วยให้ท่านแม่ข้าออกจากจวนนั้นได้ท่านจะทำอย่างไร?”
นัยน์ตาเฉียบคมละจากตำราในมือ มองภรรยาที่นั่งฝั่งตรงข้ามในรถม้าพลางยกยิ้มมุมปากฉายความเจ้าเล่ห์ออกมาอย่างไม่คิดปิดบัง
“ไว้ถึงจวนแล้วข้าจะบอกเจ้าว่าจะทำเช่นไร”
บัณฑิตหนุ่มมองภรรยาที่พยักหน้ารับแล้วละความสนใจจากเขามองไปทางด้านหน้าแล้วยกยิ้มมุมปากสูงอย่างมีเลศนัย ฮูหยินวันนี้แหละที่เจ้าจะได้เข้าหอจริงๆ