มรรคาพลิกฟ้า

        ความรู้ด้านโอสถก็ยิ่งลึกล้ำขึ้น ความรอบรู้สิ่งต่างก็มากมายขึ้นเช่นกัน กังหลงตั้งใจไว้ว่าต้องหาโอกาสเพิ่มพลังฝีมือให้สูงขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อจะได้ย่อยสลายเม็ดพลังความรู้ให้หมดโดยเร็ว เรื่องราวต่างๆ ที่เฒ่าเทียนคงผู้เป็นอาจารย์กลั่นไว้จะได้เปิดเผยออกมาทั้งหมด  ...ต่อไปควรต้องจัดเวลาในการย่อยสลายเม็ดพลังให้หมดและซึมซับความรู้ด้านต่าง ๆให้มากยิ่งขึ้น ตนยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่ต้องเรียนรู้และกระทำ ชาติกำเนิดก็ยังมืดมน คำฝากฝังก็ยังมิอาจรับทราบได้  หลายสิ่งหลายอย่างที่อาจารย์ของตนมอบให้ล้วนยังต้องค้นหา

        หลังจากร่ำลาหยางเชียงซี กังหลงก็แยกตัวเดินหายไปกับฝูงชน ลัดเลาะจนเจอที่ลับตาก็เอาชุดคลุมพร้อมหมวกฟางสีดำออกมาจากถุงมิติทองคำ เมื่อแต่งตัวอำพรางเรียบร้อย ก็เดินตรงไปยังสำนักประมูลเชียงหยางอีกครั้ง ครานี้เมื่อได้เงินเดิมพันมาหลายแสนเหรียญทอง จึงต้องการจะซื้อหาสมุนไพรหายากต่าง ๆ และส่วนประสมต่าง ๆ เพื่อเตรียมไว้หากคราใดมีเวลาก็จะได้ปรุงโอสถชนิดต่าง ๆ ไว้ใช้ในยามจำเป็น

        เพราะเส้นทางของการฝึกยุทธใช่จะราบเรียบง่าย ทุกเวลาพร้อมจะเกิดสิ่งที่ไม่คาดหมายขึ้นได้ทั้งสิ้น หากได้เตรียมสิ่งของจำเป็นเช่นโอสถไว้เพียงพอเหมาะสม ย่อมสามารถช่วยผ่อนหนักให้เป็นเบาได้ และอาจช่วยให้ก้าวข้ามจุดคับขันต่าง ๆ อย่างปลอดภัยและมั่งคงขึ้น

        .......................................................................................................................................................................

        ชายชราผมขาวกำลังสนใจกับชิ้นส่วนโลหะโบราณชิ้นหนึ่ง ทันทีที่เห็นบุรุษชุดดำคลุมศีรษะสวมหมวกฟางสีดำก้าวผ่านประตูมา  แววตาของเขากระตุกวูบ นั่นเป็นบุคคลลึกลับที่เพิ่งเข้ามาเมื่อช่วงเช้า ผู้ที่ทำให้ปรมาจารย์หลิวกู่ผู้เย่อหยิ่งต้องลดความถือตัวลง เขารีบวางของในมือและก้าวเข้ามาต้อนรับทันที

        "คารวะท่านผู้สูงส่ง มิทราบมีสิ่งใดให้ทางสำนักประมูลเชียงหยางรับใช้ เชิญท่านนั่งก่อน ข้าจะไปตามปรมาจารย์กู่หนีมาพบท่านผู้สูงส่ง !!!"

        กังหลงยกมือขึ้นห้ามพร้อมวางกระดาษที่มีรายการยาวเหยียดลงบนตู้กระจกและกล่าวว่า 

        "ไม่ต้อง..!!  ..ข้าเพียงต้องการได้สิ่งของตามรายการเหล่านี้ท่านช่วยจัดให้ในราคาสองแสนเหรียญทองก็พอ !!"

        ชายชรารับการดาษมาดูรายการยาวเหยียดเหล่านั้น สีหน้าพลันแปรเปลี่ยน  

        "หยาดน้ำค้างสวรรค์ภูมินทร์ ....หญ้าหนวดมังกรอัคคี....บัวหิมะชมพูทวีป...แก่นอสูรธาตุทองระดับสอง...หวายอสูรไพรดำ....   ......   ......"

        เห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปมาของชายชราผมขาว บุรุษชุดดำคลุมศีรษะสวมหมวกฟางสีดำ  แค่นเสียงพร้อมกล่าวขึ้นด้วยเสียงแหบแห้ง

        "เป็นไรรึ..? ไม่สะดวก..หรือของเหล่านี้เกินความสามารถของสำนักประมูลเชียงหยาง ? !!" 

        "เอ่อ ..เอ่อ..มิใช่เช่นนั้น !! ท่านผู้สูงส่งอย่าได้เข้าใจผิด..ของบางรายการข้าผู้น้อยมิอาจตัดสินใจได้... ข้าจะนำรายการเหล่านี้ไปแจ้งท่านปรมาจารย์หลิวกู่...หากเป็นคำสั่งของท่านปรมาจารย์หลิวกู่ ของตามรายการเหล่านี้หากมีอยู่ในสำนักประมูลก็สามารถจัดหาให้ท่านผู้สูงส่งได้ในทันที เชิญท่านตามข้าพเจ้าไปยังห้องรับรองด้านใน"

        เมื่อไปถึงห้องรับรอง ภายในห้องได้ยืนรอไว้ด้วยปรมาจารย์หลิวกู่และสาวสวยชุดแดงสดรูปร่างละลายหัวใจบุรุษ "เฟิ่งหลาน"  กังหลงฉงนใจเล็กน้อยที่คนสำคัญของสำนักประมูลเชียงหนานสองคนนี้ได้รอเขาอยู่แล้ว คงเป็นเพราะปรมาจารย์หลิวกู่ได้สั่งไว้ว่าหาก พบเห็นบุรุษชุดดำคลุมศีรษะสวมหมวกฟางสีดำมาเยือนที่แห่งนี้ให้รีบแจ้งให้ทราบ 

        กังหลงเดินตามชายชราผมขาวไปอย่างถือตัวมิแยแสสิ่งใดในสายตาเช่นเดิม  ทันที่ที่เห็นกังหลงปรมาจารย์หลิวกู่และเฟิ่งหลาน รีบเข้ามาต้อนรับพร้อมคารวะ กล่าวอย่างนอบน้อม 

        "ต้องขออภัยท่านผู้สูงส่งที่มิได้ออกไปต้อนรับท่านด้วยตนเอง ข้าเพิ่งทราบว่าท่านมาเยือน มิทราบมิสิ่งใดให้ทางสำนักประมูลเชียงหยางรับใช้บ้าง ?"

        ปรมาจารย์หลิ่วกู่กล่าวอย่างนอบน้อม

        "ข้าต้องรบกวนท่านจัดหาของให้ตามรายการที่ให้ไป ในราคาสองแสนเหรียญทอง !!"

        ชายชราผมขาวรีบนำแผ่นกระดาษรายการให้แก่ปรมาจารย์หลิวกู่  ปรมาจารย์หลิวกู่รีบรับกระดาษมาดู ทันที่เห็นรายการในกระดาษถึงกับตกตะลึง รายชื่อสิ่งของเหล่านี้ มีหลายรายการที่เป็นส่วนผสมของโอสถระดับห้าขั้นสูงและโอสถระดับหกขั้นต่ำถึงระดับกลาง ครุ่นคิดขึ้น

        "หลายรายการเป็นส่วนประสมของโอสถระดับห้าขั้นสูงและโอสถระดับหกขั้นต่ำถึงระดับกลาง หรือท่านผู้นี้จะปรุงโอสถระดับห้าขั้นสูงและโอสถระดับหกขั้นต่ำถึงระดับกลางได้ ถ้าเช่นนั้นบุคคลท่านนี้คงมิใช่นักปรุงโอสถระดับห้าแล้ว เห็นทีคงต้องใช้ทุกวิถีทางเพื่อซื้อใจบุคคลระดับนี้ให้ได้ หากแม้นได้รับการเหลือบแลแค่เพียงน้อยนิด หรือทำให้บุคคลระดับนี้ติดค้างน้ำใจได้ ผลที่ตามมาคงยากจะประเมินได้ !!"

        คิดได้เช่นนั้นปรมาจารย์หลิวกู่ รีบกล่าวขึ้นกับกังหลงทันที

        "ของทุกอย่างทุกอย่างจะเตรียมให้ท่านผู้สูงส่งเรียบร้อยภายในหนึ่งชั่วยาม มิทราบท่านผู้สูงส่งจะให้จัดส่งไปที่ใดหรือท่าน ? "

        กังหลงโบกมือขึ้น พร้อมกล่าวด้วยเสียงที่นุ่มนวลขึ้นกว่าเก่า นับว่าสำนักประมูลเชียงหยางเริ่มสร้างความประทับใจให้แก่ตนบ้างแล้ว กังหลงทราบดีว่าหากจะหาของตามรายการที่ตนเขียนมาให้ครบ ถึงจะมีเงินมากมายแค่ไหนแต่ก็ยากจะหาได้ครบในเวลาเพียงหนึ่งชั่วยาม ตอนนี้ทางสำนักประมูลเชียงหยางรับปากว่าจะจัดหาของเหล่านี้มาให้ตนภายในหนึ่งชั่วยาม

        แสดงว่าสำนักประมูลเชียงหยางให้ความสำคัญกับตนขนาดไหน แม้จะทราบว่าที่ฝ่ายตรงข้ามทำแบบนี้หาใช่จะให้การช่วยเหลือโดยไม่หวังสิ่งใดตอบแทน แต่การกระทำเช่นนี้ก็ถือว่าทางสำนักประมูลให้ความสำคัญต่อตนมากเพียงใด จึงอดจะรู้สึกซาบซึ้งในไมตรีนี้มิได้

        "ขอบคุณท่านปรมาจารย์ที่รับปากจัดหาให้ ของนั้นมิต้องรบกวนให้ทางสำนักประมูลเชียงหยางต้องลำบากจัดส่ง ข้าจะมารับของที่นี่เองในอีกหนึ่งชั่วยาม ข้าขอรับไมตรีนี้ไว้แล้ว บัดนี้ขออำลาก่อน เนื่องด้วยมีกิจธุระอื่นอีกที่ต้องทำ !!"

        กล่าวจบกังหลงก็รีบออกจากสำนักประมูลเชียงหยางในทันที

        ความรู้ด้านต่าง ๆ ยิ่งเพิ่มพูน เมื่อระดับปราณยกระดับขึ้นสู่ปราณราชันย์ เหมือนสามารถปลดคลายล็อคที่โดนผนึกไว้ทีละชั้น ทั้งความรู้ด้านโอสถซึ่งบัดนี้กังหลงสามารถซึมซับความรู้ด้านโอสถทั้งหมดของเฒ่าเทียนคงผู้เป็นอาจารย์ไว้ได้เกือบทั้งหมด ส่วนเรื่องความชำนาญก็คงต้องค่อย ๆ ฝึกฝนไปจึงจะเป็นความรู้ที่สมบูรณ์

        ความรู้ด้านการปรุงโอสถของเฒ่าเทียนคงอยู่เพียงนักปรุงโอสถระดับหกเท่านั้น ในส่วนที่เหนือกว่าระดับนี้กังหลงคงต้องเสาะแสวงหาและฝึกฝนด้วยตนเองแล้ว เพียงต้องฝึกฝนเพิ่มพูนพลังจิตวิญญาณให้มากขึ้น เพื่อเป็นฐานการเรียนรู้และเพื่อให้มีปริมาณมากพอที่จะยกระดับไปสู่ระดับที่สูงขึ้นในกาลข้างหน้า

        ส่วนความรู้ด้านประสบการณ์ต่าง ๆ ที่ควรรู้ในการใช้ชีวิต และการเอาตัวรอด ยามท่องเที่ยวในวงนักเลง กังหลงเรียนรู้มาทั้งหมดตามที่ผู้เป็นอาจารย์ถ่ายทอดมาให้ ...แต่ทั้งหมดที่กล่าวมากลับมิมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวของเฒ่าเทียนคงผู้เป็นอาจารย์เลยแม้สักน้อยนิดไม่ ...