เมื่อถุงคุนเฉียนดูดร่างใหญ่ทั้งตัวหายวับ เข้าไป คุณชาย หาญเซิ่ง กล่าว ยิ้มๆ ออกมาอีกครั้งทันที “เส้นทางถ้ำข้างหน้าเปิดแล้ว เราไปกันเถอะ”
พร้อมเสียงฝีเท้าเดินลอดถ้ำ…เข้าไปส่วนลึกของอีกฝั่ง ดังแว่วฝีเท้ามาไม่ขาด ทว่าสตรีศักดิ์สิทธิ์หยุนซี นางมาหยุดบริเวณ กำแพง มีหอกไม้ปักทะลุหิน ปลายส่วนแหลมของหอก ทำจากหน่อแรดูเาไฟ ส่งให้ผนังเกิดรอยร้าว นางขมวดคิ้วเล็กๆ
ตี้เทียนกล่าวถาม ครั้นเห็นสตรีเ็า ข้างๆ ครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่ “มีอะไรงั้นหรือสตรีศักดิ์สิทธิ์ หยุนซี เราต้องไปกันแล้วนะ?”
หญิงสาวเดินเท้าเปล่า ส่ายหน้าเ็า ภายใต้ผ้าคลุมบางของนาง เล็กน้อย เมื่อกล่าวออก “ไม่มีอะไร เดินทางต่อเถอะ เราต้องรีบเข้าไปด้านในส่วนลึก เก็บเกี่ยวผลพลอยได้ ครั้งนี้ให้มากที่สุด” ครั้นรับรู้เวลาการเปิดมิติไม่เสถียรเช่นนี้ คงจะมีเวลาไม่มาก
พร้อมหลายคนเองก็พยักหน้า การไปสำรวจกลุ่มแรกๆ ย่อมดีกว่าเสมออย่างแน่นอน…
ด้านเฉินหนานที่แอบจนแน่ใจว่า พวกเขาไปกันหมดแล้ว เขาลอบคลี่ยิ้มออกมาเล็กๆ เมื่อสิ่งที่หมายตาของเขา เป็พิษรุนแรงของแมงป่อง จากปลายส่วนแหลมของมันต่างหาก
เมื่อนำพิษสีม่วง หยดลงไปภายในน้ำเต้าหล่อเลี้ยง ขวดน้ำเต้าภายนอกมันยิ่งเปลี่ยนสภาพ ดำม่วงจนน่ากลัว เฉินหนาน ยิ่งฉีกยิ้มประหลาดด้วยความยินดี
ครั้นลองสูดกลิ่นสุราพิษ รุนแรงขึ้นมาไม่น้อย “ของสิ่งนี้ น่าจะช่วยขัดเกลาพลังงานด้านลบ ภายในกายข้าได้ดีทีเดียว”
ก่อนเสียง หึ! คล้ายบางคนเฝ้ามองเฉินหนานมานาน จะกล่าวขัดความยินดีของอีกฝ่ายขึ้นมา “ข้าอุตส่าห์ไม่คิดลงมือกับเ้า แล้วปล่อยให้จอมยุทธ์ เ่าั้จัดการเ้า ดูเหมือนว่าข้าจะคิดผิดไปซินะเฉินหนาน”
พร้อมฝีเท้าเล็กๆ เบาๆ ดังแว่วเข้ามา
เฉินหนานดวงตาราวกับปลาตาย ใบหน้าไม่แสดงความยินดียินร้าย ถึงกับหน้าตาตื่นขึ้นมาเล็กๆ เมื่อเห็นจูซือเจีย “เ้า! เ้า! เด็กติดหมี มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?”
“หา…เ้าเรียกข้าว่าอย่างไรนะ ไอ้เด็กเปรต” จูซือเจียโยนตุ๊กตาหมี ขยายร่างใหญ่ ไล่สังหารเฉินหนานทันใด
วูม!
เมื่อร่างเฉินหนานเจออุ้มเท้าหมีขนาดใหญ่ ตะปบ เข้าใส่อย่างจัง พร้อมม่านพลังะเิเื เฉินหนานแอบเปิดใช้งาน คุ้มกันกายในเสี้ยวขณะ
ตู้ม!
รองเท้าฟางที่ไถลเกิดรอยไหม้ ชนหินเล็ก บริเวณรอบถ้ำเป็ทางยาว เฉินหนานแค่นเสียง ชิ! ดังเล็ดลอดไรฟัน แล้วตะกุยฝีเท้า หนีอย่างรวดเร็ว
“บัดซบ! บัดซบ!”
เสี้ยวขณะที่จูซือเจียยิ้ม นึกว่าจะจัดการเฉินหนานได้ นางถึงกับต้องสบถ ไม่คิด่เวลาหนึ่งเดือน อีกฝ่ายจะทานทน การโจมตีของสัตว์เลี้ยงผู้น่ารักของนางได้
เมื่อหางตาจูซือเจียสั่นกระตุกขึ้นมาถี่ยิบ ยังจำภาพครั้งก่อน เด็กหนุ่มร่างอาบเืได้ติดตา “คราวก่อนอีกฝ่ายยังกลิ้ง หลุนๆ าเ็หนักอยู่เลยไม่ใช่หรือ?”
เมื่อจูซือเจียขี่ขึ้นหมี ไล่ล่าตะปบ เ้าหลางเทียน ไปตามซอกหินของถ้ำ จนมาโผล่ด้านนอกป่าตายซากอีกฝั่ง
นางยิ่งมั่นใจว่า ปล่อยอีกฝ่ายไปไม่ได้อีกต่อไป เมื่อฝ่ามือของนาง ชาะเื จากการปัดป้อง กรงเล็บใบมีดที่เรามือหนานแอบปล่อยออกมา
ฟิ้ว! ฟิ้ว! เคร้ง!
ซึ่งก็บอกกลายๆ ว่า เฉินหนานก็เข้าตาจนแล้วเช่นกัน เมื่อต้องแอบเอาไม้ตาย อย่างกระบวนท่ากรงเล็บใบมีด ออกมาลอบจู่โจม สังหารจูซือเจีย
เมื่อเฉินหนาน กล่าวออกพร้อมสีหน้าจริงจัง ต่อรองกับจูซือเจีย “เราถอยคนละก้าว ทางใครทางมัน ไม่ดีกว่าหรือจูซือเจีย?”
สาวน้อยนางเผยสายตาไม่จำยอมที่จะทำเช่นนั้น เมื่อไล่ล่าเฉินหนาน ไปถึงส่วนลึกป่าตายซากที่อันตราย…
แม้แต่กลุ่มจอมยุทธ์ ที่เข้ามาก่อนใครเพื่อน เตรียมตรงไปยังด้านในส่วนลึก ของหอวิหารลักษณะแปลกประหลาด “ใครกันกล้าไล่ล่า ไปยังพื้นที่อันตรายบริเวณนั้น?”
คุณชายหาญเซิ่ง แห่งศาลานรก ยังกล่าวออก แม้แต่เขายังไม่มีความมั่นใจ ไปยังสถานที่อันตรายแห่งนั้น “ฮ่าๆ สงสัยมันคงอยากตายมากซินะ”
ก่อนด้านของจูซือเจีย สั่งหมีให้หยุดไล่ล่า เมื่อลูบเกาคอมัน เบาๆ ครั้นรับรู้ความตายขึ้นมาอย่างหนักหน่วง แม้แต่มือของนาง ยังกลายเป็กระดูกขึ้นมาจางๆ “พี่เฉินหนาน ข้าจะยอมรับคำของท่านก็ได้”
ครั้นนางเห็นร่างิญญาเล็ดลอด สูบกินเืเนื้อ
เฉินหนานร่างเข้าไปด้านใน มองเห็นร่างิญญาปลิวว่อน เขาสบถด่าออกมาทันที “จูซือเจีย เ้าอย่าพูดดีไปหน่อยเลย ไล่ต้อนข้า เข้ามาถึงที่อันตราย ยังกล้าพูดดีอีก”
“ฮ่าๆ รีบออกมาเร็วเข้าเถอะ ก่อนร่างของท่าน จะกลายเป็เถ้ากระดูกไปเสียก่อน” เมื่อนางกล่าวอีกครั้ง พลันขมวดคิ้วมุ่น เล็กๆ
เมื่อไม่เห็นเฉินหนานออกมาด้านนอก แม้แต่เสียกล่าวตอบ ยังไม่มีได้ยินเล็ดลอดออกมา ‘ไอ้เด็กนี่มันบ้าจริงๆ’
จูซือเจียยิ่งหน้ายุ่ง เมื่อเห็นท่าไม่ดี เริ่มถูกฝูงสัตว์อสูรตามทางผ่านเข้ามา…ปิดล้อมทางหนีนาง ช้าๆ หากนางยังไม่รีบออกไปจากที่นี่ นางอาจได้กลายเป็ผี เฝ้าป่าแบบเฉินหนานแน่
“ชิ! ช่างดวงซวยเสียจริง ั้แ่พบเจอเ้า เฉินหนานไอ้เด็กเปรต” ก่อนจูซือเจีย ยอมถอยรามือจากไป แต่นางก็ไม่คิดเหมือนกันอดีตเทพแท้จริง ผู้ยิ่งใหญ่อย่างนาง จะพลาดการฆ่าสังหารเฉินหนาน ถึง 2ครั้ง 2ครา…
***เดี๋ยวเย็นๆลงอีกตอนนะครับ
1K
