Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

หลังจากสวนกับแม่ทัพโจที่บ้านพักคนงาน **เฟย** พี่สาวใหญ่บ้านไร่ ก็รีบหันหลังกลับอย่างรวดเร็ว

เธอเปลี่ยนใจไม่ไปหาอี้ตามแผนเดิม เพราะไม่อยากให้ใครสงสัยหรือบังเอิญเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นอีก

‘แม่ทัพก็อยู่ในไร่เดียวกันแล้ว จะให้หลุดอะไรอีกไม่ได้เด็ดขาด’ เธอบ่นในใจ ก่อนจะเร่งเท้ากลับห้องตัวเองเงียบ ๆ

ในขณะเดียวกัน ช่วงหัวค่ำ **ลี่อิน** กับ **ซินหยาง** น้องเล็ก ก็เดินเล่นกันมาเรื่อย ๆ จนมาถึงเขตบ้านพักคนงาน

“เจ้าแน่ใจนะว่าจะมาหาแม่ทัพ? เขาอาจอยากพักคนเดียวก็ได้นะ” ซินหยางถามเสียงเบา

“ก็แค่มาทักทายเฉย ๆ ไม่ได้จะก่อกวนอะไรนี่นา อีกอย่าง...ข้าว่าเขาดูเหงา” ลี่อินตอบพร้อมยิ้มบาง ๆ

เมื่อมาถึงหน้าบ้านพัก ลี่อินเคาะประตูเบา ๆ “ท่านแม่ทัพ...ข้าเอง ลี่อิน”

เสียงทุ้มตอบกลับจากข้างใน “เปิดได้”

ลี่อินผลักประตูเข้าไป พร้อมซินหยางที่ยืนข้างหลังเธอเล็กน้อย — โจ ซือเหยียนกำลังนั่งเช็ดดาบอยู่ใต้แสงตะเกียง

“เรามากวนเวลาท่านพักผ่อนหรือเปล่าคะ?” ลี่อินถาม

“ไม่ ข้าก็แค่นั่งเฉย ๆ ไม่ได้ทำอะไรเป็นพิเศษ” เขาตอบเรียบ แต่สีหน้าไม่แข็งเหมือนตอนอยู่ต่อหน้าคนทั่วไป

ซินหยางหัวเราะ “ข้าว่าท่านแม่ทัพมาอยู่คนเดียวแบบนี้ก็ดูเงียบเกินไปนะ ขืนอยู่แบบนี้ทุกวันมีหวังกลายเป็นฤๅษี”

แม่ทัพโจยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย คล้ายจะยิ้มแต่ยังเก็บไว้ไม่หมด

ลี่อินเดินเข้าไปวางตะกร้าผลไม้เล็ก ๆ ที่นำมาฝาก “แค่พวกเราแวะมาทักก็พอให้ท่านรู้สึกเหมือนอยู่ในหมู่บ้านจริง ๆ แล้วใช่ไหม?”

เขาพยักหน้า “ที่นี่ต่างจากเมืองหลวงมาก...แต่ก็อบอุ่นกว่าในแบบที่ข้าไม่เคยคาดคิด”

ลี่อินยิ้มอ่อนโยน เธอเข้าใจดี เพราะเธอเองก็วูบมาอยู่ที่นี่แบบไม่ตั้งใจเหมือนกัน และทุกสิ่งที่ได้รับ — ก็คือความอบอุ่นจากผู้คนที่นี่

แม้จะเป็นค่ำคืนธรรมดา แต่บทสนทนาสั้น ๆ ระหว่างแม่ทัพกับหญิงสาวจากอนาคต กลับทำให้ความเงียบในหัวใจของเขา...เบาลงกว่าทุกวัน