#หมอญู
"อย่าๆๆ" ผมสดุ้งตื่นเสียงเม เธอละเมอคงฝันร้าย
"เมๆ"
ผมปุกเธอ แต่เธอก็ไม่ตื่นแถมตัวร้อนจี๋เลย ตลอดทั้งคืนที่ผ่านผมแทบไม่ได้นอน ต้องคอยเช็ดตัวให้เธอตลอด ผมไม่เคยมานั่งทำอะไรแบบนี้ให้ไครนะ เมเป็คนแรก และที่สำคัญผมก็เป็คนแรกของเธอ หลักฐานคือเืที่อยู่บนเตียง ภูมิใจชะมัดที่เมเลือกในสิ่งที่ห่วงแหนตลอดชีวิตให้กับผม หลังจากเช็ดตัวให้เมเสร็จผมก็มานั่งลบเบอร์เก่าๆของผู้หญิงที่ผมเคยควงออกให้หมด เดี๋ยวเมียเห็นแล้วงานจะเข้า นี่ๆๆลบออกให้หมด เบอร์น้องกิ๊ฟก็ลบ เบอร์น้องโฟร์ก็ลบ ลบออกอย่าให้เหลือ ลบเพลินจนลืมเวลา ตอนนี้เกือบจะสายละรีบลุกไปใส่เสื้อผ้าเพื่อจะออกไปซื้อโจ๊กและยามาให้เม
"อ่าว ญู มาทำอะไรที่นี่แต่เช้าค่ะ"
"ไม่ได้มาแต่เช้าหรอก ญูนอนนี่นะ"
"อ่อ ดีใจด้วยนะที่เป็แฟนกันแล้ว" ผมยิ้ม หึๆ ผมรู้นะว่าในใจเธอไม่ยินดีด้วยหรอก ผมก็ดูคนออกครับและที่สำคัญผมไม่ได้คนโลกสวยขนาดนั้นที่จะดูไม่ออก
"อื้มคนนี้จิงจัง" ผมสื่อไปแบบนั้น คิดว่าเธอคงไม่ไปยุ้งกับเมหรอกนะ เพราะที่ผ่านมาคู่ควงผมหายไปทีละคนๆ ผมก็รู้ว่าเป็ฝีมือของยุ แต่ผมก็เลือกที่จะไม่พูดเพราะกลัวเสียเพื่อน
"งั้นญูขอตัวไปซื้อกับข้าวที่ตลาดของก่อนนะ เดี๋ยวไม่ทัน"
"ไปตลาดหรอ ยุกำลังจะไปเหมือนกัน ยุขอไปด้วยได้มั้ย"
"อื้มไปสิ"
ผมขับรถมาตลาดแถวๆคอนโดเม เช้าๆแบบนี้หาที่จอดรถยากชิบหาย กว่าจะจอดได้ต้องวน 3-4รอบ คอยดูเหอะจะให้เ้าสั่วซื้อตลาดนี้แล้วสร้างโรงจอดรถส่วนตัวแมร่งเลย
"ซื้อของเส็รจมาเจอกันตรงนี้นะ" ผมบอกยุหลังจากลงรถ แล้วเดินแยกออกมา ไม่สงไม่สนอะไรแล้วครับเดี๋ยวไม่ทันได้เข้าต้มกันพอดีสายแล้วด้วยไม่รู้จะหมดรึยังตอนนี้ แต่ก่อนที่จะไปร้านข้าวต้มต้องไปซื้อยาก่อนเดี๋ยวลืม
"เดี๋ยวค่ะญู" ผมไม่สนใจเสียงยุเดินไปร้านยาเลย เมียผมป่วยอยู่ในห้องให้ไปเอาใจใครตอนนี้ไม่ไหวหรอก เข้าร้านยามาได้ผมก็บอกสิ่งที่้า นั้นคือยาลดไข้ ที่เจลลดไข้ปิดหน้าผาก และยาคุม จ่ายเงินเสร็จก็เดินออกมาซื้อโจ๊ก 2 ถุง ไม่ต้องสงสัยกันนะครับว่าอีกถุงของใคร อีกถุงของผมเองครับถึงผมจะโคตรรวยแต่ผมก็กินง่ายอยู่ง่ายนะครับ
"ตอนไหนจะมาว่ะ" ผมเดินวนอยู่ข้างรถหลายรอบละ แม่คุณก็ยังไม่มา ไม่หน้าเอามาด้วยเลยตรู ยืนหงิดหงิดสักพักเธอก็เดินยิ้มมาแต่ไกลเลย เดินเร็วๆเหอะแม่คู๊นนน เมียข้าพเ้ารออยู่บนห้อง
"เสร็จแล้วใช่ปะ กลับกัน" ผมเร่งเธอเพราะแม่คุณชักช้าอยู่นั้นแหละ
"เหมือนญูรีบ ยุขอโทษนะ"
"อื้ม.ไม่เป็ไร ญูแค่ห่วงน้องเมนะ"
"อ่อ... อิจฉาเมจังเลยเนาะ "
ผมไม่ตอบได้แต่เหยียบ เหยียบแล้วก็เหยียบ สักพักรถก็เลี้ยวเข้ามาจอดในคอนโดเม พอลงจากรถเราสองคนก็แยกย้าย ผมรีบเดินไปเปิดห้องแล้วเข้าไปหาเมทันที เพราะในใจห่วงเธอแทบขาด เมื่อเดินเข้ามาก็โล่งใจเมื่อเธอยังไม่ตื่นเดี๋ยวจะคิดว่าผมได้แล้วทิ้ง ดั่งนั้นเมื่อทุกอย่างลงตัว ผมจึงเดินออกมาเทโจ๊ะใส่ถ้วยไว้ให้ แล้วเดินไปปลุกเม
"หนู หนูครับ ตื่นกินข้าวกินยาก่อนค่อยนอนต่อ"
ผมเขย่าเธอเบาๆจนเธอตื่นขึ้นมาแบบสภาพไม่ค่อยอยากจะตื่น
"ค่ะ ..พี่หมอ"
"ครับ กินข้าวก่อนมา"
ผมพยุงเธอลุกเดินไปที่โต๊ะอาหาร เราสองคนกินโจ๊กจนหมดผมเลยเอายาลดไข้มาให้เธอ
"ไม่กินได้มั้ยค่ะ เมไม่ชอบกินยา นอนสักพักเดี๋ยวก็หาย"
"ไม่เอาค่ะต้องกิน รึจะให้พี่ป้อนค่ะ พี่ป้อนทางปากนะ"
เธอรีบจับยาในมือผมไปกินอย่างไว ไม่ลังเลเลย เสียดายนิดๆที่ไม่ได้ป้อนด้วย
"เก่งจังเลย ต่อไปเป็ยาคุมครับ"
เธอมองน่าผมแล้วหยิบยาไปกินอย่างไม่อิดอ๊อด ทีละอย่างนี้รีบกินเลยไม่ต้องให้ได้ขู่
"อันที่หนูกินคือยาคุมฉุกเฉินนะครับ ส่วนอันนี้ยาคุมเหมือนกันแต่ไม่อันตรายเหมือนอันที่หนูกินเมื่อกี้"
"อ่าวแล้วถ้าอันตรายพี่หมอให้หนูกินทำไมค่ะเนี้ย จะฆ่ากันหรอค่ะ"
"ป่าวครับ ใครจะฆ่าเมียตัวเองละหื้ม..หมายถึงถ้ากินบ่อยๆมันอันตรายค่ะ"
"แล้วไป"
"ตอนนี้หนูกินยาคุมไปก่อนนะ แต่งแล้วค่อยปล่อย"
"บ้า..วันนี้พี่หมอไม่มีเรียนหรอค่ะ"
"มีครับ บ่ายโมงครึ่ง หนูไปมั้ย รึจะนอนอยู่ห้อง"
"ไปค่ะ วันนี้มีเรียนทั้งวันแต่ตอนนี้คาบเช้าคงไปไม่ทัน รอไปตอนบ่ายพร้อมพี่หมอดีกว่าค่ะ"
"ครับงั้นไปนอนก่อนนะ เดี๋ยวพี่ปลุก"
เมเดินไปนอนแล้ว ผมจึงเก็บถ้วยโจ๊กไปล้าง แล้วโทรหาลุงศักดิ์ (คนขับรถที่บ้านผมเอง)
"ฮันโหล ลุงเอาชุดนักศึกษาที่บ้านมาให้ผมหน่อย....ครับ....ครับเดี๋ยวผมส่งโลเคชั้นไปให้ในไลน์ " วางสายเสร็จผมก็ส่งโลเคชั้นไปให้ลุง ทำอะไรเสร็จทุกอย่างจึงลงไปนอนข้างๆเม หัวถึงหมอนเท่านั้นแหละ หลับเลย
RRrrrrrrrr(ลุงศักดิ์)
"โหลล...... ครับฝากไว้กับยามข้างล่างก็ได้ครับ..... ครับ"
ผมสดุ้งตื่นมารับสาย หลังจากวางสายลุงศักดิ์ ก็เดินเข้าไปนอนกอดเมแล้วหลับต่อกำลังฝันดีเลย ลุงศักดิ์นะลุงศักดิ์
ฟัก!!! เกือบเที่ยง ผมรีบวิ่งลงไปเอาของที่ลุงศักดิ์ฝากยามไว้ขึ้นมา มีทั้งเสื้อผ้า มีทั้งปิ่นโตกับข้าว สงสัยคุณนายเ้าสั่ว(แม่ผมเอง)ฝากมาให้
"หนู ตื่นได้แล้วครับ"
เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่นอย่างนี้ต้องปลุกแบบฉบับญู ผมก้มลงไปหอมแก้มเมแรงๆ หอมไปเรื่อยๆจนกว่าจะตื่น
"อื้มมมม พี่หมอ เมจะนอน"
"ตื่นก่อนครับ เที่ยงแล้วนะ" พูดจบเท่านั้นแหละ เมลุกขึ้นนั่งทันทีไม่งอแงด้วย ตานี่ตื่นเต็มดวงเลย
"ทำไมไม่รีบปลุกเมค่ะ"
"ปลุกแล้วครับ แต่เมียพี่ไม่ยอมตื่นขี้เซาจิงๆ"
"บ้า เมีย เมออะไร" แมะพูดแล้วก็แก้มแดง เวลาเขิลน่ารักชะมัด แค่นี้ก็รักจะตายแล้ว อีหนูเอ้ย
"ไปครับไปกินข้าวกัน"
ผมจูงมือเมมาโต๊ะกินข้าว ข้าวก็มีแค่ถ้วยเดียว ผมจึงต้องป้อนเมละป้อนตัวเองสลับกัน พอกินอิ่มก็พากันไปอาบน้ำ ผมกับเมอาบน้ำพร้อมกัน ทีแรกเธอไม่ยอมหรอก จะอาบคนเดียวบอกว่าอาย ไม่รู้จะอายอะไรเมื่อคืนผมก็เห็นหมดแล้ว จึงอ้างว่าอาบคนละรอบเดี๋ยวเข้าเรียนสาย แค่นั้นแหละเธอก็ยอมให้อาบด้วย ทั้งๆที่ไม่ค่อยเต็มใจ
"อย่าซนค่ะ เดี๋ยวเข้าเรียนสาย" เมดึงมือที่ซุกซนของผมออกจากหน้าอกคู่งามของเธอ แล้วผมก็ต้องก้มมองญูน้อยของผมที่มันผงาดเป็ัใหญ่อย่างหน้าสงสาร ได้แต่ลูบแล้วปลอบมันในใจ...อดก่อนนะลูกเอ้ย แม่มึงรีบ.....
และสุดท้ายท้ายสุดเราก็อาบน้ำเสร็จโดยที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ผมโคตรทรมาน ปวดหนึบๆตรงนั้น ถ้ามันพูดได้คงะโออกมาว่า ..อยากระบายโว้ย!...................................
20K
