สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 102

ตึก !! ตึก !! ตึก !! ตึก !! เสียงรองเท้าหลายเสียงกำลังวิ่งมาทางซาร่าเธอหันไปมองก่อนจะเห็นพวกผู้กองและลูกน้องห่างไปไม่ไกลมีโฟว์ค่อยๆเดินมาอย่างไม่รีบไม่ร้อน

“แฮ่กๆๆ รีบมาจังเลยนะครับคุณซาร่าเป็นไงบ้างครับมีใครออกมาจากห้องมั้ยครับ” เมื่อครูสวิ่งมาถึงเขาก็ถามซาร่าทันที

“ไม่มีเลยค่ะแถมเข้าไปใกล้ไม่ได้ด้วยแค่ได้กลิ่นแก๊สยาสลบนี่นิดเดียวก็เล่นเอาเกือบวูบเลย” ซาร่าพูด

“ครับยาสลบนั่นอย่างแรงนี่นา เอานี่ไปครับ” ครูสพูดก่อนจะหยิบหน้ากากกันแก๊สออกมาให้ทุกคนรวมถึงโฟว์ที่เดินมาข้างหลังด้วยและเมื่อทุกคนสวมมันแล้วครูสก็เดินไปที่หน้าประตูทันทีส่วนซาร่าก็ตั้งท่ารอจัดการกับจอมโจรคิดเผื่อมีอะไรผิดพลาด

แกร๊ก !! แอ๊ด !! ประตูห้องลับถูกเปิดออกแก๊สยาสลบสีขาวเต็มห้องไปหมดจนมองไม่เห็นสภาพห้องด้านในแต่ในไม่กี่วินาทีต่อมาแก๊สก็ค่อยๆจางลงจนมองเห็นสภาพภายในห้อง

“บ้าน่า !!!” ลูกน้องของครูสอุทานออกมา

ปัง !! ครูสทุบประตูอย่างแรงพลางพูดอย่างเจ็บใจ

“มันหนีรอดไปได้อีกแล้วไอ้เจ้าจอมโจรคิด” ครูสพูดพลางมองไปที่กล่องเก็บชาลอตและบลูไดม่อนหรือเพชรซาอุซึ่งเคยอยู่ในห้องตอนนี้มันถูกขโมยไปแล้ว

“ได้ยังไงกันฉันเหาะมาจากรถนั่นไม่ถึงห้าวินาทีเลยด้วยซ้ำ มันจะหนีไปได้ยังไงกันและตอนที่ของบนโต๊ะหายไปประตูมันก็ปิดพร้อมๆกับปล่อยแก๊สนี่” ซาร่าพูดก่อนจะเดินเข้าไปในห้องเพื่อหาจอมโจรคิดให้ทุกซอกทุกมุม

“ช่วยกันตรวจดูว่ามีของอย่างอื่นหายไปอีกหรือไม่ ส่วนนายแจ้งไปยังทุกหน่วยให้ตรวจค้นรอบๆหอไอเฟลรัศมีห้ากิโล” ครูสหันไปสั่งการลูกน้อง

“ครับผู้กอง !!” ลูกน้องครูสตอบรับและกำลังจะออกจากห้องไปจัดการเรื่องที่ครูสสั่งแต่ทันใดนั้นเองจู่ๆโฟว์ที่เดินตามหลังมาก็ปิดประตูห้องลับเสียงดัง

ปัง !!! เสียงโฟว์ปิดประตูทำให้ทุกคนหันไปมองด้วยความสงสัย

“หือเป็นอะไรเหรอครับคุณโฟว์” ครูสถาม

“นั่นสิเธอจะทำอะไรไม่ปล่อยให้ลูกน้องผู้กองเขาไปทำงานล่ะ” ซาร่าพูดแต่โฟว์ไม่ตอบเธอ โฟว์ยังยืนขวางหน้าประตูทางออกทางเดียวของห้องลับนี้อยู่อย่างนั้นก่อนจะฉีกยิ้มและค่อยๆอ้าปากพูดออกมา

“เลิกเล่นละครตบตาดีกว่ามั้งคะคุณจอมโจรคิด ไม่สิคุณผู้กองครูส !!!” โฟว์พูดออกมาทำให้ทุกคนในห้องแสดงสีหน้าตกใจก่อนครูสจะพูดออกมา

“คุณพูดเรื่องอะไรของคุณกันครับคุณโฟว์ ผมเนี่ยนะจอมโจรคิดผมอยู่กับพวกคุณตลอดเวลาเลยนะครับ” ครูสพูด

“นั่นสิเธอจะมากล่าวหาผู้กองแบบนี้ไม่ได้นะ ตอนที่ของถูกขโมยพวกเราก็เห็นกันหมดผู้กองจะไปเป็นจอมโจรได้ยังไง” ซาร่าพูด

“ที่เธอพูดก็ถูกผู้กองนั้นอยู่กับพวกเราตลอดเวลา แต่ก็มีช่วงเวลาเป็นชั่วโมงที่เขาหายตัวไป” โฟว์พูด

“นั่นผมไปสั่งงานลูกน้องรอบนอกต่างหากล่ะครับไม่เชื่อถามพวกลูกน้องผมสิ” ครูสพูดแก้ต่างให้ตัวเอง

“นั่นสิครับคุณโฟว์ผู้กองจะไปเป็นจอมโจรคิดได้ยังไงคุณรีบหลีกทางหน่อยดีกว่าครับไม่แน่ว่าจอมโจรคิดมันอาจจะยังหนีไปได้ไม่ไกลถ้าเรารีบกระจายกำลังค้น”ามันอาจจะพบก็ได้" ลูกน้องครูสพูดพลางจะเดินมาเปิดประตูแต่แน่นอนโฟว์ไม่หลบให้แถมยังผลักออกไปอีกด้วย

“เฮ่อะไรของเธอเนี่ยจะไปผลักพวกคุณตำรวจเขาทำไม” ซาร่าพูดก่อนจะเดินมาเพื่อจะทำให้ยัยโฟว์นี่หลีกไป

“เฮ้อ...ไม่มีหลักฐานคงไม่เชื่อกันสินะคะถ้าอย่างนั้นดูนี่” โฟว์ถอนหายใจออกมาก่อนจะหยิบมือถือของเธอขึ้นมาและเปิดวีดีโออะไรบางอย่างให้ซาร่าดูโดยร่างของซาร่านั้นบังการมองเห็นของครูสและลูกน้องเขาอยู่

“หือนี่มันภาพจากกล้องอีกตัวงั้นเหรอ” ซาร่าอุทานเบาๆก่อนโฟว์จะกดเล่นภาพวีดีโอนั้น

วีดีโอภายในมือถือค่อยๆเล่นภาพของห้องลับที่ถูกปิดสนิทก่อนประตูจะถูกเปิดออกและมีภาพของชายคนหนึ่งกำลังเดินเข้ามาให้ห้องก่อนจะหยิบกล่องไม้ที่มีชาลอตใส่อยู่เข้ากระเป๋ามิติไป หลังจากได้ของชิ้นแรกไปแล้วชายคนนั้นก็หันมาหยิบบลูไดม่อนก่อนจะเดินออกจากห้องและปิดประตูลง

“นี่มัน !!” ซาร่าอุทานออกมาภาพจากกล้องนั้นทำให้เธอเห็นภาพของคนที่หยิบของไปชัดเจนมากแถมที่มุมยังแสดงเวลาช่วงที่ชายคนนี้เข้ามาขโมยของไปอีกด้วยซึ่งมันคือเวลาเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหรือก็คือช่วงเวลาที่ครูสบอกกับทุกคนว่าจะออกไปสั่งการลูกน้องด้านนอกนั่นเองใช่แล้วชายในภาพวีดีโอที่ซาร่าเห็นคือครูสนั่นเอง

“มีอะไรงั้นเหรอครับ” ครูสพูดก่อนเขาและลูกน้องจะเดินเข้ามาดูบ้างซึ่งเป็นจังหวะที่วีดีโอเล่นใหมาอีกรอบพอดี

และเมื่อครูสเห็นภาพตัวเองจากในมือถือนั่นเขาก็หันไปดูที่มุมโต๊ะทันทีซึ่งมันมีหนังสือเก่าๆเล่มหนึ่งวางเอาไว้อยู่ถ้าสังเกตุให้ดีๆที่สันหนังสือเล่มนั้นมีแสงประกายอะไรบางอย่างสะท้อนกับแสงไฟอยู่ ครูสรู้ได้ทันทีว่าแสงที่สะท้อนนั้นคือแสงจากเลนส์กล้องแอบถ่าย

“นั่นมันผู้กองนี่ !!!” ลูกน้องของครูสอุทานออกมาทันใดนั้นเอง ลูกน้องของเขาทั้งสองคนและซาร่าก็ล้มลงไป

ตุบ !! ตุบ !! ตุบ !! เสียงร่างของคนสามคนล้มลงกับพื้น

“โอ้คุณแอบเปลี่ยนหน้ากากที่ผมให้เมื่อครู่เหรอเนี่ย !!!” ครูสอุทานอย่างแปลกใจ

“ค่ะว่ายอมรับแล้วสินะคะว่าคุณคือจอมโจรคิด” โฟว์พูด

“สงสัยผมตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอครับ” ครูสถามโดยไม่รู้สึกร้อนใจเลยสักนิดที่โดนจับได้

“ก็ตั้งแต่แรกนั่นล่ะค่ะฉันสงสัยว่าทำไมจอมโจรคิดจะต้องส่งจดหมายเตือนทุกครั้งก่อนที่จะทำการโจรกรรม และหลังจากคิดวิเคราะห์บวกกับข้อมูลที่หามาได้ทุกอย่างมันชี้เป้าไปที่คุณทั้งหมด การที่คุณต้องส่งจดหมายเตือนนั้นก็เพื่อให้ง่ายต่อการโจรกรรมชิ้นงานนั้นๆ เพราะสถานที่เก็บชิ้นงานพวกนั้นน่ะดูแลแน่นหนามากแต่เมื่อมีจดหมายเตือนว่าจะมีการโจรกรรมทางตำรวจจึงต้องป้องกันให้แน่นหนาเข้าไปอีกและนั่นคือโอกาสของคุณซึ่งเป็นผู้ดูแลคดีโจรกรรมพวกนี้ที่จะเข้าไปติดตั้งอุปกรณ์ต่างๆและขโมยชิ้นงานพวกนั้น ส่วนที่กล้องจับภาพคุณไม่ได้ถ้าให้เดาคุณไม่ได้มีสกิลเกี่ยวกับพวกหายตัวหรือเหาะหรอกนะสกิลของคุณน่าจะเกี่ยวกับแสง” โฟว์พูด

“แปะ !! แปะ !! แปะ !! ถูกต้องครับสกิลของผมคือหักเหแสง ซึ่งผมใช้มันหักเหแสงทั้งหมดทำให้กล้องไม่สามารถจับภาพผมได้ แต่กล้องของคุณดูเหมือนจะพิเศษสินะรู้สึกมันจะตัดแสงได้สินะถึงจับภาพผมได้แบบนี้ แต่คุณก็เก่งนะที่สืบจนรู้ว่าผมเก่งเรื่องเครื่องกล” ครูสพูด

“ก็นะฉันไปหาข้อมูลมาจึงได้เรื่องว่าอุปกรณ์พวกนี้คุณเป็นคนหามาทั้งนั้นดังนั้นจึงเดาได้ไม่ยากว่าคุณเก่งเรื่องนี้ คุณได้ทำการแฮคอุปกรณ์ต่างๆที่เตรียมเอาไว้จับจอมโจรคิด ไม่ว่าจะเป็นกล้องตรวจจับความร้อน กล้องวงจรปิด หรืออุปกรณ์อื่นๆ คุณได้ทำให้มันทำงานไม่ได้ แถมยังได้ตัดต่อวีดีโอย้อนหลังให้เป็นเรียลไทม์ ฉันน่ะไปตรวจสอบที่พิพิธภัณฑ์ลูฟรว์มาแล้ว รู้สึกว่าที่กรอบรูปของโมนาลิซ่านั้นจะถูกติดตั้งเครื่องฉายภาพสามมิติเอาไว้ คุณน่ะตั้งเวลาเครื่องฉายภาพสามมิติเอาไว้สินะ แต่ดันมีคนเซ่อซ่าอย่างคุณสตีฟและภรรยาที่ดันเข้าไปทำลายแผนคุณเสียได้ทำให้จอมโจรคิดที่โจรกรรมผลงานตรงเวลาเสมอต้องด่างพร้อย ดังนั้นคุณจึงตั้งข้อหาพวกเขาทั้งสองคน” โฟว์อธิบาย

“ใช่ผมน่ะกะจะให้พวกเขาทำงานนี้ไปทั้งชีวิตสักหน่อยนึกไม่ถึงคุณจะจับผมได้เสียก่อนเสียแผนหมดเลย หลายปีมานี้ผมทำให้คนทั้งฝรั่งเศสคิดว่าผมเป็นขโมยที่ขโมยของได้ตรงเวลามาเสมอเลยนะ แต่เจ้าสตีฟนั่นดันแอบลอบเข้าไปในพิพิธภัณฑ์เสียได้ แถมยังมือบอนไปแตะกรอบรูปนั่นอีกทำให้กลไกมันทำงานหึ !!” ครูสพูดออกมาอย่างหัวเสีย

“เอาล่ะยอมแพ้เถอะค่ะคุณน่ะหนีไปไหนไม่รอดหรอกนะฉันไม่อยากทำร้ายใคร” โฟว์พูด

“หึแน่จริงก็จับผมให้ได้สิ !!!” ครูสยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาและกดปุ่มอะไรบางอย่าง

ตู้ม !! เสียงระเบิดดังมาจากด้านนอกแรงระเบิดของมันทำให้โฟว์ล้มลงไปกับพื้นทันใดนั้นเองพวกกล้องและอุปกรณ์ต่างๆที่ติดอยู่ในห้องลับแห่งนี้ก็ระเบิด

ตู้ม !!! แรงระเบิดทำให้ห้องลับนี้ถึงกับพังจนมีช่องให้ครูสสามารถหนีลอดออกไปได้

“บ้าจริงนี่เขาถึงกับดัดแปลงอุปกรณ์ทั้งหมดให้เป็นระเบิดเลยเหรอเนี่ย อุปกรณ์พวกนั้นถูกติดตั้งเอาไว้ทั่วทั้งหอไอเฟล” โฟว์สถบออกมาก่อนจะมองไปยังทั้งสามคนที่สลบอยู่ในห้องไม่รอช้าโฟว์รีบพาทั้งสามคนหนีออกไปอย่างทุลักทุเลทันที

เช้าวันต่อมา

“ว่าไงนะคะเรื่องจริง !!!” ซาร่าอุทานเสียงดังเธอนั้นสลบไปทั้งคืนเพราะยาสลบตื่นมาอีกทีก็อยู่ที่โรงพยาบาลเสียแล้ว

“จริงครับจากข้อมูลที่คุณโฟว์หนึ่งในสิบผู้ก่อตั้งให้พวกเรามา ผู้กองครูสคือจอมโจรคิด และพวกเขาได้ตั้งข้อหาคุณและสามีอย่างมิชอบเพื่อแก้แค้นพวกคุณที่ไปทำให้ประวัติการโจรกรรมด่างพร้อย” เจ้าหน้าที่รัฐคนหนึ่งอธิบายให้ซาร่าฟัง

“เพราะเรื่องแค่นั้น ???” ซาร่าถาม

“ใช่ครับเพราะเรื่องแค่นั้นนั่นแหละผมเองก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่าคนอย่างเขาจะเป็นจอมโจรคิด เขาใช้ความชำนาญเรื่องการดัดแปลงเครื่องกลและอุปกรณ์ต่างๆเพื่อให้เป็นประโยชน์แก่ตัวเอง และการที่เขาส่งจดหมายเตือนว่าจะโจรกรรมอะไรก็เพื่อให้ตัวเองสามารถเข้าไปติดตั้งอุปกรณ์กับดักพวกนั้นได้ จริงๆแล้วเขาโจรกรรมชิ้นงานพวกนั้นก่อนเวลาเสมอมา แต่เขาสามารถแฮคกล้องวงจรปิดให้เล่นภาพวีดีโอย้อนหลังแบบเรียลไทม์ได้ ผมล่ะเจ็บใจจริงๆที่คนมีความสามารถแบบนั้นดันเอาไปใช้ในเรื่องแบบนี้” เจ้าหน้าที่คนนั้นพูด

“นั่นสิคะเขาเก่งมากเลย” ซาร่าพยักหน้า

“อ๊ะจริงสิสามีคุณก็อยู่ที่โรงพยาบาลนี้นะครับ เขามาถึงเมื่อตอนเช้ามืด” เจ้าหน้าที่คนนั้นบอก

“หือสตีฟมาแล้วเหรอคะทำไมไม่มาหาฉันกัน” ซาร่าถาม

“เอ่อ..คือตอนนี้เขาอยู่ในห้องฉุกเฉินพิเศษที่ชั้นบนน่ะครับ” เจ้าหน้าที่คนนั้นบอกด้วยสีหน้าไม่สู้ดีเท่าไหร่

“ว่าไงนะคะห้องฉุกเฉินพิเศษสตีฟบาดเจ็บงั้นเหรอ !!!” ซาร่าอุทานเสียงดังก่อนจะลุกจากเตียงและพุ่งพรวดออกจากห้องวิ่งไปหาสตีฟทันที

อีกด้านหนึ่ง

“กล้ามเนื้ออ่อนแรงงั้นเหรอดูเหมือนที่ฝรั่งเศสจะไม่มีโรงพยาบาลที่รักษาโรคนี้ได้สินะคงต้องกลับอเมริกาอย่างเดียว” โฟว์พูดพลางมองดูสตีฟที่หลับสนิทอยู่บนเตียงด้วยฤทธิ์ยา

“คุณปกป้องประเทศได้อีกประเทศหนึ่งแล้วสินะเห็นว่าไปสู้กับพวกเลเวลสามร้อยกว่ามาเลยนี่นา แบบนี้อีกไม่นานคงพอจะสู้ไหวกับพวกเลเวลห้าร้อยแล้วสินะ” โฟว์พูดพลางนึกถึงเจ้าวาฬนั่นเธอมองหน้าสตีฟอยู่นานก่อนจะตัดสินใจให้รางวัลสตีฟแบบที่เธอไม่คาดคิดมาก่อน

จุ๊บ !! โฟว์ก้มลงไปจูบที่ปากสตีฟเบาๆก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาโดยไม่รู้เลยว่าซาร่านั้นมาเห็นภาพที่โฟว์จูบสตีฟพอดี

“ทำอะไรน่ะ !!!!!!!!!!!” ซาร่าตะโกนเสียงดังทำให้โฟว์ได้สติ

นี่เราทำอะไรลงไปจู่ๆทำไมถึงไปจูบปากล่ะทั้งๆที่คิดจะจูบหน้าผากให้รางวัลที่ช่วยปกป้องฝรั่งเศสแท้ๆ โฟว์คิดในใจอย่างไม่เข้าใจนี่เธอทำอะไรลงไปกัน

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 102 รางวัลในแบบที่ไม่คาดคิด

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 102 รางวัลในแบบที่ไม่คาดคิด

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้