ระบบสร้างจักรวรรดิ อันดับ 1

ตอนที่ 32 : ห้องเลี้ยงมนุษย์

เสียงกรีดร้องของมนุษย์ที่ดังมาจากส่วนลึกของถ้ำ ยังคงสะท้อนอยู่ในหัวของทุกคนแม้เวลาจะผ่านไปหลายวินาที บรรยากาศภายใน Cave of Feeding ยิ่งอึดอัดกว่าเดิมทันที หลังรู้แล้วว่าก๊อบลินพวกนี้ไม่ได้แค่ฆ่ามนุษย์ แต่กำลัง “เลี้ยง” พวกเขาไว้เป็นอาหารจริง ๆ

กลิ่นเลือดในอากาศเริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ

รวมถึงกลิ่นเหม็นเน่าที่ลอยมาจากด้านในถ้ำลึก

ธีร์กำดาบสายฟ้าแน่น ขณะมองจุดสีฟ้าหลายจุดบนแผนที่ระบบซึ่งกำลังกะพริบอยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก

ยังมีคนรอดอยู่

และตราบใดที่ยังไม่สายเกินไป เขาจะไม่ปล่อยพวกเขาทิ้งไว้ที่นี่แน่นอน

“ลูเซียน ถ่วง Troll ไหวไหม?” ธีร์ถามโดยไม่ละสายตาจากแผนที่

อัศวินผมสีเงินสะบัดเลือดสีดำออกจากดาบเบา ๆ ก่อนตอบเรียบนิ่ง

“หากฆ่าไม่ได้ทันที มันจะฟื้นตัวอีก”

ทันใดนั้น Troll Warrior ก็พุ่งเข้ามาอีกครั้งพร้อมเสียงคำราม กระบองหินขนาดยักษ์ฟาดผ่านอากาศอย่างรุนแรง

ตูมมมมมม!!!

ผนังถ้ำด้านข้างแตกกระจายทันที เศษหินปลิวว่อนทั่วพื้นที่ ขณะที่ก๊อบลินจำนวนมากเริ่มกรูกันเข้ามาจากทางเดินด้านหลังอีกระลอก

“ไม่มีเวลาสู้ยืดแล้ว!” ผู้กองภาสตะโกน

ธีร์กัดฟันแน่น ก่อนตัดสินใจทันที

“ฝ่าเข้าไปด้านใน!”

ทันทีที่พูดจบ Dominion Field ก็ขยายออกอีกครั้ง แสงสีทองส่องผ่านความมืดของถ้ำชั่วครู่ ร่างกายของทุกคนเบาขึ้นทันทีราวกับแรงกดดันลดลง

[Formation เปลี่ยนเป็น : Breakthrough]

[เพิ่มความเร็วการเคลื่อนที่]

[ลดแรงกดดันทางจิตใจ]

“ไป!”

ลูเซียนพุ่งนำหน้า ดาบเงินกวาดผ่านก๊อบลินที่ขวางทางอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่คมดาบฟาดออก จะมีร่างของก๊อบลินถูกผ่าออกทันทีราวกับกระดาษ

ฉัวะะะ!! ฉัวะะะ!!

เลือดสีดำสาดเต็มพื้นถ้ำ ขณะที่นนท์คอยคุมด้านข้าง ใช้ดาบสายฟ้าฟันก๊อบลินที่พยายามกระโดดจากเพดานลงมาไม่หยุด

ส่วนผู้กองภาสกับตำรวจอีกคนยิงเปิดทางด้านหลัง ป้องกันไม่ให้ฝูงมอนสเตอร์ล้อมเข้ามาได้สำเร็จ

ทีมสำรวจเริ่มฝ่าลึกเข้าไปในถ้ำอย่างรวดเร็ว

และยิ่งเข้าไปด้านใน…

ภาพรอบตัวก็ยิ่งน่ากลัวมากขึ้น

ผนังถ้ำเต็มไปด้วยกระดูกมนุษย์จำนวนมหาศาล บางจุดมีโซ่เหล็กสนิมเขรอะติดอยู่กับกำแพง พร้อมคราบเลือดแห้งจำนวนมาก ราวกับสถานที่แห่งนี้ถูกใช้ทรมานมนุษย์มานานแล้ว

มินเริ่มหน้าซีดขึ้นเรื่อย ๆ

โดยเฉพาะเมื่อเห็น “ซากเด็ก” เล็ก ๆ กองอยู่มุมหนึ่งของถ้ำ

เธอรีบเบือนหน้าหนีทันที มือเริ่มสั่นอย่างควบคุมไม่ได้

“ไอ้พวกเวร…” นนท์กัดฟันแน่นจนเส้นเลือดขึ้น

แม้แต่ผู้กองภาสที่เคยเห็นศพมามาก ยังมีแววตาแข็งกร้าวขึ้นอย่างชัดเจน

เพราะสิ่งที่อยู่ในถ้ำนี้… เลวร้ายเกินกว่าจะเรียกว่าสัตว์ป่าได้แล้ว

ทันใดนั้นเอง

เสียงร้องขอความช่วยเหลือก็ดังชัดขึ้น

“ช่วย… ช่วยด้วย…”

ธีร์รีบหันไปตามเสียงทันที

ก่อนทุกคนจะหยุดชะงักพร้อมกัน

ด้านหน้าของถ้ำ…

คือ “ห้องขนาดใหญ่” ที่เต็มไปด้วยกรงเหล็กจำนวนมาก

และภายในกรงเหล่านั้น

มีมนุษย์ถูกขังอยู่จริง ๆ

ทั้งชาย หญิง เด็ก หลายคนอยู่ในสภาพผอมแห้ง บาดเจ็บ และเต็มไปด้วยรอยกัด บางคนแทบไม่เหลือแรงแม้แต่จะลุกขึ้นยืน ขณะที่หลายกรงกลับมีเพียงเศษกระดูกกับคราบเลือดเหลืออยู่

มินถึงกับเอามือปิดปากทันที

ส่วนผู้กองภาสกำหมัดแน่นจนสั่น

“พวกมันจับคนมาเลี้ยงจริง ๆ…”

แต่ก่อนที่ใครจะได้ขยับตัว

เสียงหัวเราะแหลมต่ำก็ดังขึ้นจากด้านบน

กรี๊ซซซซซ…

ทุกคนเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน

บนแท่นหินสูงกลางห้อง…

มีก๊อบลินตัวหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์ที่สร้างจากกระดูกมนุษย์

มันมีร่างสูงกว่าก๊อบลินทั่วไปหลายเท่า สวมเกราะหนังสีดำที่ทำจากหนังสัตว์และชิ้นส่วนมนุษย์ ดวงตาสีแดงเข้มฉายแววฉลาดผิดปกติ ขณะที่ในมือกำลังถือ “ไม้เท้ากระดูก” ที่ปลายมีหัวกะโหลกมนุษย์ติดอยู่

รอบตัวมัน มีก๊อบลินติดอาวุธอีกหลายสิบตัวกำลังคุกเข่าอยู่

[Goblin Shaman Lv.20]

แรงกดดันเย็นเยียบแผ่ออกมาทั่วห้องทันที

และในวินาทีต่อมา

Goblin Shaman ก็ยิ้ม

ก่อนพูด “ภาษามนุษย์” ออกมาช้า ๆ ด้วยเสียงแหบแปลกประหลาด

“ในที่สุด… ก็มีมนุษย์แข็งแกร่งเข้ามาสักที”