“แล้วอยากทำงานสบายๆไหม” ท่านวรุตน์ถามขึ้น
“ม่านทำงานมาหมดทุกอย่างแล้วค่ะไม่เห็นมีงานไหนสบายเลยค่ะ” ม่านฟ้าใสซื่อตอบไปจนคนในโต๊ะพากันหัวหัวเราะฮือ คงขำที่สาวสวยไม่เข้าใจความหมายแฝงของเ้านายตนเอง
“ก็จริงนี้ค่ะหัวเราะอะไรกันคะ” ม่านฟ้าหันไปถามลูกค้าในโต๊ะ
“ไม่มีอะไร ป่ะๆไปคิดเงินฉันจะกลับหละ” ท่านวรุตน์ไล่สาวสวยให้กลับไปทำหน้าที่ของตนเองต่อซึ่งม่านฟ้าก็ไม่ได้เซ้าซี้ยอมไปแต่โดยดีท่านวรุตน์มองหน้าลูกน้องคนสนิทนิ่งโดยที่ยังไม่ได้พูดอะไร
“น่าสนครับท่านขอโทษที่ดูถูกฝีมือการเลือกของท่านครับ” สรรน้อมรับแต่โดยดีทั้งสองนั่งคุยรอสาวสวยอยู่สักพัก ม่านฟ้าก็เดินกลับมาพร้อมใบเสร็จท่านวรุตน์เซ็นสลิปเสร็จแล้วยื่นทริปให้ด้วยแบงค์พัน 5 ใบ
“โห เยอะไปค่ะม่านไม่กล้ารับค่ะเดี๋ยวเจ๊พลอยว่าเอาค่ะ” ม่านฟ้ารีบปฏิเสธเงินทันที
“ไว้จ่ายค่าเทอมไง” ท่านวรุตน์หาเหตุผลมาให้
“ไม่ได้หรอกค่ะแค่เดินไม่กี่ก้าวเองค่ะ ม่านเดินเสิร์ฟระยะทางรวมทั้งเดือนจากกรุงเทพฯถึงโคราชยังได้ไม่ถึงนี้เลยค่ะท่าน ม่านรับไม่ได้หรอกค่ะ” ม่านฟ้าปฏิเสธพร้อมบอกเหตุผล
“ตามใจแล้วพบกันเร็วๆนี้นะหนูม่าน” ท่านวรุตน์ลุกขึ้นเต็มความสูงเดินผ่านสาวสวยตรงหน้าไปอย่างจงใจม่านฟ้ารีบหลบจนเซเกือบล้ม ร่างสูงใหญ่ของคนตรงหน้ารีบคว้าไว้เพื่อไม่ให้สาวสวยล้มม่านฟ้ายืนแข็งทื่อหลับตาปี๋ใจนไม่กล้าขยับเมื่ออยู่ในอ้อมกอดของคนแปลกหน้า
“หนูม่านเป็ไร” ท่านวรุตน์ถามคนในอ้อมกอดมือหนาก็ใช่ว่าจะยอมปล่อยร่างสวยไปง่ายๆ ม่านฟ้ายังคงนิ่งใกับเหตุการณ์ตรงหน้ากลัวว่าถ้าขยับหรือทำอะไรไปจะไม่ถูกใจท่านวรุตน์แล้ว เจ๊พลอยจะเดือดร้อนจึงเลือกที่จะยืนนิ่งเฉยๆ
“หนูม่าน” ท่านวรุตน์เรียกซ้ำทุกคนในโต๊ะกำลังมองปฏิกิริยาของร่างสวยอย่างใจจดใจจ่อ
“ม่านไม่กล้าขยับค่ะถ้าทำท่านวรุตน์โกรธ เจ๊พลอยจะเดือดร้อนพี่มาร์คบอกว่าท่านวรุตน์เป็เ้าของตึกที่เจ๊พลอยเช่าค่ะ” ม่านฟ้าแม้ยังหลับตาอยู่แต่ก็ยังมีกระจิตกระใจตอบให้
“ฉันเดินชนเองแล้วหนูม่านจะกลัวทำไม” ท่านวรุตน์เอ่ยถามขึ้น
“ม่านยืนขวางทางค่ะม่านไม่รู้ว่าต้องยืนตรงไหน” ม่านฟ้าค่อยๆบอกขึ้น
“เอาๆลืมตาฉันจะกลับแล้ว รึจะกลับด้วยกัน” ท่านวรุตน์แหย่สาวสวยในอ้อมกอดม่านฟ้ารีบส่ายหน้าปฏิเสธอย่างไม่ต้องคิด สรรนี้ตอนแรกอมยิ้มพอเห็นปฏิกิริยาของม่านฟ้าก็หลุดขำออกมาเสียงดังท่านวรุตน์เสียหน้าเล็กน้อยเมื่อถูกปฏิเสธ
“ฉันไปหละหนูม่าน” ท่านวรุตน์เอ่ยลาม่านฟ้ารีบยกมือไหว้ลาแล้วรีบเดินออกมาทันที
“ไอ้สรรจัดการให้ด้วยไปคอนโดใหญ่” ท่านวรุตน์หันไปสั่งสถานที่ใหม่ที่จะให้พาไป
“ครับท่าน” สรรรู้ดีว่าคอนโดนี้เป็คอนโดที่ท่านวรุตน์หวงแหนไม่เคยให้พาใครไปส่งที่นี่สงสัยม่านฟ้าจะเป็กรณีพิเศษจริงๆ
“นานไหม” ก่อนเดินออกไม่วายหันมาถาม
“โธ่ท่านครับหลานเจ๊พลอยเลยนะครับ” สรรโอดครวญเมื่อเ้านายจำกัดเวลาทำงาน
“ห้ามเกิน ตี 3 ถ้าแกทำได้ฉันให้แกพัก 1 อาทิตย์เพราะฉันจะพักร้อนอยู่คอนโด 1 อาทิตย์ห้ามใครกวน” ท่านวรุตน์หัวเราะอย่างอารมณ์ดีบอกขึ้น
“โธ่ท่านสงสารผมเถอะครับ” สรรร้องครวญ
“ทำไมทำไม่ได้รึไงมีด้วยเหรอคนอย่างสรรจะทำไม่ได้” ท่านวรุตน์หันมาถามขึ้น
“ถ้าทำไม่ได้ฉันจะตัดเงินเดือนลูกเมียแกจะไม่จ่ายค่าเทอมลูกแก จะไม่จ่ายเงินเดือนแม่แก จะไม่” ท่านวรุตน์กำลังจะพูดต่อแต่ถูกสรรยกมือห้ามไว้ก่อน
“ได้ครับท่านไม่เกินตี3 เหยื่อถึงคอนโดแน่นอนครับ” เมื่อสรรยอมตอบตกลงท่านก็บอกต่อ
“ฉันเปลี่ยนใจฉันนั่งรอในรถดีกว่า” ท่านยิ้มบอกขึ้น
“ไม่ดีกว่าครับท่านรอคอนโดดีกว่าครับท่าน ถ้าขึ้นรถแล้วผมจะโทรรายงานครับ” สรรบอกขึ้นท่านวรุตน์จึงยอมเดินออกจากผับแต่โดยดี ก่อนกลับไม่วายหันมามองสาวสวยอีกครั้งแต่ม่านฟ้าก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาคิดเงินเหมือนเดิมไม่สนใจใครๆ
“น้องๆเรียกเจ๊พลอยมาหาผมหน่อย บอกว่าผมสรรมีเื่จะคุยด้วย” สรรเรียนพนักงานคนหนึ่งบอกขึ้น
“คุณสรรมีอะไรให้เจ๊รับใช้คะ” เจ๊พลอยรีบถามขึ้นทันที
“ท่านจะให้พาน้องม่านฟ้าไปคอนโดพลอยจัดการให้ผมหน่อยนะครับ ผมจะรออยู่ตรงนี้” สรรบอกเข้าประเด็นทันทีไม่อ้อมค้อมเจ๊พลอยได้ยินถึงหน้าถอดสี ไม่คิดว่าหลานมาทำงานวันแรกจะเจอเื่แบบนี้เจอกับใครไม่เจอมาเจอกับท่านวรุตน์
“ไม่คุณสรรเด็กคนนี้หลานเจ๊ไม่เคยให้รับแขก เจ๊ไม่ให้ หลานเจ๊มาช่วยเก็บตังค์ ไม่รับออฟ” เจ๊พลอยแม้จะเกรงใจคนตรงหน้าแต่ก็ยืนยันปฏิเสธเสียงแข็ง
“พลอยครับแต่นี้ท่านวรุตน์นะครับ” สรรบอกขึ้น
“คุณสรรช่วยเจ๊หน่อยไม่ได้เหรอคะ” หลังจากเห็นท่าทีที่นิ่งสงบของคุณสรรเจ๊พลอยรู้ว่าเขาหมดหวังแต่ก็ยังไม่วายขอขึ้น
“ผมก็ไม่เข้าใจท่านครับปกติท่านไม่ได้ให้ทำแบบนี้พลอยก็รู้ดี” สรรอธิบายถึงเหตุผลที่เจ๊พลอยฟังเข้าก็รู้ว่ามันเป็เื่จริงอย่างที่สุดท่านวรุตน์ไม่เคยวอแวกับเด็กๆ ในร้านมิหนำซ้ำยังไม่ให้เด็กๆมายุ่งตอนมาพักผ่อนซะด้วยซ้ำ แต่กรณีม่านฟ้า เจ๊พลอยเองก็ใที่ถูกขอมาแบบนี้
“เจ๊ต้องทำจริงๆใช่ไหมคุณสรร” เจ๊พลอยถามขึ้นอีกครั้ง
“ครับ” สรรก็ยังคงตอบกลับอย่างหนักแน่น
“ผมไปรอด้านนอกนะครับ” สรรตอบแล้วออกไปจากร้านทันทีตอนนี้ปัญหาตกหนักอยู่ที่เจ๊พลอย
เจ๊พลอยทรุดนั่งลงกับโซฟาตัวกว้างก่อนจะเรียกลูกน้องให้ตามหลานสาวมาพบ
“ม่านเจ๊มีเื่จะขอ” เจ๊พลอยบอกขึ้นเสียงจริงจังจริงจังจนคนฟังกลัว
“จะ...เจ๊เป็ไรคะอย่าทำเสียงแบบนี้ม่านกลัว” ม่านฟ้าบอกขึ้นเพราะวันนี้ทำงานวันแรกเธอก็ไปทำเื่ไว้กับท่านวรุตน์อยู่ไม่น้อย
“ม่านเจ๊จะบอกว่าท่านวรุตน์ให้ไปหาที่คอนโด ม่านรู้ใช่ไหมว่าถ้าไปแล้วจะเจออะไร” เจ๊พลอยหันหน้าถามกับหลานสาวอย่างจริงจัง
“เจ๊ว่าอะไรนะคะทำไมต้องเป็ม่านหละคะ ม่านไม่ได้ทำอะไรเลยนะคะเจ๊” ม่านฟ้าบอกขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“ปกติแค่เด็กๆเดินไปเฉียดท่านก็ไล่ตะเพิดแล้วม่านแต่นี้เจ๊ก็ไม่เข้าใจทำไมต้องเป็ม่านเจ๊ขอโทษแต่ม่านเข้าใจเจ๊ใช่ไหมท่านเป็เ้าของตึกท่านเป็คนมีอิทธิพลที่ร้านเจ๊เปิดไม่มีใครมากวนเพราะท่านออกหน้าว่าเป็ของท่าน” เจ๊พลอยร่ายยาวถึงความจำเป็แม้จะสงสารหลานสาวแต่ใจจริงถ้าท่านเลี้ยงดูหลานสาวจริงๆเจ๊พลอยก็ถือว่าเป็บุญของหลาน
“เจ๊แต่ม่านไม่อยากไป” ม่านฟ้าน้ำตาคลอบอกขึ้น
“เจ๊รู้แต่ท่านเป็ผู้ใหญ่ใจดี ม่านเชื่อเจ๊สิ แค่เป็เด็กดีท่านไม่โหดร้ายหรอก” เจ๊พลอยพยายามอย่างมากที่จะเกลี้ยงกล่อมแกมบังคับหลานสาว
“ถ้าม่านไม่ไปผับนี้อาจจะปิดนะม่านก็รู้นี้ ตึกนี้เป็ของท่าน” เจ๊พลอยเริ่มเสียงแข็งเมื่อเห็นว่าหลานสาวไม่ยอมเจ๊พลอยรู้อยู่เต็มอกว่าท่านเป็คนดี มาที่นี่ตั้งหลายปีไม่มีสักครั้งที่จะเกิดเื่แบบนี้ เจ๊พลอยจึงตัดสินใจบังคับหลานสาวของตนเอง
“ถ้ามันจะทำให้เจ๊เดือดร้อนม่านยอมก็ได้” ม่านฟ้าก้มหน้าร้องไห้สะอื้นหนักแม้เจ๊พลอยจะลำบากใจอยู่ไม่น้อยแต่ลูกน้องเธอก็มีตั้งมากมายที่ต้องดูแล
“คุณสรรรออยู่ข้างนอกเดี๋ยวเจ๊ไปส่ง” เจ๊พลอยลากมือหลานสาวที่ยังคงสะอื้นหนักให้เดินออกไปรถหรูที่จอดเด่นตระหง่านอยู่หน้าร้านตรงโซนวีไอพี มีชายชุดดำยืนกันอยู่หลายชีวิต
“คุณสรรเจ๊ขอคุยกับท่านหน่อยได้ไหมคะ” เจ๊พลอยร้องขอขึ้นหลังจากพาหลานสาวมาอยู่ตรงหน้าสรรรีบกดโทรศัพท์ถึงปลายสายให้อย่างร้อนใจเจ๊พลอยหนีหายไปสักพักก็กลับมาด้วยสีหน้าที่ดีขึ้น
“ม่านเจ๊คุยกับท่านวรุตน์แล้วโอเคแล้วท่านจะไม่ฝืนใจ” เจ๊พลอยลูบหัวหลานสาวบอกขึ้นม่านฟ้าทำเพียงพยักหน้ารับทั้งน้ำตา ความเสียใจไม่อาจอธิบายเป็คำพูดได้
“เจ๊ฝากนหลานด้วยนะคะคุณสรร” เจ๊พลอยบอกแล้วก็ปล่อยให้สรรพาหลานสาวขึ้นรถหรูไป
ม่านฟ้านั่งอยู่เบาะหลังตามลำพังแม้รถจะดูหรูหราเพียงใดแต่จุดหมายปลายทางที่อยู่ตรงหน้าคงไม่มีอะไรดีม่านฟ้าได้แต่ร้องไห้เสียใจกับโชคชะตาของตนเอง
2K
![อภินิหาร ทายาทมังกรจอมราชันย์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1738726513_62701158.webp)
