ตอนที่หนึ่งร้อยแปดสิบสอง ชนชั้นปรสิต 2
และด้วยเหตุผลบางประการชนชั้นพวกนี้ยังคิดว่าตนเองเก่งกาจกว่าชนชั้นล่างในสังคมอีกต่างหาก
เชื่อมั่นอย่างผิดๆว่าหากทุกคนในโลกเงินหายไปคนรวยจะกลับมามีเงินอีกครั้งในที่สุด คนจนก็จะยังจนแบบเดิม
ท่าทางคนพวกนี้จะลืมคำนวณไปว่าคนจนต้องเผชิญกับคนขี้ยาที่สามารถฆ่าเราได้ด้วยเศษเงินที่อยู่ในกระเป๋าหรือคนที่กระชากกระเป๋าผู้หญิงที่เดนทางได้ตรงป้ายรถเมล์
หรือผู้ที่สามารถเผาบ้านที่เราอยู่อาศัยได้หรืออาละวาดขว้างปาข้าวของ
ทำร้ายร่างกาย
ทำลายทรัพย์สินของเราในสังคมระดับล่างๆ
เพราะเรื่องที่การได้อยู่ในสังคมที่ปลอดภัยนั้นชนชั้นสูงมองว่าคือเรื่องธรรมดาเหมือนหายใจเอาอากาศเข้าไป
ไม่ได้มองว่าสิ่งเหล่านี้คือเรื่องฟุ่มเฟือยหรือของวิเศษอย่างที่ชาวบ้านที่ยากจนมอง
ว่าชาวบ้านที่พยายามจะเก็บเงินซื้อบ้าน
Gate community
หมู่บ้านแบบปิด
หลังจากเก็บเงินมาทั้งชีวิตจากการทำงานเป็นตำรวจในนิวยอร์คก็เพราะต้องการไปให้พ้นจากสังคมในนิวยอร์คที่มีแต่อาชญากรรม
มันไม่ใช่แค่เรื่องของความหรูหราฟุ่มเฟือย
เพราะการไปอยู่หมู่บ้านแบบปิด ราคาแพงค่าบำรุงรักษาสูงนั้น ทำให้เราพ้นไปจากแหล่งอาชญากรรมในเมืองใหญ่
การเอาเงินจำนวนเท่ากันไปสร้างบ้านกลางทุ่งรกร้าง
ดูเหมือนจะดีแต่นั่นเท่ากับว่าคุณต้องยอมรับได้ว่าอาจจะเจออาชญากร พวกขี้ยา มาเผาไล่ที่ของคุณ
เพราะที่ดูเมหือนว่างเปล่ารกร้างนั้นคือสถานที่ที่พวกผิดกฎหมายมาซื้อขายของกัน
และคุณก็มาซื้อที่ดินปลูกสร้างบ้านทับที่ที่ประกอบธุรกิจสิค้าตลาดมืดของพวกเขา
นั่นคือความเสี่ยงที่คนที่ต้องการไปสร้างบ้านแปลงเมืองในที่ดินรกร้างที่ไม่เคยมีใครยอมสร้างมาก่อนต้องยอมรับ
ซึ่งตอนนี้ ท่านจักพรรดิ เอ๊ยบอสอดัมก็จะทำเช่นนั้น
การสร้างสิ่งก่อสร้างในอาคารชั้นสูงตึกระฟ้านั้นราคาแพง
ลงมาโลกใต้ดินเบื้องล่างนั้นเรียกว่าราคาถูกหรือเรียกว่าฟรีก็ว่าได้
ที่กว้างขวางเหลือเฟือแรงงานมหาศาลหากเราใช้ปืนจรี้บังคับพวกขเมาเป้ฯทาสได้
แต่ต้องแลกกับการที่จะเจอพวกแก๊งอาชญากรรม
ที่จะโมโหมากที่เรามาทำลายสวรรค์การค้าขายตลาดมืดของพวกเขา
ว่าในแนวคิดทุนนิยมนั้นพยายามจะสร้างแนวคิดว่า
ไม่ใช่เรื่องของ
เกมส์บวกลบศูนย์
Zero sum Game
แต่คือการ
ทำขนมเปี๊ยะให้ใหญ่ขึ้น
ให้ทุกคนสามารถแบ่งปันกันได้
น่าเสียดายที่พวกอาชญากรไม่ได้คิดเช่นนั้น
และพวกนั้นได้ส่งกองทัพอาชญากรมาในการจัดการกับคนที่ขวางหูขวางตา
พวกเขาก็เช่นกันคือชนชั้นปรสิต
มีเงิน มีทรัพยากร มีความรู้มีทุกอย่างที่จะสร้างธุรกิจที่ตนเองได้ประโยชน์และสังคมได้ประโยชน์ด้วยได้
แต่พวกเขาก็ไม่คิดที่จะทำ
เพราะมันได้กำไรน้อยกว่าการทำเรื่องชั่วช้ามากที่สุดเพื่อผลประโยชน์สูงสุดนั่นเอง
เมื่อบอสอดัมสร้างโรงงานไฟฟ้าและโรงงานเล่นแร่แปรธาตุจำนวนมากขึ้น
ก็เป็นการเปิดจุดอ่อนให้พวกใต้ดินนั้นมีเป้าหมายในการโจมตีเพิ่มมากขึ้นด้วยเช่นกัน
ซึ่งท่านจักรพรรดิ เอ๊ย บอสอดัมก็ทราบดี
ถึงได้พยายามสร้างสัญญาพันธมิตรกับทุกฝ่ายเท่าที่จะเป็นไปได้
บรึ้ม
โรงงานผลิตไฟฟ้าชีวะเคมีได้ถูกวางระเบิดด้วยโดรนสงคราม