บทที่27 หุ้นส่วน
เฉินหนานขึ้นรถไปกับรินที่เป็ภาพชินตาของทุกคนในโรงเรียนที่เฉินหนานมักมีสาวๆมารับเขาบ่อย อย่างไรก็ตามเฉินหนานไม่ได้สนใจสายตาที่ทุกคนมองมาเที่เขา เหยาหลันพาเขาขั้นไปบริษัทน้ำหอมมีชื่อว่า cloud เป็บริษัทที่ใหญ่มากมีรายได้ต่อปีหลายร้อยล้าน ภายใต้การบริหารของหลี่ชิงเหม่ย เมื่อเฉินหนานเดินเขามาพร้อมกับหยาหลันเขาเห็นทุกคนทำความเคารพเธอแต่เลือกเมินเฉินหนานไป อาจเป็เพราะคิดว่าเขามาขอทำงานพิเศษด้วยชุดนักเรียนที่สวมมาในวันนี้ เหยาหลันขมวดคิดกำลังจะพูดอะไรแต่เฉินหนานห้ามไว้
“ชั่งเถอะฉันผิดเองที่แต่งตัวแบบนี้”เธอเหมือนจะไม่ยอมที่มีคนมาดูถูกเฉินหนาน แต่เธอก็ไม่อยากทำเื่ใหญ่โตอะไรจึงปล่อยไป
“ก็ไดัฉันจะปล่อยครั้งนี้เท่านั้น”เฉินหนานยิ้ม
“อย่าคิดมากเลยฉันเจอแบบนี้แทบทุกวัน”เฉินหนานถูกนำไปที่ห้องประชุมสุดหรูเหยาหลันรออยู่ข้างนอก ข้างในมีหลี่ชิงเหม่ยรออยู่ก่อนแล้ว
“สวัสดีครับคุณป้า”เธอรีบยืนขึ้นและยิ้มให้เขาในตอนนี้เธอคิดว่าเหมือนว่าเขาคือนักธุรกิจคนหนึ่ง เฉินหนานสังเกตเห็นความอ่อนล่าในตัวเธอ
“คุณป้าทานข้าวหรือยังครับเนี่ย”
“ยังเลยป้าตื่นเต้นจนกินอะไรไม่ลงอยากจะคุยเื่น้ำหอมกับเธอ”เฉินหนานยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้
“ก็ได้ครับคุยเสร็จเราค่อยไปทานข้าวกัน”เธอยิ้มออกมา
“คุณป้ามีข้อเสนอยังไงบ้างครับ”เฉินหนานถามหยั่งเชิง เธอได้คำนวณมาทั้งหมดแล้ว
“ด้วยน้ำหอมของเธอเราสามารถขายได้ในราคาถึง3000หยวน(หนึ่งหยวนเท่ากับ 4.60บาท)หรือมากกว่านั้น ในขนาดที่บันจุในปริมาณ 100 mlต่อหนึ่งขวดป้าเชื่อว่ายอดขายของสินค้าล็อตแรกจะอยู่ที่100000ขวดต่อหนึ่งกลิ่นทั้งหมดสามกลิ่นเบื้องต้นยอดรวมจะเท่ากับเก้าร้อยล้านหยวน เธอเอาไปเจ็ดส่วนป้าสามส่วนเป็ยังไง” เฉินหนานขมวดคิ้วขึ้นมาที่ได้ยินข้อเสนอของเธอ นั่นทำให้หลี่ชองเหม่ยไม่สบายใจนี้คือข้อเสนอที่เธอคิดมาแล้วว่าเหมาะสมที่สุด หรือมีตรงไหนที่เธอผิดพลาดไปเธอคิดอยู่ในหัว
“คุณป้าเราคนกันเองผมไม่ได้ลงทุนอะไรแค่ผมเป็เ้าของสูตรเท่านั้น คุณป้าเอาไปเจ็ดส่วนผมขอแค่สามส่วนก็พอแล้วคุณป้าช่วยดำเนินการจดลิขสิทธิ์ให้ผมด้วยก็พอครับ”เธอถึงกับไร้คำพูด
“เด็กคนนี้เ้าเล่ห์มากเขาซื้อใจฉันไปจนหมดจริงๆ”ต้องรู้ว่าสูตรน้ำหอมนี้สามารถทำให้บริษัทน้ำหอมอื่นปิดตัวลงได้เลยแต่เขาให้เธอถึงเจ็ดส่วน นั่นหมายคว่ามว่าเขา้าได้ใจของหลี่ชิงเหม่ย
“ตกลงตามนี้”เฉินหนานยิ้ม พร้อมกับหยิบส่วนผสมให้กับเธอ เมื่อเธอดูส่วนผสมและต้นทุนในการผลิตก็ถึงกับโง่งมไปเลยทั้งหมดถ้าคิดเป็ขวดก็เพียงสามสิบหยวนต่อขวดเท่านั้น เธอมองหน้าเฉินหนานและมองไปยังสูตรสลับกัน กำไลที่มหาศาลเช่นนี้เธอใจเต้นอย่างหยุดไม่ได้ เธออดคิดไม่ได้ว่าเขายังมีความสามารถอะไรที่ซ่อนอยู่อีก ทำอาหาร เป็หมอ เป็ผู้เชียวชาญ และยังน้ำหอมนี่ด้วยเมื่อเธอยิ่งรู้จักหลานชายคนนี้เขาก็ยิ่งลึกลับมากขึ้น จากนั้นทั้งสองก็เซ็นสัญญากัน
“คุณป้าครับผมขอเดินดูรอบๆบริษัทได้ไหมครับ ผมอยากนำไปใช้ปรับปรุงบริษัทของผมบ้าง”หลี่ชิงเหม่ยแปลกใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ถามอะไร
“ได้สิ”ทั้งสองเดินดูบริษัทรวมถึงโรงงานผลิต เฉินหนานมองเห็นขยะที่เหลือจากการสกัดน้ำหอมออกไปแล้วเขาพบว่าในกากใยพวกนี้มีพลังิญญาอยู่มากจริงๆ เขาแน่ใจว่านี้ต้องเป็พืชกลายพันธุ์เมื่อปลูกในบริเวณที่มีพลังิญญาจำนวนมาก
“คุณป้าครับนี้ได้มาจากไหนหรือครับ”เธอยิ้ม
“สวนดอกไม้ที่จงซานน่ะ”เฉินหนานหน้ากระตุก
“อย่าบอกนะว่าเป็สวนของตระกูลเหลียวผู้หญิงน่าลำคาญนั่น”เขาคิดในใจ
“สวนอะไรหรือครับ”
“สวนดอกไม่ตระกูลเหลียนน่ะ”เฉินหนานไร้คำพูดนี่เขาจะต้องไปขอร้องยัยบ้านั่นจริงๆหรือ
“ชั่งเถอะยังไงโครงการนี้คงอีกนาน”เขาคิดโครงการไว้ในหัวทันที หลังจากเดินดูทั่วบริษัทแล้วพวกเขาก็ทานอาหารกัน หลังจากนั้นเหยาหลันพาเฉินหนานกลับไปที่คอนโดทันที
เฉินหนานกลับมาถึงก็ทำการบ่มเพาะพลังแม้ว่ายังไม่สามารถทะลวงขั้นได้แต่พลังของเขาก็เพิ่มขึ้นหลานส่วนจากการบ่มเพาะ ในตอนนี้เขากำลังจะเปิดบ่อพลังิญญาขึ้นในตันเถึยนเพื่อเพิ่มการเก็บพลังิญญาให้มากขึ้นเพื่อใช้ในการทะลวงขั้น เขารวบรวมพลังิญญาทั้งหมดเข้าไปในตันเถึยนจากนั้น มันค่อยๆมีแสงสีทองกะพริบมาในจุดตันเถียนจากนั้นจุดแสงสีทองก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ตูม!!!บ่อพลังิญญาขนาดหนึ่งเมตรก็ปรากฎในตันเถียนของเขาเฉินหนานััได้ถึงพลังิญญาที่มากขึ้น นั้นทำให้เขาพอใจมาก
“สุดยอด”เฉินหนานหยายใจเข้าลึกอย่างผ่อนคลายหลังจากพยายามเปิดบ่อิญญา จากนั้นเขาก็นอนหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า
เช้าวันต่อมาเขาได้รับโทรศัพท์จากฟู่หลงเกี่ยวกับการก่อสร้าง ที่อาจจะต้องใช้เงินเพิ่มเนื่องจากต้องสั่งของจากต่างประเทศเพราะในจีนสินค้าขาดตลาด เฉินหนานประหลาดใจเล็กน้อย แต่เมื่อสอบถามดูมันเป็การปั่นราคาของคู่แข่งของฟู่หลงเขาเลยไม่ได้ติดใจอะไร แล้วโอนเงินไปให้ห้าร้อยล้าน
“ดูเหมือนว่านายก็มีศัตรูเยอะเหมือนกันนะ”
“ฮ่าๆแน่นอนสิการทำธุรกิจก็ต้องมีคู่แข่งธรรมดา ต่อไปนายเจอยิ่งกว่าฉันเสียอีก”
“นายพูดยังนั้นไม่ได้นะนายถือหุ่นในเครื่องดื่มฉันถึงห้าเปอร์เซ็นต์นะ”
“จริงสิที่ไล่นายมีเริ่มมีดอกไม้บ้านบ้างแล้วนะ”อาหลงพูด
“เร็วขนาดนั้นเลยงั้นหรือ”
“ใช่ๆดูเหมือนว่าคนงานเพิ่มมาเยอะเลยนายรับมางั้นหรือ”เฉินหนานให้เื่นี้กับชิงเยว่จัดการไปแล้วดังนั้นเขาจึงไม่ได้สนในอะไร
“คงเป็หยานชิงเยว่จัดการไปสงสัยฉันต้องเข้าบริษัทบ้างแล้ว”
“อย่าบอกนะว่านายยังไม่เคยเขาไปบริษัทตัวเองเลยน่ะ”เฉินหนานรู้สึกอายเล็กน้อย
“ฮ่าๆนายก็รู้ว่าฉันยุ่งตลอด”เฉินหนานหัวเราะ”
“แล้วนายไปเที่ยวกับพี่ฉันมาเป็ไงบ้างชอบพี่ฉันหรือยัง”แคกๆ
“นายพูดบ้าอะไรฉันยังเด็กอยู่นะ”
“ฮ่าๆนายจะมาบ้านฉันเมื่อไรแม่ฉันบ่นถึงนายจนฉันคิดว่านายเป็ลูกอีกคนแล้วเนี่ย”เฉินหนานคิดสักพัก เสาอาทิตย์นี้เขาต้องไปจงซานคงไม่มีเวลา
“งั้นเย็นนี้นายว่างไหมฉันเลี้ยงข้าวเองที่ร้านเดิมชวนมาทั้งบ้านเลยนะ”
“นายหมายถึงทั้งตระกูลเลยหรือเปล่า”แคกๆ
“นายจะบ้าหรือไง”อาหลงหัวเราะ
หลังจากคุยกัยฟู่หลงเฉินหนานโทรไปจองร้านเรียบร้อย จากนั้นก็ไปเรียนตามปกติพรุ่งนี้จะเป็วันสอบย่อยแล้ว เฉินหนานจึงเข้าไปห้องสมุดเสียหน่อยเพื่ออ่านหนังสือเตรียมสอบ เขาเห็นจินอูนั่งอยู่ที่มุมหนึ่งมีหนังสือกองเต็มโต๊ะของเขา เฉินหนานอดขำไม่ได้เขาคิดในใจว่าสงสัยมันจะกลัวแก้ผ้าวิ่งรอบโรงเรียน เฉินหนานไม่ได้สนใจเขาทบทวนบดเรียนอย่างรวดเร็วจากนั้นก็ไปอ่านหนังสืออื่นๆ เขาพบเ้าอ้วนหลับอยู่ชั้นบนในขณะที่ฉางเย่กำลังอ่านหนังสืออยู่ เฉินหนานเดินเข้าไปแล้วปลุกเ้าอ้วนลุกขึ้น
“นายจะสอบผ่านได้ไงในเมื่อหลับอยู่อย่างนี้”มันทำหน้างัวเงีย
“ฉันมันหัวไม่ดีอ่านยังไงก็ไม่เข้าหัวหรอกลูกพี่”เฉินหนานรู้สึกช่วยไม่ได้
“งั้นฉันจะติวให้แล้วกัน”ฉางเย่ประหลาดใจเธอรู้ว่าเขาหัวดีแต่นั่นก่อนหน้าเขาจะช่วยชีวิตเธอและครูเมิ่งจากอุบัติเหตุรถยนต์
“พวกเธอไม่เชื่อใจฉันหรือ ฉันคู่แข่งจินอูเลยนะ”ทั้งสองหัวเราะเบาๆเนื่องจากอยู่ในห้องสมุด เฉินหนานเริ่มติวให้พวกเขาทั้งสองต่างตกตะลึง เฉินหนานเลือกวิธีที่เข้าใจง่ายที่สุดเขาสอนเก่งกว่าครูอาชีพเสียอีก ในเดินเซียนแม้เขาจะตัวคนเดียวไม่มีลูกศิษย์ แต่เขาถูกเชิญไปบรรยายตามสำนักชื่อดังมากมาย หนึ่งชั่วโมงผ่านไปทั้งสองคนได้รับความรู้เท่ากับพวกเขาเรียนเป็เดือนๆ ในตอนเที่ยงเขาถูกสองคนนั่นตามมาให้ไปสอนอีกจนเลยเวลากินข้าวเที่ยง ตกเย็นเขาสอนพวกนั้นจนถึงห้าโมงเย็นจากนั้นเขาก็ไปที่ห้องอาหารวินเทอร์ เฉินหนานลงจากรถเมล์แล้วเข้าไปในห้องอาหารเฉินหนานสั่งอาหารไปหลายอย่าง ไม่นานทุกคนก็มากันหมดขาดเพียงฟู่เทียนที่ไปต่างประเทศจึงไม่ได้มาวันนี้
“สวัสดีครับคุณป้า ไม่ได้เจอกันมาพักหนึ่งคุณป้ายังสวยเหมือนเดิมเลยนะครับ”เธอยิ้ม
“ปากหวานจังเลยนะเฉินหนาน”
“คุณลุงไม่มาด้วยหรือครับ”
“อ่อไปต่างประเทศเห็นว่ามีคนที่นั่นอยากได้ที่ดินในจีนสร้างโรงงานน่ะ”
“อ่อดูเหมือนว่าที่ประเทศเราเริ่มมาลงทุนในบ้านเราแล้วสินะ”จากนั้นทั้งสามก็พูดคุยกันหลายเื่ แล้วไป๊หยุนซวงก็ถามขึ้นหลังจากทำท่าลำบากใจอยู่นาน
“เฉินหนานหลังสอบเสร็จเธอว่างไหม”เฉินหนานคิดสักพัก
“ว่างอยู่นะครับคุณป้ามีอะไรหรือครับ”
“พอดีว่าป้ามีเื่จะขอร้องน่ะ”เฉินหนานยิ้ม
“ว่ามาเลยครับป้า”
“เพื่อนป้าอยากให้เธอออกแบบร้านอาหารให้น่ะ”
“สบายมากครับว่าแต่อยู่ที่ไหนหรือครับ”
“เกาะจินเหมิน”ตาเฉินหนานเป็ประกาย เขาอยากไปที่นั่นอยู่แล้วเขา้าหาซื้อแร่ล้ำค่าจำนวนมาก
“ตกลงครับป้า”เมื่อเสร็จเื่ของไป๊หยุนซวง เฉินหนานก็คุยกับอาหลงและรินอย่างสนุก หลังจากนั้นทุกคนก็กลับบ้านโดยรินไปส่งเฉินหนาน
“ฉันบอกเธอหรือยังว่าเธอสวยนะวันนี้”เธอยิ้มอย่างน่ารัก
“อย่ามาทำเป็พูดนายชมผู้หญิงทุกคนนั่นแหละ”เฉินหนานหัวเราะ เมื่อเฉินหนานมาถึงร้านกาแฟแม่ของเขากำลังปิดร้านเขาจึงช่วยเธอปิดร้าน เฉินหนานขึ้นไปข้างบนเขาเห็นชิงถานหลับคาทีวีจึงอุ้มเธอไปนอน หลังจากันนั้นเฉินหนานก็บ่มเพาะแล้วนอนหลับไป
เช้าวันต่อมาวันนี้ไม่มีเรียนแต่เป็การสอบย่อยก่อนที่จะสอบจริงในวันจันทร์ เฉินหนานพบกองเชียร์จินอูหลายสิบคนนำดอกไม้มาให้เขา นั่นเพราะวันนี้ทั้งสองต้องวัดผลการประลองกัน เฉินหนานมองเห็นฉางเย่และเ้าอ้วนยืนรอเข้าอยู่ทั้งสองถือหนังสือเดินเขามาหาเขา
“ลูกพี่ติวให้เราอีหรอบหนึ่งนะ”เฉินหนานประหลาดใจที่เ้าอ้วนมีความกระตือรือร้นขนาดนี้
“ได้อยู่แล้วก่อนสอบเรามีเวลาสองชั่วโมงเราไปห้องสมุดกัน”…