“ไอ้เด็กเวร!” นั่นคือคำที่ผู้นำนักฆ่าทีมซ้ายกล่าวต่อมิคาเอลเสียงดังอย่างเคียดแค้นและโกรธกรุ่น... ไม่ใช่ว่านักฆ่าไม่มีความรู้สึกไม่ใช่รึ อืม น่าสงสัย
“เรียกข้ารึ... ดูทางนั้นสภาพดูดีนะ” มิคาเอลยังคงรักษาความสงบนิ่งของตัวเองไว้คล้ายไม่มีอะไรให้น่าเป็นห่วงแม้ว่าเขาจะต้องประจันหน้ากับนักฆ่าระดับสูงถึงสามคนทั้งพลังกายเต็มเปี่ยมทั้งอาวุธเตรียมพร้อมหมายมุ่งจะเอาชีวิตเขา
“หึ ในที่สุดก็โผล่หัวออกมาแล้วรึ เจ้ามันไอ้เด็กเวรปีศาจไร้มารดา!” ผู้นำนักฆ่าทีมซ้ายโค้ดเนมโวลล์เดิมเป็นคนอวดดีอยู่แล้วเมื่อพบว่ามิคาเอลที่เป็นเพียงแค่เด็กน้อยเท่านั้นแต่กลับปั่นหัวตนเสียวุ่นจึงอดกลั้นความโกรธจนทนแทบไม่ไหวแล้ว... และนั่นก็เป็นเหตุให้เขาไม่ได้สังเกตอย่างลึกซึ้งไม่ได้คิดไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนเพิ่มถึงเหตุแห่งความสงบนิ่งของเด็กน้อยตรงหน้า
เขาเพียงคิดง่ายๆ ตื้นๆ อีกครั้งว่าเหยื่อสังหารเด็กชายน้อยนี้ที่เลี่ยงหลบอยู่ตั้งนานสองนาน อีกทั้งยังสร้างระเบิดต่อเนื่องนับครั้งไม่ถ้วนเผาไหม้ชายป่าจนวอดวายถึงขนาดนี้คงจะคราวหมดพลังเวทหมดกำลังไปแล้ว
ซึ่งในความจริงแล้วตามอีกฝ่ายที่คิดนั้น... มันก็จริงนั่นแหละ!
ที่กล่าว ‘แต่ว่า’ นั้นของมิคาเอล... จริงๆ แล้วเป็นเพราะเขายืนหยัดรับมือกับนักฆ่าเหล่านี้มาอย่างยาวนานและใช้พลังเวทสร้างระเบิดไอควันเพลิงทมิฬวารีเสียมากมายถึงขนาดนี้ เขาจึงแทบไม่เหลือแรงจะสามารถต่อสู้ได้อีกแล้ว เดิมทีตัวเขาก็สู้ปะทะตรงกับนักฆ่าเหล่านี้ไม่ได้อยู่แล้วแม้แต่สักคนเดียวด้วยซ้ำ จะได้ก็แต่ใช้เล่ห์เหลี่ยมเล็กน้อยเท่านั้นและ และตอนนี้ก็ยังเช่นนั้น
แต่ว่าในแต่ว่าก็ยังมีแต่ว่าอีกนั่นแหละ นั่นก็คือ... ตอนนี้เรื่องราวของเขาก็เสร็จสิ้นแล้ว!
“จะทำอะไรก็ทำเถอะเพราะอย่างไรการที่พวกเจ้ามาอยู่ที่นี้... นั่นก็แปลว่าข้าทำภารกิจสำเร็จแล้วต่างหาก”
“มาสิ ข้ารออยู่!” มิคาเอลกล่าวอย่างท้าทายพลางยกยิ้มมุมปากที่ไม่เหมือนเดิม แผนการขั้นสุดท้ายมาถึงแล้ว! เขาใช้ทักษะตัวเบากระโดดพลิกตัวตลบหลังหมุนกระโดดขึ้นเหนืออากาศแล้วมุ่งหน้าต่อไป... มุ่งหน้าไปไหนน่ะรึ ก็มุ่งหน้าหนีน่ะสิ ก็ต้องหนีสิเขาต้องหนีอยู่แล้ว นักฆ่าระดับสูงทั้งนั้นเก่งกว่าเขาก็ตั้งมากเขาจะสู้ไหวได้อย่างไร ขืนอยู่ก็มีแต่ตายไม่ใช่รึ!
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ตู้มมมมม!
“ฆ่า!”
ผู้นำนักฆ่าทีมซ้ายโค้ดเนมโวลล์สั่งสมาชิกทีมทั้งสองคนที่เหลืออยู่อย่างหยิ่งผยองเมื่อเห็นเหยื่อสังหารหลบหนี เขายิ่งได้ใจคิดว่าอีกฝ่ายคงไร้กำลังต่อกรแล้วเป็นแน่ นักฆ่าทีมซ้ายร่วมแรงผนึกกำลังกันอย่างเต็มที่ในการไล่ล่าฆ่าสังหารเหยื่อตัวน้อย พวกเขาจะเป็นผู้ที่ทำภารกิจสำเร็จ
นักฆ่าทั้งสามล้วนเป็นผู้ใช้อาวุธเวททั้งยังชำนาญการการเคลื่อนไหวฉะนั้นถึงแม้ว่าจะใช้ทักษะตัวเบาอย่างรวดเร็วเพื่อไล่ล่าตามมิคาเอลอยู่ก็ยังคงร่ายเวทใช้อาวุธได้อย่างดีเยี่ยม ทั้งอาวุธเวทก็ยังคงทรงคุณภาพทำงานอย่างเต็มเหนี่ยวเนื่องจากการเตรียมพร้อมมาเพื่อปลิดชีพเขาโดยแท้!
“ดี ดี ตามมาสิ! ข้าผู้นี้รออยู่!” มิคาเอลหาใช่จะเกรงกลัวต่ออีกฝ่ายทั้งยังกล้ากล่าวอย่างท้าทายยั่วยุอีกด้วยอย่างกับไม่ใช่ตัวเขาในเวลาปกติที่นิ่งสุขุมลุ่มลึก... แต่ในเวลาแบบนี้ใครมันจะไปคิดถึงเหตุนั่นกันเล่า
กริ๊งกริ๊ง แกร๊กกกก! ตู้มมมมม...
“ฟาดฟัน!”
เสียงฟาดฟันอาวุธไล่ตามมิคาเอลมีมาอย่างต่อเนื่อง เขากระโดดพลิกตัวหมุนหลายตลบกลางอากาศเบี่ยงร่างกายหลบเลี่ยงการฟาดฟันที่ตามมาอย่างกระชั้นชิด อาวุธเวททรงคุณภาพพร้อมกับการใช้เวทของผู้ใช้อาวุธที่แข็งแกร่งก็ยิ่งเพิ่มอานุภาพของมันให้มีพลังทำลายล้างสูงขึ้น แสงสว่างวาบจ้าของเวทฟาดฟันเชือดเฉือนของเหล่านักฆ่าทั้งสามเหวี่ยงกระทบปะทะกับสิ่งรอบข้างปรากฏเป็นร่องรอยการฟาดฟันตามรายทางและเกิดระเบิดขนาดเล็กๆ ขึ้นเป็นหย่อมๆ
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้วววว ตู้มมมมม...
“ลูกไฟ”
มิคาเอลใช้ทักษะตัวเบาเบี่ยงตัวหลบแล้วหันกลับมาตอบโต้บ้างเล็กน้อย เป็นเวทลูกไฟขึ้นพื้นฐานเท่านั้นแทบจะทำให้นักฆ่าบาดเจ็บไม่ได้เลยด้วยซ้ำแต่ที่เขาเลือกใช้เวทนี้แน่นอนว่าก็ต้องมีเหตุผลแน่นอน... มิคาเอลโคจรพลังร่ายเวทลูกไฟขึ้นอีกหลายครั้งเพื่อโจมตีกลับบ้าง แต่ไม่โจมตีกลับต่อเหล่านักฆ่าโดยตรง เขาเลือกโจมตีแบบสะเปะสะปะโดยรอบกลุ่มนักฆ่า บ้างโจมตีไปก็ไม่โดนอะไรเลย บ้างก็โจมตีปะทะเข้ากับเวทฟาดฟันนั้นพอดีเกิดเป็นประกายไฟลุกขึ้น พร้อมกับการหลบการโจมตีฟาดฟันของอีกฝ่ายไปด้วยเสียส่วนใหญ่ เรียกได้ว่าเป็นการโจมตีที่ไม่มีหลักการตายตัวเอาเสียเลยจริงๆ แม้จะกล่าวว่าเวทลูกไฟสร้างความเสียหายให้คู่ต่อสู้ไม่ได้... แต่สร้างความเสียหายต่อสิ่งรอบข้างได้นะ!
อีกหนึ่งข้อคือเวทลูกไฟเป็นเวทขั้นพื้นฐานที่ใช้พลังเวทไม่มากแต่ถือเป็นการถนอมพลังเวทที่เหลืออยู่พอสมควร แล้วอย่างมิคาเอลน่ะหรือที่จะทำอะไรไปโดยไร้ประโยชน์ตอบแทนและไม่มีแผนการอยู่ในใจ?
เขาต้องถนอมพลังเวทเอาไว้หน่อยก่อนจะถึงช่วงเวลาสำคัญต่างหาก!
และเวลาของเขาก็ใกล้จะมาถึงแล้ว! แต่ก่อนที่จะถึงเวลานั้นของเขาจริงๆ เห็นทีว่ามิคาเอลก็ต้องรับมือหนักไม่น้อยเลย...
กึกๆ กึกๆ กึกกึก... ฟึ่บ ฟึ่บ ฟื่บบบบบบ!
“คลื่นซัดวายุ!”
ผู้นำนักฆ่าทีมซ้ายโค้ดเนมโวลล์เมื่อเห็นเหยื่อสังหารเอาแต่มุ่งหน้าวิ่งหลบหนีอย่างเดียวทั้งยังใช้เวทกระจอกๆ โจมตีกลับมา เขาก็ยิ่งนึกผยองอยู่ภายในอกมองเหยื่อสังหารเป็นเพียงหนูน้อยตัวเล็กๆ ที่วิ่งหนีการไล่ล่าของเหล่าแมวยักษ์... ละแบบนี้จะไปหนีรอดได้ยังไง ไม่มีทางรอดแน่! เขารวบรวมโคจรพลังเวทลมสร้างคลื่นลูกหนึ่งขึ้นมาโดยดึงสายลมจากทิศทางโดยรอบมารวมหมุนวนเข้ากับพลังธาตุลมของตัวเองก่อเป็นคลื่นลมพายุหมุนขนาดใหญ่ยิ่งถ่ายพลังเวทมากก็ยิ่งก่อตัวใหญ่ขึ้นก่อนจะเล็งโจมตีมุ่งไปที่ทิศทางมิคาเอลทันที
“ดูซิว่าเจ้ายังจะรอดไปได้อีกสักแค่ไหนกันเชียว!”
“หา บ้าจริง!” ตายแน่! มิคาเอลขมวดคิ้วแน่นพลางเอ่ยสบถกับตัวเองเมื่อเบนสายตากลับมาเห็นผู้นำนักฆ่าทีมซ้ายที่กำลังร่ายเวทใหญ่และเรียกลมโดยรอบทิศทางเข้ามาเสริมสร้างคลื่นลมพายุก่อตัวเป็นขนาดใหญ่ เวทขนาดใหญ่ขนาดนั้นถ้าโดนไปละก็... อ่า เขาไม่อยากคิดเลย แล้วถ้าหากคิดจะป้องกันละก็… ก็ไม่ไหวเหมือนกัน พลังเวทที่กักเก็บไว้ใช้ตอนสุดท้ายจะใช้ตอนนี้ไม่ได้!
“ถ้างั้นก็มีแต่ต้อง...”
กริ๊งกริ๊ง แกร๊กกกก! ตู้มมมมม...
“ฟาดฟัน!”
สมาชิกนักฆ่าทั้งสองคนขนาบซ้ายขวาใช้เวทฟาดฟันโจมตีด้านทั้งข้างซ้ายขวากักเส้นทางมิคาเอลตลอดรายทางจวนตัวเขานั้นพลาดท่าบ้างได้รับบาดเจ็บเป็นร่องรอยฟาดฟันเฉือนบาดผิวตามส่วนร่างกาย การโจมตีฟาดฟันทั้งซ้ายขวาขนาบข้างนี้ทำให้มิคาเอลหมดหนทางหลบคลื่นพายุลูกใหญ่
“พวกเราไป!” ผู้นำทีมซ้ายตะโกนก้องสั่งการสมาชิก... อย่างไรเสียคราวนี้เหยื่อสังหารก็ไม่มีทางหลบพ้น!
“ฮึบๆ ย๊ากกกกก...” มิคาเอลโคจรพลังเวทเสริมพลังกายไว้ที่ขาใช้ทักษะตัวเบากระโดดไปให้เร็วที่สุดเพื่อมุ่งหน้าไปสู่จุดหมายของตัวเองให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนที่เจ้าคลื่นลมพายุนั่นจะซัดพัดผ่านมาถึง... แต่หากว่าในเมื่อหลบไม่พ้นจริงๆ ก็ขอโดนให้มันน้อยๆ หน่อยที่สุดเท่าที่ทำได้ละกัน
เป้าหมายมีไว้พุ่งชน!
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟื่บบบบบบ! ตู้มมมมมม!
“อ๊ากกกก อะอั่กก...”
และใช่แล้วมิคาเอลหลบไม่พ้น! คลื่นลมพายุลูกใหญ่เคลื่อนตัวหมุนวนซัดพัดผ่านมาอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้าฟาดเปรี้ยงใหญ่อาณาบริเวณชายป่าดำโดยรอบพลอยได้รับผลความเสียหายไปด้วย เพื่อหลบคลื่นลมพายุลูกใหญ่นั้นโดยตรง เขาจึงถีบกิ่งไม้เหวี่ยงตัวเองหลบเบี่ยงไปทางซ้าย แต่ถึงอย่างนั้นก็หลบไม่พ้นการปะทะเข้ากับเวทฟาดฟันอย่างจังๆ เต็มเหนี่ยวของสมาชิกนักฆ่าฝั่งขนาบซ้าย และเขาก็ยังหลบไม่พ้นรัศมีทำลายของคลื่นลมพายุนั้นด้วย
ครืดดดดดดดด ครืดดดดดดดด... ตู้มมม!
“อะอึกกก เอื้อก! อ่ะอั่กกกกก...” มิคาเอลกระเด็นออกมาปะทะกับต้นไม้ใหญ่โดยรอบอีกหลายตลบด้วยความรุนแรงของเวทคลื่นลมพายุนั้น เขารับการโจมตีเวทฟาดฟันนั้นอย่างไม่โคจรพลังเวทป้องกันตัวส่งผลให้ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผลฟันมีเลือดไหลซึมออกมาเป็นทาง และยังได้รับบาดเจ็บจากคลื่นลมพายุนั้นอีกถึงส่วนหนึ่งที่หลบไม่พ้นรัศมี มิคาเอลรีบตั้งตัวให้ได้พลางยกมือกดหน้าอกจะกระอักเลือดแน่น ก่อนจะเหวี่ยงตัวไถลกับพื้นอย่างรวดเร็วงอขากระโดดใช้ทักษะตัวเบาหลบและหมายจะมุ่งหน้าหนีแต่ก็จนด้วยเกล้าที่จะหลบหนีได้ทัน เพราะเมื่อทันทีที่คลื่นลมพายุนั้นปะทะเข้ากับเป้าหมายก็ก่อให้เกิดระเบิดใหญ่ขึ้นพลังทำลายล้างสูงทีเดียว ร่างกายเล็กของเด็กชายวัยเจ็ดขวบได้รับบาดเจ็บทั้งภายนอกและภายในถือว่าสาหัสสากรรจ์ทีเดียว ทั้งเพราะได้รับแรงกระแทกอย่างหนักเอาการของระเบิดนั้นจนร่างทั้งร่างกระเด็นลอยตลบหัวตลบตัวหลายตลบออกไปไกลโข
‘ฝีมือร้ายกาจ!’ เขาข่มใจกลืนก้อนลิ่มเลือดพลางคิดในใจอย่างเจ็บปวด และด้วยความมีหวัง...
--------------------------------
ฮือออ ตอนนี้คือมิคาเอลเจ็บอ่ะกลับหัวกลับหางหลายตลบเชียว โธ่ น้องอ่ะน้อง.... ไหนๆ ก็เจ็บแล้ว งั้นเจ็บอีกสักมากหน่อยจะไปไรไปเนอะ อดทนไว้น้องเพื่อเป็นยอดคน!
แต่ว่าดูมิคาเอลแล้วเธอมีแผนอะไรอีกฮึ! ทำไมเป็นน้องน้อยร้อยเล่ห์ขนาดนี้! ถ้าอยากรู้ต้องติดตามตอนต่อไปนะ!!!
Tips แจ้งข่าว : ขอแจ้งว่า... ตอนนี้ทันต้นฉบับไรท์แล้วนะคะ! ต่อไปจะอัพอย่างน้อยวันละ 1 ตอนหรือถ้าแต่งได้มากก็จะ 2 ตอน แต่ถ้าเป็นฉากต่อสู้บู๊หน่อยก็นานนิดนึง คิดนานหน่อยแล้วจินตนาการของไรท์มันแปลงออกมาเป็นคำพูดแล้วต้องเกลาคำสักเล็กน้อยให้สวยงาม
ส่วนการอัพก็จะพยายามแต่งให้ได้อัพทุกวัน (เวลาไม่แน่นอนเท่าไหร่กดติดตามไว้นะคะ) นอกเสียจากว่าวันไหนไรท์มีธุระหรือมีเรียนหรือมีช่วงสอบ (ยังเรียนอยู่เด้อยังต้องอ่านหนังสือสอบอยู่เด้อ) แล้วไม่มีเวลาแต่งจริงๆ ก็อย่าเพิ่งงอนอย่าเพิ่งจากกันไปไหนนะคะ เดี๋ยวไรท์กลับมาแน่นอนเมื่อเสร็จสิ้นธุระ
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและสนับสนุนค่ะ :)
1K
