เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

ตอนที่เก้าสิบสอง เป้าหมายคือพระเอกชาวจีน

เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่เอาชนะไม่ได้ด้วยความสามารถของผม

ผมตัดสินใจทิ้งคุณธรรมและข้อจำกัดของตนเองทั้งหมด

ไปเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวาลเท่าที่ผมเคยรู้จัก

พระเอกจีน!!!

มันมีทฤษฎีในแนวแฟนตาซีอยู่ว่า

Outside context problem

ปัญหานอกสามัญสำนึกของสังคมนั้นๆ

เวทย์ที่ใช้ในสังคมหนึ่งจะเป็นสิ่งที่โกงเมื่ออยู่ในอีกสังคมหนึ่งเพราะสังคมหนึ่งนั้นไม่ได้พัฒนามาเพื่อรับมือเวทย์ที่ถือกำเนิดนอกเหนือจากสังคมนั้นๆ

แนวคิดทางสังคมต่างๆก็เช่นกันคนมาจากต่างอารยธรรมจะงงว่าปัญหาบางอย่างในสังคมที่เรามาเจอนั้นแค่ของง่ายๆทำไมถึงแก้ไขไม่ได้?

มันคือความแตกต่างกันตั้งแต่รากฐานของแนวความคิด

แต่ผมได้ละทิ้งแนวความคิดที่กำหนดกรอบให้กับตัวผมไปแล้ว

คนที่คิดจะผงาดฟ้าเหนือใต้หล้าอย่างผม

จะไม่ให้อะไรมาขัดขวางตัวผมได้

แน่นอนทั้งหลายทั้งปวงผมต้องผ่านคอร์สฝึกพิเศษของพระเอกโชวเน็นมาก่อน

ไม่งั้นก็ไม่ต้องพูดกันเลยว่าจะเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดได้โดยไม่ผ่านการฝึก

ผมยังไม่เก่งขนาดเป็นจ้าวจักรพรรดิแดนสวรรค์ที่อายุหลายหมื่นปีกลับชาติมาเกิด

ผมแค่มีความรู้ในเกมส์นี้มาจากการร่วมงานกับคนอินเดียเท่านั้นเอง

และผมจะไม่ได้พึ่งแค่ระบบเกมส์ราชันย์อย่างเดียว

ปรกติเรื่องทำนองนี้มันมักจะเล่นมุกว่ามีช่วงหนึ่งที่ระบบใช้ไม่ได้หรือใช้ไม่ได้ผล

เพื่อสร้างดราม่าหรืออย่างน้อยเปลี่ยนระบบบางอย่างตอนที่อัพเดทเกมส์

ผมถึงได้พยายามอ่านทฤษฎีเวทย์ของอาจารย์ฮานะและเขียนทฤษฎีเวทย์ของตนเองโดยอาศัยสติปัญญาที่ได้เพิ่มจากระบบ

หมายความว่าต่อให้ตอนนี้ผมกลับไปเป็นไม่มีพลังจากระบบ

ผมก็ยังเข้าใจทฤษฎีเวทย์มากกว่าเดิมล่ะ

ผมจะกลายเป็นพระเอกจีนที่ทรงพลังเสียจนไม่ต้องพึ่งระบบในอนาคต

แต่ตอนนี้ต้องพึ่งไปก่อนเพราะคือหนทางที่เร็วที่สุดและเราต้องทำเวลา

“ตอนนี้เลยหรือครับ คุณโคโคะโระ?ผมว่าจะทำกิจกรรมกับคานาเอะอีกหน่อย ไหนไหนเราก็มาพักผ่อนทั้งที”

ผมกล่าวต่อคุณโคโคโระ

ทำเอาทั้งคุณโคโระและคานาเอะหน้าแดง

แหงล่ะ เวลามันรัดตัว

ช่วงที่พักผ่อนได้ก็ต้องพักผ่อนไว้ก่อนเพราะหลังจากนี้ในการเข้าช่วงพระเอกโชวเน็นต้องทำการฝึกหนักนั่นล่ะ

บากิสอนผมว่าการพักก็คือการฝึกอย่างหนึ่งเหมือนกัน

มันทำให้เรารวบรวมสมาธิได้เต็มที่ได้ให้สมอง“พัก”และมองสถานการณ์ของเราโดยรวมจากอีกมุมมองหนึ่ง ไพร์มาร์ชที่เชี่ยวชาญการทำสงครามกล่าวว่าการพักนั้นคือเรื่องสำคัญในการทำสงครามเพื่อเรามองทุกอย่างในกระดานอย่างเป็นธรรมอีกครั้งหนึ่งว่าเราได้ผลมากแค่ไหนแล้ว

การพักสำคัญไม่ต่างกับการฝึกฝนที่เราต้องใช้ทุกวินาทีให้เป็นประโยชน์

“พูดบ้าบ้าอะไรน่ะ”

คุณโคโคะโระเอาค้อนสิบตันออกมาฟาดผมอีกครั้ง

ปึง

ซึ่งคราวนี้ผมก็ยังยืนให้ฟาดอยู่เหมือนเดิม

ตกลงระดับสูงนี่มันสกิลขึ้นยากจริงๆหรือนี่?

หรือผมควรจะเปลี่ยนใจไปทำตัวเป็นคนที่หลงระเริงกับพลังด้วยความรวดเร็วด้วยการเติมเพชรอีกรอบละกันจนกว่าจะหาทางหาเพิ่มพลังได้ด้วยวิธีอื่นหรือทำความเข้าใจกับเรื่องทฤษฎีเวทย์มากกว่าเดิม

คอยก่อนเถอะ

ผมจะลองใช้ความรู้ของผมทั้งหมดที่มีเพื่อสร้างพลังที่ไม่มีอยู่ในระบบเกมส์ให้ได้