ตอนที่ 65 พี่น้องเมดตุ๊กตาสงคราม
การปะทะกันของเมดทั้งสองกลายเป็นจุดสนใจของผู้ชมทั้งสนามรวมถึงผู้อาวุโสคลาสกรีนไวเวิร์นที่มองไปยังกอนด้วยความโกรธ
“ไอเด็กสารเลวนั่นมันเอาอีกแล้ว คราวนี้ต้องจัดการมันอย่างเด็ดขาด!!!”
จิตสังหารที่เต็มเปลี่ยมของตุ๊กตาสงครามรูปลักษณ์เมดพุ่งเป้าไปที่กอนผู้ที่บังทำให้ท่านดีแลนของเธอต้องมีบาดแผล ความตายเท่านั้นถึงจะเหมาะสมกับมันเธอเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงสุดพร้อมกับมีดครุคริเล่มใหญ่
.
.
แต่ทว่ามีดที่คมกริบของเธอก็ไม่อาจผ่านเมดสาวหน้ากากขาวไปได้
“น่ารำคาญจริงๆ ไอเด็กนั่นคือเจ้านายขยะของแกอย่างงั้นเหรอ!!”
เมดสาวของดีแลนกล่าวออกมาด้วยความเดือดดาล
“ใช่แล้วล่ะค่ะ! นั่นคือนายท่านขยะของฉันเอง...แต่ไอคนที่มันแพ้นายท่านขยะของชั้นมันเป็นคนแบบไหนกันน้า~ฮุฮุ!!”
เมดสาวหน้ากากขาวพูดอย่างสบายอารมณ์พร้อมกับหัวเราะในลำคอ
“แก!!!!!!”
มีดเล่มใหญ่ในมือถูกกำแน่น...
“งั้นแกก็ตายไปพร้อมกับนายท่านขยะของแกซะ”
แสงระยิบระยับของคมมีดผ่าไปยังร่างของเมดสาวหน้ากากขาว
“เคร้ง!”
มีดเล่มใหญ่ที่มีแรงผ่าอันมหาศาลกับถูกรับไว้ได้ด้วยมีดเล่มเล็กๆ
หลายคนบนสนามต่างมองด้วยความตะลึง ที่เมดหน้ากากขาวสามารถรับการโจมตีของเมดตุ๊กตาสงครามได้อย่างไม่ยากเย็นเธอทำได้ยังไง นั่นมันตุ๊กตาสงครามเลยนะ...
ส่วนทางกอนนั้นมองต่างออกไปจากพวกเขาอย่างสิ้นเชิง‘เมดของดีแลนมีพละกำลังและความเร็วใกล้เคียงกับซีโร่เลยอย่างงั้น...อีกทั้งเมดที่เหลืออีกสามคนยังไม่ขยับเลยด้วยซ้ำ’
...ในตอนแรกกอนไม่คิดเลยว่าเมดของดีแลนจะสามารถเทียบเคียงกับซีโร่ได้เลยด้วยซ้ำ
.
.
.
“น้องสาวของข้าทั้งหลาย......ไปจัดการไอเด็กขยะนั่นซะ!”
กอนที่ยังคิดไม่ตก เหล่าเมดสาวของดีแลนอีกสามคนก็ขยับตัวพร้อมกับอาวุธที่ครับมือ
“ฟับ!”
มีดของซีโร่ปาดไปที่ใบหน้าของเมดตุ๊กตาสงครามจนเกิดแผลเหวอะในจังหวะที่เมดตุ๊กตาสงครามหันไปกล่าวกับบรรดาน้องสาว...
แต่ทว่ากับไม่มีเลือดไหลออกมาจากบาดแผลเหล่านั้นเลยซักนิด
ผิวหนังที่ซีดขาว ของเมดตุ๊กตาสงครามเผยรอยยิ้มที่ฉีกกว้างออกมา...
และยิ่งไปกว่านั้นความสามารถอัมพาตก็ไม่มีผลกับเมดคนนั้นเลย
“ฟับ!ฟับ! ฟับ!”
เมดคนนั้นมีการขยับร่างกายด้วยท่าทางที่ประหลาดมากพร้อมทั้งโจมตีไปที่ซีโร่อย่างต่อเนื่อง
...ร่างกายของเธอเอนเอียงไปซ้ายทีขวาทีอย่างกับหุ่นเชิดแล้วสะบัดคมมีดเล่มใหญ่ที่พลิ้วไหวฟาดฟันใส่ร่างของซีโร่อย่างต่อเนื่อง
“ฟับ! ฟับ!ฟับ!”
“เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!”
คมมีดของเมดสาวทั้งสองปะทะกันอย่างดุเดือด...
ท่าทางของซีโร่นั้นเริ่มไม่สู้ดีแม้จะรับการโจมตีทั้งหมดได้ แต่เป้าหมายจริงของเธอคือการปกป้องนายท่าน
.
.
ซีโร่ตัดสินใจหมุนตัวถีบไปที่ร่างของเมดตุ๊กตาสงคราม
“ปัค!”
ลูกถีบของเธอแม้จะถูกรับไว้ได้แต่ก็ยังรุนแรงพอที่จะส่งร่างของเมดคนนั้นให้กระเด็นลอยห่างออกไปจากตัวเธอ
“ตูม!!!”
แล้วหลังจากนั้นเธอก็รีบวิ่งหน้าตั้งเพื่อที่จะเข้าไปปกป้องนายท่านของเธอจากเมดสาวอีกสามคนของดีแลน…
“ฟิ้ว!!!”
จังหวะนั้นเองมีดครุคริเล่มใหญ่ก็ผ่านเฉี่ยวใบหน้าเธอไปอีกทั้งมันยังมีเส้นลวดบางๆที่คมกริบพันด้ามจับของอยู่อีกด้วย ลวดเส้นนั้นทอดยาวไปจนถึงร่างของเมดตุ๊กตาสมคราม
“คิดว่าจะไปช่วยไอเด็กขยะนั่นได้เหรอ...เปล่าประโยชน์!ไอเด็กนั่นมันต้องตายด้วยเหล่าน้องสาวที่น่ารักของชั้นโทษที่บังอาจมาทำร้ายท่านดีแลนยังไงล่ะ!”
เมดตุ๊กตาสมครามกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มที่หยามเหยียด....
“วิ้บ!”
เพียงแค่พริบตาเดียวของเธอเท่านั้น ทั้งร่างของเมดสาวหน้ากากขาวก็หายไปแล้ว‘นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!!!’
แม้แต่จิตสัมผัสก็ไม่อาจสัมผัสได้เธอหันไปมองโดยรอบด้วยความงุยงง
.
.
---เมดสาวพี่น้องสามคนพุ่งเข้าหากอนด้วยความเร็วที่เขายากจะรับมือ
หม้อหลุมดำถูกเรียกมาขัดขาของเมด แต่ก็ได้แค่คนเดียวเท่านั้น...เมดอีกสองคนยังพุ่งเข้ามาหาด้วยจิตสังหารที่เต็มเปี่ยม
สีหน้าของกอนคิดหนัก เขารับรู้ถึงสถานการณ์ในตอนนี้เป็นอย่างดี.....ตัวเขานั้นไม่อาจขัดขืนเหล่าเมดที่กำลังมาพรากชีวิตของเขาได้เลย...
มีดครุคริเล่มใหญ่ของเมดหนึ่งในสองคนนั้นตวัดขึ้นผ่าไปยังร่างของกอน...
“เคร้ง!”
แม้กอนจะใช้ไม้หลุมดำรับไว้ได้แต่มันชั่งแตกต่างจากตอนซีโร่อย่างเห็นได้ชัด
แรงกระแทกยังคงส่งมาถึงตัวเขาแบบเต็มๆจนร่างกายของเขากระเด็นลอยขึ้นสูงลิ่ว...
.
.
.
“ตายซะไอขยะ!ชาติหน้าก็อย่าได้บังอาจมาเหิมเกริมต่อท่านดีแลนอีก!!!”
เมดสาวอีกคนที่กระโดดรออยู่แล้ว เตรียมที่จะผ่าร่างของกอนให้ขาดสองท่อน
พวกเธอเหล่าเมดของดีแลนนั้นทำการโจมตีผสานกันเป็นอย่างดีคนหนึ่งตวัดร่างของกอนให้ลอยขึ้น และอีกคนกระโดดขึ้นสูงรอไว้แล้ว...เรียกได้ว่ากอนนั้นไร้ทางหนีโดยสิ้นเชิง
กอนปิดตารอบรับชะตากรรม...
.
.
“ใครมันจะไปยอมตายง่ายๆกันฟะ”
กอนลืมตาขึ้นฉายแววความมุ่งมั่นที่จะมีชีวิตต่อพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมาต่อหน้าเมดสาวคนนั้น ในขระที่มีดเล่มใหญ่ของเธอกำลังจำผ่าร่างของเขา...
มีดเล่มใหญของเธอก็ผ่าเข้าไปในหม้อหลุมดำและติดชงักอยู่อย่างง้น...
“โว้ย! แกจะยื้อไปทำไม...เปล่าประโยชน์!”
มันทำให้เธอหงุดหงิดเป็นอย่างมาก
...แล้วหลังจากนั้นร่างของทั้งสองค่อยๆร่วงลงสู่พื้น
“มันยังไม่จบหรอกนะ!!!”
และที่พื้นนั่นเองมีเมดที่ตวัดร่างของกอนลอยขึ้นฟ้าได้ทำการง้างมีดเตรียมผ่าร่างของกอนรอไว้แล้ว
หากลงถึงพื้นเมื่อไหร่นั่นแหละคือจุดจบ...
แต่ใบหน้าของกอนหลังจากที่เขาได้เห็นเธอก็ยังคงเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ยีกวน
.
.
“ท่านพี่ด้านหลัง!!!!”
เมดอีกคนกล่าวเตือน ด้วยน้ำเสียงที่ตกใจ…แต่มันก็สายไปเสียแล้ว
“ปัค!!!!”
เมดสาวหน้ากากขาวที่อยู่ๆก็โผล่มาด้านหลังของเธอพร้อมกับพลังหมัดที่เปลี่ยมแน่นซัดไปที่บริเวณซีโครงอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงที่แตกหักแสนประหลาดที่ไม่ใช่เสียงของกระดูก
ร่างของเมดสาวคนนั้นกระเด็นลอยออกไปพร้อมกับมีดเล่มใหญ่ที่ตอนแรกเตรียมที่จะง้างผ่าร่างกายของกอนก็ล่วงลงสู่พื้น...
“ตูม!!!!!”
ไม่เพียงแค่นั้นหมดของซีโร่ยังซัดไปที่ใบหน้าของเมดอีกคนที่ร่วงลงมาพร้อมกอนจนกระเด็นลอยออกออกไปเช่นกัน
แล้วหลังจากนั้นเธอก็ใช้แขนอีกข้างรับร่างของกอนไว้ได้ทัน
“ไม่เป็นอะไรนะคะนายท่าน!”
ซีโร่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล
“อื่ม! ขอบใจนะซีโร่”
กอนยิ้มตอบ
“แอ็ก! ก..แก!!!ทำได้ยังไง”
สีหน้าที่แสนงุนงงปนเจ็บปวดของเหล่าเมดตุ๊กตาสงคราม...
เกิดรอยแตกร้าว และมีเศษผงลอยออกมาจากบริเวณบาดแผลที่ซีโร่สร้างไว้กับพวกเธอ
.
.
และเพียงไม่นานพวกเธอทั้งสี่พี่น้องลุกขึ้นแล้วจ้องมองไปที่เมดหน้ากากขาวและเจ้าเด็กขยะแสนอวดดี
“เอายังไงดีคะนายท่าน...เราจะหนีกันเลยไหมดิฉันสู้กับพวกมันทั้งสี่คนไม่ไหวแน่นอน”
ซีโร่พูดด้วยเสียงที่บางเบา...
“ก็น่าจะต้องเป็นแบบนั้นแหละนะ...ดูเหมือนไม่มีใครคิดจะมาห้ามการต่อสู้ในครั้งนี้เลยอีกอย่างการหนีก็เป็นงานถนัดของพวกเราอยู่แล้ว”
.
.
.
ฝากติดตามผลงาน เพจเฟสบุ๊ค : https://bit.ly/3aJY2ic