ยื้อยุทธ (Zombie) ออนไลน์

    สายธารแห่งหมอก

    “ถือว่าเป็นบทเรียนไป” การเข้าใกล้สาวงามยามที่คุณอ่อนแอ เป็นเรื่องที่ปัญญาอ่อนที่สุดสำหรับในโลกเกมออนไลน์ ที่พวกคุณสามารถฆ่ากันได้ตลอดเวลา มันเหมือนแต้มต่อของพวกอิจฉาริษยาที่ไม่มีของดีแบบคนอื่นเขามาสร้างความฉิบหายให้กับคนอย่างซอว์โดยเฉพาะ
    ฉันต้องแข็งแกร่งให้มากกว่านี้…ซอว์เริ่มเข้าใจได้ว่า ที่เขาชนะมาได้ทั้งหมดนั่นก็อาจจะมาจากสมองของเขาก็ตาม แต่ทุกครั้งไปที่เขาชนะเขามักได้วางแผนก่อนเสมอ แต่หากไม่ได้วางแผนมาก่อนล่ะ? 
    มันก็จะเกิดความผิดพลาดที่เขาไม่สามารถแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้แบบนี้ไงล่ะ ชายหนุ่มรู้ว่าเขาไม่ใช่พระเอกในนิยายที่สร้างปฎิหาร์ยได้ตลอด ชนิดที่ว่าต่อให้เป็นเกมออนไลน์ก็ไม่เคยตายเลย ได้รับโชคชัย ดวงดีราวกับเทพแห่งโชคหลงรัก
    “คงต้องรอไปสักพักนะ” ซอว์ไม่ได้เปิดระบบเกมซอมบี้ขึ้นมา เพราะต่อให้เขาอยู่โหมดนั้นพลางใช้ซอมบี้กากก็ยังหลบหนีได้อยู่ดี ดังนั้นเขาจำเป็นต้องทำให้ตัวละครในโหมดมนุษย์แข็งแกร่งตามให้ทัน แม้เลเวลจะตัน 20 30 มันก็ไม่ใช่เหตุผลอะไรเพราะสิ่งที่เขาต้องการทดแทนคือไอเทมและสกิลทักษะที่แข็งแกร่ง 
    ซึ่งมันต้องแข็งแกร่งมากพอที่จะสามารถทำให้เขาต่อกรกับพวกระดับสูง ๆ ได้ แม้ไอเทมนั้นเขาก็จะได้มากล่องสมบัติสีทองและดูโกงก็ตาม แต่ก็ยังขาดสกิลทักษะด้านการโจมตีกับการป้องกัน
    เขาจำเป็นต้องมีสกิลโจมตีและการป้องกัน!!
    “ดันเจี้ยนวงกตขุมทรัพย์” ถ้าเขาจำไม่ผิดดูเหมือนว่าดันเจี้ยนนี้จะถูกค้นตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ที่มีก่อตั้งสำนักพเนจรขึ้น ทำให้ที่ตั้งสำนักนั้นครอบคลุมดันเจี้ยนแห่งนั้นและถือครองสิทธิแต่เพียงผู้เดียว 
    มีข่าวลือในกระทู้หนาหูว่าดันเจี้ยนนั้นมีเป็นเขาวงกตมีซอมบี้ประดับประดาพร้อมกล่องสมบัติต่าง ๆ ทั้งจริงและหลอก ที่สำนักพเนจรสามารถมีคัมภีร์ทักษะพร้อมไอเทมอุปกรณ์ต่อสู้กับคนในสำนักได้นั่นก็เพราะสาเหตุนี้ 
    ซึ่งหากจะกล่าวว่าแบบโอเว่อร์ที่ไม่ใช่เรื่องโอเว่อร์นักก็คือ แทบทุกสำนักก็รับซื้อไอเทมและสกิลจากสำนักพเนจรกันหมด จะเว้นก็แต่สำนักลวงตาของอสูรลวงตาที่มีทรัพยากรมากมายไม่รู้ไปหาจากไหน
    “ดูเหมือนน่าจะได้ฤกษ์ซอมบี้กลืนวิญญาณสักที” ซอว์คลี่ยิ้ม เขามั่นใจว่านอกอาณาจักรย่อมมีพวกพเนจรระดับสูงมากมาย ถึงตอนนั้นเขาก็จะให้ซอมบี้เทพสายฟ้าจัดการและกลืนกินมันอย่างรวดเร็ว และเข้าไปในสำนักเวลากลางคืนเพื่อลักลอบเข้าดันเจี้ยนเวรนั้น 
    เขามั่นใจว่าเวลาเที่ยงคืนคงไม่มีใครบ้าพอที่จะหาสมบัติกันขนาดนั้นแม้จะมีแต่ก็คงโดนเขาจัดการพร้อมฝูงซอมบี้และรอเกิดอีกนาน นั่นจึงเป็นช่วงเวลาที่เขาเข้าไปในดันเจี้ยนและมันจะเกิดการกลายพันธุ์ทันที ต่อจากนั้นก็ใช้เวลาทั้งหมดในการหาสมบัติให้ได้มากที่สุด
    การตายของผู้เล่นนั้น ใครที่เลเวลต่ำกว่า 10 จะต้องรอเกิดหนึ่งวันในโลกแห่งเกม หนึ่งชั่วโมงในโลกจริง ซึ่งจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ ทุกทุกสิบเลเวลยกตัวอย่างเช่น ผู้เล่นคนไหนระดับลมปราณที่ 20 ก็จะรอไปสองวันของโลก สองชั่วโมงของจริง 
    ดังนั้นสี่มหาอำนาจอย่างเซียนพเนจร อสูรลวงตา อสูรเยือกแข็ง กระบี่หยก และสี่เทพอสูรคงต้องใช้เวลาในการเกิดนานหน่อยกว่า 4 วัน แน่นอนว่ามีคนรอเกิดก่อนแล้วอีกสองวัน(หากสิ้นสุดวันนี้) นั่นก็คือ อสูรเยือกแข็ง กระบี่หยก เซียนพเนจร และเทพอสูรสายฟ้าที่ตกตายไปตอนเทพยักษ์
    “เกิดใหม่ได้อีกทีก็วันพรุ่งนี้ตอนเย็น” ที่กล่าวแบบนี้เพราะเขามีไอเทมลดคูลดาวน์เกิดใหม่หนึ่งวัน(ที่ใช้แล้วหายไป) น่าเสียดายตอนที่เขาเป็นวิญญาณจะไม่สามารถไปไหนได้นอกจากลอยไปมาบนท้องฟ้าที่สูงกว่า 500 เมตรที่เต็มไปด้วยเมฆหมอก ณ จุดเดิมแถมยังลอยลงต่ำเพื่อตรวจสอบบริเวณที่ตายได้ นั่นจึงเป็นสาเหตุที่เขาไม่ได้ไปไหนนอกจากลอยอยู่เฉย ๆ บนอากาศอยู่กับที่ 
    ทั้งนี้ทั้งนั้นในช่วงเวลานี้เขายังไม่สามารถควบคุมร่างของเสี่ยวเสียฆ่าเวลาได้ด้วยเนื่องจากตนเองกลายเป็นวิญญาณที่ตายไปแล้วราวกับเขาไม่สามารถยุ่งกับโลกคนเป็นได้ จนบางทีซอว์ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าเกมออนไลน์ของลุงฉัตรมีนรกสวรรค์รึเปล่าตามความเชื่อของคนในประเทศเขา หากมีแบบนั้นจริง ๆ เกมนี้คงสนุกมากแน่ ๆ มีสตอรี่เรื่องราวทั้งคนเป็นและคนตาย
    ห้วงเวลาผ่านไป ซอว์ที่อยู่เงียบ ๆ คนเดียวก็ได้วางแผน สำรวจแผนที่ และวางกลยุทธ์ในกรณีที่เขาเจอกับเหตุที่ไม่คาดฝันหรือที่เรียกง่าย ๆ ว่า ‘วิกฤติซ้อนวิกฤติ’ นั่นเอง เพื่อให้เขารับประกันว่าจะไม่ต้องมาอยู่เหงา ๆ แบบนี้บนอากาศ จวบจนเช้าวันใหม่ยามเข้าช่วงเย็น 
    วิญญาณที่โปร่งใสของเขาก็ทอประกายสีทองออกมา เป็นสัญญาณบ่งบอกว่าเขาสามารถกลับไปเกิดใหม่ได้แล้ว แน่นอนว่าสามารถเลือกได้ทั้งแบบสุ่มและสถานที่จุดเกิดของอาณาจักรหั่วซาน
    “เกิดตามจุดเกิดล่ะกัน” ฟูม! สิ้นเสียงเขาก็ปรากฎใจกลางน้ำพรุของอาณาจักรหั่วซาน ที่นี่นั้นราวกับโลกจริงที่มีตึกคล้ายบริษัทมากมาย ร้านคาเฟ่ และอะไรต่าง ๆ แต่จะมีเพียงที่ตั้งสำนักเท่านั้นที่ตกแต่งตามสไตล์ทันสมัยแต่ก็คงไว้ซึ่งความเป็นเอกลักษณ์ของมัน สถานที่แห่งนี้มีความกว้างยิ่งกว่าอาณาจักรต้นกำเนิดหลายสิบเท่ามียาม NPC ระดับลมปราณที่ 60 บ้างประปรายตามสถานที่สำคัญของ NPC ต่าง ๆ
    ที่เขาเลือกเกิดตามจุดเกิด นั่นก็เพราะมันอยู่ใกล้ทางเข้าที่เขาตายมากที่สุด และการตามหาพลอยเพื่อเข้าร่วมกลุ่มใหม่ หรือเพียงแค่ไปกล่าวลาแยกย้ายนั่นนับว่าเป็นเรื่องที่สายเวลาเกินไปถึงเขาจะสามารถใช้เสี่ยวเสียในการจับที่อยู่พวกหล่อนได้แต่เขาก็ไม่รู้อยู่ดีว่าพวกหล่อนอยู่ไหน พูดง่าย ๆ ก็คือ รู้สภาพแวดล้อมที่อีกฝ่ายอยู่แต่ก็ไม่รู้ว่าอยู่ส่วนไหนของอาณาจักรนั้นเอง
    “บุกเข้าสายธารแห่งหมอกดีกว่า” สายธารแห่งหมอกนั้นอยู่ทางทิศตะวันตกของอาณาจักรหั่วซาน เป็นสถานที่ที่ซึ่งมีซอมบี้ประเภทปลาที่ไม่ใช่มนุษย์! ถึงจะมีมนุษย์บ้างประปราย แต่ก็มีิส่งน่าสนใจอย่างนางเงือกซอมบี้ สายธารแห่งนั้นราวกับทะเลสาปที่กว้างสุดลูกหูลูกตา 
    แม้แต่ผู้เล่นยอดฝีมืออย่างสี่มหาอำนาจก็ไม่อาจลอยไปสุดเขตแดนมันได้ อันเป็นต้องเหนื่อยล้ากลับอาณาจักรมาก่อน ทำให้สายธารแห่งหมอกนี้กลายเป็นสถานที่ที่โด่งดังเพราะขนาดซอมบี้ตั้งแต่เลเวล 21-40 ก็มีให้เห็นยั้วเยี่ย
    ‘ถึงจะให้ค่าประสบการณ์มาก แต่ก็อันตรายมากเช่นกัน’ ทะสาปนั้นมีหมอกทำให้การมองเห็นนั้นต่ำกว่า 10 เมตรแถมมีความสามารถพิเศษในการจำกัดเขตแดนเฝ้าระวังให้ขยายไปแต่ 10 เมตรเหมือนกัน และเราก็ไม่สามารถดำน้ำได้ด้วยเพราะทะเลสาปนั้นก็ราวกับน้ำกรด หากร่วงลงไปจะถูกกัดกร่อนตายไปทันที ดังนั้นบนทะเลสาปจึงมีใบบัวจำนวนมากที่เพียงพอต่อผู้เล่นหนึ่งคน บ้างก็หลายสิบคน
    “น่าสนุกชะมัด” ชายหนุ่มพุ่งตัวออกไปทันที เขาจำเป็นต้องเลเวลอัพเสียก่อนเพียงแต่หากมีใครเสล่อเลเวลสูงและยังเป็นผู้เล่นจากสำนักพเนจรก็เตรียมตัวตายได้เลย 
    ซอว์ใช้เวลานานพอสมควรจนพลบค่ำเขาก็มาถึงสายธารแห่งหมอก เบื้องหน้าของเขาปรากฎทะเลสาปสีใสที่สามารถมองไปยังก้นทะเลได้อย่างน่าเหลือเชื่อ ทั้ง ๆ ที่มันลึกเกินจะสังเกตุด้วยซ้ำ พร้อมกับหมอกเหนือผิวน้ำจำนวนมากที่ไม่ว่าจะดูอย่างไงก็ยากเอาชีวิตรอด
    “คนเยอะเหมือนกันแหะ” ซอว์มองผู้เล่นในยามดึกกว่าพันคน เลเวลก็ตั้งแต่ 21-34 กำลังยืนออหน้าทะเลสาป เดาได้เลยว่าหากเข้าไปในทะเลสาปลึกอีกคงพบเจอกับผู้เล่นเลเวล 39 ไม่ยาก ชายหนุ่มเดินเข้าไปใกล้ ๆ ทะเลสาปพลางใช้นิ้วจุ่มลงไปก็พบว่านิ้วของเขาโดนกัดกร่อนไม่เหลือชิ้นดีแถมตอนที่เขาสัมผัสน้ำนั้นก็ราวกับลมปราณได้หายไปไม่มีเหลือแม้แต่นิดเดียว 
    ชายหนุ่มพยักหน้าเข้าใจหาที่ลับตากลายร่างเป็นซอมบี้อ้วนหีบปีศาจส่งเด็กทารกกว่า 19 ตัวระดับลมปราณที่ยี่สิบออกมา 18 ตัวไปยังทะเลสาป ส่วนอีกตัวไปหาซอมบี้อสูรสายฟ้าก่อนที่เขาจะกลายเป็นมนุษย์อีกครั้ง
    “ลงน้ำซะ” ไม่ว่าเปล่าซอมบี้ตัวน้อยนั้นก็เอานิ้วแตะ ๆ ไปทางทะเลสาปแต่มันก็ไม่ต่างกัน นิ้วของมันถูกละลายหายไป ซอว์ที่เห็นก็ถอนหายใจเฮ้อ เขาสั่งให้พวกมันอีก 18 ตัวที่เหลือพุ่งไปยังใบบัวต่าง ๆ ในสารธารแห่งหมอก
    “ดูเหมือนซอมบี้ในทะเลนี้จะมีความต้านทานการกัดกร่อนสูงสินะ” ทีแรกเขานึกว่าทะเลแห่งนี้ซอมบี้ย่างกายได้เพียงอย่างเดียวเท่านั้น แต่ดูเหมือนเขาจะเข้าใจผิดไปเอง ชายหนุ่มเปิดระบบเกมซอมบี้ออกมากวาดสายตาไปยังรายชื่อซอมบี้หนึ่งดาว 
    และเขาก็พึ่งรู้ว่าตรงกดค้นหานั้นมันสามารถใส่รายละเอียดตามวัตถุประสงค์ของเขาได้ ใช้เวลาไม่นานก็ปรากฎรายชื่อกว่า 9 สายพันธุ์ ดูก็รู้ว่าซอมบี้เลเวลต่ำกว่า 20 นั้นที่ทนทานต่อการกัดกร่อนเป็นพิเศษค่อนข้างน้อยมาก ในเกมออนไลน์แห่งนี้มีไม่ถึง 10 ตัวเอง
    “อืม! ตัวนี้น่าจะดีนะ" เขามองซอมบี้ [ฝ่ามือราชาปีศาจ] แม้จะเจ็บใจที่มองเห็นค่าแต้มซอมบี้ถูกจ่ายไปจนเหลือ 0 ใช่…ระบบมันบอกว่าเขาต้องจ่ายค่าแต้มซอมบี้ทั้งหมดถึงจะซื้อได้ แถมมันแตกต่างจากซอมบี้ตัวอื่น ๆ ราวกับมันเป็นซอมบี้ที่ระบบสร้างให้ มันไม่ได้บอกรายละเอียดของสกิลทักษะความสามารถเลยสักนิด 

    เพียงแต่หลังจากที่เขาค้นหาอย่างละเอียดเก้ารายชื่อ รายชื่อของมันก็เหมือนจะเลือนลางหายไปราวกับมีช่วงเวลาจำกัดในการซื้ออย่างไงอย่างงั้น ซอว์ที่เห็นก็รีบซื้อทันทีเพราะอย่างไงมันคงตอบโจทย์เขาแน่นอน ไม่งั้นคงไม่ขึ้นในการค้นหาแน่นอน