"ท่านแม่เราทำข้าวหน้าปลาไหลย่างขายมั้ยเ้าคะ"จ้าวหลินเสนอความคิดให้ท่านแม่คนสวย
"ปลาไหล เป็ปลาแบบไหน "จ้าวซื่อถามลูกสาวผู้น่ารัก
"ปลาชนิดนี้อยู่อีกแผ่นดินหนึ่งที่เป็เกาะห่างไกลเ้าคะ แต่ในมิติลูกมีทุกอย่างที่เป็ปลา"หลินตั้งใจจะเลี้ยงมันหลังบ้าน
"เราจะทำกล่องใส่อาหารด้วยเป็ชุดกล่องรูปเหลี่ยมทำจากไม้ มีฝาปิดเป็กล่องอาหารแค่พอดีหนึ่งมื้อเ้าคะ"จ้าวหลินเห็นว่ามีสำนักศึกษาหลายแห่ง ลูกศิษย์ของสำนักศึกษาต่างๆ มีมากมายคงพอขายได้ และสะดวกที่จะส่งข้าวให้พี่ใหญ่ทุกวัน
"ตอนนี้เราต้องเริ่มจากทำกล่องอาหาร ท่านพ่อพอรู้จักช่างฝีมือบ้างหรือเปล่าเ้าคะ"จ้าวหลินปรึกษาท่านพ่อทันที อยากให้กล่องข้าวเบนโตะแพร่หลาย
"พอจะมีบ้างแต่ไม่แน่ใจว่าจะว่างกันหรือเปล่าลองไปถามดูก่อนละกัน"จ้าวอัน
" ข้าขอสัก 50 อันสำหรับลองขาย แล้วขอให้ทำเผื่อไว้สัก 100 อันเ้าคะ" จ้าวหลินนำแบบที่้าโดยใช้ถ่านวาดลงบนกระดาษ
"ให้ค่าตอบแทนชิ้นละ 1 อีแปะนะเ้าคะ"จ้าวหลินมั่นใจในช่างฝีมือยุคนี้เป็อย่างมือ ต้องใช้ฝีมือจริงงานไม้จะออกมาสวยงาม
"สำหรับวิธีการทำอาหารที่เราจะขาย ข้าจะสอนท่านแม่นะเ้าคะ"จ้าวหลินรีบชวนท่านแม่ลงมือทำเพื่อให้ทุกคนลองชิมทันที
ขั้นตอนการทำปลาคือวิธีการนำปลาไหล ที่ถูกเลาะก้างออกหมดแล้ว ไปย่างและพรมน้ำซอสไปด้วยขณะย่าง ซึ่งน้ำซอสที่ใช้นั้น ทำมาจากการเอาน้ำสต๊อกปลาไหล ปรุงกับซีอิ๊วหวานและส่วนผสมอื่นตามสูตร วางบนข้าวสวยร้อนๆ เพียงเท่านี้ท่านก็จะได้รับประทานเมนูสุดโด่งดัง ข้าวหน้าปลาไหลย่างต้องไม่มีในยุคนี้แน่นอน ใช้เวลาเพียง 2 เค่อก็สำเร็จ แน่นอนว่าปลาไหลนี้เอาออกมาจากมิติ ข้าวก็เช่นกันมันจึงยังไม่มีขายแน่นอน จะอร่อยขึ้นอีกต้องย่างให้พอดีให้ทั่วถึงแค่คิดก็หิวแล้ว
"ท่านพ่อ ชิงชิง ข้าวหน้าปลาไหลย่างมาแล้ว ข้าอยากให้พี่ใหญ่ได้กินด้วยกันจังเลยเ้าคะ"
"อาหย่อย...เ้าคะพี่หลิน"ชิงชิงพูดทั้งที่ข้าวเต็มปาก
"อืม....อร่อยจริงๆ "ท่านพ่อ ท่านแม่ พูดเป็เสียงเดียวกัน
"ไม่เป็ไรพรุ่งนี้เ้าก็ไปส่งข้าวให้พี่ของเ้าได้ แม่อนุญาต"จ้าวหลินดีใจที่ท่านแม่ให้ไปส่งข้าวให้พี่ใหญ่
ั้แ่ขายของวันนั้นที่ตลาดท่านพ่อท่านแม่ก็ไม่ให้ไปอีกเลยแค่ไปส่งพี่ใหญ่แล้วก็กลับเท่านั้น
"ผักเราพร้อมขายแล้วนะ พ่อว่าพรุ่งนี้จะไปติดต่อขายที่ในเมือง"เราจะได้มีเงินสินสอดให้ลูกสาวทั้งสองคน
"ท่านพ่อลองติดต่อร้านที่ให้ราคาดีๆ นะเ้าคะเราจะได้มีเงินเพิ่มมากๆ เ้าคะ"ความงกบังเกิดกับจ้าวหลินทันที
"มีร้านอาหารใหญ่หลายร้านในเมืองพ่อจะลองไปสอบถามดู พรุ่งนี้พ่อจะนำผักไปขายพร้อมกับแม่ของเ้าด้วย"จ้าวอันอดตื่นเต้นกับการค้าขายครั้งนี้ไม่ได้ ผักของเขาเจริญเติบโตแข็งแรงแตกต่างจากของบ้านอื่นจริงๆ
หลังจากกินข้าวเสร็จจ้าวหลินขอตัวพักผ่อน เพื่อ้าเข้าในมิติ
"แหวนน้อยคิดถึงข้ามั้ย ไม่ได้เข้ามาหาเ้าหลายวันเลย" จ้าวหลินเดินเข้าไปในบ้านพัก นั่งอยู่ระเบียงบ้านดูวิวท้องนา กว้างไกลในนี้ข้าวพร้อมเก็บแล้ว ได้เวลาทำข้าวหน้าปลาไหลย่างแล้ว
"นายท่านไม่สนใจข้าเลย"แหวนน้อยทำเสียงน้อยใจ
"ข้าขอโทษ วันนี้ข้าอยากสำรวจถ้ำฝั่งนู้น ว่ามีอะไรบ้าง" แหวนน้อยรีบพาไปทันที
"อ่อ...ข้าอยากข้าได้บ่อเลี้ยงปลาไหล" พรุ่งนี้เอาไปไว้ข้างหลังบ้านให้ด้วยไม่ต้องกว้างมาก ใช้น้ำในลำธารนี้นะปลาข้าจะได้อร่อย ขอปลาไหลตัวโตเต็มที่ 100 ตัวไวในบ่อด้วยเยอะไปเดี๋ยวผิดสังเกต
"ขอรับเ้านาย"แหวนน้อยดีใจที่เ้านายใช้งานบ้างรีบจัดการพาจ้าวหลินไปที่ถ้ำ
"ว้าว แสงระยิบระยับแทงตามากมันคืออะไร สวยงามมากคริสทัลเหรอ หรือว่าเพชร"มีของที่ยังไม่เคยเห็นอีกมาจริงๆ อยู่ภายในถ้ำกว้างใหญ่
"มันคือหินที่ช่วยเพิ่มพลังสำหรับผู้ฝึกพลังปราณขอรับ"แหวนน้อยพยายามอธิบายให้เ้านายเข้าใจ แต่ตอนนี้ในหัวจ้าวหลินมีแต่คำว่า เงิน เงิน ข้าจะหาเงินได้อีกแล้วรอข้าก่อนนะเงินจ๋า
"นั่นอะไรแหวนน้อย หญ้าพยัคฆ์ขอรับ เหมาะสำหรับนักปรุงยาใช้แก้พิษทุกชนิด"มีเป็ทุ่งเหมาะแก่การหาเงินและหาเื่เข้าตัวจริงๆ เอาไว้ค่อยหาทางเอาไปขาย เก็บไปซักต้นละกัน
" ข้าว่าไปนอนดีกว่าพรุ่งนี้ จะเข้ามาหานะจ๊ะ"จ้าวหลินกลับออกมาจากมิติ ก่อนนอนเธอหากล่องเก็บหญ้าพยัคฆ์ไว้อย่างดี
การขายข้าวหน้าปลาไหลเริ่มแล้ว"ทุกท่านวันนี้มีอาหารสูตรลับของทางบ้านข้า มานำเสนอเป็ข้าวหน้าปลาไหลย่าง ที่ไม่มีก้าง พร้อมปรุงรสด้วยซอสสูตรพิเศษ ไม่มีที่ไหนเหมือน รสชาติกลมกล่อมไม่เหมือนใคร"จ้าวซื่อพูดเชิญชวนลูกค้า
"แม่นาง เ้าพูดแบบนี้ทำให้ข้าอยากกินขึ้นมาทันที ขายอย่างไรละ"สาววัยกลางคนลูกค้าประจำปลาเผาชอบในรสชาติของปลาบ้านนี้มาก มารอคอยซื้อทุกวัน
"ข้าขายพร้อมกล่องอาหารชุดละ 30 อีแปะเ้าคะรับกี่ชุดเ้าคะ"กลิ่นปลาไหลย่างหอมอบอวลด้วยซอสสูตรลับ ทำให้มีลูกค้ามากมายมามุงดูการย่างปลาแปลกใหม่
"แม่นาง ข้าอยากเอาได้สัก 2 ชุดเอาไปฝากหลานชายที่สำนักการศึกษาเฟิ่งหวาง"อยากให้หลานชายได้ลองกินบ้าง
"เ้าทำกล่องอาหารแบบใหม่มาเหรอ ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน"สาววัยกลางคนมองกล่องใส่อาหารเพราะเธอไม่เคยเห็น ของทำจากไม้ ที่ดูน่ารักแบบนี้มาก่อนออกแบบได้น่าสนใจ
"ใช่เ้าคะลูกสาวเป็คนคิดขึ้นมา นี่เ้าคะข้าว 2 กล่อง "จ้าวซื่อจึงรีบจัดชุดอาหารให้ทันที
"ท่านแม่ข้าไปส่งอาหารให้ท่านพี่นะเ้าคะ"หลินรีบจัดชุดอาหารของพี่ใหญ่พร้อมเพื่อนร่วมห้องของด้วยคนละชุด
"ท่านพี่จะเป็อย่างไรบ้างนะ คิดถึงโอปป้าน้อยของข้าจังเลย"จ้าวหลินและจ้าวชิงชิงพากันไปหาจ้าวเหยียนที่สำนักศึกษา
จ้าวเหยียนเดินออกมาจากอาคารเรียนทุกวันเวลานี้เป็เวลาพักกลางวัน ท่านแม่จะให้ ป้าเฉินมาส่งข้าวกลางวัน แต่แปลกวันนี้ไม่เห็น
"ท่านพี่ ข้ากับพี่หลินมาส่งข้าวให้ท่านเ้าคะ"จ้าวเหยียนดีใจที่ได้เจอน้องสาวทั้งสองคนจึงรีบเดินไปหาพาน้องทั้งสองที่ยังบ้านพักของตนเอง
"อาหารของเพื่อนท่านพี่ เก็บไว้ได้ถึงยามเย็นเ้าคะ"จ้าวหลินยื่นกล่องอาหารให้พี่ใหญ่ นั่งคุยกันสักพักก็มีเด็กหนุ่มเพื่อนร่วมห้องของท่านพี่เดินเข้า
"จ้าวเหยียน นั่นใครเหรอ"เพื่อนร่วมห้องของพี่ชายชื่อหวังเหล่ยเป็ศิษย์พี่ที่คอยดูแลพี่ใหญ่
"นี่คือจ้าวหลินและจ้าวชิงชิง น้องสาวทั้งสองของข้าที่เล่าให้ฟังบ่อยๆ "จ้าวเหยียนแนะนำให้รู้จักกัน
"ยินดีที่ได้รู้จักเ้าคะ ข้าเอาข้าวมาส่งพี่ใหญ่ แล้วนี่ของท่าน"หลินยื่นกล่องข้าวให้หวังเหล่ย
"ขอบคุณคุณหนูจ้าวทั้งสองมาก จ้าวเหยียนบอกว่าอาหารที่บ้านเ้าอร่อยมากวันนี้ข้าจะลองชิมดู"เป็ครั้งแรกที่หลินเจอเพื่อนจ้าวเหยียน หน้าตาโตมาคงหล่อมาก ผิวขาว เคาะแบบหยางหยาง ผู้ยุคนี้งานดีทุกคน
"งั้นข้าพาชิงชิงกลับนะเ้าคะท่านพี่"หลินพาน้องสาวกลับทันที ก่อนที่จะอดใจไม่ไหวหยิกแก้มผู้หน้าขาว นารักอ่ะ
กิจการขายข้าวหน้าปลาไหลย่างได้รับผลตอบรับเป็อย่างดี ผู้คนต่างหลั่งไหลเข้ามาพักผ่อนยังเมืองกวนหลิน บัณฑิตที่กำลังศึกษาในเมืองล้วนมากมายทำแทบไม่พอขาย อาหารกล่องมีเพิ่มหลายรสชาติจนต้องจ้างคนงานเพิ่ม ท่านแม่ตั้งใจหาเช่าร้านแต่ราคาก็แสนแพงจำเป็ต้องหาเงินเพิ่ม พอมีเงินทุนเพิ่มท่านแม่จะหาซื้อร้านค้าเล็กๆ เฮ้อ....อย่าถามหาเงิน 10,000 ตำลึงเลยซื้อที่กับทำบ้านพักตากอากาศตามใจลูกสาวก็หมดแล้ว ดีที่ผักเริ่มขายได้แล้ว
"เงินจากขายผักหากค้าขายได้กำไรดีข้ายกให้ท่านพ่อ"เพื่อตอบแทนบุญคุณแทน จ้าวหลินที่จากไปและข้ารัก ท่านพ่อท่านแม่มาก
"่ส่วนการค้าขายอาหารข้าให้ท่านแม่ทั้งหมด"แต่ยังต้องห้าร้านในเมืองซักร้านเพื่อให้การค้าขายมั่นคง ราบรื่นท่านแม่จะได้ไม่ต้องเหนื่อยมาก รอเก็บเงินอย่างเดียว
"ส่วนของพี่ใหญ่กับน้องเล็กข้ายังไม่ได้เตรียมอะไรให้เลยทำอะไรดีละ"ด้วยอายุในร่างนี้เป็สาววัย 25 อยู่ระหว่างก่อร่างสร้างตัว
คิดไม่ออกไปเที่ยวหาแหวนน้อยดีกว่า หลังจากเข้ามาในมิติหลินก็ไปนั่งพักริมระเบียงบ้านนั่งจิบชาแสนขมตามแบบฉบับคนที่นี่อาบน้ำจากลำธาร ให้แหวนน้อยนำมาใส่ไว้ในห้องน้ำสบายตัวแล้ว
"มีสมุนไพรขั้นกลาง ขั้นต้น หินปราณ หญ้าพยัคฆ์ พรุ่งนี้ข้าไปหาเถ้าแก่ร้านยาดีกว่า"คิดได้ดังนั้นก็สบายใจ
____________________________________________________________________
+++เป็กำลังใจให้หลินต่ออีกนิดนะคะ / มีผู้ชายเพิ่มมาแต่ยังไม่รู้จะให้เป็พระเอกดีมั้ย+++