บทที่ 51 ไก่นอน?
รถกระบะฟอร์ด แร็พเตอร์ขนาดใหญ่ที่ผ่านการปรับแต่งมาอย่างหนัก!
ความสามารถในการขับเคลื่อนเต็มสปีด!
แม้แต่ในป่าเขาก็ไม่เชื่องช้า!
ทีมที่เริ่มต้นออกเดินทางตั้งแต่แรก ทุกคนต่างก็เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นและรีบเร่งอย่างบ้าคลั่ง!
เพื่อจะไปให้ถึงจุดรวมตัวของสัตว์อสูรวิญญาณโดยเร็วที่สุด! และยึดครองตำแหน่งที่ดีที่สุด!
ทุกคนจึงจ้องตากันและกันอย่างไม่มีใครยอมใคร!
คนที่มีพลังพิเศษที่สามารถเสริมสมรรถภาพร่างกายได้ยังได้เปรียบอยู่ในตอนนี้!
แต่พวกที่ใช้พลังสายธาตุเหล่านั้นเหนื่อยจนแทบขาดใจ!
เหงื่อท่วมหัว ลิ้นห้อยเหมือนกับสุนัข!
ทีมของหลี่เซียง เนื่องจากออกเดินทางเร็ว…
ตอนนี้จึงอยู่ด้านหน้าสุดของกลุ่ม และหลี่เซียงที่เหงื่อท่วมหัวก็กำลังพักดื่มน้ำ!
ในตอนนั้นเอง พวกเขาก็เหมือนได้ยินเสียงคำรามของเครื่องยนต์ดังมาจากที่ไกล ๆ!
ซึ่งก็เหมือนกับคนอื่น ๆ ที่อดสงสัยไม่ได้!
ที่นี่คือโลกในถ้ำวิญญาณ จะมีเสียงรถได้ยังไง?
อืม!
ฉันต้องได้ยินผิดไปเองแน่ อาจจะเป็นเสียงคำรามของสัตว์อสูรวิญญาณสักชนิดล่ะมั้ง?
แต่เสียงเครื่องยนต์ก็ดังขึ้นเรื่อย ๆ!
เพื่อนนักเรียนต่างพากันหันหลังกลับไปมองโดยไม่ได้ตั้งใจ
ก่อนจะเห็นรถออฟโร้ดสีดำคันหนึ่งซึ่งบรรทุกคนมาด้วยสิบกว่าคนและกำลังวิ่งมาอย่างบ้าคลั่ง!
ในมือของเจียงหนานถือลำโพงใหญ่เอาไว้
“เฮ้ ๆ ๆ! ทุกคนหลบหน่อย ถ้าชนใครจะแย่เอานะ!”
ทีมอื่น ๆ ขมวดคิ้วอย่างงุนงงทันที
เดี๋ยวก่อนนะ?
มันเกิดอะไรขึ้น?
รถนั่นมาจากไหนกัน!
หลี่เซียง หลี่มู่เหยียน และคนอื่น ๆ ต่างก็ตกตะลึง!
เฮ้ย! นั่นไม่ใช่เจียงหนานหรอกเหรอ?
ในตอนที่กำลังเหม่อลอยอยู่นั้น…
รถออฟโร้ดก็เหยียบคันเร่งและทะยานผ่านไป
โคลนที่กระเด็นมาทำให้หลี่เซียงและพวกเขาอีกสามคนเปื้อนไปทั้งตัว!
ในพริบตาก็กลายเป็นมนุษย์โคลน!
รสชาติของดินชื้น ๆ คละคลุ้งอยู่ในปากเต็มไปหมด!
สิ่งเดียวที่แยกแยะได้ว่าเป็นชายหรือหญิงมีแค่ก้อนไขมันสองชิ้นที่อกเท่านั้น!
“บ้าเอ๊ย! เจียงหนาน!!!”
หลี่เซียงโกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันทีและตะโกนด้วยเสียงที่ดังสนั่น!
แต่รถก็วิ่งหายลับไปแล้ว!
[แต้มความคับแค้นจากหลี่เซียง 1,000 แต้ม!]
[แต้มความคับแค้นจากหลี่มู่เหยียน 1,000 แต้ม!]
[แต้มความคับแค้นจาก...]
ทีมอื่นที่วิ่งอย่างบ้าคลั่งต่างก็งุนงง!
นี่มันทีมบ้าอะไรกัน?
พวกเขาเอารถมาจากไหน!
ตอนนั้นมีคนจำนวนไม่น้อยที่รายงานว่ามีการโกง!
แต่ก็ไม่ได้รับการตอบสนอง!
“พวกเขาเป็นใครกัน? เอารถมาจากไหน! เจ๋งเกินไปแล้วนะ?”
“นั่นคือเจียงหนานจากโรงเรียนมัธยมเจียงเฉิง! รถนั่นคงจะเป็นรถที่เขาเก็บไว้ในมิติอื่น!”
“นี่...วิธีการนี้เจ๋งเกินไปหรือเปล่า?”
“สายมิติ! น่าอิจฉาชะมัด!”
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทีมของพวกเขาชื่ออะไรน่ะ?”
“อย่างที่เจียงหนานพูด!”
“ไม่ใช่! อย่างที่เขาพูดอะไรกัน ฉันถามว่าทีมของพวกเขาชื่ออะไร?”
“อย่างที่เจียงหนานพูด! นั่นแหละชื่อทีมของพวกเขา!”
“...”
ตลอดทาง แต้มความคับแค้นก็พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง!
เจียงหนานยิ้มจนหุบปากไม่ลง!
ถ้าได้แข่งขันและสอบแบบนี้ทุกวัน ตัวเขาจะไม่มีความสุขจนลอยได้เลยเหรอ?
จะทำยังไงให้ตัวเองมีความสุข?
แค่คนอื่นไม่มีความสุข! ตัวเองก็มีความสุขแล้ว!
นี่ไม่ใช่ความผิดของเจียงหนาน!
แต่เป็นความผิดของระบบ!
ระบบต่างหากที่แย่! เกี่ยวอะไรกับฉันกัน?
...
ผู้คนที่อยู่บนรถกำลังทยอยลงจากรถไปทีละคน!
ส่วนพวกเจียงหนานยังขับรถต่อไปเรื่อย ๆ ก่อนจะหยุดลงในเวลาต่อมา!
เพราะพวกเขาเองก็เจอสัตว์อสูรวิญญาณแล้วเช่นกัน!
พวกมันคือลิงบาบูนหน้าแดง!
ลิงบาบูนหน้าแดง
สัตว์อสูรวิญญาณที่อยู่รวมกันเป็นฝูง! ส่วนใหญ่มีระดับอยู่ที่ขั้นทองแดง!
พวกมันมีความก้าวร้าวสูงมาก และมีร่างกายที่แข็งแรงทรงพลัง!
ตัวที่เป็นจ่าฝูงจะมีทักษะวิญญาณ เสียงคำรามแห่งความกลัว!
ที่สามารถทำให้ศัตรูตกใจและเกิดอาการวิงเวียนหัวไปชั่วขณะได้!
ส่วนฝูงที่กลุ่มเจียงหนานเจอนั้น…
มีสมาชิกประมาณเจ็ดแปดตัว!
เมื่อคืนนี้ เจียงหนานได้อ่านบันทึกของเจิ้งเหว่ยอย่างละเอียดและถี่ถ้วน!
ดังนั้นเมื่อเห็นฝูงลิงบาบูนหน้าแดง ในชั่วพริบตา ข้อมูลก็ปรากฏขึ้นในหัวสมองของเขา!
เจียงหนานอดไม่ได้ที่จะสนใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอกับสัตว์อสูรวิญญาณ!
มันแตกต่างจากลิงภายนอก!
ลิงบาบูนหน้าแดงมีขนาดตัวที่ใหญ่มาก แม้จะนั่งยอง ๆ อยู่บนพื้นแต่ก็สูงถึงหนึ่งเมตรครึ่ง!
ใต้ขนสีทองคือกล้ามเนื้อที่พองโต!
ใบหน้าสีแดงดูดุร้ายผิดปกติ!
ขณะนี้เนื่องจากเสียงเครื่องยนต์ของแร็พเตอร์ ฝูงลิงเหล่านี้จึงได้สังเกตเห็นเจียงหนานและคณะแล้ว!
พวกมันเผยสายตาแห่งความระแวดระวังทันที!
“ว่าไง? ลองดูสักรอบไหม?” เจียงหนานพูดอย่างสบาย ๆ!
อู๋เหลียงพยักหน้า “ฉันแล้วแต่พี่เลย!”
เจียงหนานยิ้ม “ฉันจะล่อมันไว้! นายรับความเสียหายและปกป้องเสี่ยวถังถังให้ดี! ที่เหลือฉันจะจัดการเอง!”
ถังเชียนหย่าอดไม่ได้ที่กังวล “แล้ว...แล้วจะให้ฉันทำอะไร?”
เจียงหนานตอบกลับทันที “เธออยู่ข้างหลังไอ้ตัวโต! ถ้าเป็นพลังพิเศษสายพฤกษาล่ะก็...ที่นี่มีพืชพรรณค่อนข้างเยอะ เธอควบคุมการเคลื่อนไหวของพวกมันก็พอ!”
ถังเชียนหย่าพยักหน้าเหมือนลูกไก่จิกข้าว “ได้เลย!”
ทั้งสามคนกระโดดลงจากรถทันที!
เมื่ออู๋เหลียงเตรียมโล่เหล็กและมีดมาเชเต้พร้อมแล้ว เขาก็เปิดใช้พลังกลายร่างและกลายเป็นมนุษย์หมีสูงกว่าสองเมตรทันที!
ส่วนถังเชียนหย่านั้นทั้งสองมือเปล่งประกายสีเขียว ท่าทางของเธอดูเหมือนจะเครียดเล็กน้อย!
เจียงหนานชักกระบี่ถังออกมาพร้อมรอยยิ้ม “พร้อมหรือยัง?”
อู๋เหลียงกระชับโล่เหล็กของตัวเอง “จัดมันเลย!”
เพียงชั่วพริบตา เจียงหนานก็ใช้พลังเคลื่อนย้ายฉับพลันย้ายร่างของตนไปปรากฏท่ามกลางฝูงลิงบาบูนที่อยู่ห่างออกไปหลายร้อยเมตรในพริบตา!
ภาพที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ทำให้ฝูงลิงบาบูนไม่ทันได้ตั้งตัว!
กระบี่ถังในมือของเด็กหนุ่มฟาดฟันอากาศ สร้างรอยโค้งที่น่าทึ่ง!
มือลงกระบี่ เลือดสาดกระเซ็น!
หัวของลิงบาบูนหน้าแดงที่สูงเท่าคนถูกตัดขาดออกมาทันใด!
เจียงหนานคว้ามันขึ้นมาด้วยมือเปล่าพลางยิ้มกว้าง!
ถังเชียนหย่ามองแล้วรู้สึกขนลุกไปทั้งตัว!
ลิงบาบูนหน้าแดง ระดับพลังขั้นทองแดง ไม่อาจต้านทานกระบี่เดียวของเจียงหนานได้งั้นเหรอ?
นี่! นี่มันรวดเร็วและเฉียบขาดเกินไปแล้ว?
กลิ่นคาวเลือดที่โชยมาในทันใดทำให้ฝูงลิงบาบูนโกรธจัด พวกมันคว้าหินและไม้ท่อนขนาดใหญ่ขึ้นมา จากนั้นก็ปาไปทางเจียงหนาน!
ลิงบาบูนจ่าฝูงที่สูงเกือบสองเมตร ซึ่งตัวใหญ่กว่าลิงบาบูนหน้าแดงตัวอื่น ๆ อ้าปากคำรามอย่างบ้าคลั่ง!
เสียงดังสนั่นราวกับฟ้าร้อง!
นั่นคือเสียงคำรามแห่งความกลัว!
หัวใจของเจียงหนานเหมือนถูกชกอย่างแรง! และเกิดอาการเหม่อลอยขึ้นชั่วขณะ
ลิงยักษ์หน้าแดงฉวยโอกาสนี้กระหน่ำชกเขาอย่างแรง!
แสงสีเขียวพุ่งออกจากมือของถังเชียนหย่า เข้าควบคุมเถาวัลย์โดยรอบให้รัดตัวของลิงยักษ์จ่าฝูงไว้อย่างรวดเร็ว!
แต่เพียงไม่ถึงสามลมหายใจ ลิงยักษ์จ่าฝูงก็สลัดออกมาได้!
ในตอนนั้น เจียงหนานได้สติกลับมาแล้วและใช้พลังเคลื่อนย้ายตัวเองกลับมาที่เดิม!
ในมือยังคงกำหัวของลิงบาบูนเอาไว้แน่น!
“รับไปไอ้ตัวโต! ฆ่าจ่าฝูงก่อน!”
เสียงคำรามแห่งความกลัวนั้นยุ่งยากเกินไป การเสียการควบคุมสติชั่วขณะในระหว่างต่อสู้นั้นจะเป็นอันตรายถึงชีวิต!
เจียงหนานถึงแม้จะเสียเปรียบ แต่ก็ตัดสินใจจะจัดการจ่าฝูงก่อน!
ฝูงลิงยักษ์ที่โกรธแค้นวิ่งเข้ามา มือถือไม้และหินขนาดใหญ่ ทุบเข้าใส่โล่เหล็กอย่างแรง!
ใบหน้าของอู๋เหลียงแดงก่ำ ก่อนจะตะโกนคำรามลั่น!
เขาฟาดมีดมาเชเต้ในมืออย่างบ้าคลั่ง! จนแม้แต่ลิงยักษ์ตัวหนึ่งก็กระเด็นลอยออกไป!
เจียงหนานเคลื่อนย้ายหายตัวไปอีกครั้ง ก่อนจะปรากฏกายขึ้นกลางอากาศ!
กระบี่ในมือแทงเข้าไปที่ท้ายทอยของลิงตัวที่ถูกตีปลิวไปอย่างแรง
เมื่อลิงตัวนั้นตกลงถึงพื้น มันก็ตายไปเสียแล้ว!
ลิงจ่าฝูงตาแดงก่ำ ส่งเสียงคำรามแผดก้องอีกครั้ง!
ทั้งสามคนชะงักไปชั่วขณะ!
ฝ่ามือของมันตบลงและผลักอู๋เหลียงให้ถอยหลังไปสามก้าว!
แต่หลังจากนั้น อู๋เหลียงก็พุ่งเข้าใส่พร้อมกับโล่!
‘ปัง!’ เสียงสนั่นดังขึ้น ลิงจ่าฝูงเสียหลักและล้มลงไปด้านหลัง!
เจียงหนานจับจังหวะ และเคลื่อนย้ายฉับพลันมาที่บ่าของลิงจ่าฝูง!
กระบี่ในมือแทงลงไปบนลำคอจนมิดด้าม!
แต่มันกลับเหวี่ยงหมัดใส่หัวของเจียงหนานอย่างแรง!
เจียงหนานไม่ทันได้ชักกระบี่ออกมา เขาปล่อยมือและหมุนตัวกลับ ก่อนจะรับหมัดของลิงจ่าฝูงและโยนมันให้อู๋เหลียง!
มีดมาเชเต้ฟาดเข้ามาและตัดร่างของลิงจ่าฝูงขาดเป็นสองท่อน!
ลิงจ่าฝูงตายแล้ว ลิงบาบูนหน้าแดงตัวเล็กที่เหลืออีกสี่ตัวไม่น่ากลัวเท่าไหร่ พวกเขาจึงสามารถสังหารได้ในเวลาไม่เกินสามสิบวินาที!
บนพื้นมีศพลิงนอนระเกะระกะอยู่หกศพ
ใจของถังเซียนหย่าเต้นระรัว!
นี่...นี่คือการไก่นอน *[1] เหรอ?
ทั้งหมดนี้ถึงหนึ่งนาทีไหม?
เร็วขนาดนี้เลย! แต่มันจะดีจริง ๆ เหรอ?
[1] ไก่นอน คือ ความหมายของไก่นอนในเกม Peace Elite คือความหมายของการกินไก่ กล่าวคือ แค่อยู่เฉย ๆ ก็ชนะแล้ว ในสถานการณ์เช่น เพื่อนร่วมทีมคนอื่น ๆ ฆ่าคนไปหลายคน แต่มีคนหนึ่งที่ไม่ได้ฆ่าใครเลยและไม่ได้มีส่วนร่วมมากนัก เขาคนนั้นจะมีฉายาว่าไก่นอน