ตอน2.3 อยู่ด้วยกัน
หลังจากพาหนิงไปชำระเงิน(ต้องใช้สมาร์ทโฟนของหนิงชำระเงิน) และรับยาแล้ว แมนก็ให้หนิงสั่งรถพาไปที่หอพักของตน เพื่อเก็บข้าวของเสื้อผ้า คืนนี้จะได้ไปนอนเฝ้าดูอาการของหนิงก่อน
ในห้องพักของแมน ที่เป็หอข้างวิทยาลัยเทคนิคจังหวัดKN เป็ห้องพัก4คน (เป็แบบเตียง2ชั้น มีชั้นบนชั้นล่าง จำนวน2เตียง) มีเพื่อนของแมนตื่นขึ้นมาแซวว่า เดี๋ยวนี้แมนเริ่มรู้จักจะเที่ยวกลางคืนบ้างแล้วซินะ? .. แล้วเขาก็นอนต่อ
///
พอมาถึงอพาร์ทเม้นท์AZ ห้อง902ของหนิง แมนก็รู้สึกประทับใจมาก จากที่ตนอยู่ห้องพัก4คน พื้นที่10ตารางเมตรกว่าๆ ห้องพัดลม ที่หลายครั้งเปิดพัดลมแล้วก็ไม่เย็น ก็อัดๆ กันอยู่ตามสไตล์เด็กปวช. แต่ที่นี่ดูเป็อพาร์ทเม้นท์หรู มีลิฟท์ด้วย ห้องนี้อยู่บนชั้นที่9 ขนาด30-40ตารางเมตรได้ 2ห้องนอน1ห้องรับแขก1ห้องน้ำ1ห้องครัว ที่ไม่ต้องเปิดแอร์ อากาศก็เย็นสบาย! การจัดห้องหับก็ดูเป็ระเบียบ มองดูสบายตา กลิ่นสาวๆในห้องก็หอม แค่กๆ!
อืม ที่จริงคุณหนิงคนเก่า อาจจะไม่ได้ตั้งใจฆ่าตัวตายมั้ง? อาจจะเผลอกินยานอนหลับมากไปหน่อย แบบที่คุณหมอวิเคราะห์ให้ฟัง ประกอบกับทานอาหารน้อย และพักผ่อนน้อย .. ส่วนข้อสันนิษฐานมโนลบๆ เมื่อตอนหัวค่ำ ว่าหนิงเป็คนบังคับให้เ้าของร่างคนเก่ากินยานอนหลับ เพื่อจะเข้ายึดร่างนั้น!? ได้สลายไปนานแล้ว จากเวลาไม่กี่ชั่วโมงที่อยู่ด้วยกันมา แมนกล้าฟันธงเลยว่า หนิงเป็คนซื่อ! ออกจากบื้อ ผสมกับเอ๋อๆ นิดๆ ด้วยซ้ำ!
แม้ว่าแมนจะรู้สึกโกรธ กับความคิดที่จะวางแผนหลอกผู้คนให้ไปเป็ิญญารับใช้นั้น แต่หนิงก็ไม่ได้มีเจตนาร้าย เพียงแต่เธอคิดแผนการตามความน่าจะเป็ไปได้เท่านั้นเอง
หลังจากผลัดกันอาบน้ำ(เข้าอาบน้ำทีละคนนะ อย่าได้คิดลึก) แมนได้พาหนิงเข้านอนไปแล้ว แมนก็กลับมานอนบนโซฟารับแขก หน้าห้องนอนหนิง เผื่อจะได้เข้าไปดูหนิงได้สะดวก หากว่าหนิงมีอาการไม่สบายใดๆเพิ่มขึ้น .. เื่จะนอนอีกห้อง ก็ดูจะไกลไปหน่อย จะเข้าไปนอนในห้องเดียวกัน ก็.. อึก มันใกล้ไป!
แค่ตอนเธออาบน้ำเสร็จออกมา แมนแค่เห็นแวบๆ จมูกก็ยังร้อนๆ คล้ายเืกำเดาจะพุ่งอยู่แล้ว! ส่วนแสดงความเป็เพศชายนั่นก็แข็งขันเสียเหลือเกิน! ถ้าเข้าไปนอนในห้องเดียวกันใกล้ๆ ก็มีหวัง .. เกิดเื่!?
///
เช้าวันที่3มีค.94 .. หลังจากสองหนุ่มสาวได้ทานข้าวต้มรวมมิตรและน้ำต้มหู้เป็อาหารเช้า ที่แมนออกไปซื้อหน้าอพาร์ทเม้นท์ ก็ถึงเวลาประชุมกัน เื่แผนการฟื้นฟูอาณาจักรเมเดส!
“อ้า!!”
หนิงร้องขึ้นด้วยความประหลาดใจ และตื่นเต้น
แมนยิ้ม ก่อนถามต่อ ด้วยความรู้สึกภูมิใจ และยกหางตัวเองเล็กน้อย 555
“เป็ไงบ้างล่ะ? แผนนี้ของผม พี่หนิงว่าเราทำได้มั้ย?”
หนิงพยักหน้ารัวๆ ราวกับไก่จิกข้าวบนพื้น
“ทำได้ค่ะ ทำได้! ทั้งจากประสบการณ์ของตัวข้าน้อยที่โลกิญญา และร่างนี้ที่โลกนี้ ก็เข้าใจแิการพัฒนาเกมให้เข้ากับรูปแบบของเกมWR (World Reality : โลกเสมือนจริง) ในระดับเทคโนโลยี7G ในปัจจุบัน ที่อินเตอร์เฟสกับระบบประสาทของมนุษย์ได้อย่างดี แล้วก็ต่อเชื่อมระบบสัญญาณข้อมูลบาลานซ์อินเตอร์เกรด ในแบรนด์วิทซ์สูงของอินเตอร์เนต เพื่อให้ระบบครอมตัมโพเซสซิ่งหลายวงจร แยกระบบข้อมูลออกจากระบบพลังิญญากับคลื่นสมองจากคอมเพล็กซ์ไซต์ แล้วให้เครือข่ายบนคราวน์คอมเพล็กซ์ทำหน้าที่จัดการเชื่อมส่งสัญญาณิญญาทายังเซิร์ฟเวอร์ เรายังจัดสวิทชิ่งสำหรับยูสเซอร์แต่ละยูนิตได้ง่ายด้วย ทำให้ใช้ทรัพยากรจำกัด ทำให้เข้าถึงมอนิเตอร์ทุกหน่วยได้พร้อมกัน
นายท่านช่างปราดเปรื่อง เป็อัจฉริยะอย่างจริงเลยล่ะเ้าค่ะ!”
ขณะนี้แมนกำลังงงเป็ไก่ตาแตก! จากคำอธิบายของหนิง! แม้จะตนเรียนจบ ปวช.อิเลคทรอนิกส์ (เรียนจบแล้ว อยู่ระหว่างกำลังรออนุมัติจบ และกำลังเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยต้นเดือนเมษายนนี้) แต่คำศัพท์หลายๆ คำที่หนิงพูดนั้น แมนไม่เข้าใจเลย แต่จากแววตาที่หนิงแสดงออก ทั้งบอกกับตนั้แ่เมื่อคืนว่า เพื่อจะฟื้นฟูร่างกายนี้ให้แข็งแรงเร็วๆ จึงจะงดการใช้พลังิญญามากๆ ชั่วคราว เช่น การอ่านใจ(เทเลพาธี) นั่นก็หมายความว่า ่นี้หนิงจะไม่ได้อ่านใจแมนนั่นเอง!
“อะแฮ่ม เื่แค่นี้เอง ไม่นับเป็อะไรได้หรอกนะ อืม ว่าแต่ถ้าเราจัดทำรูปแบบของเกมผ่านระบบคอมพิวเตอร์ออนไลน์แล้ว คนใช้คอมพิวเตอร์จะได้รับผลอะไรมากมั้ย? แล้วเวลาที่ผู้เล่นได้รับบาด หรือเสียชีวิตที่โลกิญญา ิญญาของพวกเขาจะได้รับความเสียหายหรือเปล่า?”
แมนยังคงกังวล และเป็ห่วงผู้คนอยู่ .. หากว่าหนิงตอบว่า แผนใช้เกมช่องทางพาส่วนหนึ่งิญญาของผู้เล่นไปอีกโลกหนึ่ง ตัวผู้คนจะได้รับผลกระทบด้วย หรือจะได้าเ็ใดๆจากการพาส่วนหนึ่งิญญาไปนี่ แมนคงต้องคิดแผนใหม่ล่ะ!
หนิงยิ้มสดใส
“เื่นี้ไม่มีปัญหาใดๆ เ้าค่ะ เพราะการเชื่อมต่อในรูปแบบเกมWRออนไลน์ ที่นายท่านดำริขึ้นนี้ ไม่ได้ดึงิญญาทั้งหมดของคนผ่านแท่งพลังิญญาะ เข้าสู่เกราะกองทัพท้า์โดยตรง เพียงแต่แปลงสัญญาณคลื่นสมองบางส่วน เป็การแบ่งิญญาส่วนมากเข้าสู่ระบบเครือข่ายเท่านั้น อีกทั้งการตั้งค่าขั้นต่ำของผลสะท้อนกลับ ทำให้ไม่มีโอกาสใดๆ เลยที่ผู้เล่นเกมจะได้รับาเ็!
พวกเขาจะเพียงเข้าใจว่าเล่นเกมอยู่เท่านั้น จะเล่น จะเลิก จะตายในเกม ก็ล้วนแต่ไม่มีผลใดๆ ทั้งสิ้น .. เอ๊ะ!”
