เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสาม ตอนกำเนิดจ้าวสวรรค์

“ พอแล้ว ข้ายอมแพ้”  โพไซดอนพูดน้ำเสียงอ่อนแรงและหนาวสั่น เทียนละลายน้ำแข็ง ปล่อยให้เทพโพไซดอนเป็นอิสระ

“ เจ้าอยากจะเล่นน้ำ ก็ตามใจเจ้า แล้วแต่เจ้าเลย”  เทพโพไซดอนไม่อยากยุ่งกับเทียนแล้ว

“ ทำไมจ้าวสมุทรอย่างท่าน ทำไมมีพลังแค่นี้ ไม่เห็นยิ่งใหญ่เหมือนในตำนานเลย”  เทียนสงสัย

“ เฮอะ หากว่าข้าอยู่ในมหาสมุทร อย่าว่าแต่เจ้าเลย ต่อให้มหาเทพทั้งหลายก็เรียงหน้ากันเข้ามา ข้าก็ไม่กลัวแม้แต่น้อย"  เทพโพไซดอนอย่างมั่นใจ

“ แล้วทำไม ท่านมาอยู่ในป่าดงพงไพรแบบนี้” เทียนถามอีกครั้ง

“ ข้าเดิมพันแล้วพ่ายแพ้หลานสาวตัวเอง สุดท้ายต้องมาทนอยู่ในป่าเขาแบบนี้”

“ ท่านเล่าต่อเถอะ” เทียนอยากรู้

“ หลายสิบปีก่อน ข้าได้รักกับสาวงามคนหนึ่ง นามว่าเมดูซ่า พวกเราสองคนรักกัน สุดท้ายถูกหลานสาวของข้า กล่าวหาว่าข้ากระทำชำเรานาง ส่วนนางก็โดนข้อหายั่วยวนข้า ข้าอธิบายให้กับสภาเทพไม่มีใครเชื่อข้า  ทำให้เมดูซ่าโดนคำสาปจากหลานสาวของข้า ทำให้นางต้อง กลายเป็นปีศาจ มีเส้นผมเป็นงู หากชายใดมองหน้าของนางเมื่อใด ชายผู้นั้นจะต้องถูกสาปกลายเป็นหิน ทำให้ข้าไม่เจอกับนางอีกเลยนับตั้งแต่นั้นมา  

จนมาทราบข่าวอีกที มีลูกครึ่งเทพนามว่าเพอร์ซีอุส  ได้โล่อีจิสจากหลานสาวข้า และได้ดาบจากซีอุส ทำให้มันสามารถตัดหัวนางออกมาได้ แล้วนำมาใส่ไว้ในโล่อีจิส  ข้าแค้นนางยิ่งนัก”

“ หลานสาวท่านนี่คือ อาธีน่าหรือ” เทียนคาดเดา

“ ใช่แล้ว แม้ชื่อนางข้ายังไม่อยากจะเรียกเลย” ท่านโพไซดอนเอ่ยแล้วส่ายหน้า

“ ท่านยังไม่ได้บอกเลยทำไมท่านถึงได้มาอยู่ที่นี่”

“ หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น ข้าหาโอกาสแก้แค้นนาง มีอยู่วันหนึ่ง มนุษย์เริ่มสร้างเมืองกันเสร็จมาขอร้องให้พวกเราหล่าวทวยเทพช่วยตั้งชื่อให้ ข้ากับนางเลยเดิมพันกัน ถ้าใครแพ้ จะต้องมาอยู่ในป่า 10 ปี

 ดังนั้นเราทั้งคู่จะแสดงสัญลักษณ์ของตน ให้มนุษย์ตัดสิน ว่าเขาเลือกสัญลักษณ์ของใคร ก็ตั้งชื่อตามเทพองค์นั้น ข้าเลยใช้ตรีศูลเสกให้กลายเป็นม้าศึกวิ่งไปรอบเมือง ชาวบ้านต่างโห่ร้องยินดีกันถ้วนหน้า พอถึงคราวอาธีน่า นางเสกต้นมะกอกขึ้นรอบเมือง ชาวบ้านไม่เพียงโห่ร้องยินที ชอบความหมายของต้นมะกอก ว่าเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง และสันติภาพ และบอกว่ารถม้าของข้าเป็นสัญลักษณ์แห่งสงครามไม่ชอบกัน เลยพร้อมใจกันตั้งชื่อเมืองใหม่ของมนุษย์ว่าเอเธนส์ ตามชื่ออาธีน่า ไม่ยอมตั้งชื่อของข้า”

“ แล้วถ้าท่านชนะ ชื่อเมืองใช้ว่าอะไร”

“ โพไซดัน”  เทียนได้ฟังก็พยายามที่จะไม่หัวเราะ แล้วเดินไปจับไหล่ท่านโพไซดอนเหมือนให้กำลังใจ

“ ถ้าเป็นข้า ก็ขอใช้ชื่อ เอเธนส์เช่นกัน”    ถ้าหากคนกรีกสมัยนั้นใช้ชื่อเมืองหลวงของเขาเป็นโพไซดัน ปัจจุบันคงจะแปลก ๆ น่าดู

“ นี่เจ้าก็เห็นด้วยกับมนุษย์พวกนั้นด้วยหรือ”  โพไซดอนถามด้วยความโมโห

“ เอาล่ะ แล้วนี่ครบกำหนดแล้วหรือยัง” เทียนเปลี่ยนเรื่องคุย

“ ใกล้แล้ว”

“ ดีถ้าเช่นนั้นพวกเราสองคนร่วมมือกันเอาคืนนางดีหรือไม่” เทียนเสนอ

“ เอาคืนยังไง” โพไซดอนถามเริ่มสนใจ

“ นางมีอีโก้สูงลิบ ถ้าหากว่าท่านไปเดิมพันกับนางว่าหากมีมนุษย์สามารถเข้าไปขโมยโล่อีจิสของนางได้  ท่านก็ชนะ จะสั่งให้นางทำอะไรก็ทำได้ แต่ถ้าแพ้ก็ให้นางสั่งให้ท่านทำอะไรก็ได้”  เทียนเสนอ

“ ไม่ได้หรอก อาธีน่า คือเทพีแห่งปัญญา และยังมีชื่อเป็นเทวีแห่งนักรบอีก เจ้าไม่สามารถขโมยได้หรอก”   โพไซดอนส่ายหัวไม่เห็นด้วย เทียนไม่พูดแต่ รวมร่างกับสายลมหายไปต่อหน้า โพไซดอนทันที  

“ ท่านเชื่อข้าหรือยัง ว่าข้าขโมยโล่อีจิส ของนางได้”  เทียนเอ่ยมาตามสายลม

“ ดี ข้าเชื่อเจ้าแล้ว เด็กน้อย ฮ่า ฮ่า ฮ่า อาธีน่า คราวนี้แหละเจ้าต้องแพ้ข้าแน่”

พอครบกำหนดท่านโพไซดอนก็พาเทียนกลับไปที่ยอดเขาโอลิมปัส ที่อยู่ของสภาเทพ  ก่อนถึงท่านโพไซดอน หันมองหน้าเทียนแล้ว บอกว่า

“ เจ้าเป็นมนุษย์ไม่สามารถเข้าไปได้ เจ้าปลอมตัวเป็น เทพอพอลโล่ เวลานี้

เทพอพอลโล่ อู่ที่ทะเลอีเจี้ยน เขาไม่มาที่นี่หรอก เจ้าเปลี่ยนร่างเป็นเขาแทน

จากนั้นโพไซดอนก็เสกร่างเทียน กลายเป็นเทพอพอลโล่ แล้วพาเดินเข้าไปในวิหารโอลิมปัส แล้วบอกให้เทียนเรียกเขาว่าท่านลุง

พอทั้งสองเข้าไปข้างใน พบราชาซีอุส นั่งอยู่บนบัลลังก์ มีราชินีเฮร่า นั่งด้านข้าง

มีเทพีอาธีน่ายืนแต่งชุดเดรสสีขาวสวมมงกุฎสีเงินฝังเพชร ดูแล้วสวยเด่นกว่าใคร ถัดมามีเทพแอริส เทพแห่งสงคราม  

“ กลับมาแล้วหรือ โพไซดอน เจ้านี่นิสัยยังกับเด็ก ไปเดิมพันอะไร ไร้สาระ

ข้ากำลังหารือเรื่องเฮอร์คิวลิสอยู่พอดี เจ้าก็มาเข้าร่วมด้วย นั่นอพอลโล่ใช่ไหมนั่น

ไม่เจอตั้งนาน น้องสาวของเจ้าสบายดี”  เทพซีอุส ถามเทียน

“ พวกเราสบายดี” เทียนตอบสั้น ๆ

“ มาใกล้ ๆ พวกเจ้าว่ามนุษย์ธรรมดาอย่างเฮอร์คิวลิสที่มันฆ่าลูกเมียจนตายหมด

ถึงแม้มันจะทำภารกิจครบสิบสองประการ แต่มันยังฆ่าเพื่อนพ้องจนตายหมดอีก

แล้วมันยังหวังให้ตัวเองบริสุทธ์เพื่อมาเกิดเป็นเทพได้อย่างไร”  เทพซีอุสเอ่ยก่อน

“ ข้าว่าสาปให้เขาทำงานเป็นผู้หญิง ทำงานแบบผู้หญิง แล้วให้ถูก เมียที่รักฆ่าตายดูบ้าง”  ราชีนีเฮร่าเสนอความคิดเห็น  

“ ข้าก็เห็นเป็นเช่นเดียวกันกับท่านแม่”  เทพสงครามแฮรีสเอ่ย

“ ข้าไม่มีความเห็น มันเป็นลูกของท่าน” เทพโพไซดอนเอ่ยขึ้นบ้าง

“ เรื่องนี้ท่านพ่อสาปให้เขาเป็นมนุษย์ธรรมดาไปแล้ว เทพเช่นเราจะทำอย่างไรกับมนุษย์เช่นนี้ก็ได้ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ว่าหลังจากที่เขารับกรรมที่ก่อเอาไว้แล้ว

ท่านพ่อก็สามารถที่จะให้เขาตกนรกที่ทาร์ทารัส หรือบนสวรรค์ ก็แล้วแต่ใจท่านพ่อ”  เทพีอาธีน่า ออกความเห็นเหมือนว่าการจัดการมนุษย์เป็นเรื่องปกติ

“ ข้าไม่เห็นด้วยกับพวกท่าน” เทพอพอลโล่หรือ เทียนเอ่ยแย้งกับทุก ๆ คน

“ ทำไม เจ้ามีความเห็นเช่นไร” เทพซุส เอ่ยด้วยความสงสัย

เทพโพไซดอนพยายามส่งกระแสจิตให้เทียนระวังคำพูดแต่ว่าไม่ทันเสียแล้ว

“ เวลานี้เขาเป็นมนุษย์ไปแล้ว ได้โปรดปล่อยให้เขาใช้ชีวิตเช่นมนุษย์ พวกเราเป็นเทพเจ้ามีพลังยิ่งใหญ่ ไม่ควรไปบงการชีวิตของเขาอีก ถึงแม้เขาตาย ก็ควรปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติของมนุษย์จะดีกว่า”  เทียนเอ่ยตามความรู้สึก

“ อพอลโล่ เจ้าคลุกคลีกับมนุษย์มากไปหรือยังไง ถึงได้มิจิตคิดเข้าข้างมนุษย์แบบนี้”  เทพีอาธีน่าเอ่ยขึ้นมาบ้าง

“ ท่านอยู่แต่บนสวรรค์แห่งนี้ แต่ข้าอยู่ดินแดนมนุษย์ ข้าเข้าใจพวกเขาดี พวกเขาไม่อยากให้มีใครบงการชีวิตพวกเขาหรอก ต่อให้เป็นเทพเจ้าก็ตาม”  เทียนยังพูดต่อได้อีก

“ เฮอะมนุษย์ ก็ยังเป็นแค่มนุษย์ จะหาญกล้าไม่ทำตามคำสั่ง  พวกมันกล้าแข็งข้อกับเทพเจ้าอย่างเราหรือ”  เทพีอาธีน่าดูถูกมนุษย์

“ ท่านอย่าได้ประมาทมนุษย์ไป  พวกมนุษย์สามารถบูชาเทพเจ้าได้ พวกมันก็ทำลายเทพเจ้าได้เช่นกัน”  เทียนย้อนกลับไปอีก

“ ข้าไม่เชื่อมนุษย์หน้าไหน จะสามารถต่อกร กับเทพเจ้าได้” เทพีอาธีน่า ไม่เชื่อเรื่องที่เทียนเอ่ยมา เทียนส่งให้ขนาดนี้แล้วท่านเทพโพไซดอนเลยพูดขึ้นมาบ้าง

“ ลองเดิมพันดูไหมล่ะ ข้ารู้จักมนุษย์คนหนึ่ง มันเก่งมาก อย่างเจ้ามันจะจัดการอย่างไรก็ได้”  ท่านเทพโพไซดอนท้าทาย เทพีอาธีน่า ต่อหน้าเทพทั้งหลาย

“ ท่านลุงครั้งที่แล้วไม่เข็ดหรือ อยากไปนอนเฝ้าป่าอีก สิบปีหรือ” เทพีอาธีน่าเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“ เฮอะ ข้ายอม อยู่ป่าอีกสิบปีแล้วเป็นยังไง ว่าแต่เจ้ากล้าไหมล่ะ”  เทพโพไซดอนท้าชนทันที

“ ได้ ท่านลุงว่ามาได้เลย”

“ ดี ถ้าเช่นนั้น  ภายในสามวัน ข้าจะให้มันลอบเข้าไปขโมยโลอีจิส ของเจ้าให้ได้”

“ ได้ถ้าข้าแพ้ท่านให้ข้าทำอะไรก็ได้ แต่ถ้าท่านแพ้ท่านก็กลับไปเฝ้าป่าอีกสิบปีก็แล้วกัน”  เทพีอาธีน่าเอ่ยออกมาด้วยความมั่นใจ

“ พวกเจ้านี่เล่นกันเป็นเด็กอีกแล้ว เจ้าไม่เบื่อกันบ้างหรือยังไง” เทพซีอุสส่ายหัว

“ น่าสนใจ ข้าก็อยากรู้นักทำไม ท่านพี่โพไซดอนคิดว่ามนุษย์คนนั้นจะสามารถแย่งโล่อีจิส ของเทพีอาธีน่าไปได้ยังไง”  ราชินีเฮร่าเกิดสนใจขึ้นมา

“ ได้ ตกลงตามนี้”  เทพโพไซดอนเดินออกมาพร้อมกับเทพอพอลโล่หรือเทียน

“ เจ้าคงไม่ทำให้ข้าผิดหวังแน่นะ”  เทพโพไซดอน พูดออกมาด้วยใจที่เต้นแรง

กลัวว่าเทียนจะต้านเทพีอาธีน่าไม่ได้

“ ท่านลุงไม่ต้องห่วง ข้ามั่นใจ ท่านได้สั่งสอนเทพีอาธีน่าอย่างแน่นอน” เทียนให้ความมั่นใจ

“ เจ้าต้องระวังคำสาปของ อาธีน่า เวลาพวกเราจะสาปใคร จะต้องให้คำมั่นสัญญาหรือขอพรคำสาบจากน้ำศักดิ์สิทธ์ จากยมโลก ที่ใส่ขวดแบบนี้”  โพไซดอนให้เทียนดูขวดที่ใส่น้ำต้องคำสาป

“ เจ้าต้องเอาขวดใบนี้ไปวางไว้แทน ขวดแห่งคำสาป  เมื่อนางเริ่มสาปเจ้า มันจะไม่สามารถทำอะไรเจ้าได้”  ท่านโพไซดอนมอบขวดใบใหม่ให้เทียนเอาไปเปลี่ยนขวดคำสาปของเทพีอาธีน่า  เทียนเอ่ยขอบคุณเสร็จก็เปลี่ยนร่างเป็นชายหนุ่มซูเทียน

เทพโพไซดอนตกใจไม่คิดว่าเทียนจะแปลงร่างเองได้  จากนั้นเทียนก็ออกเดินทางไปที่พักของเทพีอาธีน่า ที่อยู่ด้านหลังของภูเขาโอลิมปัส

“ เอ หน้าตาไอ้หนุ่มคนนี้มันคุ้น ๆ เหมือนเคยเจอมันมาก่อน”  เทพโพไซดอน

เอ่ยออกมาเบา ๆ

เทียนเริ่มใช้เวทย์วายุ ลอยเข้าไปในวิหารของเทพีอาธีน่า เห็นเทพีอาธีน่านั่งมองโล่อีจิสมีรูปหัวของเมดูซ่าอยู่ตรงกลาง โล่อีจิสถือว่าแข็งแกร่งที่สุดในโลก และหากใส่พลังเข้าไปในโล่ ทำให้ดวงตาของเมดูซ่าส่องแสง คนผู้นั้นต้องกลายเป็นหินโดยทันที  

เทียนมามองเห็นขวดคำสาปอยู่ บนโต๊ะเทียนรีบไปสลับเปลี่ยนก่อนทันที

หากว่านางเกิดรู้ตัวขึ้นมา คว้าขวดคำสาปเดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องใหญ่  เทียนเปลี่ยนขวดเสร็จแล้ว ก็มาปรากฏร่าง ต่อหน้าเทพีอาธีน่า ที่เวลานี้แต่งชุดนักรบ

เต็มยศสีทองเหลืองอร่าม มือขวาถือดาบ มือซ้ายถือโล่  พอเห็นหน้าเทียนปรากฏตรงหน้าก็ตกใจ ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง

“ เจ้าคือมนุษย์ที่ท่านลุงโพไซดอนพูดถึงหรือ  ช่างขวัญกล้าบังอาจยิ่งนัก กล้าบุกเข้ามาคิดแย่งโล่วิเศษของข้าเชียวหรือ”  เทพีอาธีน่า ขู่ไปก่อน

“ ที่ข้ามาก็ต้องการแค่โล่อีจิส อันนี้ เพราะข้าเคยให้สัญญากับพี่สาวของเมดูซ่าเอาไว้ ต้องเอาไปหัวไปคืนให้กับศพของเมดูซ่าเพื่อนางจะได้ไปสู่สุคติ เทพีอาธีน่า ท่านยอมเสียเถอะ ข้าไม่อยากทำร้ายท่าน”  เทียนเอ่ยตามตรง

“ ฮึ เจ้ามนุษย์อวดดี กล้าบังอาจพูดเช่นนี้ต่อหน้าข้าเช่นนี้เชียวหรือ  ตายไปซะ”

เอธีน่าพูดจบก็ใช้ดาบฟันใส่เทียนที่ยืนอยู่ด้านหน้าด้วยความรวดเร็ว เทียนสะบัดมือเบา ๆ โดยใช้พลังพญานกคุนเผิง ตบเบาๆ โครม ! ร่างเทพีอาธีน่า ลอยลิ่วเหมือนว่าวขาดร่างไปชนเก้าอี้นั่งประจำพังพินาศไปหมด ....