“.....”
มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาบินวนรอบเป็นวงกลมอยู่บนฟากฟ้า ดวงตาคมกริบมังกรทอดสายตามองลงสู่พื้นเบื้องล่าง มองสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางดิ้นพล่านอยู่กับที่ร้องโหยหวนจากการสูญเสียหางทั้งสองข้างของมัน ดวงตาสีฟ้าคริสตัลของมันพลางสว่างวาบขึ้นด้วยความโกรธกรุ่น... บาดแผลทั้งเจ็ดจุดนั้นที่มันได้รับหาใช่ว่ามันจะไม่ได้รับผลกระทบอะไรเลยแต่กลับกัน มันเจ็บปวดมาก! หากไม่ใช่เพราะพลังแห่งวิถีนภานะป่านนี้มันคงจะตกตายไปด้วยพิษร้ายจากหางของเจ้าสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางแล้วกระมัง
เจ็บปวดทั้งใจเจ็บปวดทั้งกาย ปวดแสบปวดร้อนยิ่งนัก เพราะฉะนั้นไอ้หางพรรค์นั้นน่ะต้องทำลายให้สิ้น! หึ เจ้าแมงป่องหางด้วน!
กี๊ส กี๊สกี๊สสส กี๊สสสสสส...
ฟึ่บฟึ่บ ฟึ่บฟึ่บ... พรืดดด ตู้มมม!
สัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางมันลุกฮือขึ้นกรีดร้องด้วยความเกรี้ยวกราดหนัก ดวงตาสีแดงชาดของมันเป็นประกายแดงเข้ม ทั่วทั้งร่างของมันปลดปล่อยพิษวารีพิษทมิฬเข้มข้นระดับสุดออกมา หางทั้งห้าของมันที่เหลืออยู่ยังคงเคลื่อนไหวได้แม้ว่าจะไม่เป็นไปตามที่มันต้องการนักด้วยเนื่องจากที่ได้รับบาดด้วยพลังวิถีนภาก่อนหน้านี้
สัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางยกก้ามทั้งคู่เหวี่ยงไปมาซ้ายขวาอย่างรุนแรงสลัดสายวารีศักดิ์สิทธิ์ที่พันธนาการก้ามอยู่ให้ออก ทั้งใช้สายวารีพิสุทธิ์ของตัวเองเข้าต้านทานสายวารีของฝ่ายผู้บุกรุกให้ออกไปด้วยความเป็นเจ้าของเขตแดน
“เป็นเจ้าของเขตแดนนี่มันดีอย่างนี้เองเหรอ”
มิคาเอลกล่าวทั้งมองอยู่... สัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางไม่รีรอให้ความเจ็บปวดหายหรือฮีลรักษาบาดแผลให้ตัวเองหายทั้งหมด เพียงแต่ว่าด้วยความเป็นข้อดีของผู้เป็นเจ้าถิ่นเจ้าของเขตแดนแน่นอนว่าร่างของมันหากไม่ถึงที่สุดก็ย่อมต้องรักษาบาดแผลได้ว่องไวกว่าผู้บุกรุกหรือผู้มาเยือนอยู่แล้ว
ฟี้ฟี้ฟี้ ฟี้ฟี้ฟี้... พรูดดดดดดดด!
การต่อสู้ของสัตว์อสูรทั้งสองตัวยังคงมีต่อเนื่อง... ตอนนี้สัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางเลือกมุ่งโจมตีไปที่มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาทันที สัตว์อสูรแมงป่องวารีตั้งตัวกับที่พ่นลมหายใจพิษวารีพิษทมิฬพุ่งโจมตีเข้าใส่มังกรบนฟ้า
พรึ่บพรึ่บ พรึ่บพรึ่บ!
‘เจ้าของเขตแดนมันก็ดีอย่างนี้แหละน่ามีลล์... ไว้รอดูเขตแดนของข้าบ้างดีหรือไม่!’ (แอลฟ์) มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาที่กำลังบินหลบเลี่ยงพิษวารีพิษทมิฬโดยตรง มันหันมากล่าวอย่างเย้าๆ ตอบสื่อสารผ่านแก่นจิตวิญญาณกับมิคาเอลเป็นครั้งแรกตั้งแต่เริ่มการต่อสู้มา ถึงแม้ว่ามันจะจดจ่ออยู่กับการต่อสู้ข้างหน้าแต่มันก็ได้ยินคำกล่าวและเข้าใจความคิดของมิคาเอลตลอด
‘แอลฟ์... มี ‘สติสักตื่น’ ล่ะ’
“หึๆ” แอลฟ์หัวเราะเบาๆ กับตัวเองในสถานการณ์ที่ควรจะตึงเครียดขมึงหรือควรที่จะโกรธกรุ่นหัวฟัดหัวเหวี่ยงระเบิดพลังเวทเสียทั้งหมดให้แหลกไปเลย แต่อันว่าการระเบิดพลังเวทไปมั่วๆ ซั่วๆ นั้นก็หาใช่ว่าจะเป็นผลดีต่อมันในตอนนี้ด้วยนั่นแหละ เมื่อได้ฟังคำเตือนและรับทราบความคิดของมิคาเอลแล้วช่างเป็นผลจริงๆ ช่วยพาให้มันใจสงบลง ‘สักเล็กน้อย’ มีสติสักตื่นจริงๆ
‘ตอบข้าได้แล้วรึ’ (มิคาเอล)
‘ก็เจ้าเป็นห่วงข้าเสียขนาดนั้น’ (แอลฟ์)
.........
เนิ่นนานสักพักต่อมามังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาจึงให้ฉงนใจยิ่งนักเมื่อกล่าวตอบไปแล้วแต่กลับไม่มีการตอบรับกลับคืนมาใดๆ ทั้งสิ้น...
อืม หรือว่าข้าพูดอะไรผิดไป อ่า งั้นกลับไปอ่านประโยคสุดท้ายของข้าสิ!
ครืนครืน ครืนครืน...!
สวบสวบ! สวบสวบ! ตู้มมม!
สัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ... มันเคลื่อนไหวมาอย่างรวดเร็วมายังจุดที่มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาบินอยู่ หางทั้งห้าพุ่งเข้าชนหมายแทงร่างของมังกร ลมพิษวารีพิษทมิฬระดับสูงสุดแผ่กระจายออกมาจนทั่วอาณาบริเวณเขตแดน มันฟาดเหวี่ยงตวัดหางของตัวเองที่เหลืออยู่ไปมาอย่างคล่องแคล่ว พลางโคจรพลังวารีพิษทมิฬสีฟ้าครามเข้มจัดเข้ามาครอบคลุมร่างกายของมันทั้งร่างเพื่อป้องกันอีกหลายชั้น เกราะวารีพิษทมิฬที่ครอบคลุมร่างกายของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางหยดย้อยลงบนพื้นผิวน้ำเกิดเป็นไอพิษระเหยขึ้นและบ้างยังหลอมละลายเข้ากับน้ำในแม่น้ำอีกด้วย
เรียกได้ว่าความเข้มข้นของพิษของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางเพิ่มมากหลายส่วนทีเดียว!
และในช่วงขณะนั้นเอง!
“คะแค่กๆ อะไรเนี่ย! คะแค่กๆ!”
ในขณะที่มิคาเอลให้ความสนใจไปที่สถานการณ์ตรงหน้าอยู่นั้น อยู่ๆ เขาก็เกิดไอค่อกแค่กขึ้นมาอย่างคล้ายสำลักอะไรบางอย่าง รวดเร็วทันทีนั้นดวงตาคมสีรัตติกาลค่อยกะพริบตาถี่ก่อนจะค่อยๆ พร่าเลือนมองอะไรแทบไม่เห็นชัด ร่างของเด็กชายโงนเงนเอนไปข้างหน้าทีข้างหลังทีอย่างคนไร้กำลังเรี่ยวแรง ก่อนต่อมาเขาจึงทรุดลงชันเข่ากับพื้นข้างหนึ่งแล้วกระอักก้อนเลือดสีดำออกมาก้อนใหญ่
“อั่กกก....! ทำไม!” มิคาเอลมองภาพตรงหน้าอย่างพร่าเลือนแล้ว เขารู้สึกไม่ไหวแค่พริบตาเดียวเท่านั้นเองก็ให้รู้สึกปวดแสบปวดร้อนอย่างนักทั่วร่างกายตั้งแต่หัวจรดเท้า ก้อนลิ่มเลือดสีดำทำให้เขารู้ว่าตอนนี้เขาถูกพิษวารีพิษทมิฬเข้าให้แล้ว!
แล้วมันไปโดนตอนไหนกันน่ะ!
ตุบ!
“อึก!” มิคาเอลยังไม่ทันได้โคจรพลังเวทเข้าต้านป้องกันภายในหรือทั้งยังไม่ทันได้แม้กระทั่งได้คิดอ่านอะไรอีก ร่างทั้งร่างของเขาก็พลันหนักอึ้งตึงจนล้มลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้นสนิทไม่ไหวติง อวัยวะสำคัญของร่างกายภายนอกพลางมีเลือดสีดำไหลซึมออกมา แต่แม้สติสัมปชัญญะของเขาเองก็ให้พร่าเลือนไปแล้วแต่ความรู้สึกบางส่วนก็ยังคงอยู่เพียงสักเล็กน้อย ถูกพิษนี้คล้ายกับเขากึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่ด้วยความเจ็บปวดแสบทั่วร่าง... พิษของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางนั้นทั้งมีมากและร้ายแรงเพียงใดเขาก็เห็นมากับตาแล้ว พิษนี้ที่สามารถล้างบางเมืองทั้งเมืองต่อหลายเมืองทีเดียว สิ่งมีชีวิตจะถูกคร่าตกตายไปเพียงแค่เสี้ยววินาที
แต่ในเหตุนี้ที่เขายังมีชีวิตอยู่อย่างเจ็บปวดนั้นคิดว่าคงจะเป็นเพราะส่วนหนึ่งมีพลังวิถีนภาของมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาปกป้องอยู่ ส่วนที่ว่าในเหตุใดเขาถึงต้องพิษได้นั้นเขาก็ไม่แน่ใจนักในสาเหตุนั้น!
สติสัมปชัญญะของมิคาเอลเพียงพร่าเลือนไปเหลือแต่ร่างกายก็ยังรับรู้สึกถึงความเจ็บปวดมากมายทีเดียว
พรึ่บพรึ่บ พรึ่บ... ครืนนนน ตู้มมม!
มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาบินโฉบลงมาในระดับที่ต่อสู้กับสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางระหว่างตัวต่อตัวในระยะใกล้ให้ได้ถนัดถนี่ มันใช้หอกเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์อันแหลมคมนั้นปัดป้องการโจมตีของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางจากทั้งหางและก้าม พลางตอบโต้กลับฟาดฟันเอาคืนอย่างคล่องแคล่วชาญชำนาญ และควบคุมสายวารีศักดิ์สิทธิ์ให้ป้องกันในแนวหลังและด้านบนในจุดอับสายตาของตัวเอง ก่อนจะมุ่งพุ่งเข้าใส่ปะทะโดยตรงกับสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหาง
แต่ว่า... ในตอนนั้นเอง!
“มิคาเอล!”
มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาที่ในมือข้างหนึ่งถือหอกเหมันต์ศักดิ์แหลมคม และควบคุมสายวารีศักดิ์สิทธิ์ด้วย คราวนี้มันใช้พลังธาตุวารีเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองเข้าพร้อมกันในการสู้ศึกครั้งนี้รับมือกับสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางอยู่ทางนี้ แต่เมื่อมันได้รับรู้สึกถึงความรู้สึกของผู้เป็นเจ้าพันธสัญญาในระหว่างนั้นจึงได้เอ่ยโพล่งเรียกชื่อมิคาเอลเสียงดังทั้งขณะที่สู้อยู่ และอดกล่าวสบถต่อมาไม่ได้เมื่อทราบสาเหตุแล้ว
“บัดซบเอ๊ย!”
มิคาเอลถูกพิษวารีพิษทมิฬเล่นงาน! เป็นไปได้อย่างไรกัน!
เดิมทีมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาเพียงใช้พลังเวทวิถีนภาเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเพราะอานุภาพของพลังสายเวทธาตุนี้รุนแรงอยู่แล้ว แต่เห็นที่ว่าพลังวิถีนภาเกราะป้องกันบางเบา [ขั้นหนึ่ง] นี้จะกันพิษวารีพิษทมิฬระดับรุนแรงสูงสุดของเจ้าสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางไม่ได้ทำให้มิคาเอลจึงได้รับพิษเข้าไป... นี่มันเข้าสู่ภาวะฉุกเฉินอันตรายแล้ว!
กริ๊กกริ๊กแกร๊กกก! บึ้มมมม!
พรึ่บพรึ่บ พรึ่บ...
มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภามุ่งเข้าประชิดตัวของสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางด้วยความเร็วปราดหนึ่งแล้วจึงเหวี่ยงหอกเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์ในมือฟาดฟันพลังเวทธาตุเหมันต์ศักดิ์สิทธิ์เข้าใส่ร่างของมันเข้าเต็มๆ ก่อนที่ตัวเองจะรีบโผบินถอยหลังกลับมาตั้งตัวอีกทางหนึ่ง
ฟริ้งฟริ้ง ฟริ้งงง...
สำหรับแค่เจ้าพิษนี่ของสัตว์อสูรต่ำต้อยนี่แต่สามารถทะลุแนวป้องกันของพลังวิถีนภาเกราะป้องกัน [ขั้นหนึ่ง] แบบนี้มันไม่ใช่ว่าจะดูพลังของมังกรแห่งผืนนภาอย่างข้ารึ... ก่อนต่อจากนั้นมังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาจึงได้โคจรพลังวิถีนภาสืบส่งผ่านให้มิคาเอลด้วยพลังวิถีนภาเกราะป้องกัน [ขั้นสาม] ! ในเมื่อ [ขั้นหนึ่ง] ป้องกันไม่ไหว งั้นก็เลื่อนขึ้นมาเป็น [ขั้นสาม] ดูซิ!
ละอองสีขาวใสบางเบาปรากฏเป็นสีขาวเข้มข้นขึ้นอีกถึงสองขั้นครอบคลุมร่างกายของมิคาเอลที่นอนแน่นิ่งกับพื้นอยู่ด้วยความเจ็บปวดทั่วทั้งร่าง และละอองสีขาวใสนั้นค่อยๆ ฮีลรักษาตัวเขาไปด้วยอย่างละมุนนุ่มนวลดั่งคล้ายกับผืนนภากำลังโอบอุ้มเขาอยู่ อานุภาพของพลังวิถีนภานี้เป็นไปอย่างบางเบาละมุนนุ่มนวลผลให้ทั้งป้องกันและรักษาภายในตัวด้วย
“อื้ม เจ้าหนูพอแค่นี้เถอะ...”
มันเบื่อแล้วที่จะต่อสู้แบบนี้ มาสู้กันให้หนักกว่านี้ให้ตายกันไปข้างกันเถอะ! ... ก็ต้องยอมรับจริงๆ ว่าเนื่องจากระดับนั้นตัวมันยังด้อยกว่าเจ้าสัตว์อสูรแมงป่องวารีเจ็ดหางจริงๆ และตัวมันก็ได้รับบาดเจ็บจริงๆ จากทั้งหางและวารีพิษทมิฬของเจ้าสัตว์อสูรแมงป่องนี่ส่วนหนึ่ง
มังกรก็คือมังกรจริงๆ แต่ว่า... เรื่องพลังของมังกรนั้นก็หาใช่ว่าจะสามารถปลดปล่อยใช้ได้ทั้งหมดเลย มิคาเอลยังเด็กเกินไปนัก อาจส่งผลถึงคู่พันธสัญญาได้ และยังมีข้อกรณีจำกัดในอีกหลายอย่างที่ทำให้มังกรวารีเหมันต์แห่งผืนนภาไม่อาจสามารถใช้พลังบางส่วนได้
พันธสัญญาของแอลฟ์และมิคาเอลยังไม่ได้แข็งแรงถึงเพียงนั้น!
แต่ว่าแล้วในตอนนี้เห็นที่ว่าหากต่อสู้ยืดเยื้อไปมากกว่าก็มีแต่รั้งให้เกิดความเสียหายแก่ตัวมันเองมากกว่า เนื่องด้วยจากอีกฝ่ายเป็นเจ้าของเขตแดน มันโจมตีไปเพียงอีกฝ่ายก็ล้วนตั้งรับและโจมตีกลับมาได้ อีกทั้งยังมีพลังการฮีลรักษาตัวเองที่ว่องไวตามระดับขั้นของมันอีกด้วย...
ต่อมานั้น!
ฟริ้งฟริ้ง ฟริ้งงง...
ฟริ้งฟริ้ง ฟริ้งงง...
ฟริ้งฟริ้ง ฟริ้งงง...
เล่นงานข้า ข้าจะตีเจ้าให้ตาย... แต่เล่นงานมิคาเอลของข้า ข้าจะตีเจ้าให้ตายอนาถยิ่งกว่าแน่!
มาปิดฉากกันเถอะ!
--------------------------------
ถ้าแอลฟ์อยากรู้ว่าทำไมมิคาเอลไม่ตอบกลับมาก็ให้กลับไปที่ดูประโยคสุดท้ายของตัวเองนะ! [5555]
ตอนนี้มิคาเอลเจ็บง่าาา แต่ฮึบไว้นะ... เพราะยังมีเจ็บอีกมาก อดทนไว้น้องงงงง Y_Y
ส่วนที่ลูกเพ่แอลฟ์ทิ้งท้ายไว้ก็ต้องรอดูตอนจบแล้ว!! [แต่คำพูดของลูกเพ่แลดูมีความรักลึกซึ้งนะ555]
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่ะ ^_^
73K
