ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

สามคนพ่อแม่ลูกมานั่งกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากันบนโต๊ะไม้ที่มีเก้าอี้วางแต่ละมุมสี่ตัวในห้องครัวของบ้าน แสงจากหลอดไฟส่องสว่างให้เห็นอาหารไม่ว่าจะเป็นผัดเปรี้ยวหวาน ขาหมูพะโล้ หมูกรอบ และที่สำคัญคือข้าวผัด !"วอททททท !" ทรินิตี้นั่งมองและคิดในใจตัวเขานั้นกินข้าวผัดในเกมแทบทุกมื้อไปแล้ว พอออกจากเกมมาเจอข้าวผัดก็รู้สึกสะอิดสะเอียนไม่น้อยแม่ของเขาที่นั่งอยู่ข้างขวามือเขาพูดออกมาในขณะที่เพิ่งจะเคี้ยวเสร็จไป"เฮ้อ... คิดถึงกะทิจังเลย" เธอพูดถึงลูกสาวคนเดียวของบ้านและเป็นน้องสาวของเขานั่นเอง"พรุ่งนี้แล้วแม่ ฮึบ ๆ เข้าไว้" เขาพูดปลอบใจแม่โดยที่ตัวเขาก็คิดถึงไม่แพ้กัน"ใจเย็นไว้แม่ กะทิไปแค่สามวันเอง เดี๋ยวก็มาแล้ว" พ่อพูดปลอบใจสมทบอีกคนหนึ่งหลังจากกินข้าวและทำการบ้านเสร็จเขาก็เข้านอนแล้วกลับเข้าเกมทันทีในเวลาสี่ทุ่มกำลังเดินเนินการเข้าสู่เกม.......ลืมตาตื่นมาก็อยู่บนเตียงของโรงแรมซึ่งเป็นเวลาเที่ยง ด้วยสภาพที่ยังไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่ครั้งก่อนจึงทำให้เขากลัวว่าจะกลับไปเป็นขอทานที่แท้ทรูจึงรีบจัดการเข้าไปอาบน้ำโดยไม่ลืมที่จะนำเจ้ากะปิออกมาวางไว้ด้วย พออาบน้ำเสร็จสภาพเขาก็กลับมาดีดังเดิมแต่พอสวมชุดปุ๊ป !"บ้าเอ๊ย ! สกปรกอีกหละ" ด้วยความพิเศษของอาชีพขอทานเขาก็กลับมาสกปรกเหมือนเดิมแต่ไม่ใช่ความสกปรกที่แท้จริงเป็นเพียงเอฟเฟคที่เติมแต่งของระบบเท่านั้นจึงไม่มีกลิ่นออกมาเขาเดินไปยังชั้นล่างของโรงแรมซึ่งมีห้องอาหารอยู่ เขาสั่งเมนูสำหรับผู้เล่นใหม่ที่ถูกที่สุดซึ่งเป็นโปรโมชั่นของระบบนั่นก็คือ"ข้าวผัดอีกหละ *@3$!" เขาถอนหายใจอย่างรุนแรงในระหว่างที่รอข้าวนั้นน้ำก็เดินมาถึงพอดี"เอ๊ะ ! ยังไม่มีคนมาหรอกเหรอเนี่ย" น้ำประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นทรินิตี้มาคนแรก"สวัสดีครับน้ำ" ทรินิตี้ยกมือทักทายน้ำ"สวัสดีค่ะ" น้ำยิ้มหวานตอบเล็กน้อยสักพักหนึ่งปาร์ตี้ของเขาก็มาอยู่ที่โต๊ะอาหารจนครบ รวมถึงเจ้ากะปิที่อยู่บนโต๊ะด้วยทุกคนสั่งอาหารมาโดยสั่งกับข้าวมาเผื่อทรินิตี้เช่นกันหลังจากนั้นก็เริ่มวางแผนไปจัดการมอนสเตอร์ตัวต่อไปภารกิจถางป่าที่ทิศใต้(ป่าหมาป่าสามหาง)รายละเอียด : เลยทุ่งหญ้าออกไปมีมอนสเตอร์จำนวนมากทำให้ชาวบ้านออกไปหาของป่าดำรงชีพไม่ได้กำจัดหมาป่าหางดำ 100 ตัว เลเวล 10 - 15 คลาส 0 และบอสหมาป่าหางดำ เลเวล 20 คลาส 0 (สำเร็จ)กำจัดหมาป่าหางแดง 100 ตัว เลเวล 15-20 คลาส 0 และบอสหมาป่าหางแดง เลเวล 30 คลาส 0กำจัดหมาป่าหางเหลือง 100 ตัว เลเวล 21 -30 คลาส 0 และบอสหมาป่าหางเหลือง เลเวล 40 คลาส 0กำจัดบอสหมาป่าสามหาง เลเวล 50 คลาส 0รางวัล 1 ร้อยเหรียญเงิน ไม่จำกัดระยะเวลา ไม่มีบทลงโทษแฮคเริ่มเปิดประเดินคนแรก"หมาป่าหางแดงงั้นเหรอ ก็ไม่เท่าไหร่หรอก ถือว่าซ้อมทีมรอจัดการบอสหมาป่าสามหางละกัน" ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยโดยไม่มีใครแย้งเพราะด้วยเลเวลของพวกเขาที่มากกว่าเกือบเท่าตัวนั่นเองเสียงขี้เล่นไม่ใช่เล่นขี้ของแทงค์หญิงพูดออกมาบ้าง"แต่ว่านะ รอบนี้ป่ามันลึกกว่าเดิม ตอนนี้ออกจากดงหมาป่าที่บอสใช้สกิลเรียกหมาป่าตัวอื่น ๆ นี่ก็ไม่เท่าไหร่ ซ้อมหนีลูกน้องของบอสหมาป่าสามหาง เลเวล 50 ละกัน รอบนี้เปลี่ยนไปใช้สกิลปูทางหนี เดียมีสกิลปูทางปะ"เดียที่นั่งหน้านิ่งอยู่พูดออกมาด้วยเสียงเรียบที่คุ้นเคย"มีสกิลยิงน้ำแข็งเป็นทางตรงอยู่ถ้าใช้กับExtra Skillของผมก็เปิดทางได้สบาย แต่ระหว่างที่จัดการบอสผมก็ต้องออมมานาไว้เช่นกันเพราะถ้าผมใช้ Extra Skill ผมจะฟื้นมานาไม่ได้""ส่วนน้ำก็ยืนมอนสเตอร์รอบ ๆ กับสร้างจังหวะสกิลทำให้บอสโดนแสงมองไม่เห็นนะ"แฮคพูดต่อไป"บอสตัวถัดไปหมาป่าหาง หางเหลือง ถ้ามันตายก็จะอัญเชิญบอสตัวสุดท้าย บอสหมาป่าสามหางเอาไว้พรุ่งนี้เช้าเราค่อยไปจัดการมันดีกว่า ไม่อย่างนั้นสู้ตอนกลางคืนนี่น่าจะแย่นะ" ไม่มีใครคัดค้านเพราะว่ามอนสเตอร์บางชนิดจะอันตรายกว่าเดิมในเวลากลางคืนอีกทั้งมานาของเดียก็ไม่แน่ว่าจะพอในการปิดฉากการต่อสู้หรือไม่เช่นกัน"งั้นเราจะไปกันเถอะ ซาเล้งผมพร้อมแล้วหละ" ทั้งห้าคนเดินออกจากโรงแรมและขึ้นซาเล้งของทรินิตี้ ทรินิเปิดระบบปิดกะบะท้ายเพื่อป้องกันแดดในตอนกลางวันที่พร้อมจะเผาพวกเขา ส่วนเขานั้นก็ยอมปั่นซาเล้งที่มีเจ้ากะปิอยู่บนหัวออกจากเมืองไปปั่นออกมาได้สักพัก น้ำก็รู้สึกเป็นห่วงเพราะแดดที่รุนแรงจึงเปิดหน้าต่างที่ของกะบะออกมา "ปกป้องมีร่มไหมคะ อากาศร้อนอย่างนี้จะแย่เอานะคะ""ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวรีบขับให้ไวแปปเดียวก็ถึงแล้วใช่ไหมกะปิ""กาปี้~~~~"แม้ว่าเขาจะตอบไปอย่างนั้นแต่เขาก็ร้อนอยู่ไม่น้อยเขาจึงแอบบ่นเบา ๆ กับตัวเอง "ซาเล้งไรฟะ ระดับตั้งSS ไม่มีร่มให้เลยรึไง"กรุณาเปิดที่ออฟชั่นก่อนที่จะบ่นด้วยค่ะ"เอ๊ะ หายหัวไปนานกลับมาแล้วเหรอ" เขาพูดด้วยความแปลกใจที่ระบบไม่ได้กวนประสาทเขามานานแล้ว เขาเปิดหน้าต่างระบบของซาเล้งขึ้นมาแล้วมองหาว่ามีอะไรพอจะกันแดดได้บ้างจนในที่สุดเขาก็เจอที่บังแดดและกดใช้งานทันทีชิ้นสวนคล้าย ๆ หลังคาเหล็กยื่นออกมาจากหลังคากระบะ โค้งยาวออกมาด้านหน้าของเขาช่วยกั้นแดดให้เขาได้พอสมควร ทีนี้เขาก็ปั่นซาเล้งได้อย่างสบายใจ"เหอะ โชคดีนะที่มันเป็นซาเล้งในเกม นี่ถ้าซาเล้งของจริงแบกทั้งคนทั้งกะบะขนาดใหญ่แบบนี้ข้าคงเหนื่อยตายตั้งแต่กิโลเมตรแรก"ซาเล้งขี่ผ่านทุ่งหญ้าสไลม์มาจนถึงขอบป่าระหว่างทุ่งหญ้าสไลม์กับป่าหมาป่าสามหางภายในครึ่งชั่วโมง เขาจอดที่หน้าป่าเพื่อถามวิธีการเข้าสู่ป่าก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะกะบะของทรินิตี้เรียกคนในกะบะให้เปิดหน้าต่างออกมา"จะลงเดินหรือว่ายังไงครับ" เขาถามเพื่อความแน่ใจแทงค์สาวตอบแทนคนอื่น ๆ "ขี่เข้าไปเถอะ ยังไงหมาป่าก็สะกิดซาเล้งให้ล้มไม่ได้หรอก"ทรินิตี้ขี่ซาเล้งมุ่งเข้าสู่ป่าโดยไม่รีบมากนักเพราะต้องขี่หลบต้นไม้ระหว่างทางเยอะพอสมควรจนผ่านไปเกือบสองชั่วโมงด้วยความเพลิดเพลินกับบรรยากาศจนมาจอดอยู่ส่วนลึกในด้านของป่า ทั้งสี่คนก็เดินลงจากซาเล้งมาทันที"กับตัน ! ขับไม่นิ่มเลยเนี่ย จะอ้วกแตกแล้ว" แทงค์สาวแกล้งพูดแซวทรินิตี้ทันทีที่ลงมาจากซาเล้ง"ไม่ชนต้นไม้ก็บุญแล้วครับพี่ครับ" ทรินิตี้รีบตอบกลับไปทันทีเพราะเขาต้องคอยหลบหลีกต้นไม้ตลอดเส้นทาง"ไว้ใจเพื่อนผมเถอะ เรื่องการซิกแซกละเก่งนัก ยิ่งเรื่องสาว ๆ นะ หึหึ" แฮคโยนระเบิดใส่ทรินิตี้ด้วยความหมั่นใส้"เห้ย ! ไม่เกี่ยวกันเลย" ทรินิตี้รีบแก้ตัวพลางเหลือบมองไปทางน้ำเล็กน้อย พบเพียงน้ำที่ยืนขำเบา ๆ อยู่คนเดียวทันใดนั้นเองบุคคลผู้ที่นิ่งที่สุดก็พูดขึ้น"เอ่อ..............." ทั้งสี่คนรีบหันไปพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย"เราเลยมาไกลแล้วครับ นั่นไงหมาป่าหางเหลือง" ทุกสายตาหันไปมองหมาป่าที่อยู่ห่างออกไปทันที"เดินทางไกลไว้ใจเพื่อนผม ฮ่าฮ่าฮ่า เปลี่ยนแผนละกัน" แฮคตอบอย่างไม่เคร่งเครียดเพราะยังไงปาร์ตี้ของพวกเขาก็สู้ไหวหมาป่าตัวสีดำที่มีขนหางสีเหลืองสูงขนาดประมาณเอวพวกเขาเดินอยู่หนึ่งตัวโดยหันไปทิศตรงข้ามจากพวกเขา"เอ่อมันมีความสามารถอะไรพิเศษไหม" ทรินิตี้พูดขึ้นด้วยความไม่รู้"ไม่รู้สิปกติข้าฟามอยู่แถวทิศตะวันออก" แฮคตอบ"น้ำก็เพิ่งจะมาลงทิศใต้เหมือนกันค่ะ""ฉันฟามอยู่แต่ทิศเหนือ"แทงค์ตอบ"ผมเล่นอยู่ทิศตะวันตกครับ" เดียตอบ"โอเค ไม่ลองไม่รู้ปู่ข้าสอนไว้ จงมองดูข้า ! ""กาปี้~~~~~~" กะปิส่งเสียงออกมาให้กำลังใจเขา"เดี๋ยว ! เฮ่ย " เสียงของแฮคที่จะร้องเตือนว่ามอนสเตอร์เลเวลสูง ๆ มันมีสกิลแต่ก็ไม่ทันซะแล้ว ทรินิตี้พุ่งเข้าหาหมาป่าหางเหลืองโดยถือดาบชูไว้ด้านหน้าเป็นท่าเตรียมตวัด(ท่าเตรียมของนักกีฬาฟันดาบ) เขาพุ่งไปฟันสองทีและดีตัวออกทันที"ไม่ตายแฮะ" หมาป่าหันมาตั้งหลักยืนจ้องมองเขาและกระโดดพุ่งเข้ามาหมาป่าหางเหลือง เลเวล 25 ปรากฏตัว"ไม่ได้กินหรอก" เขากระโดดด้วยปลายเท้าถอยหลังลอยออกไปจากจุดที่หมาป่ากำลังจะตกลงพื้นเล็กน้อย ทว่ามันกลับบิดตัวกลางอากาศตวัดเอาหางสีเหลืองของมันกระทบสู่อกของเขาทันทีYellow Tell สกิลสร้างความเสียหายของหมาป่าหางเหลืองที่เปลี่ยนหางธรรมดา ๆให้กลายเป็นหางที่แข็งเหมือนไม้ฟาดเขากระเด็นกลับไปหาเพื่อน ๆ ที่ยืนมองอยู่9/10 ของการโจมตีที่ยังรับได้ "กาปี้~~~~~" กะปิร้องออกมาอย่างเป็นห่วง"ข้าจะบอกว่ามอนสเตอร์ธรรมดาเลเวลมากกว่า 20 มันจะมีสกิลโหด ๆ อยู่" แฮคยืนหัวเราะคนใจร้อนที่กระเด็นกลิ้งกลับมาทางเขาทรินิตี้ลุกขึ้นมาเกาหัวอย่างเขิน ๆ"อ่อ ไม่ลองไม่รู้ นี่ข้ารู้แล้วงั้นโจมตีเป็นทีมกันเถอะ""เจ็บมากไหมคะเนี่ย" น้ำถามด้วยความเป็นห่วง"ไม่เจ็บครับ" ทรินิตี้กลั้นความเจ็บไว้เพื่อไม่ให้อายน้ำแต่ก็ไม่พ้นสายตาของน้ำอยู่ดี"น้ำไม่มีสกิลฟื้นฟูความเจ็บปวดนะคะ ถ้าอย่างนั้นเรามาจัดรูปแบบเดิมเถอะค่ะ ปกป้องคอยลอบโจมตีเหมือนเดิมนะคะ""ใช่เลย มาให้ฉันแทงค์ให้นี่ โล่มันไม่เจ็บเหมือนอกนะ" แทงค์สาวพูดสมทบ"เอาหละ ด้วยการเสียสละอันยิ่งใหญ่ของเพื่อนสุดที่รักได้เอาหน้าอกไปกระแทกสกิลของมอนสเตอร์ตัวจ้อย กระผมของชาบู ๆ" แฮคชูมือสองข้างขึ้นท้องฟ้าแล้วก้มหมอบอยู่สามครั้ง"เอ๊ะ !" เรื่องแปลกประหลาดเกิดขึ้น ชายผู้หน้านิ่งก็ทำท่ากับเขาด้วย"นายไร้สาระกับเขาเป็นด้วยเหรอ" แทงค์สาวพูดแซวทันทีเสียงนิ่ง ๆ ตอบกลับมา"ผมอยากมีส่วนร่วมบ้างครับ""ไม่ธรรมดา !" ทรินิตี้แซวชายหน้านิ่งบ้างกะปิหายไปแสงเข้าไปในแหวนหนีความวุ่นวายไปหลังจากนั้นพวกเขาก็เริ่มจัดรูปแบบโดยให้แฮคฟันเปิดเป็นคนแรก ทว่ามอนสเตอร์กลับตายทันที จึงใช้การหลอกล่อมอนสเตอร์รอบ ๆ เข้ามาแทนโดยให้ทรินิตี้เป็นคนไปฟันมอนสเตอร์ให้วิ่งตามมา รวมถึงน้ำและเดีย ที่ใช้การโจมตีปกติโดยน้ำปล่อยลำแสงออกจากคทาไม้ ส่วนเดีย ถือลูกแก้ว ส่งก้อนพลังงานเข้าโจมตีเมื่อมอนสเตอร์เข้ามา แฮคก็จะเอาดาบเข้าฟันในแนวราบ หรือแนวเฉียงเพื่อเก็บจำนวนใหม่ที่สุด เมื่อไหร่ที่มีมอนสเตอร์หลุดเข้ามามากเกินไปตัวแทงค์ของทีมก็จะใช้โล่พุ่งกระแทกมอนสเตอร์เหล่านั้นออกไป

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 29 กลับเข้าป่า(เควส)

นิยายแนะนำ

ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 29 กลับเข้าป่า(เควส)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้