ท้าทายดินแดนพระเจ้า

        ผู้คนต่างจ้องมองด้วยสายตาว่างเปล่า พวกเขาคิดว่าศิลาต้องเปลี่ยนเป็นสีม่วงแต่มันกลับไม่เป็นเช่นนั้น หมัดของเฉินเซี่ยงกลับป่นทำลายมันจนกลายเป็นเศษเล็กเศษน้อย!แม้แต่ศิลาวัดความแข็งแกร่งยังมิอาจทนต่อการโจมตีที่รุนแรงของเขาได้

        ก่อนหน้านี้มีหลายคนที่เปลี่ยนศิลาวัดความแข็งแกร่งนี้ให้เป็นสีฟ้าหรือสีแม้กระทั่งสีม่วงพวกเขาต่างได้รับการพิจารณาว่าเป็นผู้นำในหมู่คนรุ่นเยาว์ แต่ตอนนี้ เฉินเซี่ยงผู้ทำลายศิลาวัดความแข็งแกร่งย่อมเป็นที่กระจ่างชัดในความแข็งแกร่งของเขาว่าเหนือกว่าบุคคลเหล่านั้น!

        เฉินเซี่ยงยังมิคาดคิดถึงผลลัพธ์เช่นนี้แต่เมื่อเขาทำลายศิลาวัดความแข็งแกร่งไปแล้ว เขากลับกลัวว่าตระกูลเหยาจะถามหาค่าชดเชยที่เขาเพิ่งจะทำลายศิลาวัดความแข็งแกร่งไป

        “ข้า….ข้าผ่านหรือไม่? ข้าไม่ได้ตั้งใจทำลายมันนะ~~ ข้าเพียงต้องการทดสอบความแข็งแกร่งของข้าเท่านั้น… ข้าไม่คิดว่าข้าจะโชคดีขนาดนี้ดูสิ...มันถูกทำลายไปภายในพริบตาเลย...” เฉินเซี่ยงยิ้มพลางเกาศีรษะ

        ทุกคนต่างมองเขาด้วยความดูถูก ทำลายศิลาวัดความแข็งแกร่งด้วยโชคเพียงอย่างเดียว...มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะเชื่อคำกล่าวไร้สาระพวกนั้น!

        “ผ่าน!” ผู้ควบคุมการทดสอบคิดว่า ถ้าผลลัพธ์เช่นนี้ยังมิอาจพิจารณาว่าผ่านเช่นนั้นคงไม่ผู้ใดผ่านการทดสอบได้อีกแล้ว

        ตราประทับถูกประทับลงไปยังใบสมัครของเฉินเซี่ยงเพื่อยืนยันว่าเขาได้ผ่านการทดสอบอย่างถูกต้องในการเข้าร่วมงานประลองแห่งเมืองโหวหวาง

        เฉินเซี่ยงถอนหายใจยาวเฮือกหนึ่ง ดูเหมือนว่าตระกูลเหยาจะไม่ได้ทวงถามค่าเสียหายที่ได้ทำลายศิลาวัดความแข็งแกร่งไป

        แน่นอนที่เขาลงมือไปเมื่อสักครู่นี้ยังไม่ใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขาเขาเพียงใช้คุณลักษณะเพลิงและไม้แห่งปราณแท้จริงขณะที่ยังมิได้ใช้คุณลักษณะอื่นๆ ถ้าผสานคุณลักษณะทั้งห้าเข้าด้วยกันพลังทำลายล้างของมันย่อมต้องเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว!

        เฉินเซี่ยงได้ฝึกฝนการผสานคุณลักษณะเพลิงและไม้โดยเฉพาะมาหลายวันแล้วดังนั้นคุณลักษณะทั้งสองล้วนเติมเต็มซึ่งกันและกัน แปรเปลี่ยนเป็นปราณแท้จริงที่ทรงพลังมากยิ่งขึ้นนี่เป็นหนึ่งในเหตุผลหลักที่มิอาจนำเฉินเซี่ยงไปเปรียบเทียบกับคนที่มีระดับการบ่มเพาะเดียวกันได้!

        หลังจากกลับจากการสมัครเข้าร่วมงานประลองแล้วเฉินเซี่ยงก็รีบสกัดกลั่นเม็ดยาในทันที ด้วยอายุที่ยังน้อยอยู่ของเขา การสกัดกลั่นเม็ดยาย่อมต้องดีกว่านักปรุงยาชราหลายเท่าเฉินหลู่ซ่งได้กล่าวไว้..

        ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ เขาได้เรียนรู้ทักษะการปรุงยามากมายได้รับประสบการณ์จากซูเหม่ยเหยา และยังได้แบ่งปันความรู้กับเฉินหลู่ซ่งทำให้เขาได้ประโยชน์มากมายแต่เฉินหลู่ซ่งมักจะคิดเสมอว่าประโยชน์ที่ได้เหล่านี้ล้วนมาจากการค้นพบของเฉินเซี่ยงเมื่อคิดเช่นนั้น เฉินหลู่ซ่งจึงให้การยอมรับเฉินเซี่ยงมากขึ้นไปอีก

        เวลาสิบวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภายในสวนเล็กๆของเฉินเซี่ยง ผลไม้สีทองขนาดเท่ากำปั้นฉายแสงเรืองรองออกมาราวแสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องกระทบพวกมันแสงสีทองเรืองรองดูแล้วมีเสน่ห์ยิ่งนัก เมื่อผู้คนได้ยืนอยู่ใกล้มันจะสามารถรับรู้ได้ถึงปราณวิญญาณอันเข้มข้นที่ปล่อยออกมาจาก‘ผลวิญญาณโลหะ’

        “นี่คือผลไม้ระดับลึกล้ำขั้นสูง อืม~! ข้าสงสัยจริงๆว่ารสชาติมันจะเป็นเช่นไร!”เฉินเซี่ยงกลืนน้ำลายอึกหนึ่ง ถ้าเหล่านักปรุงยาชราได้ล่วงรู้ความคิดของเฉินเซี่ยงแล้วไซร้พวกเขาย่อมทุบตีเฉินเซี่ยงจดกลายเป็นเนื้อบดอย่างแน่นอน การรับประทานผลวิญญาณโลหะถือเป็นการสิ้นเปลืองทรัพยากรที่ล้ำค่าโดยใช่เหตุ!

        หลังจากเฉินเซี่ยงปลิดผลวิญญาณโลหะสีทองทั้งหกผลออกมาด้วยความระมัดระวังแล้วเขาก็เก็บมันเข้าไปในกระเป๋าอย่างรวดเร็วเขามุ่งหน้าออกจากร้านอย่างเร่งรีบ ไม่นานก็มาถึงบริเวณใกล้เคียงคฤหาสน์สมุนไพรดันเซี่ยงอย่างรวดเร็วใกล้ๆ กัน มีสถานที่พิเศษในการมองหานักปรุงยา แต่ก่อนจะเข้าไปข้างใน..ต้องแจ้งชื่อและวัตถุประสงค์ให้ทราบล่วงหน้าก่อน

        “ตึกราชาเม็ดยาแห่งตระกูลเฉิน มาเพื่อสรรหานักปรุงยาสามคนที่สามารถสกัดกลั่นเม็ดยาระดับมนุษย์ขั้นสูงค่าตอบแทน ผลวิญญาณโลหะ...”

        นอกจากนั้นเฉินเซี่ยงยังได้ชื่อและที่อยู่ของเขาลงไปแม้เฉินเซี่ยงจะมีผลวิญญาณโลหะหกผล แต่เขายังต้องใช้พวกมันเพื่อตัวเขาเองบางส่วน เนื่องเพราะผลวิญญาณโลหะนี้คือตัวช่วยที่ดีสำหรับการสกัดกลั่นเม็ดยาสร้างรากฐาน

        เฉินเซี่ยงกลับมาที่ร้านพร้อมรออย่างใจเย็นเขารู้ว่านักปรุงยามากมายต่างถูกล่อหลอกด้วยรางวัลและจะมายังร้านแห่งนี้ ผลวิญญาณโลหะคือผลไม้วิญญาณระดับลึกล้ำขั้นสูงนักปรุงยาทุกคนล้วนปรารถนาที่จะได้มันมาครอง! ดังนั้นด้วยรางวัลเช่นนี้ย่อมสามารถดึงดูดนักปรุงยามากมายได้อย่างแน่นอน

        เฉินเซี่ยงไม่จำเป็นต้องรอนานนัก ไม่นานก็มีคนมาที่ร้านและถามหาเขาแต่นั่นย่อมทำให้เขาประหลาดใจ เพราะคนที่มานั้นมิใช่นักปรุงยา แต่กลับเป็นคนที่เขาคุ้นเคยนั่นคือจ้าวคฤหาสน์สมุนไพรดันเซี่ยง ฮวาหยุ่ยถิง!

        เฉินหลู่ซ่งค่อนข้างสับสน เขายังไม่ทราบว่าเฉินเซี่ยงใช้ผลวิญญาณโลหะเพื่อล่อลวงนักปรุงยามามิเช่นนั้นป่านนี้เขาคงคลั่งไปแล้ว

        ฮวาหยุ่ยถิงลงมาจากรถม้าพร้อมกับเดินเข้ามาภายในร้านทันทีในตอนนี้นางมิได้สวมผ้าคลุมเพื่อปกปิดใบหน้า นางมาพร้อมกับกระโปรงยาวสีขาวราวหิมะขับส่งให้ลักษณะของนางงดงามเป็นอย่างยิ่ง

        เฉินเซี่ยงกล่าวถามทันทีหลังจากที่เห็นท่าทางไม่พอใจบนใบหน้าที่ทรงเสน่ห์และงดงามของนาง“จ้าวคฤหาสน์ฮวาเกิดอะไรขึ้น?”

        “ฮึ่ม!”

        นางแค่นเสียงต่ำพร้อมกล่าวถามเฉินเซี่ยงด้วยใบหน้าจริงจัง“เจ้าใช้ผลวิญญาณโลหะเป็นค่าตอบแทนในการจ้างนักปรุงยาเช่นนั้นรึ?”

        เฉินหลู่ซ่งตะลึงไปชั่วครู่ เขามองไปยังเฉินเซี่ยงอย่างรวดเร็วเขาพยักหน้าพร้อมผายมือทั้งสองข้างออกแล้วกล่าวถาม “ก็ไม่เห็นจะเป็นปัญหาอะไรหนิ? หรือข้าทำเช่นนั้นไม่ได้?”

        เหมือนเห็นดังนั้น เฉินหลู่ซ่งตกตะลึงพร้อมกับส่งเสียงตะโกนลั่น“ไอเจ้าบ้า!เจ้ามีผลวิญญาณโลหะ แต่กลับใช้มันเป็นค่าจ้างนักปรุงยา!? เจ้าบ้าไปแล้วเหรอออออ!!?”

        ผู้คนสามารถพบพานผลวิญญาณโลหะได้โดยบังเอิญเท่านั้นเนื่องจากมันหาได้ยากเป็นที่สุด คนผู้ใดที่มีผลวิญญาณโลหะในครอบครอง พวกเขาล้วนเก็บไว้ใช้เพื่อตนเองหรือบางทีอาจจะขายเปลือกหรือเมล็ดของมัน

        “แค๊ก แค๊ก!”

        เฉินเซี่ยงกระแอมเล็กน้อยก่อนจะหยิบผลไม้สีทองเรืองรองสองลูกออกมาวางไว้บนโต๊ะทันใดนั้นปราณวิญญาณแปลกๆ แผ่ออกมาจากพวกมัน ส่งผลให้เฉินหลู่ซ่งและฮวาหยุ่ยถึงถึงกับตกใจ!

        พวกเขาทั้งสองต่างคาดไม่ถึงว่าเฉินเซี่ยงจะมีผลวิญญาณโลหะถึงสองผล

        “เจ้า...เจ้า….เจ้า” เฉินหลู่ซ่งกล่าวไม่ออกขณะชี้นิ้วไปยังเฉินเซี่ยง

        ฮวาหยุ่ยถิงสูดหายใจลึกหนึ่งครั้ง นางอยู่ในนิกายขนาดใหญ่และยังได้เห็นสิ่งต่างๆมากมายในโลกใบนี้ แต่กระนั้นมันยังทำให้นางนึกไม่ถึงว่าเฉินเซี่ยงจะครอบครองสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ด้วยอายุเพียงเท่านี้

        ผลพันเส้นชีพจร หญ้าวิญญาณนรก เม็ดยาสัตว์พันปีและตอนนี้ยังมีผลวิญญาณโลหะ วัตถุดิบพวกนี้ล้ำค่าอย่างที่สุด หายากอย่างที่สุด แต่ถึงกระนั้นเฉินเซี่ยงยังมีวิธีการที่ทำให้ได้พวกมันมาครอบครอง!

        ทันใดนั้นเฉินเซี่ยงก็หยิบผลโลหะวิญญาณออกมาวางไว้ที่โต๊ะอีกทำให้ทั้งสองคนสะดุ้งอีกครั้ง เฉินเซี่ยงหัวเราะคิกคักพลางกล่าว “ท่านปู่ข้ารู้ว่าท่านก็แอบชอบผลวิญญาณโลหะพวกนี้ใช่มั้ยหล่ะ งั้นเอาแบบนี้..ข้าจะให้ผลวิญญาณโลหะทั้งสามผลนี้แก่ท่านเพื่อให้ท่านเก็บรักษา หนึ่งลูกเป็นของท่านแล้วแต่ว่าท่านจะใช้มันเพื่อทำสิ่งใด ส่วนอีกสองลูกให้มันเป็นค่าตอบแทนนักปรุงยาอย่างข้าได้กำหนดไว้เมื่อนักปรุงยาเหล่านั้นมาถึง เป็นท่านที่จะเป็นผู้คัดเลือกพวกเขา”

        เมื่อมองไปที่ผลไม้สีทองเรืองรองทั้งสามลูกที่วางอยู่บนโต๊ะฮวาหยุ่ยถิงขบริมฝีปากที่บอบบางของนางพร้อมปรากฏลักษณะที่คลุมเครือสุดพรรณนาบนใบหน้าความคิดของนาง เฉินเซี่ยงถือเป็นเมล็ดพันธุ์ที่หาได้ยากในด้านการปรุงยา นอกจากนี้ยังมีโอกาสอย่างที่สุดในการบรรลุเข้าสู่ขอบเขตนักสู้แท้จริงแต่ถึงแบบนั้น นางก็ยังไม่สามารถล่อหลอกเฉินเซี่ยงให้เข้าร่วมกับนิกายดันเซี่ยงเถาหยวนได้

        มือของเฉินหลู่ซ่งสั่นเทิ้มขณะที่เขารับผลวิญญาณโลหะด้วยความระมัดระวังหลังจากข่มจิตใจที่ตื่นเต้นของตนลงได้แล้วเขาจึงกล่าวว่า “เจ้าเด็กบ้าเจ้าไปเอามันมาจากที่ใด?”

        เฉินเซี่ยงกุเรื่องขึ้น “เมื่อคืนนี้..ตอนที่ข้ากำลังฝึกฝนอยู่หุบเขาข้าบังเอิญไปเจอสถานที่ลับที่เต็มไปด้วยต้นไม้ เช่นนั้นก็เลยขนมันทั้งหมดกลับมาที่นี่”

        “ต้นวิญญาณโลหะส่วนมากจะออกผลเพียงห้าผลเท่านั้นดูเหมือนว่าเจ้าค่อนข้างร่ำรวยนะตอนนี้!” ฮวาหยุ่ยถิงส่งสายตาอันทรงเสน่ห์สุดแสนจะพรรณนาได้ของนางให้เฉินเซี่ยงหลายต่อหลายครั้งเฉินเซี่ยงเบือนหน้าหนีหลบสายตาอันทรงเสน่ห์ของนางพลางถาม “จ้าวคฤหาสน์ฮวาว่าแต่...ท่านมาที่นี่ด้วยอันเหตุใด?”

        “ฮึ่ม!”

        “ข้าเพียงต้องการเห็นด้วยว่าเจ้ามีผลวิญญาณโลหะจริงหรือไม่ถ้ามี..ย่อมหมายความว่าเจ้ามีสถานะสูงส่ง! เช่นนั้นแล้วมันจะสร้างปัญหาให้เจ้าอย่างมากก่อนหน้านี้ตระกูลเหยามิได้ให้ความสนใจแก่ตึกราชาเม็ดยาของตระกูลเฉินแม้แต่น้อย แต่ตอนนี้เจ้าใช้ผลวิญญาณโลหะชักชวนเหล่านักปรุงยาคราวนี้แหละที่พวกมันจะไม่ปล่อยให้เจ้าเปิดกิจการอย่างราบรื่นเป็นแน่!”

        “ผู้ใดมันกล้าขัดขวางพวกเรา? ข้าจะสังหารมันให้หมด!” เฉินหลู่ซ่งคำรามออกมาอย่างเกรียงไกรตอนนี้เขาได้รับผลวิญญาณโลหะแล้ว ถ้าให้เวลาเขาอีกสักหน่อย เขาย่อมสามารถสกัดกลั่นเม็ดยาเพื่อทะลวงจุดตีบตันเขาได้ไม่ยาก

        ……...