ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

หลายวันก่อน

เมืองJ ฟาร์มตาก้าน

รถหรูคันหนึ่งค่อยๆแล่นมาจอด

"บอลอยู่ที่นี่หรอ"

"ค่ะ"

ออสตอนนี้อยู่หน้าบ้านหลังหนึ่งซึ่งเป็นบ้านของเจ้าของฟาร์มตาก้าน

ติ้งหน่องง

"สวัสดีมีใครอยู่มั้ยคร้าบ"

"มาแล้วๆ"หลังจากที่ออสตะโกนถามก็มีเสียงผู้หญิงมีฟังดูคุ้นๆตอบรับ พอประตูเปิดก็พบว่าเป็นแม่ของบอล

"สวัสดีคุณน้าไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ"ออสเป็นเพื่อนบอลมาตั้งแต่สมัยม.ต้นเพราะงั้นออสเลยเคยเจอกับพ่อแม่บอลอยู่บ้างตอนงานโรงเรียน

"อะออสหรอมาได้ไงเนี่ย"แม่ของบอลดูตกใจหน่อยๆที่เห็นออสทำให้เขาแปลกใจเล็กน้อย

"ผมมาเข้าร่วมกิจกรรมของชมรมที่จัดในเมืองนี้ครับก็เลยถือโอกาสแวะมาเยี่ยมบอล เดี๋ยวอยู่ได้ไม่นานก็ต้องไปแล้ว ว่าแต่บอลมันอยู่บ้านรึเปล่าครับ"ออสอธิบาย

"เข้ามาก่อนสิเดี๋ยวน้าไปตามให้นะ"แม่ของบอลพูดก่อนจะเชิญออสกับจัสมินเข้าบ้าน บอลเล่าให้ฟังว่าครอบครัวเข้ารู้เรื่องอิกดราซิลหมดแล้วเพราะงั้นแม่ของบอลเลยไม่ได้แปลกใจที่ออสมีจัสมินเดินตามหลัง

"ว่าไงนะออสมาหรอ"ไม่นานเข้าก็ได้ยินเสียงตื่นตระหนกดังออกมาจากข้างบน ไม่นานเสียงนั้นก็ดังอยู่ใกล้ๆ

"ให้ตายแกจะมาก็น่าจะบอกกันล่วงหน้าสิ"เสียงบ่นของบอลมาก่อนตัวเสียอีก

"ก็ตั้งใจจะมาเซอร์..."เสียงออสต้องหยุดขาดช่วงไป หลังจากที่เห็นเพื่อนสนิทนั่งรถเข็นที่ดูทันสมัยออกมาทำให้เขาช็อก

"ขะขา"ออสใจหายวูบ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ เพื่อนเขาที่เป็นนักกีฬาดีเด่น ตอนนี้ไม่มีขา!!

ตอนนี้ขาของบอลตั้งแต่เข่าลงมามันหายไป

"เกิดอะไรขึ้นวะ แกไปโดนอะไรมา"ออสถามอย่างตื่นตระหนก

"เฮ้อออ"บอลถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เพราะเขาไม่คิดว่าออสจะมากระทันหันเลยไม่ได้เตรียมว่าจะตอบอะไร สุดท้ายบอลก็บอกไปตามตรง

"วันเรียบจบฉันกลับมาดันเจออุบัติเหตุรถบัสมันตกถนนไปบนเนินข้างทางขาฉันมันโดนที่นั่งเบียดถูกพอกู้ภัยทำท่าจะช่วยได้ดินมันก็ดันถล่มลงมาซ้ำ หลังจากหลุดออกมาได้พอไปโรงพยาบาลเขาก็บอกว่ามาช้าเกินไปต้องตัดขาทิ้ง"

ออสแทบทรุดเขาจำเหตุการณ์นั้นได้มันถือเป็นเรื่องใหญ่ของเมืองZเลยแต่ตอนนั้นเขาไม่ได้สนใจเพราะคิดว่าบอลน่าจะถึงเมืองJแล้วแต่ไม่คิดเลยว่าบอลจะเกิดอุบัติเหตุตั้งแต่ก่อนดินถล่ม

บอลเป็นนักกีฬาบาสที่เก่งมาก สอบติดคณะพละที่มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง แถมกีฬาด้านอื่นๆก็เก่งพอตัว แล้วขาแบบนี้จะเล่นกีฬาได้ไง จะว่าไปทุกครั้งที่แชทถามเรื่องมหาวิทยาลัยหมอนี่ก็ชวนคุยเรื่องอื่นทุกที

"เดี๋ยว ไหนวิสกับกายบอกว่านายปลอดภัยดีไงแปลว่าสองคนนั้นโกหกฉันหรอ"ออสแสดงอาการโกรธเคืองออกมาชัดเจน

บอลเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของออสที่รู้จักกันมาตั้งแต่ม.ต้น ตอนม.ปลายบอลเองก็ช่วยเหลือเขามาตลอด แม้แต่เวลามีเรื่องกับพวกไอ้พงษ์ทำให้บอลเองก็เดือดร้อนอยู่บ่อยๆแต่บอลเดือดร้อนเขากลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย

"อย่าไปโกรธพวกเขาเลยฉันขอเองแหละว่าอย่าบอกแก"บอลพูดเมือเห็นว่าออสแสดงอาการไม่พอใจ

"ทำไมวะ"ออสถาม

"จะบอกให้มันได้อะไรแกกำลังจะไปเรียนต่อเมืองหลวงไปใช้ชีวิตใหม่ ถ้าบอกแกก็คงเอาแต่เครียดกังวลเปล่าๆ แล้วจะบอกให้มันได้อะไรขึ้นมา"บอลกล่าว

"แต่ถ้าแกรู้ว่าฉันตอนนี้เป็นอะไรในอิกดราซิลก็ต้องรู้สิว่าฉันช่วยอะไรแกได้"ออสพูดด้วยความไม่สบายใจ

"ทุกอย่างที่แกช่วยได้คุณวิสกับคุณกายเขาทำหมดแล้ว ตั้งแต่ค่ารักษา ปรับปรุงบ้านให้เหมาะกับคนพิการ"พอพูดจบบอลก็บังคับรถเข็นไปที่บันได พอกดปุ่มบันไดที่เป็นขั้นๆแต่ละขั้นก็ยุบลงมาจนกลายเป็นทางราบทำให้รถเข็นแล่นขึ้นไปได้

"รถเข็นไฟฟ้านี่ก็เป็นแบบที่ดีที่สุด ขาเทียมอยู่ข้างบนอยู่ในบ้านฉันไม่ชอบใส่เลยถอดเอาไว้ เห็นมั้ยหละ สบายดีทุกอย่างเพราะงั้นเลิกทำหน้าอย่างกับจะร้องไห้ได้แล้วโว้ย"ประโยคสุดท้ายบอลตะโกนออกมาเพราะตอนนี้ออสทำหน้าแบบนั้นอยู่จริง

เขารู้สึกผิดที่เพื่อนเขาเสียขาไป แต่เขากับสนุกกับสาวๆอยู่ที่เมืองหลวงโดยที่ไม่รู้อะไรเลย

"แล้วมหาวิทยาลัย"

"ก็ย้ายมาเรียนออนไลน์แล้วไปสอบ ฉันย้ายมาเรียนบริหารแทนจะได้ช่วยที่ฟาร์มด้วย"

"ฟาร์มจริงด้วยฉันช่วย..."ออสพูดไม่ัทนจบบอลก็ขัดอีกครั้ง

"ฟาร์มได้สัญญากับบริษัทใหญ่ในอิกดราซิลที่คุณวิสติดต่อให้ ก่อนหน้านี้ที่มีปัญหาคนงานไม่พอคุณกายเขาก็หาจ้างมาให้จนพอแล้ว"บอลพูด

"ทุกอย่างมันโอเคเพื่อน"

"อย่างน้อยฉันก็ให้กำลังใจแกได้"ออสพูด

"หน้าฉันเหมือนคนขาดกำลังใจรึไง"บอลถามก่อนจะยิ้มกว้าง ดูเหมือนเขาจะไม่มีปัญหาอะไรจริงๆแต่ก็เพราะมันผ่านมาแล้วตั้งครึ่งปีแรกๆต้องลำบากแน่นอน

"อีกอย่าง"

อยู่ดีๆบอลก็หยิบกรรไกรบนโต๊ะกางออกแล้วกรีดที่นิ้ว

"ทำไรวะ"ออสถามด้วยความตกใจแต่บอลกับฉีกยิ้มหยิบกระดาษเช็ดเลือดแล้วชูนิ้วให้เขาดู แผลมันหายไปแล้ว

"มานา"จัสมินพูดขึ้นข้างหลังอึ้งๆ

"ไม่ใช่แค่ฉันนะ พ่อแม่ฉันด้วย แถมไอ้นี่"บอลชูนาฬิกาขึ้นมา

"เขาบอกว่าถ้ามันต่ำกว่าพันวันมันจะส่งสัญญาณไปแล้วเขาจะให้คนเอามานามาให้ฉันเพิ่ม"

แปลว่าบอลจะอยู่ไปได้เรื่อยๆเหมือนเขา

"ไม่ใช่แค่นั้นยังมีนี่อีก"บอลหยิบนาฬิกามาอีกเส้น ทำให้ออสมองด้วยความไม่เข้าใจเพราะมันก็ไม่ต่างจากที่บอลใส่อยู่

"ของแฟนในอนาคตฉันเว้ยเขาบอกว่าถ้าฉันอายุยืนแต่แฟนอายุสั้นมันจะแย่เอา"

"วิสบอกว่าปู่แกเขาอยากตอบแทนที่เป็นเพื่อนที่ดีให้แกฮ่าๆปู่แกเนี่ยโคตรเจ๋งเลยหวะเพื่อน"

พอพูดจบบอลก็หัวเราะลั่นทำให้ออสเริ่มจะยิ้มออกมาได้บ้างถึงจะเป็นยิ้มเศร้าๆก็ตาม เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าปู่จะถึงขนาดให้ยามานากับบอลทั้งครอบครัวแถมยังมีเผื่อแฟนในอนาคตของมันอีก

"แปลว่าฉันช่วยอะไรแกไม่ได้เลยหรอวะ ทั้งๆที่แกช่วยฉันไว้ตั้งเยอะ"ออสพูดด้วยท่าทางเศร้าๆ

"อะไรเนี่ยแค่แกเป็นเพื่อนฉันก็ช่วยได้เยอะแล้วไม่ใช่หรอ ฉันจะได้ทั้งหมดนี่หรอถ้าไม่ใช่เพราะเราเป็นเพื่อนกัน"บอลได้ยินที่ออสพูดก็ปลอบก่อนจะตบหลังเขาดังป้าบ

ไม่นานแม่ของบอลก็ยกอาหารออกมาแล้วชวนออสกับจัสมินกินเพราะนี่มันเที่ยงแล้ว

ช่วงที่กินข้าวทำให้รู้ว่าพ่อบอลตอนนี้ออกไปทำธุระกว่าจะกลับก็เย็นเพราะงั้นออสเลยต้องฝากทักทายแทนเพราะเขาอยู่นานขนาดนั้นไม่ได้

ส่วนสาเหตุที่ทำให้ครอบครัวต้องย้ายกลับมาก็เพราะว่าตาก้านหรือตาของบอลเสียไปก่อนบอลจะเรียนจบด้วยอุบัติเหตุ ทำให้พ่อแม่บอลต้องลาออกแล้วย้ายกลับมาดูแลฟาร์มต่อเพราะไม่งั้น พวกสัตว์ที่อยู่ในฟาร์มจะตายแถมคนงานที่ยังอยู่ก็จะตกงานบางคนอยู่ที่นี่มาทั้งชีวิตเพราะงั้นพ่อแม่บอลเลยต้องทิ้งงานที่ทำอยู่แล้วกลับมาดูแลฟาร์มแทน

ส่วนวันนั้นที่บอลต้องกลับมาทันทีที่เรียนจบก็เพราะแม่ของบอลป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาลบอลเลยตกใจรีบกลับมาโดยที่ไม่ได้ลาออสก่อน

...

"ไอ้บอลต่อไปเดือดร้อนอะไรต้องบอกฉันนะ แกรู้ว่าฉันเป็นใครแล้วเพราะงั้นห้ามปิดเด็ดขาดรับรองว่าไม่ว่าเรื่องอะไรฉันจะต้องช่วยแกแน่นอน"

ออสย้ำกับบอลอีกครั้งก่อนจะออกจากบ้านมาด้วยความรู้สึกที่มืดมน ตอนแรกเขาอยากจะให้เงินบอลแต่ว่าบอลก็บอกเขาว่าวิสกับกายจะให้เงินครอบครัวเขาเหมือนกันแต่พวกเขาไม่รับสุดท้ายเลยกลายเป็นว่าทั้งสองคนแจ้งกับทางธนาคาฟินิกส์ไว้ว่าถ้าครอบครัวบอลต้องการเงินให้เบิกไปใช้ได้ไม่อั้นแทนเพราะงั้นจึงไม่มีประโยชน์อะไรที่ออสจะให้เงินพวกเขาเพิ่มอีก