ความสามารถในการสร้างสุดยอดเมด ที่โคตรจะโอพี

ตอนที่ 66 เมดหยุดชะงักการมาของเกอแรนด้า

สายตาของเหล่าเมดทั้งสี่ของดีแลนจ้องมองมาที่กอนและซีโร่อย่างไม่ลดละ

ไม่มีใครเลยแม้สักคนเดียวที่จะมาหยุดการกระทำของเมดเหล่านั้นที่ต้องการที่จะสังหารกอน...

อาจจะเป็นเพราะพวกเขารู้ตัวว่าไม่อาจที่จะขัดขวางเมดที่แข็งแกร่งทั้งสี่พร้อมกันได้หรืออาจจะเป็นเพราะพวกเขาต้องการที่จะเห็นกอนถูกฆ่าตายอยู่แล้วก็เป็นได้

เหล่าอาจารย์นั้นถึงได้นิ่งเฉยและเฝ้ามองอย่างสนุกสนาน

“ตูม!!!”

บางอย่างร่วงลงมาจากฟ้ากระแทกลงบนสนามขั้นกลางระหว่างกอนและเหล่าเมดทั้งสี่จนเกิดเสียงที่ดังสนั่น และฝุ่นตลบไปทั่วทั้งสนาม

“แอ๊ค! แอ๊ค!”

กอนสำลักฝุ่นก้อนใหญ่ออกมา

“นายท่านไม่เป็นอะไรนะคะ!!!”

มือของซีโร่จับมือของกอนไว้แน่น...

และเมื่อฝุ่นเริ่มจางสิ่งที่ร่วงลงมากระแทกพื้นตรงหน้าก็ค่อยๆเผยให้เห็น

แท้จริงแล้วสิ่งนั้นคือชายแก่ไร้หนวดเคราร่างสูงใบหน้าเข้มเป็นอย่างมาก

...อาจารย์คิม และอาจารย์อเล็กซ์ที่กำลังจะเข้าไปช่วยกอนจากเหล่าเมดทั้งสี่ก็ต้องหยุดฝีเท้าลง

เพราะชายแก่ที่เพิ่งกระโดนลงไปบนสนามนั้นพวกเขายากที่จะต่อกรและเจรจาสีหน้าของอาจารย์ทั้งสองเคร่งเครียดขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

ทางอาจารย์คิมนั้น ดูสบายใจกว่าอาจารย์อเล็กซ์อยู่หน่อย...เพราะเขามั่นใจว่ายังแล้วแต่เมดของกอนจะต้องปกป้องเขาได้อย่างแน่นอน

.

.

เหล่าเมดทั้งสี่เมื่อเห็นชายแก่คนนั้นก็ต้องหยุดชงักและคุกเข่าหนึ่งข้างทำความเคารพ

...เหล่าผู้อาวุโสเมื่อเห็นชายแก่คนนั้นก็แสดงสีหน้าที่เป็นกังวลออกมาทันทีบางคนนั้นถึงกับเหงื่อไหลออกมาเต็มใบหน้า

กอนนั้นได้แต่สงสัยภายในใจ ‘ตาแก่คนนี้ เป็นใครกันนะ...เหมือนจะเคยเห็นผ่านๆ’

สีหน้าที่เคร่งขรึมของชายแก่ ไม่นานหลังจากนั้นเขาก็เริ่มพูด

“มีใครพออธิบายได้บ้างว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น!”

“ครับท่าน!!!”

ผู้อาวุโสคราสกรีนไวเวิร์นรีบลงมาโค้งตัวต่อหน้าชายแก่อย่างรวดเร็วพร้อมกับเม็ดเหงื่อแห่งความกังวลเต็มใบหน้า

“ว่ามา!!!”

เสียงที่เข้มไม่ต่างจากใบหน้าของเขาในตอนนี้ดังออกมา

----จากนั้นของผู้อาวุโสคราสกรีนไวเวิร์นเริ่มเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดในแบบความคิดของเขา

ในระหว่างที่เขาเล่าสายตาของเขาก็เหลือบมามองที่ร่างของกอนด้วยรอยยิ้มในทำนองข่มขู่และเรื่องที่เขาก็เล่ากอนก็กลายเป็นเด็กนิสัยที่โคตรแย่...

เริ่มจากที่กอนถูกกล่าวหาว่าโกงการแข่งขันและก่อนหน้านี้ก็โกงการสอบ โดยการจ้างเกรทเทอร์ตัวเป็นๆมาแสร้งทำตัวเป็นมินเนี่ยน

“ในครั้งนั้นเด็กคนนี้ถูกไล่กลับไปแล้วครับ...แต่ไม่คิดเลยว่ามันจะไปเข้าคลาสอื่นและครั้งนี้มันกลับมาใช้วิธีสกปรกแบบเดิมกับดีแลนอีก”

“เรื่องนั้นไม่จริงเลยสักนิดครับ--”

กอนพยายามที่จะพูดอธิบายแต่ก็ต้องถูกผู้อาวุโสคราสกรีนไวเวิร์นพูดแทรก

“บังอาจมาบอกว่าคนอย่างชั้นโกหกอย่างงั้นเหรอ...แล้วขยะที่มีมานาเท่ากับศูนย์คลาสบราวน์ทอรัสอย่างแกจะเอาชนะดีแลนได้ยังไงล่ะหากไม่ใช้วิธีสกปรก”

ผู้อาวุโสคราสกรีนไวเวิร์นกล่าวด้วยรอยยิ้ม...

ทั้งสนามหลายคนเห็นด้วยกับความคิดของผู้อาวุโสคราสกรีนไวเวิร์นแม้แต่คาร์ลยังพยักหน้าเห็นด้วย

ชายแกที่ท่าทางมีอำนาจใหญ่ที่สุดในตอนนี้ที่อยู่ตรงหน้าของกอนยังขมวดคิดหนัก...

แล้วหลังจากนั้นเขาก็ยิงคำถามไปที่กอน

“เจ้าหนู! แกมีมานาเท่ากับศูนย์จริงๆเหรอ”

จิตสัมผัสของเขานั้นอยู่ในระดับสูงที่เหนือยิ่งกว่าเหล่าผู้อาวุโสไม่ต้องถามเขาก็สามารถรับรู้ได้ว่าเด็กตรงหน้านั้นไม่พบมานา...

แต่ที่น่าแปลกใจไปกว่านั้นคือเขามองเห็นจุดเรืองแสงเล็กในร่างกายของมันที่บ่งบอกว่าเด็กน้อยตรงหน้ามีสกิลชนิดพิเศษอยู่ ‘มันเป็นไปได้ยังไงกัน ทั้งที่มีมานาเท่ากับศูนย์เนี่ยนะ’

สีหน้าของกอนแน่นิ่งสายตาของเขาจ้องไปที่ชายแก่

“ใช่ครับ! มานาของผมเท่ากับศูนย์...แต่ผมไม่ได้ใช้วิธีโกงอะไรเลยนะครับ มันมีเหตุผลอยู่”

กอนคิดว่าชายแก่ตรงหน้าบรรยากาศคล้ายกับพ่อบ้านอารอนผู้ใช้ศรดำและน่าจะคุยกันได้

แต่ทว่า...

“งั้นเหรอ! งั้นที่หลายคนคิดก็น่าจะถูกแล้วล่ะ...เพราะหลานชายของชั้นไม่น่าจะแพ้ให้กับผู้ที่มีมานาเท่ากับศูนย์ได้อย่างแน่นอน”

ดวงตาของกอนหลังจากที่ได้ยินชายแกตรงหน้าพูดก็เบิกโต

“เห้ย! ไอเด็กคลาสบราวน์ทอรัสแกพูดห้วนๆแบบนั้นกับท่านผู้อำนวยการได้ยังไงแม้แต่คนระดับนี้แกยังไม่รู้จักเลยเหรอ...รู้ไหมนอกจากท่านจะเป็นเจ้าของโรงเรียนแห่งนี้แล้วท่านยังเป็นเจ้าของเกาะแห่งนี้อีกด้วย”

ผู้อาวุโสคราสกรีนไวเวิร์นพูดใส่กอนอย่างไม่พอใจอีกทั้งชายแกหน้าเข้มยังเป็นปู่ของดีแลนอีกด้วย...

ชายแกคนนั้นคล้านที่จะสนใจกอนชั่วคราวแล้วเดินเข้าหาร่างของดีแลนพร้อมกับมือทั้งสองอุ้มร่างขึ้นอย่างบางเบา

“หลานเป็นอะไรไหม”

ชายแกถามอย่างเป็นห่วงแตกต่างจากตอนปกติอย่างเห็นได้ชัด

ใบหน้าที่อิดโรยของดีแลนค่อยๆลืมตาตื่น

“ผ-ผมไม่แป็นอะไรครับปู่ข..ขอโทษด้วยครับที่ทำให้ผิดหวัง ผมแพ้เด็กจากคลาสบราวน์ทอรัส!!!”

“นายท่านไม่มีทางแพ้แน่นอนค่ะหากไอเด็กสารเลวนั่นมันไม่ใช้วิธีสกปรกบางอย่าง”

เมดสาวของดีแลนพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง

“ใช้แล้วล่ะ! เมดของหลานพูดถูก!!หลานคือความหวังของตระกูลเรา และเป็นความหวังของโรงเรียนของเราอีกด้วย...เพราะงั้นหลานจะไปแพ้ไอเด็กนั่นได้ยังไงจริงไหม หากมันไม่ใช้วิธีสกปรก”

ปู่หลานพูดปลอบโยนกัน ท่ามกลางความงุนงงของกอนที่ทำได้แค่เฝ้ามอง...

ทั้งที่ในตอนนั้นเขาสู้กับดีแลนอย่างสนุกแท้ๆทำไมเรื่องมันถึงเป็นแบบนี้ไปได้ แถมดูเหมือนท่าทางของดีแลนจะเชื่อในสิ่งที่คนรอบข้างพูดอีกด้วย

“หลานรอปู่แปปนะ! ปู่ขอไปเคลียร์เรื่องที่ค้างคาไว้ก่อน”

ร่างของดีแลนถูกวางลงอย่างอ่อนโยนก่อนที่สายของชายแก่จะเปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียมหันมาจ้องที่กอน

“เจ้าหนูแกกล้ามาเลยนะที่ใช้วิธีสกปรกในการแข่งขันกับหลานชายของชั้นแกไม่รู้เหรอว่าดีแลนคือความหวังของโรงเรียนเรา! ความหวังของเกอร์แรนด้า!!”

คำถามของชายแก่ กอนไม่รู้ว่าจะต้องตอบออกไปยังไงดีใครๆก็รู้ว่าดีแลนคือความหวังเป็นตัวแทนของโรงเรียนนี้ เขาเป็นอันดับต้นๆของโรงเรียนทั้งที่อายุยังน้อยแต่คนอย่างดีแลนต้องมาแพ้ให้กับคนอย่างกอนเด็กมานาเท่ากับศูนย์คลาสบราวน์ทอรัส...

แม้กอนจะไม่ได้ใช้วิธีโกงอะไรแต่ก็ไม่รู้จะแก้ตัวยังไงเช่นกัน ในเมื่อทุกคนเชื่อไปแบบนั้นแล้ว

สายตานั้นจ้องมาที่กอนอย่างเมินเฉย

“ไอหนู! แกถูกไล่ออก!!!”

.

.

.

ฝากติดตามผลงาน เพจเฟสบุ๊ค : https://bit.ly/3aJY2ic