ลิขิตเทพอสูร

ตอนที่ 47 เงาสุดท้าย

นักล่าเงาตัวสุดท้าย

ร่างสูงของหลิงเทียนยืนอยู่กลางลานต่อสู้ที่ปกคลุมไปด้วยเงามืด สายตาของเขาจับจ้องไปยังนักล่าเงาตัวสุดท้ายที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า

มันแตกต่างจากนักล่าเงาตัวอื่นๆ ที่เขาเคยเผชิญ ดวงตาของมันเรืองแสงสีแดงสด ลำตัวของมันสูงใหญ่ราวกับปีศาจ และออร่าสีดำสนิทที่แผ่ออกมาทำให้แม้แต่หลิงเทียนยังต้องรู้สึกกดดัน

"ข้ารู้ว่าเจ้าคิดว่าตัวเองแข็งแกร่ง... แต่ความมืดที่แท้จริงยังรอเจ้าท้าทายอยู่"

เสียงทุ้มต่ำของนักล่าเงาก้องกังวานไปทั่วพื้นที่

หลิงเทียนยิ้มบางๆ ก่อนจะยกดาบขึ้น

"ถ้าอย่างนั้นก็แสดงให้ข้าเห็นสิ... ว่าความมืดของเจ้ามีดีแค่ไหน!"

---

การปะทะอันดุเดือด

ฟุ่บ!

ร่างของนักล่าเงาหายไปจากสายตาของหลิงเทียนในพริบตา!

"เร็วมาก!"

เขาเพ่งสมาธิไปที่พลังรอบตัว ก่อนจะสัมผัสได้ถึงแรงกดดันจากด้านหลัง

ปัง!

หมัดของนักล่าเงากระแทกเข้าที่กลางหลังของเขา ส่งให้ร่างของหลิงเทียนกระเด็นไปกระแทกต้นไม้ใหญ่

"อึก!"

เขาพยายามยันตัวลุกขึ้น เลือดไหลออกจากมุมปาก แต่ในดวงตาของเขายังเต็มไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้

"ข้าไม่ยอมแพ้หรอก!"

หลิงเทียนพุ่งตัวเข้าใส่นักล่าเงาอีกครั้ง ดาบของเขาฟาดฟันด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ แต่ทุกการโจมตีของเขากลับตัดผ่านร่างของมันเหมือนเงาไร้ตัวตน

"ไร้ประโยชน์"

เสียงของนักล่าเงาดังขึ้นก่อนที่มันจะโจมตีกลับอย่างรุนแรง

ปัง! ปัง! ปัง!

ทุกการโจมตีของมันหนักหน่วงและแม่นยำ หลิงเทียนแม้จะพยายามหลบ แต่ก็ยังได้รับบาดเจ็บหลายจุด

"ข้าจะต้องหา ‘จุดอ่อน’ ของมันให้ได้!"

---

การค้นพบที่สำคัญ

หลิงเทียนตั้งสติและใช้พลังสัมผัสของเขาให้ถึงขีดสุด

เขาพบว่าแม้นักล่าเงาจะดูเหมือนไม่มีร่างจริง แต่พลังของมันมีศูนย์กลางอยู่ที่ ‘แก่นเงา’ ที่อยู่ในร่างของมัน!

"นั่นแหละจุดอ่อน!"

เขาตัดสินใจทุ่มพลังทั้งหมดเพื่อโจมตีไปที่จุดนั้น

---

พลังที่แท้จริงของหลิงเทียน

หลิงเทียนรวมพลังทั้งหมดเข้าสู่ดาบของเขา ดาบของเขาแผ่รังสีสีดำสนิทที่แฝงไปด้วยอำนาจแห่งเงามืด

"จงแตกสลายไปซะ!"

ฉัวะ!

ดาบของเขาฟันผ่านกลางร่างของนักล่าเงาไปตรงจุดที่เป็นแก่นเงา

"ไม่!!!"

เสียงกรีดร้องของมันดังก้องไปทั่ว ก่อนที่ร่างของมันจะแตกสลายกลายเป็นเถ้าธุลี!

---

ชัยชนะและความลับที่ถูกเปิดเผย

เมื่อศัตรูถูกทำลาย พื้นที่รอบตัวของหลิงเทียนก็กลับคืนสู่ความสงบ

ชายปริศนาที่เฝ้าดูอยู่ปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้ม

"เจ้าสามารถใช้พลังมืดได้อย่างแท้จริงแล้ว..."

ดวงตาของหลิงเทียนเป็นประกาย

"แสดงว่าข้าสามารถควบคุมมันได้แล้วสินะ?"

ชายปริศนายิ้มบางๆ ก่อนกล่าวว่า

"ยังหรอก... การเดินทางของเจ้ายังอีกยาวไกล"

---

ติดตามตอนต่อไป!