เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสาม ตอนกำเนิดจ้าวสวรรค์

เทียนพาทั้งสองออกเดินทางออกจากบ้านที่เทียนเผาทิ้งมา เทียนกำลังคิดว่า ทำไมตัวอักษรเซียน ถึงส่งตัวเขา มาทำอะไรที่นี่กันนะ แต่ว่าทั้งหยางเจี่ยน กับ หยางฉานทั้งสองตามหลักแล้วต้องทนทรมานเป็นเด็กเร่ร่อน อีกหลายปี ถึงจะมีอาจารย์ผูถีจูซือมารับไปสอนวิชา ส่วนฉานน้อย เจ้าแม่หนี่วา คงมารับไปดูแล แต่ว่าส่งเรามาช่วงนี้ เด็กสองคนนี้ก็ไม่ต้องพบกับความยากลำบาก แล้วอนาคตจะไป ประสบความสำเร็จได้อย่างไรกัน

“ อาจารย์ข้าหิวแล้ว” ฉานน้อยร้องหิวเสียแล้ว แต่หยางเจี่ยนยังไม่ร้องว่าหิวสักคำ เทียนอุ้มฉานน้อย แล้วหยิบนมญี่ปุ่นออกมาให้ฉานน้อยดื่ม แล้วให้หยางเจี่ยนขวดหนึ่ง เทียนก็ขวดหนึ่ง สามคนศิษย์อาจารย์ ดูดนมญี่ปุ่น แล้วเดินกันต่อไป

“ พวกเราไปหาข้าวกินในเมืองกันก่อน แล้วค่อยคิดว่าจะทำอย่างไรกันต่อดี”

“ อาจารย์ ข้าอยากกินถังหูลู่” ฉานน้อยร้องอยากกิน พุทราจีนเชื่อมน้ำตาล

“ ได้ ถ้าเจอ อาจารย์จะซื้อให้เจ้า 10 ไม้เลย” เทียนก็ตามใจฉานน้อยสุดๆ เพราะเด็กที่เพิ่งสูญเสีย พ่อ พี่ชาย และแม่ภายในคืนเดียว หากขาดความรัก และเอาใจใส่ โตขึ้นมา เกรงว่าจะเก็บกด เทียนสังเกตหยางเจี่ยน ที่เริ่มจะเก็บอาการเก็บกด

คือ ไม่ค่อยพูดอะไร มีแต่ความเคียดแค้น หวังแต่เพียงอยากจะฝึกวิชา เพื่อไปแก้แค้นอย่างเดียว ทั้งสามคนมาถึงร้านอาหารในเมือง เทียนก็สั่งอาหารมาเต็มโต๊ะ

ให้เด็กทั้งสองคนกินให้เต็มที่ แต่หยางเจี่ยนกินเข้าไปนิดเดียว ส่วน ฉานน้อยกินไปสองคำก็ร่ำร้องจะกินแต่ถังหูลู่ จนถูกหยางเจี่ยนดุเข้าไป จึงทำท่าจะร้องไห้

แล้ววิ่งมาหาเทียน

“ พอได้แล้ว น้องยังเด็กจะไปรู้เรื่องอะไร กินอีกสองคำ อาจารย์จะพาไปซื้อ ถังหูลู่ให้นะ” เทียนดุหยางเจี่ยน แล้วมาเอาใจฉานน้อยแทน คืนนี้เทียนกับเด็กทั้งสองคนนอนพักกันที่โรงเตี๊ยมแห่งนี้ เทียน นำโคมดอกบัววิเศษตัวจริงออกมา แล้วให้ฉานน้อยเข้าไปนอนในโคมดอกบัว ฉานน้อยชอบมากกระโดดขึ้นไปในโคมดอกบัว ไม่นานก็หลับปุ๋ย เทียนเรียกหยางเจี่ยนมานั่งบนเตียง แล้ว เริ่มเปิดจุดชีพจรให้หยางเจียนทั้งหมด 720 จุด พร้อมถ่ายเทลมปราณบริสุทธิ์เข้าใส่ในร่างกายหยางเจี่ยน

เพราะเทียนรู้ว่าเวลานี้ชีพจร ของหยางเจี่ยนเริ่มอุดตันเพราะความเครียด ขืนปล่อยไป ได้เส้นเลือดแตกในสมองตั้งแต่ยังเด็กเป็นแน่ แล้วเทียนก็สอนให้ก่อนนอนทุกวัน ต้องฝึกเดินลมปราณ เพื่อให้เลือดลมไหลเวียนอยู่เสมอ เวลานี้หยางเจี่ยนเพิ่งจะมีพลังเทพระดับ 10 เท่านั้นเอง ยังต้องฝึกอีกเยอะ คืนนั้นเทียนส่องกระจกแล้วเริ่มทำการลอกเลียนเนตรสวรรค์จากหน้าผากตัวเอง แล้วในที่สุดก็สามารถทำออกมาได้ คล้ายกับไข่มุกเม็ดหนึ่ง เพราะอย่างน้อย เวลาหยางเจี่ยนมองสิ่งใด

ก็จะได้เห็นได้ชัด และ เข้าใจในรายละเอียดมากกว่าที่เป็นอยู่แบบนี้ ไว้รอให้โตขึ้น ค่อยสอนให้เขาสร้าง เนตรสวรรค์ของเขาขึ้นมาเอง

บนสวรรค์ชั้นเก้า มี จ้าวสวรรค์ปกครองหรือเรียกกันว่า เง็กเซียนฮ่องเต้ เวลานี้ขุนพลเทียนเผิง มารายงานเรื่องที่เกิดขึ้น ว่ามีชายคนหนึ่งได้เข้ามาช่วย เด็กสองคนเอาไว้ได้ แล้วฆ่าทหารสวรรค์ตายไปหลายคน ท่านเง็กเซียนฮ่องเต้

แสดงท่าทีโมโหมาก แต่ในใจเหมือนจะยินดี ที่หลานสองคนรอดไปได้ แต่ดูเหมือนหัวหน้าคุ้มกฏสวรรค์เซียนสือโฮ่ว จะไม่พอใจ

“ฝ่าบาท เรื่องนี้คงต้องส่ง ขุนพลสวรรค์ไปจัดการเรื่องนี้หากปล่อยไปเช่นนี้

ข้าเกรงว่าต่อไป คงมีคนแหกกฏ และไม่กลัวเกรง สภาสวรรค์ของเราแน่”

“ พวกเขาเป็นแค่มนุษย์และก็ยังเด็ก ปล่อยเรื่องนี้ไปไม่ได้หรือ ท่านผู้คุ้มกฎ”

“ กฎก็ต้องเป็นกฎ ท่านสือโฮ่ว พูดถูก เด็กทั้งสองต้องถูกสังหาร ท่านพี่เรื่องนี้เราจะปล่อยให้กฎสวรรค์ไม่มีความหมายไม่ได้” เจ้าแม่หวังมู่มเหสีเง็กเซียนสนับสนุนผู้คุ้มกฎ

“ ถ้าเช่นนั้น ท่านก็ส่งคนไปจัดการพวกมันเถอะ” เง็กเซียนเอ่ยแบบไม่สบอารมณ์

จากนั้นเซียนสือโฮ่ว ก็ส่งขุนพลเหลยเจื้ยนจื่อ เทพวิหคสายฟ้า หนึ่งใน 10 ขุนพลสวรรค์ที่กล้าแกร่ง นำทหารสวรรค์ไป500 คนเพื่อไปจัดการกับเด็กสองคนที่รอดไปได้

รุ่งเช้าเทียนใส่เนตรสวรรค์เข้าไปที่หน้าผากให้หยางเจี่ยน แล้วสอนวิธีเปิดใช้งาน

หยางเจี่ยนสนุกกับ ดวงตาที่สามของเขามา ฝึกมอง ฝึกอ่านหนังสือ จนไม่เป็นทำอะไร จนลืมฉานน้อย ที่นอนหลับอยู่ในโคมดอกบัว ยังไม่ยอมตื่น จนเทียนต้องเข้าไปปลุกให้ตื่นเพื่อจะพาไปกินข้าวเช้า แต่พอเทียนเข้าไปดู ก็ตกใจยิ่งนัก กลีบดอกบัวที่ใหญ่และแข็ง กลับกลายเป็นผ้าห่มมาปกป้องฉานน้อยให้นอนหลับอย่างอบอุ่น และที่สำคัญไส้ของโคมวิเศษ กลับเริ่มยาวขึ้นมาเองทีละนิดอีกด้วย เทียนเห็นแล้วอดทึ่งไม่ได้

“ ท่านแม่ ท่านอยู่ไหน ข้าคิดถึงท่านเหลือเกิน” เทียนได้ยินเสียงฉานน้อยสะอื้นร้องไห้พูดออกมา แต่กลีบดอกบัวเหมือนเป็นสิ่งมีชีวิต โอบร่างฉานน้อยคล้ายกับปลอบโยนฉานน้อยไม่ให้เสียใจ เทียนคิดในใจ ต่อไปนี้คงต้องให้ฉานน้อยนอนในโคมดอกบัวนี้ทุกคืนเสียแล้ว

ทั้งสามคนลงไปกินอาหารเพื่อที่จะเดินทางต่อ เวลานี้ตอนเช้าหรือทุกมื้อจะต้องดื่มนมญี่ปุ่นกันคนละขวด โดยเฉพาะฉานน้อย ต้องดื่มวันละสามขวดต่อวันสงสัยคงชอบจริง ๆ เมื่อคืนเทียนเข้าไปปรึกษากับปู่หลี่ ว่าควรจะทำอย่างไรกับเด็กสองคนนี้ดี ท่านปู่หลี่แนะนำให้เทียน พาเด็กทั้งสองคน ไปเทือกเขาเหมยซาน เพราะ

ที่นี่เป็นที่อยู่ของ อาจารย์ในอดีตของ หยางเจี่ยน คือท่าน เซียนผูถี พาเด็กๆ พวกนี้ไปส่งแล้ว พวกเขาจะปลอดภัยเอง หลังจากกินอาหารเช้าเสร็จ เทียนก็พาทั้งสองออกจากที่พัก สอบถามชาวบ้านว่า ภูเขาเหมยซานอยู่ที่ใด น่าแปลก กลับไม่มีใครรู้จัก เทียนจึงต้องใช้ยันต์นำทางอีกครั้ง เทียนจึงต้องเดินทางไปทางเหนือตามที่ยันต์บอกเอาไว้ พอเดินออกจากเมืองไม่นาน เทียนก็พบกับ ขุนสวรรค์เหลยเจี้ยนจื่อ เทพวิหคสายฟ้า พาทหารมาจากสวรรค์ มาล้อมเทียนเอาไว้

เทียนนำโคมวิเศษออกมา แล้วให้ เด็กสองคนเข้าไปหลบข้างใน

“ เจ้าเด็กน้อย ยอมให้จับเสียดีดี ข้าเหลยเจี้ยนจื่อ ให้สัญญาจะไม่ฆ่าพวกเจ้า

แต่จะจับเป็น แล้วส่งให้เง็กเซียนตัดสินโทษ ซึ่งอาจไม่ถึงตายก็ได้” เหลยเจี้ยนจื่อทำตามผู้คุมกฎสวรรค์

“ ฆ่าพ่อแม่พวกเขาตายไปแล้ว ยังตามไล่ล่าเด็กไร้เดียงสา บริสุทธิ์ต่ออีก พวกเจ้ายังมีความเป็นมนุษย์กันบ้างหรือไม่ ข้าเตือนพวกเจ้าทุกคน ถ้าไม่อยากตาย อย่ามายุ่งกับเด็กทั้งสองคนนี้อีก ต่อให้พวกเจ้าขนกองทัพมาหมดสวรรค์ ข้าก็จะ ไม่ปราณีพวกเจ้าเช่นกัน” เทียนพูดจบ ก็ปล่อยเข็มพิษพุ่งเข้าไปบนท้องฟ้า แล้วปล่อยสายฟ้าที่กลายเป็นมังกรพุ่งเข้าใส่ทหารสวรรค์ทั้งห้าร้อย คน แล้วสั่งให้กระรอกห้าสีออกมาปกป้อง เด็กทั้งสองคนอีกที จากนั้น เทียนกับ เหลยเจี้ยนจื่อ

ก็เข้าปะทะกัน โดยเหลยเจี้ยนจื่อ กำเนิดจาก สายฟ้า ทำให้มังกรสายฟ้าของเทียนที่ปล่อยไปทำอะไรไม่ได้ ส่วนของเหลยเจี้ยนจื่อก็มีพลังอัสนี ใช้สายฟ้าทำอะไรเทียนไม่ได้เช่นกัน แต่เข็มสังหาร ที่ลอยไป พุ่งเข้าใส่ทหารสวรรค์ ร่วมกันมังกรสายฟ้า ไล่เข่นฆ่าทหารสวรรค์จนแตกกระเจิง เทียนนำทวนกลีบบัวออกมาปะทะ เข้ากับเหลยเจี้ยนจื่อ อย่างรุนแรง จนแผ่นดินสะเทือนไปหมด แต่ว่าเทียนยังไม่มีพลังถึงขั้นเทพเซียน จึงถูกพลัง เหลยเจี้ยนจื่อ เข้ากระแทกจน กระเด็นถอยหลังไป เทียนจึงใช้พลังฝ่ามือยูไลเข้ากระแทกใส่เหลยเจี้ยนจื่อจนกระเด็นออกไปไกลลิบ เทียนไม่ยอมหยุดแค่นี้ รวบรวมพลังได้อีกก็ปล่อยฝ่ามือไปยูไลปราบเซียนเข้าใส่ไปอีกที โครม ! โดน ร่างของเหลยเจี้ยนจื่อ ที่อยู่ไกลลิบ กระอักเลือด ร่างปลิวลิ่วบาดเจ็บสาหัส รีบกลายเป็นลำแสงหายไปในท้องฟ้า ส่วนทหารเทพสวรรค์ ห้าร้อยคนถูก เข็มพิษสังหาร จนร่างระเบิดตายไปหลายคน ส่วนคนอื่นๆ ถูกมังกรสายฟ้าเข่นฆ่าตายจนหมดสิ้น เหตุการณ์นี้ เง็กเซียน เจ้าแม่หวังหมู่ สือโฮ่ว ล้วนตกใจยิ่งนัก ไม่คิดว่า เทียนจะสามารใช้ฝ่ามือยูไลได้ถึงขั้นนี้

“ ฝ่าบาท เรื่องนี้คงต้องคงต้องให้มังกรเทพสมุทรสามหัว ไปจัดการแล้ว”สือโฮ่วไม่ยอมหยุด

“ แต่ว่า เด็กคนนี้มีพลังของพระยูไลข้าว่า พวกเราหยุดก่อนดีไหม” เง็กเซียนเอ่ยอย่างเกรงใจ

“ ไม่ได้ พระยูไล จะยุ่งเกี่ยวกับกฎสวรรค์ได้อย่างไร ท่านพี่ตกลงว่าบนสวรรค์นี่ใครเป็นใหญ่กันแน่” เจ้าแม่หวังหมู่ คิดเห็นเช่นเดียวกับผู้คุ้มกฏสวรรค์สือโฮ่ว

“ ได้ ท่านสือโฮ่ว ส่งราชโองการออกไปให้ มังกรเทพสมุทรสามหัว ฆ่าพวกมันให้หมด” เง็กเซียนสั่งการไม่เต็มเสียงนัก

ส่วนเทียนกับเด็กสองคนที่ยืนมองอยู่ใน โคมดอกบัวก็ยกแขนขาชกลมไปมา ในระหว่างที่เทียนกำลังต่อสู้กับพวกทหารสวรรค์อย่างสะใจ เหมือนกำลังเชียร์มวยคู่โปรด

เทียนกลับมาเห็น ฉานน้อย ก็ทำท่ายกมือ เหมือนหยางเจี่ยนด้วยเช่นกัน

“ ฉานน้อย ทำอะไร” เทียนถามหลังจากไล่กองทัพสวรรค์ไปหมดแล้ว

“ อาจารย์ ฉานน้อยจะช่วยอาจารย์ต่อสู้ด้วย”

“ ถ้าจะช่วย ต้องออกมาจากโคมดอกบัว แล้วออกมาชกพวกมันซิ”

“ ไม่เอา ฉานน้อยกลัวเจ็บ”

“ อ้าว แล้วจะช่วยอาจารย์สู้ได้ยังไง”

“ พี่โคม บอกว่า ฉานน้อย ช่วยเพิ่มพลังให้อาจารย์ได้นะ”

“ พี่โคมหรือ? อืม แล้วเพิ่มยังไง” เทียนสงสัยว่าฉานน้อยคงติดต่อกับโคมวิเศษได้แล้ว เห็นฉานน้อยเดินไปใช้มือน้อยๆ แล้วเด็ดไส้โคม ที่มีอยู่นิดเดียว แล้วเดินเอามาป้อนเข้าปากของเทียน ซึ่งเทียนได้แต่อ้าปากกินเข้าไปตามที่ ฉานน้อยให้มา พอเทียนกินเข้าไปร่างกาย เทียนเริ่มแข็งแรงขึ้นอีกอย่างน่าประหลาด คราวนี้ดวงเนตรสวรรค์สามารถ ส่องแสงคล้ายกับแสงเลเซอร์ออกมาได้เลย หรือนี่เป็นพลังเซียน ไส้โคมสามารถทำให้อาวุธในร่างกายของเราปลดปล่อยพลังเซียนออกมาจากเนตรสวรรค์ได้อย่างน่าอัศจรรย์ เทียนบอกให้ฉานน้อยนำมาให้หยางเจี่ยนกินอีกหน่อย ฉานน้อยวิ่งเข้าไปในโคมแล้วเด็ดไส้ออกมา ให้หยางเจี่ยนกินเช่นกัน ปรากฏว่า หยางเจี่ยน ก็สามารถส่องแสงทำลายออกมาได้เช่นกัน

ถึงแม้จะไม่ได้มีพลังมากมายเหมือนของเทียน แต่ก็เป็นอาวุธ ที่สามารถทำร้าย พวกทหารสวรรค์ทั่วไปได้แล้ว หยางเจี่ยนกระโดดไปมา ใช้ดวงตาที่สามปล่อยแสงทำลายต้นไม้ขาดไปหลายต้น แต่พอใช้งานมากไปร่างกายทนไม่ไหวต้องล้มตัวลงไปนั่งหอบ แฮก ๆ เทียนให้น้ำทิพย์ให้หยางเจี่ยนกิน ไม่นานก็หายเป็นปกติ

เทียนอุ้มฉานน้อย แล้วเดินทางต่อเป้าหมายคือ ภูเขาเหมยซาน ซึ่งยังคงต้องเดินตามยันต์นำทางต่อไป เทียนกับเด็กทั้งสองมาถึงทะเลที่กว้างใหญ่แห่งหนึ่ง

เด็กทั้งสองไม่เคยเห็นทะเลมาก่อน พอเห็นทะเลก็กระโดดวิ่งเข้าเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน เทียนเริ่มเห็นหยางเจี่ยนเริ่ม ปลดปล่อยความคิดแก้แค้น ออกไปจากใจ ได้มากขึ้นแล้ว ส่วนฉานน้อยยังบริสุทธิ์ยิ่งนัก ไม่รู้เมื่อไร เจ้าแม่หนี่วาจะพาฉานน้อยไปเลี้ยงเมื่อไรก็ไม่รู้

เทียนปล่อยให้ทั้งสองเล่นกัน คืนนี้เทียนพักที่ชายทะเล เทียนเริ่มสอนการสร้างค่ายกลให้กับหยางเจี่ยน เพราะ ท่านเซียนผูถี เวลารับศิษย์ชอบทดสอบ ตอนที่อยู่โลกเก่า กว่าจะได้เรียนวิชา 72 ร่างแปลงต้องผ่านด่าน5ธาตุ ถึงจะได้วิชานี้มา ดังนั้นเทียนจึงสอนให้หยางเจี่ยน ฝึกเอาไว้ให้ชำนาญ ต่อไปจะได้ผ่านการทดสอบได้ง่ายๆ เทียนเริ่มสอนเคล็ดลับการแปลงกาย 72 ร่างแปลงให้หยางเจี่ยนไปพร้อมกันทีเดียว คิดว่าหากในอนาคตเจอท่านเซียนผูถี จะได้เรียนได้ง่ายขึ้น

ส่วนฉานน้อยกลับไม่ชอบฝึกพลังยุทธ์ อะไรทั้งสิ้น อาจเพราะยังเด็ก แต่เทียนสัมผัสได้ว่า ร่างของฉานน้อยนั้น มีพลังในการรักษา เทียนจึงได้แต่สอนให้ฝึกเคล็ดลับวิชาเทพเซียนบริสุทธิ์ให้แทน ฉานน้อยกลับชอบมาก วันๆ จึงเอามือไปทำให้ต้นไม้ทั่วไปงอกขึ้นเร็วกว่าปกติ รวมทั้งโคมดอกบัวด้วย เทียนเริ่มสังเกตว่าไส้โคมเริ่มจะยาวขึ้นเรื่อยๆแล้ว เทียนเริ่มเอาเรือเหาะออกมา ตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะเดินทางด้วยเรือเหาะ เด็กๆเห็นเรือเหาะ ก็ชอบใจยิ่งนักวิ่งเล่นกันสนุกสนาน จนเทียนต้องบังคับ ให้มานั่งสมาธิ คนละครึ่งชั่วโมงก่อน เด็กทั้งสองขอเข้าไปนั่งสมาธิบนเรือเหาะ เทียนพยักหน้าตามใจ

รุ่งเช้าเทียนตื่นขึ้นมาก็พบกับ ตัวประหลาดอีกแล้ว มีมังกรสามหัว ค่อยๆ โผล่หัวออกมาจากทะเล ตัวมันใหญ่เท่าภูเขาลูกเล็ก ๆ มันพ่นไฟ เข้าใส่เทียนทันที เทียนไม่ทันได้ตั้งตัว จึงโดนมันพ่นไฟเข้าใส่ แต่ว่าร่างของเทียนมีพลังมังกรธาตุไฟ คุ้มครอง จึงกลายเป็นเพลิงอัคคีเข้าปะทะกัน กับมังกรสามหัว ทำให้ทั้งสองฝ่ายไม่สามารถ ทำอะไรกันได้ แต่ว่าเทียนมีพลังจากโคมวิเศษเพิ่มมาเมื่อวานนี้

เทียนลองเปิดตาที่สามปล่อยลำแสงสีทองออกไป แสงที่ออกไปตัดหัวมังกรขาดออกไปหัวหนึ่ง มันร้องลั่นทะเล ด้วยความเจ็บปวด เทียนใช้สายตาวาดไปตามแนวนอนอีกครั้ง ทำให้หัวมังกรสามหัวขาดออกจากกันไปอีก สองหัว และร่างมันก็ค่อยๆจมไปในทะเล แต่อีกไม่นาน มันก็โผล่หัวออกมาได้อีก กลายเป็น มังกรสามหัวเหมือนเดิม

“ งอกกลับมาใหม่ได้อีกหรือนี่ ก็ลองดู ข้าจะทำให้แกอยากตายก็ไม่ได้ และอยากอยู่ก็ไม่ได้” เทียนเขียนยันต์กังขังแล้วปล่อยไปบนฟ้าคลุมร่างอันใหญ่โตของมังกรสามหัว แล้วปล่อยหยกอัสนีขึ้นไปอยู่บนยันต์ด้วยเช่นกัน มังกรสามหัวพอหัวงอกขึ้นมาครบก็พยายามเคลื่อนตัวเข้าโจมตีเทียนอีกครั้ง แต่เทียนไม่สนใจ

เดินมาหาเด็กๆ ที่ยืนดูอยู่ในดอกบัว ด้วยความตกใจไม่คิดว่า จะได้เจอมังกรสามหัว เด็กทั้งสอง ส่งเสียงร้องเรียกเทียนเสียงดัง

“ อาจารย์ ระวัง มังกรข้างหลัง” หยางเจี่ยนส่งเสียงร้องเห็นมังกรอ้าปากกำลังจะงับร่างของเทียน ฉานน้อยร้องไห้ทั้งน้ำตา ยกมือโบกห้ามมังกรไม่ให้ทำร้ายเทียน

แต่ว่ามังกรคงได้แค่คิด เพราะพอมันขยับตัวสายฟ้านับร้อยเส้นก็ฟาดใส่ร่างมังกร สามหัวจนมันร้องลั่นคำรามออกไปด้วยความโกรธ แล้วสายฟ้าก็กระหน่ำฟาดลงร่างมังกรสามหัวจนดิ้นพล่านมันถูกกักขังด้วย เวทย์กักขัง แล้วยัง เจอเวทย์สายฟ้าที่เทียนใส่เข้าไปอีก ทำให้มันถูกฟ้าผ่า อยู่แต่วงเวทย์ไม่สามารถออกไปไหนได้ ต้องทนทรมานกับ สายฟ้า ไปชัวกัปชั่วกัลป์ เทียนเข้าไปอุ้มฉานน้อยที่กำลังร้องไห้ขวัญเสีย กลัวว่าเทียนจะเป็นอะไรไป

“ อาจารย์กักขังมันเอาไว้แล้ว ไม่เห็นต้องกลัวเลย” เทียนปลอบฉานน้อยที่ยังร้องไห้สะอึก สะอื้นอยู่

“ อาจารย์นี่สุดยอดเลย อาจารย์ต้องสอนยันต์กักขังนี้ให้ข้าด้วยนะ” หยางเจี่ยนดีใจ ที่เห็นมังกรสามหัวถูกจับขัง โดยเทียน

“ ได้ ฉานน้อยล่ะ อยากเรียนด้วยไหม” เทียนเห็นฉานน้อยยังไม่หายตกใจเลยชวนคุย

“ เรียนก็ได้” ฉานน้อยพูดออกมาด้วยเสียงสะอื้นเนื่องจากยังไม่หายหวาดกลัว

เทียนจึงกอดฉานน้อยเอาไว้แนบอกไม่ให้หวาดกลัว เทียนหันไปมองมังกรอมตะสามหัวตัวนี้ที่เวลานี้อยากตายก็ตายไม่ได้ อยู่ไปก็ถูกสายฟ้าฟาดเจ็บปวดทรมาน อยู่ตลอดเวลา จนผ่านไปหลายชั่วโมง มันส่งเสียงตะโกนออกมา

“ ข้ายอมแพ้แล้ว จะให้ข้าทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น ได้โปรดหยุดด้วยเถิด” มังกรสามหัวส่งเสียคร่ำครวญ ออกมาอย่างโหยหวน…