ถึงแม้ว่าอาการของฉันจะดีขึ้นแล้วแต่ตอนนี้ฉันติดปัญหาใหญ่อยู่ค่ะ...
‘ ‘ฟี้...’ ’
ในตอนนี้คุณหนูและท่านไมเดนกำลังนอนประกบฉันอยู่...แถมพวกท่านยังกอดฉันแน่นจนฉันไม่อาจที่จะขยับได้เลยแม้แต่นิดเดียว...
แย่แล้วสิแบบนี้...สถานการณ์ตอนนี้นี่มันหายนะสุดๆ...
‘ระ-ร่างกายเาาแล้วอะ...’
นาเรียได้แต่นอนตัวเกร็งพร้อมกับพยายามอดทนจากอาการเหน็บชาอย่างเต็มที่พร้อมกับภาวนาไม่ให้มิเรเซียกับไมเดนขยับตัว...แต่ทว่า...
สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น มันก็ไม่เป็ไปตามที่เธอภาวนาเอาไว้เลยแม้แต่น้อย...
//ฟึ่บ
“อ๊าย !”
นาเรียสะดุ้งเฮือก เมื่ออยู่ๆ ไมเดนก็ละเมอเลื่อนมือมาจับบริเวณเอวของเธอจนเธอถึงกับสะดุ้งเฮือก! แต่เธอก็ยังคงไม่สามารถขยับได้เหมือนเดิม
“ขะ-ขอร้องล่ะ! อยู่นิ่งๆทีเถอะค่ะ !”
ถึงแม้ว่าเธอจะพูดขอร้องแบบนั้นไป แต่สิ่งที่ฉันได้กลับมามันกลับยิ่งหนักขึ้นซะอย่างนั้น...
“ฟุเนี๊ยว...”
มิเรเซียร้องออกมาเบาๆ พร้อมกับกอดนาเรียแน่นขึ้นซึ่งแน่นอนว่านั่นทำให้ความรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตแล่นไปทั่วร่างของเธอในทันที
“อ๊าย !”
นาเรียร้องออกมาพร้อมกับร่างกระตุกและอ้าปากหอบหายใจทั้งน้ำตา...ก่อนที่เธอจะต้องส่งเสียงร้องออกมาต่อเมื่อทั้งสองคนเริ่มขยับมากขึ้น
//ฟี้...
ทั้งสองสาวกรนออกมาเบาๆ พร้อมกับพลิกตัวเล็กน้อย...ซึ่งนั่นก็ทำให้นาเรียถึงกับสะดุ้งขึ้นมาอีกครั้งในทันที
ถึงแม้ว่าจะเป็แบบนั้นแต่นาเรียก็พยายามกลั้นเสียงของเธออย่างเต็มที่เพื่อไม่ให้ทั้งสองสาวตื่นขึ้นมา
“อึก ! อะ-อึก!”
เธอกัดฟันแน่นพร้อมกับร่างที่กระตุกเป็่ๆจากการขยับของไมเดนและมิเรเซีย
ก่อนที่เธอจะทนไม่ไหวและร้องออกมาจนได้...
“อะ-อ๊าย! ยะ-หยุดทีเถอะค่ะ! อย่าจับตรงนั้นนะคะ! อึก !”
นาเรียร้องออกมาทั้งน้ำตาด้วยใบหน้าที่แดงก่ำแถมในตอนนี้เสื้อผ้าของเธอยังหลุดลุ่ยจนเผยผิวกายและเนินอกอันแสนอวบอิ่มของเธอออกมาอีกด้วย...
ถะ-ถ้าเป็แบบนี้ต่อไปล่ะก็...เราไม่ไหวแน่ๆ...เอายังไงดีล่ะเรา...
จริงสิ ! เวทย์มนต์ไง !
“วะ-[วาร์ป] !”
นาเรียร่ายเวทย์ออกมาเพื่อที่จะเคลื่อนย้ายร่างของตัวเองหนีไปจากตรงนี้...แต่ทว่า...
“งืม...[ลบเวทย์]”
“อาเร๊ะ?”
ในขณะที่เธอกำลังจะใช้เวทย์มนต์หนีไปนั่นเอง...อยู่ๆมิเรเซียก็ลบเวทย์มนต์ของเธอทิ้งไปดื้อๆ ซะอย่างนั้น
เดี๋ยวสิ ! ทำไมกันล่ะ !!!
หลังจากนั้นนาเรียก็พยายามวาร์ปหนีอีกหลายครั้งแต่ก็ถูกมิเรเซียที่นอนหลับอยู่ขัดขวางเอาไว้ได้ทุกครั้ง
แถมเธอยังถูกเถาวัลย์ที่ไมเดนแผ่ยื่นออกมามัดร่างของเธอเอาไว้อีกต่างหาก...
“นี่ขนาดพวกท่านหลับพวกท่านก็ยังจะแกล้งฉันอยู่อีกเหรอคะ !?”