“โลกแฟนตาซีหรอ? ก็แค่เกมที่ผมจะปั้นกิลด์ฮาเร็มให้ติดอันดับ 1 เท่านั้นแหละ”

ทันทีที่เสียงหวีดร้องดังลั่นจากชาวบ้านและเวทถูกชาร์จใส่ไม่ยั้งจากเวรยามประตูหมู่บ้าน เรย์รีบหันไปมองโมกะทันที

“โมกะ ซ่อนตัวก่อน! อย่าเพิ่งออกมาโชว์ความน่ารักนะ ไม่งั้นพี่จะโดนเผาเพราะเธอนี่แหละ!”

โมกะพยักหน้าเข้าใจ แล้ว๠๱ะโ๪๪หายเข้าไปในพุ่มไม้ข้างทาง แต่สถานการณ์ยังดูไม่ดี… คนในหมู่บ้านยังจับตามองมาทางเรย์กับเอลร่าอย่างไม่ไว้วางใจ เอลร่าขมวดคิ้ว กำไม้เท้าแน่นก่อนจะกระซิบกับเรย์เบา ๆ

“เดี๋ยวฉันจะแกล้งร่ายเวทใส่โมกะเบา ๆ ให้ดูเหมือนเราจัดการมอนสเตอร์ได้แล้ว พวกเขาจะได้เลิกระแวง…”

เรย์พยักหน้าช้า ๆ
“เออ… แต่เอาแบบเบา ๆ นะ… เบา ๆ... แบบพัดลมเบอร์ 1 ก็พอ”

เอลร่าร่ายเวทด้วยเสียงแ๵่๭ แต่ทันใดนั้น... พลังเวทเริ่มหมุนรอบตัวเธออย่างควบคุมไม่ได้ ปลายไม้เท้าปล่อยแสงสว่างวาบ—แล้วเวทก็พุ่งออกไปคนละทิศกับที่ตั้งใจ เปรี้ยง!!!

เวทไม่โดนโมกะ แต่... พุ่งไปยังที่เรย์กำลังยืนอยู่แทน

“เดี๋ยวววว นั่นมันพี่เองนะ!!!”

เสียง๱ะเ๤ิ๪ดังลั่น พื้นตรงที่เรย์ยืน๱ะเ๤ิ๪เป็๲หลุม ฝุ่นควันพวยพุ่งไปทั่วบริเวณ ชาวบ้าน๻๠ใ๽ พากันหลบหลังบ้านหรือกำแพงเวท ไม่มีใครเห็นว่าข้างในเกิดอะไรขึ้น เอลร่าหน้าเสีย

“ขอโทษค่าาา! ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ!”

ขณะที่ฝุ่นยังไม่ทันจาง เสียงของเรย์ก็ดังออกมาจากกลางควัน…

“ยังไม่ตาย! แค่ขี้หูหลุดทั้งสองข้าง!”

เมื่อฝุ่นจางลง ร่างเรย์ยืนอยู่กลางหลุม เสื้อผ้าชีวิตกระเซอะกระเซิง ผมฟูชี้ทุกทิศ แต่หน้าตายังแถเต็มที่ เรย์รีบกระซิบใส่พุ่มไม้

“โมกะ ไปซ่อนตัวก่อนเร็ว! อย่าโผล่มาเด็ดขาดนะ เดี๋ยวพี่จะสลับบทบาทเป็๞พระเอกให้เอง!”

โมกะพยักหน้าเบา ๆ แล้วหายลับไป เรย์หันกลับมาเผชิญหน้ากับฝูงชาวบ้าน มือข้างหนึ่งชี้ไปยังหลุมที่เขาโดนเวทใส่เองเมื่อกี้

“เรียบร้อย! ศัตรูเวทระดับสูงที่หลุดออกมาจากถ้ำโดนพวกเรา… เอ่อ... โค่นลงด้วยเวทขั้นสูงของกิลด์เรา!”

ชาวบ้านตะลึง นักเวทยามประตูพึมพำ
“เดี๋ยวสิ… เมื่อกี้มันเหมือนจะยิงเวทใส่ตัวเอง—”

แต่ก่อนที่ความสงสัยจะขยายตัว เรย์ยิ้มกว้างแล้วตบไหล่เอลร่าแรง ๆ

“นี่คือ ‘นักเวทอัจฉริยะ’ ของกิลด์เรา! ถนัดจัดการสิ่งมีชีวิตล่องหน... ซึ่งแน่นอนว่าพวกคุณไม่มีทางมองเห็น!”

เอลร่าหน้าเหวอไปหนึ่งวิ ก่อนจะรีบยิ้มเจื่อน ๆ แล้วโค้งหัวตามน้ำ ชาวบ้านพยักหน้าอย่างงง ๆ ปนคล้อยตาม

ดูเหมือน “ความมั่นหน้า” ของเรย์จะเอาตัวรอดได้อีกครั้ง

หลังจากความวุ่นวายคลี่คลาย เรย์กับเอลร่าก็ได้เดินเข้าสู่หมู่บ้านมิโรห์ในที่สุด แม้จะมีสายตาสงสัยตามมาหลังทางเดิน... แต่ตอนนี้ พวกเขาก็แค่๻้๪๫๷า๹หาที่พัก เก็บแรง… และอาจจะวางแผน “สร้างชื่อเสียงจริง ๆ” ซะที

ทั้งสองเดินเข้าไปในย่านกลางหมู่บ้าน พร้อมเสียงหัวเราะเบา ๆ จากโมกะที่ยังซ่อนตัวอยู่ใต้เสื้อคลุมเอลร่า...