แอบแซ่ปแม่เลี้ยง

ตอนที่ 48: เผชิญหน้าใต้เงามืด

ความมืดมิดและไอร้อนของความหวาดกลัวแผ่ซ่านไปทั่วทุกลูกขุมขนของ นนท์ ติวเตอร์หนุ่มเนิร์ดในทันทีที่ได้ยินเสียงเสียบลูกบิดประตูดังแกรกกรากขัดจังหวะกิจกรรมสวาทอันแสนสุขสมข้ามรั้ว ชายหนุ่มเนิร์ดรวมถึง วายุ และหิน ต่างลนลานวิ่งกระเจิดกระเจิงหนีเตลิดเปลือยกายล่อนจ้อน สองมือหนาโอบกุมกวาดเสื้อผ้ากางเกงสแล็กและตำราเรียนหนีหนีเข้าไปหลบซ่อนตัวในห้องเก็บของใต้บันไดไม้สักขนาดกะทัดรัดที่มืดสนิทและชื้นอับ 

ภายในห้องเก็บของใต้บันไดนั้นคับแคบและเต็มไปด้วยกลิ่นฝุ่นเก่าๆ ของกล่องกระดาษและสิ่งของเครื่องใช้ที่ไม่ได้ใช้งาน ร่างเปลือยเปล่าของนนท์ต้องเบียดชิดติดกับผิวเนื้ออุ่นชื้นเหงื่อของสองหนุ่มวายุและหินจนแทบไม่มีช่องว่างให้อากาศไหลผ่าน ความร้อนจากร่างกายและกลิ่นอายสวาทคาวอุ่นที่ยังติดกายเหนียวหนับผสมผสานกับแอร์ที่เริ่มพัดผ่านรอยแง้มประตูบานเกล็ดไม้สักโชยมาปะทะผิวหนังทำให้พวกเขารู้สึกเย็นเยือกสลับร้อนรุ่ม ฝ่ามือของวายุและหินช่วยกันดันประตูแง้มบานเกล็ดระบายอากาศไม้สักไว้เล็กน้อยเพื่อใช้เป็นช่องสำหรับแอบสังเกตการณ์เหตุการณ์ภายนอกและสูดอากาศหายใจที่ปั่นป่วนหอบถี่ปนเสียงสั่นระริกกลัวสะกดกลั้นลมหายใจจนหน้าอกเกร็ง

ประตูกลางเปิดกว้างออกอย่างรวดเร็ว เผยร่างภูมิฐานและทะมัดทะแมงของ พ่ออั๋น ก้าวเดินลากเท้าเหยียบก้าวเข้ามาในห้องโถงรับแขกใหญ่ที่ได้รับการตกแต่งด้วยแสงไฟนีออนสลัวสีชมพูรำไร พ่ออั๋นวางกระเป๋าเดินทางขนาดเล็กลงกับพื้นไม้สักขัดมันพลางพึมพำบ่นพึมพำด้วยความหงุดหงิดที่ลืมเอกสารสำคัญ ทว่านัยน์ตาคู่คมเข้มกลับต้องกวาดสายตามองรอบห้องอย่างเคลือบแคลงสงสัย กลิ่นน้ำหอมมะลิตูมอันหวานซ่านปนกลิ่นแป้งเด็กและเหงื่อกายสาวคาวรักอุ่นระอุกระตุ้นโสตสัมผัสปะทะจมูกอย่างจัง ทั้งที่บ้านหลังนี้ควรจะเงียบสงบในเวลาดึกสงัดเช่นนี้

พิมพ์มาดาซึ่งนอนเหงื่อซึมท่อนบนเปลือยเปล่าอยู่บนเบาะโซฟาหนังรีบขยับตัวดึงจัดระเบียบชุดราตรีผ้าซาตินสายเดี่ยวสีชมพูบางเบาของเธอให้เข้าที่ปิดบังเนินเนื้อขาวโพลนคัพ E ทว่าผมเผ้าที่สยายยาวกลับยุ่งเหยิงเปียกชื้นเหงื่อและหน้าอกขาวผ่องกระเพื่อมไหวหอบแฮ่กอย่างหนักหน่วงผิดปกติขัดจังหวะการหายใจ

"พิมพ์จ๊ะ... ทำไมผมเผ้ายุ่งเหยิงเหงื่อตกซึมขนาดนี้ล่ะจ๊ะ... แล้วเด็กๆ ไปไหนกันหมด... ทำไมเปิดไฟสลัวสีแปลกตาไปทั่วห้องโถงกว้างขวางขนาดนี้ล่ะ..." พ่ออั๋นเอ่ยปากซักถาม น้ำเสียงนิ่งทว่ามีแววประหลาดใจ แววตามุ่งตรงไปจับจ้องดูพิมพ์มาดาอย่างจับพิรุธและกวาดสายตามองไปรอบห้องโถงกว้าง

"พิมพ์จ๊ะ... แล้วนั่นมอเตอร์ไซค์ของนนท์ ติวเตอร์หนุ่มยังจอดอยู่หน้าบ้านเลยไม่ใช่หรอจ๊ะ? ค่ำมืดดึกดื่นขนาดนี้แล้วเขายังไม่กลับบ้านอีกหรอ..." พ่ออั๋นถามคำถามสำคัญแทงใจดำทำเอานนท์ในตู้เก็บของหัวใจหยุดเต้นตัวสั่นงันงกด้วยความกลัวความลับแตก

พิมพ์มาดาหัวใจตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่มเต้นสะท้านระรัวปานกลองรบแต่แสร้งทำน้ำเสียงออดอ้อนยั่วยวนละมุนส่งรอยยิ้มพราวเสน่ห์กลบเกลื่อนรอยร้าวขัดแย้ง พิมพ์มาดาพยุงกายอวบอัดเต้าโตคัพ E ก้าวเดินปรี่เข้าสวมกอดลำคอสามีทันทีลนลาน "อุ๊ย... คุณอั๋นคะ... พอดีพิมพ์เพิ่งนั่งชมภาพยนตร์สยองขวัญระทึกขวัญจบบนโซฟาตัวนั้นเองค่ะ ตื่นเต้นสั่นเครือจนเหงื่อกาฬไหลชุ่มไปทั้งเนื้อท่อนบนเลยค่ะคุณอั๋น ขวัญเสียหมดเลยค่ะ... ส่วนติวเตอร์นนท์เขารู้สึกเวียนหัวไม่ค่อยสบายกะทันหันค่ะคุณอั๋น พิมพ์เลยให้เขานั่งแท็กซี่กลับไปพักผ่อนก่อน แล้วฝากรถมอเตอร์ไซค์ทิ้งไว้หน้าบ้านค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าเขาค่อยนั่งรถมาเอาคืนค่ะ... ส่วนสองหนุ่มวายุกับหินเรียนพิเศษจนเหนื่อยอ่อนเพิ่งแยกย้ายขึ้นไปนอนหลับพักผ่อนหมดแล้วค่ะคุณอั๋น..." พิมพ์มาดาเล่นละครน้ำดีตบตาเลียซอกคอสามีเบาๆ หวังกลบเกลื่อนกลิ่นคาวรักแอบแซ่บข้ามรั้วบ้านของครอบครัวสวาทห้าคน

นนท์ที่ซ่อนตัวอยู่หลังบานเกล็ดไม้ใต้บันไดมืดมิด เบิกนัยน์ตากลมโตหลังเลนส์แว่นสะท้านสั่นระริกจ้องมองภาพเหตุการณ์เบื้องนอกผ่านช่องว่างเล็กไม้สัก ร่างกายเกร็งตัวสั่นงันงกเย็นเฉียบ ดุ้นเนื้อร้อนตื่นตระหนกจนหดเกร็ง ทว่าซอกลึกของจิตใจกลับเต้นตึกตักร้อนรนด้วยความหึงหวงและกลัวตายสลับกันอย่างรุนแรงเมื่อเห็นภาพ พ่ออั๋น ค่อยๆ ยื่นมือหนาขยำบีบเค้นเต้าขาวโพลนเต้าโตคัพ E ของพิมพ์มาดาผ่านผ้านุ่มซาตินบางสีชมพูหวานอย่างหิวกระหายสวาทต่อหน้าต่อตาในระยะห่างไม่กี่เมตร

พ่ออั๋นกอดกระชับสะโพกผายใหญ่สามสิบแปดนิ้วของภรรยาสาวสวยไว้มั่น ฝ่ามือหนาแทรกตัวผ่านก้นกระโปรงซาตินขึ้นมาเค้นบีบสะโพกกลมกลึงเนื้อนุ่มร้อนอย่างหนักหน่วง พลางโน้มใบหน้าซุกไซ้ซอกคออุ่นขาวเนียนละเอียดละไม สูดดมกลิ่นแป้งเด็กผสมน้ำหอมมะลิตูมอันเปรียบเสมือนสัญลักษณ์คาวกามและมอบจูบดูดดื่มร้อนแรง บดจูบเรียวปากอิ่มของพิมพ์มาดาอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงดังเฉอะแฉะทั่วห้องโถงที่เงียบสงัด พิมพ์พยายามแอ่นกายสนองตอบ ยอมให้สามีจับขยำเนินอกเต้าโตคัพ E คู่สวยเพื่อตรึงใจเขาไม่ให้หันไปมองจุดเก็บของใต้บันได นนท์สูดลมหายใจเข้าช้าๆ กัดริมฝีปากแน่นจนได้รสฝาด พยายามหักห้ามใจสะกดเสียงสะอื้นครางด้วยความทรมานปนกิเลสบาปในอกปนความตื่นระทึกขวัญหนีดีฝ่อ หากบานประตูบานเกล็ดไม้สะดุดเปิดออกความพินาศย่อมเยือนเยือนชีวิตติวเตอร์หนุ่มและครอบครัวแอบแซ่บทันทีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

พิมพ์มาดาในระหว่างที่โดนสามีลวนลามประคองกอดจูบอย่างเร่าร้อนกลางโถงบ้าน เธอพยายามลอบปรายหางตาสั่นระริกหยาดเยิ้มมองชำเลืองลอดผ่านรอยแยกไม้ใต้บันไดตรงมาที่จุดที่นนท์และสองหนุ่มซ่อนตัวอยู่ แววตาของพิมพ์ฉายส่องสัญญาณความห่วงใย ขอโทษ และเตือนภัยส่งสายตาอ้อนวอนให้นนท์เงียบกริบ นนท์เกร็งตัวก้มหน้าในเงามืดสะท้านเอวและขากลัวสั่น

"พิมพ์จ๊ะ... คืนนี้พิมพ์ช่างเย้ายวนเซ็กซี่กระตุ้นอารมณ์รักอาเหลือเกินนะจ๊ะ... ผมยุ่งเนื้อตัวเปียกเหงื่อซึมอุ่นแบบนี้ อารู้สึกเสียวสันหลังมีอารมณ์ใคร่หนาแน่นเลยจ้ะ... ไปตบศึกสวาทกันต่อบนห้องนอนใหญ่ชั้นสองเถอะนะ อั๋นคิดถึงเต้าตึงของพิมพ์เหลือเกินจ้ะ..." พ่ออั๋นกระซิบพูดน้ำเสียงหื่นกระหายขัดเจตนารมณ์กะทันหันพลางสอดแขนช้อนโอบอุ้มร่างอวบอัดเว้าสะโพกหนาของพิมพ์มาดาขึ้นจากโซฟาเดินอุ้มก้าวขึ้นบันไดไม้ชั้นสองอย่างกระปรี้กระเปร่ารวดเร็ว

"ค่ะ... ค่ะคุณอั๋นขา... พิมพ์ก็คิดถึงคุณอั๋นใจจะขาดค่ะ... ไปนอนกันนะคะ..." พิมพ์มาดาตอบเสียงหวานพร่า สองเรียวปากประกบจูบไหล่สามีลนลานแต่แอบเบนสายตาปัดรอยกังวลมองนนท์เปรียบเสมือนส่งสัญญาณลอบขอบคุณเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่เงาร่างของคนทั้งคู่จะเดินลับหายก้าวพ้นขอบบันไดชั้นสองสู่ห้องนอนส่วนตัวอันเงียบเชียบ

ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องโถงใหญ่อีกครั้ง ทิ้งไว้เพียงกลิ่นคาวกามารมณ์และกลิ่นสบู่หอมอวลในอากาศ นนท์ วายุ และหิน ค่อยๆ ผลักเปิดแง้มประตูห้องเก็บของใต้บันไดแผ่วเบา คลานก้าวตัวสั่นสะท้านเปลือยกายหนาวสั่นออกมาบนพื้นพรมโถงกว้างอย่างทุลักทุเล สามหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสงบจิตใจที่แทบจะเตลิดเตลอ

"เฮ้อ... เกือบตายไปแล้วครับพี่นนท์ ใจผมร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่มเลยทีเดียว..." หินพึมพำกระซิบเสียงสั่นระรัวพลางยกมือขึ้นกุมหน้าอกสูดปาก วายุพยักหน้าเห็นด้วยระบายยิ้มบางเจือความระทึกขวัญ "ใช่ครับพี่นนท์ คุณแม่พิมพ์เล่นละครได้เนียนมากช่วยปกป้องพวกเราได้ฉิวเฉียดสุดๆ หัวใจผมเกือบหยุดเต้นเหมือนกันครับ"

นนท์ขยับแว่นสายตาที่พร่ามัวจากไอเหงื่อ นั่งชันเข่าอยู่บนพรมขนสัตว์พยายามสะกดจังหวะการเต้นของหัวใจที่บีบรัดตัวตึกตัก แม้ร่างกายจะสั่นเทิ้มด้วยความกลัวภัยร้าย แต่ความดึงดูดของศีลธรรมบาปและการต้องทนดูพิมพ์มาดายอมจำนนตอบรับสัมผัสสวาทของสามีตัวจริงต่อหน้าต่อตากลับยิ่งปั่นป่วนราคะดิบเบื้องล่างของติวเตอร์หนุ่มให้ลุกโชนเป็นทวีคูณ แกนกายท่อนเอ็นร้อนเขื่องตื่นตัวขยายขนาดแข็งชันตระหง่านค้างคาปวดร้าวอย่างแสนทรมาน ความค้างคาใจและความเสียวซ่านในเงามืดชวนสั่นประสาทจนยากจะดับระงับอารมณ์กามดิบลงได้ในราตรีกาลดึกสงัดนี้ พวกเขาหันสบตากันด้วยความสยิวซ่านก่อนตัดสินใจเตรียมวางแผนลักลอบกระทำการท้าทายกิเลสบาปลำดับถัดไปในความมืดสลัวรุ่มร้อนเงียบงัน