“น้องรินทร์ น้องแน่ใจนะครับว่าจะไปอยู่กับคิมหันษ์ ”
“คับพี่รักษ์ น้องอยากไปอยู่กับเฮียคิม” เสียงของพี่ชายถามคนน้องด้วยความเป็หวง
“ถ้าน้องเปลี่ยนใจเมื่อไหร่บอกพี่นะครัว พี่จะได้ซื้อคอนโดนให้”
“งือ ไม่เอาคับ ก็น้องอยากอยู่กับเฮียคิมนี่น่า รับปากเฮียแล้วด้วยคับพี่รักษ์”
“งั่นพี่แล้วแต่น้อง อันนี้กุญแจรถน้อง พี่ให้… เป็ของขวัญเข้ามหาลัยคับคนเก่ง"
ร่างเล็กโผล่เข้ากอดคนเป็พี่ชายด้วยความดีใจ มือบางกอดเอวน้องไว้เกรงว่าจะพากันล้มหากยื่นไม่มั่นคงด้วยแรงที่น้องพุ่งเข้ามากอด
“พี่รักษ์ใจดีที่สุดในโลกเลย พี่ชายของน้องใจดีที่สึดเรยค๊าบบ น้องรักพี่นะ” มือบางลูบหัวน้องด้วยความเอ็นดู
“แล้วระหว่างพี่ชายคนนี้กับเฮียคิมของน้อง น้องรักใครมากกว่ากันหือออ” ร่างเล็กที่สูงเพียงแค่ไหล่ของคนเป็พี่เงยหนาขึ้นมองพี่ชาย
“งืออ น้องรักพี่รักษ์มากที่สุด มากกว่าใครๆในโลกนี้อยู่แล้วคาบ" ก่อนจะก้มลงถูหน้าลงบนอกพี่ชายอย่างอ้อนๆ
“งือ” คนพี่กิดคนน้องไว้อย่างแสนรักใคร่
“ขี้อ้อน”
………………….
การได้มาอยู่คอนโดเดียวกับเฮีย มันเหมือนความฝัน หนูคิดว่าตอนนี้หนูกำลังฝันไป แต่มันคือเื่จริงต่างหาก ไม่ใช่ฝัน
“มา เดี่ยวเฮียช่วยยกครับ “ คิมหันเข้ามาช่วยกกระเป๋าจากรินทร์ แล้วก็ดึงกระเป๋าอีกใบไปจากมือของรักษ์ สองคนสบตากันก่อนที่รักษ์จะหลบตาแล้วเดินผ่านเข้ามาในคอนโดหรูของคิมหันษ์ ใช่ว่าจะไม่เคยมาทีนี่ ่มหาลัยเป็่ที่มาคลุกตัว ยู่ที่บ่อยมาก ร่างบางมองสำรวจไปรอบห้อง
"โป้กก! " มือใหญ่ของคิมหันษ์เคาะลงบนหน้าผากของรักษ์
"เหม่อ คิดอะไรอยู่หืม"
"เราป่าว ไม่ได้คิดอะไรเลย" มือบางจับไปบนหน้าผากตัวเอง
คนเป็เ้าของห้องที่ยืนพิงโต๊ะอาหารอยู่ หันไปมองร่างเล็กที่กำลังเปิดกระเป๋าตัวเองอยู่ในห้องนอนของคิมหันษ์
“จะให้น้องเรานอนห้องไหน คอนโดนายมีตั้งสามห้อง ”
“นอนกับกู”
“ไม่ได้” รักษ์ตอบทันที ไม่รู้ว่าห่วงน้องหรือใจตัวเองที่ไม่ยอมรับในแบบนี้
“ห้องเดียวกับกูนี่แหละ ห้องนึ่งเป็ห้องทำงานกู อีกห้องเป็ห้องเก็บของ หรือรักษ์จะช่วยรื้อของละ”
“ หึ ไม่เอาอะเราี้เี ”
“ ”
“งือ พี่รักษ์ หนูหิวแล้ว เฮียเราไปหาอะไรกินกันก่อนไหมคับ เดวค่อยกลับมาจัดของ” คนน้องที่ไม่รู้สึกถึงความรู้ที่คนสองคนส่งให้กัน เดินเข้ามากอดเอวบางของพี่ชาย
……………………………………..
คืนนี้เป็คืนแรกที่ได้นอนห้องเฮียคิม ทั้งดีใจทั้งตื่นเต้นที่ได้เข้ามาอยู่ในโลกของคิมหันษ์ ได้เข้ามาเรียนรู้กัน ไม่รู้ว่าเฮียจะดีใจเหมือนกันหรือเปล่า
ร่างหนาสูงโปร่ง เดินออกมาจากห้องน้ำสวมเพียงกางเกงนอน เปลื่อยท่อนบน เผยกร้ามท้องแกร่ง ทำเอาคนที่นั่งอยู่บนเตียงไม่กล้ามอง ได้แต่หลบตาด้วยความเขิน
“หนู นอนก่อนได้เลยนะ เดวเฮียขอไปเครียงานให้เสร็จแล้วเดียวมานอนเป็เพื่อนคับ”
กว่าคิมหันจะเครียงานเสร็จคนตัวเล็กก็หลับปุ๋ยไปแล้ว คิมหันษ์เดินเข้ามาในห้องนอน สอดตัวนอนลงข้างกัน มือหนาเกลียผมที่ปกลงบนหน้าของร่างเล็ก
“ทำไมหนูน่ารักจัง”
“ฝันดีนะค๊าบ”
เช้าวันอาทิตย์ที่ไม่ต้องไปทำงาน และอีกคนที่ยังไม่มีเรียน
“งือ หนู" เสียงเรียกข้างหู พร้อมกับมือที่ดึงจมูกคนตัวเล็กไปมาด้วยความเอ็นดู ทำเอาคนที่พึ่งได้สติ ชงั่ก
“เฮีย!!!” ร่างเล็กจะผละออก จนเกือบจะตกเตียงนอน แต่มือหนากอดเกี่ยวเข้าไว้ทัน
“หนูเขินเฮียเหรอ” คิมหันมองการกระทำของร่างเล็กที่ตอนนี้นอนคดคู่อยู่กับอกของตนแก้มแดง คอแดง หูแดง
“หนูไม่ได้เขินเฮียสักหน่อย หนู หนูแค่หนาว ก็เฮียเปิดแอร์อย่างกับอยู่คั้วโลก”
“ครับ ๆ งั่นเฮียกอดหนูนะ” คิมหันตระกองกอดน้องแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาให้
207
