พายุฝนภายนอกบ้านสวนกระหน่ำซัดสาดเสียงดังครืนครั่น สลับกับฟ้าร้องลั่นปฐีปะทุตัณหาอันแสนวิปริต
ร่างกายอวบอัดของฉันนั่งเกยทับสั่นระริกอยู่บนตักกว้างและโคนขาสากของลุงสมยศ ชายแก่สหายรักของพ่อผัวที่เมามายสุราหน้าแดงก่ำ สองมือใหญ่หยาบกร้านของสมยศขยับบีบเค้นขยำทรวงอกอวบสะบึมขนาดใหญ่ของฉันผ่านเสื้อเชิ้ตบางเบาเต็มสองฝ่ามือทันทีอย่างดิบหื่นป่าเถื่อนโดยไร้ซึ่งความเกรงใจหรือยำเกรงใดๆ กลิ่นอายเหงื่อไคลผสมแอลกอฮอล์ฉุนกึกโชยเข้าจมูกชวนอึดอัดจนสมองมึนตื้อ
"ฮะ... ฮือ... อย่าทำฝ้ายเลยนะคะ... คุณพ่อช่วยฝ้ายด้วย..." ฉันร้องไห้คร่ำครวญหันหน้าไปสบอ้อนวอนคุณพ่อณรงค์ที่ยืนจิบเหล้าจ้องมองพวกเรานิ่งเฉยในแสงไฟสีส้มสลัวดวงเล็ก
คุณพ่อณรงค์ลดแก้วเหล้าลง เดินก้าวเข้ามาประชิด ลูบหัวทุยของฉันแ่เบาด้วยสายตาเยือกเย็นไร้ปรานีอย่างงูเหลือมจ้องมองเหยื่อกระต่ายน้อยที่ตกอยู่ในกำมือ
"โถ... ฝ้ายจ๊ะ พ่อเตือนแล้วไงว่าอย่าขัดคำสั่งพ่อ แมนมันฝากฝังให้หนูคอยดูแลลุงสมยศเขาให้ดีๆ เองไม่ใช่เหรอ... ถ้าคืนนี้หนูไม่ทำตัวเป็สะใภ้ที่ดี ปรนนิบัติเพื่อนรักของพ่อให้มีความสุขล่ะก็... พ่อจะกดแชร์คลิปแอบดูอาบน้ำคลิปแรกไปให้แมนดูทันทีในไลน์กลุ่มครอบครัว แมนมันคงจะใจนร่วงตกแท่นเจาะน้ำมันลงปลาฉลาม หรือใจสลายตายคาแท่นแน่ๆ เลยจ้ะคนสวย"
คำขู่เยือกเย็นแสนทารุณกระชากิญญาของฉันให้พังทลายลงสู่ขุมนรกตัณหาอย่างไร้ทางเลี่ยง
ฉันก้มหน้าร้องไห้สะอึกสะอื้น ตัวสั่นเทาราวกับลูกนกปีกหัก จำยอมปล่อยให้ชายรุ่นวัยพ่อทั้งสองรุมทึ้งเชยชมสรีระอวบอัดของตัวเองตามใจชอบเพื่อปกป้องชีวิตสามีรักที่ห่างเหิน
ลุงสมยศกระชากเสื้อเชิ้ตของฉันออกจนกระดุมหลุดกระเด็นกระดอน เผยเต้าทรวงอวบอัดขนาดสะบึมสองข้างดันทะลักล้นพ้นขอบยกทรงเปิดอกสีดำ ยอดเนินอกสีระเรื่อสั่นริกๆ ด้วยแรงลมและอารมณ์เสียวซ่านสะสมของร่างกาย รูปร่างอวบอัดของฉันมีส่วนโค้งเว้าเย้ายวนจนลุงสมยศครางซี้ดในลำคอด้วยความหิวกระหาย เขาก้มลงฝังใบหน้าหน้ากร้านแดดดูดเลียซุกไซ้หน้าอกเต่งตึงของฉันอย่างหิวกระหายสลับขบเม้มยอดอกสีหวานเสียงดัง *จ๊วบ... จ๊วบ...* ฟองน้ำจูบผสมคราบเหล้าเลอะเปรอะเปื้อนเนินเนื้อ
"อูยย... สะใภ้แกณรงค์นี่มันนุ่มชิ้นเนื้อแน่นดีฉิบหาย... นมใหญ่สะใจข้าจริงๆ ว่ะ ณรงค์เอ๋ย!" สมยศคำรามเสียงสั่นสะท้านบีบเค้นเต้าอกอวบจนขึ้นรอยนิ้วมือสากระคายสีแดงช้ำช้ำเกลื่อนหน้าอกขาวผ่องนุ่มนิ่ม สองมือบิดขยำเนื้ออกราวกับเป็สิ่งไร้ชีวิต
คุณพ่อณรงค์ก้าวเดินเข้ามาช่วยดึงรั้งกางเกงยืดขายาวและกางเกงในเปิดเป้าของฉันออกจนหลุดรั้ง เผยร่างอวบอัดกึ่งเปลือยสะคราญตา ร่องหอยนุ่มชุ่มชื้นเปียกเยิ้มไปด้วยน้ำรักใสบางเบาจากความหวาดเสียวลึกๆ ปะปนกับความหวาดกลัวจิตวิปริตของพวกเขาสองคน
ท่านผลักร่างสั่นเทาของฉันลงนอนแผ่ราบไปกับโซฟาไม้สักยาวตัวโต ร่างของฉันนอนคั่นกลางระหว่างพวกลุงวัยดึกทั้งสอง ลุงสมยศทรุดลงนั่งระหว่างขาอ่อนอวบอิ่มแยกขาของฉันออกกว้างขวางเผยจุดซ่อนเร้นสีหวานชุ่มน้ำ ส่วนคุณพ่อณรงค์คุกเข่าอยู่เหนือหัว สอดแทรกแก่นกายขึงตึงท่อนเอ็นใหญ่เข้าบดจูบซุกไซ้หน้าอกของฉันอย่างเอาแต่ใจและป่าเถื่อน ฉันพยายามสลัดหนีแต่ไม่พ้นอ้อมกอดแกร่ง
ความรู้สึกผิดบาปมหันต์และเพลิงตัณหาขัดแย้งประดังประเดเข้ามา ร่างกายอวบอัดที่ขาดแคลนเซ็กส์จากสามีเริ่มร้อนรุ่มและซ่านเสียว ร่องเนื้อแคบขมิบตอบรับแรงน้ำคัดหลั่งเยิ้มไหลโดยไร้การควบคุมจากสมอง
"อ๊าา!... เสียว... ฮือ... แมนคะฝ้ายขอโทษ... อูยย..." ฉันหวีดร้องสะอื้นเสียงครางเสียวปนร้องไห้ลั่นบ้านสวน สองมือน้อยพยายามผลักดันแผงอกของพวกท่านออกทว่าถูกพ่อณรงค์จับตรึงข้อมือไว้กับขอบพนักพิงโซฟาจนไม่เหลือทางรอด
ลุงสมยศดึงแก่นกายท่อนเอ็นใหญ่ยาวกร้านเหี่ยวย่นแต่แข็งขึงชุ่มฉ่ำน้ำตัณหาของตัวเองออกมากระทุ้งรุกรานดันสอดแทรกเข้ามาในช่องทางรักแคบชุ่มเปียกแฉะของฉันทันที ความคับแน่นตึงบดเบียดทำเอาฉันสะท้านเกร็งกรีดร้องครางลั่นห้อง ยอดอกสองข้างสั่นไหวโยนไปตามจังหวะกระแทกกระทั้นของเพื่อนพ่อผัวที่ซัดสาดรุนแรง
*ตับ!... ปึก!...*
แรงสอดใส่ที่ดิบเถื่อนหยาบคายของสมยศบดขยี้จุดกระสันส่วนลึก ฉันแอ่นสะโพกผายตอบรับโต้กลับไปอย่างจำใจและสับสน สองเต้าสะบึมสั่นไหวโยนไปตามแรงกระแทกกระทั้นของเพื่อนพ่อ ร่องเนื้อเบียดเสียดแทรกแ่า
ขณะเดียวกัน คุณพ่อณรงค์ที่อยู่้าก็ก้มลงมาบดเบียดสอดใส่ท่อนเอ็นร้อนระอุของเขาเข้ามาในช่องปากของฉัน บังคับให้ฉันดูดกลืนเลียแก่นกายใหญ่โตของเขาอย่างลึกซึ้ง กลิ่นอายเหงื่อคละคลุ้งปนเหล้าเบียร์และรสััชื้นดิบทำลายจิตสำนึกของสะใภ้แสนดีจนแหลกเหลวไร้ชิ้นดี น้ำลายใสผสมน้ำรักล้นมุมปากเลอะเทอะเปรอะแก้ม
"อื้อ... อู๋..." ฉันส่งเสียงครางอุดอู้ในลำคอยามท่อนเอ็นใหญ่ของพ่อผัวสอดกระแทกปาก ลิ้นอุ่นชื้นของท่านตักตวงควานหาความหวาน
*ตับ!... ตับ!... ตับ!...*
เสียงบดเนื้อกระทบกันรุนแรงเผ็ดร้อนะเิลั่นท่ามกลางเสียงพายุฝนฟ้าคะนอง ฝ้ายร้องไห้ครางอื้ออึงสลับเสียงดูดกลืน สะโพกผายขมิบตอดรัดลำเอ็นใหญ่ของสมยศแน่นตึงอย่างรุ่มร้อน ร่างกายทรยศตอบรับความใคร่อย่างดุเดือดเสร็จสม สองมือบางกุมไหล่หนาของลุงสมยศและพ่อณรงค์เกร็งรับความเสียวสะท้านทรมาน สรีระอวบอัดตึงแน่นโยกโยนสั่นคลอนไปกับแรงกระทำของชายรุ่นพ่อทั้งสองคนอย่างวิปริต
ลุงสมยศซอยกระแทกสะโพกกำยำเข้าใส่ร่องรักของสะใภ้สาวแสนดีอย่างเมามัน กระตุ้นจุดเสียวบดเบียดช่องท้องน้อยจนน้ำรักไหลนองต้นขา สลับกับคุณพ่อณรงค์ที่สลับสับเปลี่ยนตัวสอดใส่แก่นกายร้อนระอุของท่านเข้ามาสวมรอยกระแทกซ้ำรอยเดิมอย่างวิปริต ย่ำยีเกียรติของภรรยาแมนจนสิ้นซาก
ศึกรักสองรุมหนึ่ง Threesome ดำเนินไปอย่างยาวเหยียดไร้ความปรานี ทรมานทั้งจิตใจแต่ซ่านเสียวท่วมท้นทางกาย ฉันหวีดร้องเกร็งกระตุกสั่นริกปล่อยน้ำรักพุ่งฉีดพ่นเปียกโชกแก่นกายของพวกเขาทั้งสองไปสี่ห้าครา ก่อนที่ทั้งคุณพ่อณรงค์และลุงสมยศจะเกร็งสั่นสะท้านฉีดพ่นน้ำรักขุ่นร้อนระอุพุ่งฉีดทะลักล้นปนเปเข้าไปในทวารและร่องรักของฉันจนเปียกโชกชุ่มชื้นทะลักไหลนองพื้นเบาะโซฟาไม้สักตัวยาวส่งกลิ่นอบอวลวิปริตชวนคลื่นเหียน
*ฟุบ...*
พายุกามเสร็จสิ้นลง ฉันนอนหมดสภาพอับอายขายหน้า แขนขากางแผ่อ่อนแรงหมดสภาพอยู่กึ่งกลางเตียงกว้างระหว่างพวกลุงวัยดึกทั้งสองที่หายใจหอบเหนื่อยส่งกลิ่นเหล้าโชยหึ่ง คราบน้ำรักสีขาวขุ่นไหลย้อนนองหน้าขาและสะโพกผายจนเฉอะแฉะสกปรกเลอะเทอะ
ฉันซบหน้านอนร้องไห้สะอื้นกอดตัวเองตัวสั่นระริกด้วยความสมเพชตัวเองปนขยะแขยงจนจิตใจกระสับกระส่ายเจ็บร้าวไปหมด ไร้ซึ่งศักดิ์ศรีของความเป็เมียของแมนที่ยังเฝ้ารอน้ำรักของสามี
ทว่าท่ามกลางความเงียบงันปนเสียงฝนตกเบาบางลง...
ลุงสมยศที่ยังคงนอนกอดเอวคอดกิ่วของฉันอยู่ข้างๆ กลับค่อยๆ โน้มใบหน้าเหี่ยวย่นลงมากระซิบกระซาบชิดซอกหูเหนอะเหงื่อและชื้นคราบรักของฉันด้วยน้ำเสียงแหบพร่าหยาบโลนลึกลับว่า...
"สะใภ้แกณรงค์นี่แม่งเด็ดสมคำคุยจริงๆ ว่ะ... ร่องแน่นชุ่มฉ่ำบีบตอดดีขนาดนี้... เฮ้ย แกณรงค์ ถ้าไอ้แมนมันบินกลับมาจากแท่นขุดเจาะเมื่อไหร่... เราสามคนต้องหาโอกาสจัดฉากเสียวๆ ร่วมรักกับนังหนูฝ้ายคนนี้ต่อหน้าต่อตาไอ้แมนมันให้ได้เลยนะเว้ย คงจะตื่นเต้นเสียวสะใจฉิบหาย... พ่อผัวกับเพื่อนพ่อรุมสะใภ้ต่อหน้าสามี..."
คำพูดขู่เข็ญปนจิตวิปริตแบบซาดิสม์ทำลายความเป็มนุษย์ทำลายจิตใจของฉันจนเบิกตากว้างตื่นตระหนกใอย่างรุนแรง หัวใจพลันหล่นวูบตัวสั่นระรัวหวาดผวากับความโรคจิตทวีคูณของพวกเขาสุดชีวิต!
ฝ้ายจำต้องผงะหนีดึงร่างสั่นสะท้านขึ้นจากเบาะหนีอ้อมแขนสกปรกของเพื่อนพ่อ ร่างอวบอัดรีบกอดเสื้อผ้ากระดุมขาดวิ่งร้องไห้สะอื้นขึ้นบันไดกลับเข้าห้องนอนตัวเอง ล็อกประตูกลับคืนแ่า ทรุดตัวนั่งร้องไห้กอดเข่าตัวสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนกสุดแผ่นดิน... คำพูดโรคจิตของลุงสมยศทำให้ชีวิตของเธอเริ่มตกอยู่ในเงามืดของบาปและความเคยชินที่จะกลายเป็ที่ระบายตัณหาของพ่อผัวและพรรคพวกไปตลอดกาลโดยไม่มีหนทางหนีรอดได้อีกต่อไปและจำต้องกอดซับหยาดน้ำตาแห่งความมืดมิดร้าวรานใจ... ความกลัวและความละอายใจกัดกินิญญาทีละน้อย ขณะที่สายฝนข้างนอกบ้านยังคงตกลงมาอย่างต่อเนื่องไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ราวกระชากตัวเธอให้ดิ่งลึกลงสู่ห้วงน้ำวนตัณหาที่จะครอบงำเธอไปชั่วนิรันดร์ ทุกย่างก้าวในวันพรุ่งนี้ของเธอยังคงมืดมนและไร้หนทางต่อสู้กับโซ่ตรวนที่มองไม่เห็นซึ่งผูกมัดเธอเอาไว้กับครอบครัวแบล็กเมล์นี้โดยไม่อาจหลุดพ้น...