ลิขิตฟ้าให้ข้าเป็นจอมเวท

        เมื่อตระกูลเฉินรับเงินมัดจำไว้เรียบร้อยแล้วพวกเขาจึงได้แจ้งมาทางตระกูลเฉินว่าโอสถนั้นไม่สามารถหลอมกลั่นได้ทำให้ตระกูลเฉินนั้นตกอยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก  พวกเขาต้องคืนเงินที่มัดจำเอาไว้  แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญเพราะหากพวกเขาประกาศไปเช่นนั้นจะไม่มีใครเชื่อถือตระกูลเฉินอีกต่อไป

        และในอนาคตพวกเขาจะไม่ได้รับความไว้วางใจจากผู้คนที่อยู่ที่นี่อีกเลยจนทำให้ผู้นำตระกูลเฉินเรียกประชุมเป็นการด่วน

        เฟยหลงและเฉินคงหลังจากที่พวกเขาเดินจับจ่ายใช้สอยภายในเมืองไผ่งามเฟยหลงได้ทรัพยากรจำนวนมากในเมืองไผ่งามแห่งนี้ เฉินคงจัดที่พักในตระกูลของเขาให้กับเฟยหลงทั้งคู่นั่งคุยกันจนดึกจึงแยกย้ายกันไปพักผ่อนรุ่งเช้าวันถัดมาเฉินคงได้รับรู้ปัญหาภายในตระกูลของเขาแต่เขาเองก็ยังไม่กล้าที่จะไปปรึกษากับเฟยหลงอยู่ดี

        เพราะปัญหาที่เกิดในครั้งนี้อาจจะทำให้ตระกูลเฉินนั้นถึงกับล้มละลายได้ในทันที

        “ท่านพ่อพวกเราไม่สามารถทำอะไรได้เลยอย่างนั้นหรือ? พวกเราคืนเงินให้พวกเขาไปทั้งหมดและคอยดูว่าพวกเราจะสามารถทำให้ชาวยุทธ์ทั้งหลายหันมาใช้บริการของร้านของพวกเราได้มากน้อยเพียงใดน่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้เลยก็ว่าได้นะท่านพ่อ”

        “จริงอยู่ที่สามารถทำแบบนั้นได้แต่เจ้าเองก็อย่าลืมสิว่าคนเหล่านั้นทำอะไรไว้กับตระกูลเฉินของพวกเราไว้บ้าง

        “เช่นนั้นพวกเราควรทำอย่างไรดี  พวกเราไม่สามารถแก้ไขปัญหาเหล่านี้ได้เลยเช่นนั้นหรือหรือว่าพวกเราต้องก้มหัวให้กับตระกูลเหวินจริง ๆ ท่านพ่อ ทำไมจู่ ๆตำหนักโอสถสวรรค์ถึงได้ทำกับเราแบบนี้ได้หรือว่าพวกเขาร่วมมือกับตระกูลเหวินกำจัดพวกเรา”

        “เรื่องนี้พวกเราเองก็ไม่ทราบสาเหตุเช่นเดียวกันแต่จะให้เราไปถามตรง ๆ กับตำหนักโอสถสวรรค์ก็คงเป็นไปไม่ได้  ตระกูลเฉินของเรานั้นคงต้องคิดหาทางผ่านปัญหาในครั้งนี้ไปให้ได้ก่อน”

        “ขออภัยท่านลุงมู่มีอะไรให้ข้าน้อยช่วยบ้างหรือไม่? พอดีข้าน้อยมาหาเฉินคง และได้ยินที่พวกท่านคุยกันพอดี ต้องขออภัยท่านลุงมู่ด้วย”เสียงของเฟยหลงดังมาจากด้านหลังของสองพ่อลูกที่กำลังคุยกันอยู่

        “เฟยหลงเจ้ามาจากสถาบันฟ้าครามเจ้าพอจะรู้จักนักหลอมโอสถที่สามารถหลอมโอสถเสริมพลังเวทระดับสองบ้างหรือไม่พอดีพ่อข้ารับเงินมัดจำมาแล้วจำนวนมากแต่ทางตำหนักโอสถสวรรค์พึ่งแจ้งมาว่าพวกเขาไม่สามารถหลอมกลั่นโอสถเสริมพลังเวทระดับสองให้พวกเราได้”เฉินคงกล่าว

        “มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นด้วยหรือ? ปกติตำหนักโอสถสวรรค์นั้นจะรักษาคำพูดเป็นอย่างมากแต่เหตุใดพวกเขากลับทำแบบนี้ได้”

        “เอาเถอะเรื่องนั้นเอาไว้ก่อน เจ้าพอจะรู้จักนักหลอมโอสถเสริมพลังเวทระดับสองที่สามารถหลอมโอสถให้พวกเราได้หรือไม่?”

        “รู้จักสิอย่าว่าแต่ระดับสองเลย ระดับสามระดับสี่ก็สามารถหลอมให้พวกเจ้าได้”

        “เจ้าพูดจริงๆ หรือ? เจ้าช่วยพาพวกเราไปพบเขาหน่อยพวกเราต้องการความช่วยเหลือจากเขาจริง ๆ”

        “ข้าก็ยืนอยู่ตรงหน้าเจ้านี่ไงเฉินคง ข้าเป็นศิษย์ของผู้อาวุโสชุนหวู่ ข้าสามารถหลอมกลั่นโอสถให้พวกเจ้าได้เพียงแค่เจ้าจัดเตรียมสมุนไพรมาให้ข้า ข้าจะหลอมกลั่นให้พวกเจ้าเอง”

        “เจ้ายังมาล้อข้าเล่นอีกนี่เป็นความเป็นความตายของตระกูลข้าเลยนะ”

        เฟยหลงหยิบสัญลักษณ์นักหลอมโอสถระดับสี่โยนให้กับเฉินคงเมื่อบิดาของเฉินคงเห็นตราสัญลักษณ์นักหลอมโอสถระดับสี่ของเฟยหลงเขาถึงกับพูดไม่ออกและปล่อยให้เด็กสองคนคุยกัน

        “ทีนี้ข้าพอจะช่วยตระกูลเจ้าได้หรือยัง”เฟยหลงพูดจบพลันยื่นรายการสมุนไพรให้กับเฉินคง

        “ท่านพ่อ!!!  ท่านพ่อ!!!” เฉินคงเรียกเฉินมู่บิดาของเขา  เมื่อบิดาของเขาพลันได้สติ

        “ท่านพ่อพวกเราต้องส่งโอสถให้พวกเขาในวันพรุ่งนี้แล้ว ท่านช่วยเตรียมสมุนไพรพวกนี้ให้เฟยหลงได้หรือไม่”

        “สมุนไพรที่ร้านของเรายังพอมีพ่อจะให้คนไปเตรียมให้เจ้าดูแลเฟยหลงให้ดี พ่อจะรีบไปบอกปู่ของเจ้าและให้คนไปเตรียมห้องสำหรับใช้หลอมกลั่นโอสถไว้ให้ส่วนสมุนไพรที่ขาดพ่อจะรีบให้คนไปจัดซื้อมาให้”

        “ว่าแต่เฟยหลงเจ้าจะสามารถหลอมกลั่นโอสถจำนวนมากได้ทันหรือ?”

        “ก็ยังดีกว่าปล่อยให้พวกเขารอเก้อเอาหละพวกเราเองก็ไปเตรียมตัวกันเถอะ ครั้งนี้ เจ้าและบิดาและปู่ของเจ้าต้องเป็นผู้ช่วยข้าไม่อย่างนั้นพวกเราหลอมกลั่นโอสถไม่ทันอย่างแน่นอน”

        หลังจากนั้นตระกูลเฉินก็วุ่นวายไปทั่วเพราะการสั่งการของเฉินมู่ และเฉินลู่เจิน สั่งให้พวกเขาจัดเตรียมสมุนไพรทุกอย่างไว้รอเฟยหลงเพียงครึ่งวันสมุนไพรจำนวนมากมายก็เตรียมเสร็จเรียบร้อย

        “ท่านผู้อาวุโสเฉินลู่เจินรบกวนท่านช่วยจัดสมุนไพรไว้เป็นชุด ๆ ส่งให้เฉินคงนำมาให้ข้า ส่วนท่านลุงท่านช่วยนำโอสถที่ข้าน้อยหลอมกลั่นเสร็จบรรจุลงขวดและตรวจเช็คจำนวนข้าน้อยคิดว่าพวกเราคงต้องหลอมกลั่นกันทั้งคืน”

        “ได้เฟยหลงครั้งนี้ต้องรบกวนเจ้าแล้ว”

        การหลอมกลั่นโอสถเสริมเวทระดับสองนับว่าไม่ยากเย็นสำหรับเฟยหลง แต่ด้วยปริมาณจำนวนกว่าหนึ่งพันเม็ดเขาจึงต้องใช้เวลาในการหลอมกลั่นเฟยหลงเริ่มหลอมกลั่นโอสถเสริมพลังเวทระดับสองในทันที เฟยหลงค่อย ๆปล่อยเปลวเพลิงออกมาจากมือทั้งสองของเขา เมื่อเพลิงมีความร้อนที่เหมาะสมเฟยหลงเริ่มโยนสมุนไพรชนิดต่างๆ  เข้าไปเพียงไม่นานสมุนไพรหลากหลายชนิดเริ่มกลั่นตัวเป็นของเหลว

        เฟยหลงสามารถควบคุมเปลวเพลิงได้อย่างคล่องแคล่ว เฉินลู่เจินและเฉินมู่เห็นดังนั้นพวกเขาต่างพากันตกตะลึง พวกเขาเคยเห็นนักหลอมโอสถหลอมกลั่นมาหลายครั้งแต่ไม่มีครั้งใดเลยที่พวกเขาจะเห็นการหลอมกลั่นโอสถที่ไม่ใช้เตาหลอมเช่นเฟยหลงเพียงสิบห้านาทีโอสถชุดแรกก็ถูกบีบอัดกลายเป็นเม็ดโอสถเสริมพลังเวทย์ระดับสองเฟยหลงตรวจสอบความบริสุทธิ์ของมันพร้อมกับส่งให้กับผู้อาวุโสเฉินลู่เจิน

        “โอสถเสริมพลังเวทระดับสองความบริสุทธิ์สิบส่วนแถมเจ้ายังสามารถหลอมกลั่นครั้งเดียวได้ถึงสิบเม็ด”

        “เอาหละอย่าพึ่งดีใจตอนนี้พวกเรายังต้องหลอมโอสถอีกจำนวนมาก” เฟยหลงกล่าวพร้อมกับหยิบสมุนไพรชุดที่สองและเริ่มหลอมกลั่นในทันที ทุกคนภายในตระกูลห้ามไม่ให้เข้ามารบกวนการหลอมกลั่นในครั้งนี้แต่กลิ่นของโอสถกลับลอยตลบอบอวนไปทั่วทั้งตระกูลเฉินจนทำให้คนในตระกูลเฉินจำนวนมากมารออยู่หน้าห้องหลอมกลั่น

        ตลอดทั้งบ่ายจนถึงเช้าวันรุ่งขึ้นโอสถที่เฟยหลงหลอมกลั่นมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ สมุนไพรจำนวนมากถูกหลอมกลั่นจนหมดสิ้น เมื่อโอสถชุดสุดท้ายหลอมกลั่นเสร็จสิ้นเฟยหลง และผู้อาวุโสเฉินลู่เจิน เฉินมู่ เฉินคง ต่างถอนหายใจออกมาพร้อม ๆ กัน