ย้อนกลับไปเมื่อนาน….มาแล้ว มีหมู่บ้านแห่งหนึ่ง เป็หมู่บ้านบนเกาะขนาดใหญ่ริมทะเล หมู่บ้านแห่งนี้จะมีพิธีกรรมอย่างหนึ่ง เป็ประจำทุกปี เรียกว่าพิธีบูชายัญเ้าทะเล โดยทุกๆปี ผู้นำหมู่บ้าน จะต้องทำพิธีโดยการเซ่นไหว้ สิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ เช่น วัว ควาย หรือหมูป่า เก้งกวาง ตามแต่จะมีในปีนั้นๆ ซึ่งแต่ละครั้งก็จะใช้สัตว์ใหญ่ในปริมาณมากด้วยเหตุนี้ จึงทำให้ชีวิตของชาวบ้านที่นี่ เป็อยู่อย่างขัดสน เนื่องจาก มีสัตว์ใหญ่เท่าไรก็ไม่เคยได้เอาไว้กิน ไม่เคยได้เอาไว้ใช้งาน แถม ยังต้นดิ้นรน กันหาเครื่องเส้นมาเซ่นไหว้ เ้าทะเลให้ได้ในทุกๆปี หมู่บ้านแห่งนี้มีตำนานเล่ากันมานานว่า หากปีไหนไม่มีการเส้นไหว้เ้าทะเล หมู่บ้านก็จะเกิด ภัยพิบัติใหญ่ ซึ่งเื่เล่านี้เป็ตำนานของหมู่บ้าน ว่าหลายร้อยปีก่อนมีอยู่ปีหนึ่ง ที่หมู่บ้านไม่ทำการเซ่นไหว้เ้าทะเล ทำให้เกิด น้ำท่วมหมู่บ้านครั้งใหญ่ จนแทบจะล่มสลายมาแล้ว แต่มันก็เกิดมานาน จนหาข้อพิสูจไม่ได้ มีเพียงสิ่งน่า การเส้นไหวก็ทำไม่ยากอะไร คือการนำสัตว์ใหญ่ที่หามาได้ นำไปผูกไว้ไกลชายฝั่ง ประมาณ 100 เมตร ซึ่งเกาะแห่งนี้เป็ชายหาดทอดยาว ไกลหลายร้อยเมตร จากชายฝั่งที่เป็น้ำตื้นจนสามารถเดินได้ เมื่อผูก สัตว์ใหญ่ไว้แล้ว ก็เพียงแค่รอตะวันตรงหัว ในเวลาเที่ยงวัน สิ่งน่าอัศจรรย์ใจก็เกิดขึ้น เมื่อมีน้ำทะเลขึ้นสูงมากจนมิดตัวสัตว์ที่นำไปผูกไว้ และลดลงในเวลาอันสั้น พร้อมกับสัตว์เซ่นไหว้ที่หายไป เหลือไว้แต่ตอไม้ที่ไว้ผูกสัตว์เพียงเท่านั้น ไม่มีใครทราบ ว่าน้ำทะเลขึ้นมาจากไหน และไม่มีใครทราบว่าสิ่งใดนำตัวสัตว์เ่าั้ไป
