ฝั่งด้านอรวรา
อรวราที่มักจะชอบไปเที่ยวกลางคืนทุกๆวัน วันนี้เธอก็มาอีกเช่นเคยพ่วงด้วยเพื่อนสนิทของเธออีกสองคน ปกติเธอแค่จะมาดื่มปลดปล่อยเล่นๆนั่นแหละ แต่ตอนนี้เหมือนเธอกำลังจะเจอเป้าหมายใหม่
"อร แกสนใจผู้ชายโต๊ะนั่นหรอว่ะ" นาเดียร์ที่เห็นอรวราเอาแต่มองโต๊ะฝั่งนู้นมาได้สักพักนึงแล้วเลยเอ่ยปากถาม
"ไหนๆ คนไหนที่อรสนใจอะ อู้วว คนนั้นหรอ งานดีอยู่นะแกรรร" กิ๊บที่อยากจะรู้ว่าผู้ชายคนไหนกันที่ทำให้อรวราสนใจได้เพราะนอกจากภาคินแล้วก็ไม่เห็นว่าอรวราจะสนใจผู้ชายคนไหนสักคน แต่ตอนนี้พี่ภาคินดันกลายเป็สามีของยัยแพรใสไปแล้วเนี่ยสิ นี่ล่ะมั้งสาเหตุที่อรวราเริ่มสนใจผู้ชายคนอื่นขึ้นมาบ้าง
"หึ ก็สนใจอยู่นะ" อรวรายังไม่ได้บอกนาเดียร์กับกิ๊บว่าเธอนั้นเคยเจอกับเขามาแล้ว แต่แค่ยังไม่ทำความรู้จักกันก็เท่านั้นเอง และเธอมาเพื่อเจอเขาโดยเฉพาะ
"ถ้าแกสนใจ ก็เข้าไปทักสิเดี๋ยวจะเสียให้ผู้หญิงคนอื่นเหมือนที่แกเสียพี่ภาคินให้นังแพรใสมันไง"
"อย่าพูดถึงชื่อนังแพรใสให้ฉันได้ยินอีก ฉันเกลียดมัน"
กิ๊บไม่พูดอะไรต่อ เพราะถ้าพูดไปเดี๋ยวไม่สนุกอีก จากนั้นอรก็ลุกจากโต๊ะของตัวเองเพื่อไปทำความรู้จักกับเป้าหมายใหม่ของเธอที่มองมาสักพักได้
"สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่ามีใครนั่งด้วยหรือยังค่ะ" อรวราพูดด้วยเสียงเล็กเสียงน้อยใช้เสน่ห์ของเธอทำให้เขาสนใจเธอสักหน่อย
"ยังครับ นั่งด้วยกันมั้ยครับ"
"งั้น ฉันขอนั่งด้วยคนนะคะ"
"คุณ... "
"อรวราค่ะ เรียกฉันว่าอรเฉยๆก็ได้"
"ครับ งั้นคุณอร มาคนเดียวหรอครับ" ชายปริศนาคนนั้นเริ่มสนใจอรวราขึ้นมาบ้างแล้ว เลยถามว่าเธอมาคนเดียวเหมือนที่เขามาคนเดียวหรือเปล่า
"เปล่าค่ะ ฉันมากับเพื่อนๆนะ นั่งอยู่โต๊ะนู้นนะค่ะ" อรวราพูดพร้อมกับชี้ไปที่ของนาเดียร์และกิ๊บ
"ยังงี้นี่เอง" ชายคนนั้นไม่ได้ถามอะไรต่อ แต่อรวรายังมีเื่ที่อยากจะถามเขาอยู่
"แล้วคุณคือ.."
"อ่อ ผมชื่อ อัคคี ครับ" อัคคีที่ลืมบอกชื่อของตนเองจึงบอกชื่อของตนเองให้อรวราได้รับรู้ แต่อัคคีนั้นยังไม่รู้ว่าอรวรารู้ชื่อของเขาั้แ่วันนั้นที่เธอเห็นนามบัตรเขาตกอยู่
"คุณอัคคีวันนี้มาคนเดียวหรอค่ะ"
"ครับผมมาคนเดียว เพื่อนที่ไทยไม่ค่อยมีเท่าไหร่ พอดีผมใช้ชีวิตที่เนเธอแลนด์มาั้แ่เด็กนะครับเลยไม่ค่อยมีเพื่อนที่ไทย แต่่นี้ผมก็อยู่ที่ไทยมาสักพักนึงแล้ว หลังจากเรียนจบผมก็เลยมาบริหารบริษัทของแม่กับพ่อที่ประเทศไทย เดิมทีประธานบริษัทนี่ควรจะเป็พี่ชายผม แต่เหมือนเขายังไม่อยากจะเป็ประธานตอนนี้ ผมก็เลยมาทำหน้าที่แทนเขาชัวคราวนะ"
"ว้าว คุณอัคคีมีพี่ชายด้วยหรอค่ะเนี่ย"
"แน่นอนสิครับ ผมมีพี่ชายอยู่คนหนึ่งเพียงแต่เราไม่ได้อยู่ด้วยกันั้แ่แรก ผมอาศัยอยู่กับพ่อที่เนเธอแลนด์ ส่วน พี่ชายอยู่กับแม่ที่ไทย แต่มีอยู่่หนึ่งที่พี่กับแม่มาอยู่เนเธอแลนด์สักพักนึง พวกเราก็เลยได้คุยกันอยู่ จนความสนิทก็มีมาเรื่อยๆนะครับ"
"ยังงี้นี้เอง คุณอัคคีคงจะรักพี่ชายคนนี้มากเลยใช่มั้ยค่ะ"
"รักสิครับ ถึงจะไม่ได้อยู่ด้วยกันั้แ่เด็ก แต่พอได้ชีวิตด้วยกันตอนโต ผมกับพี่เราก็รักกันดูแลกันมาตลอดเลยครับแ ต่ตอนที่ผมกลับไทยมาก็ยังไม่ได้เจอพี่เขาเลย แต่เราก็ติดต่อกันอยู่เรื่อยๆครับ"
"แล้วพี่ชายคุณรุ้มั้ยคะ ว่าคุณเป็ประธานบริษัทxxx "
"เ้าตัวรู้แล้วครับ แถมมีการมาบอกให้ผมทำต่อไปอีกต่างหาก เห้อออ"
อรวราที่นั่งฟังเื่ของอัคคีอย่างตั้งใจ เธอจึงลองถามอัคคีบางเื่
"ทั้งที่ๆคุณอยู่มาสักพักแล้วแท้ๆแต่คุณดูยังไม่ชินกับเครื่องดื่มที่ผับนี้เลย วันนั้นคุณคงมาที่ผับเป็ครั้งแรกสินะคะ" อัคคีเงียบไปทันทีพร้อมกับคำถามในหัวต่างๆว่าอรวรารู้ได้ยังไง ว่าวันนั้นเขามาที่ผับเป็ครั้งแรกแล้วดื่มเยอะเกินไปหน่อย เลยเมาไม่ค่อยได้สติ แต่เขายังจำัันั้นได้อยู่ เขากับผู้หญิงในคืนนั้น หรือว่า
" คุณรู้ได้ยังไง หรือว่า ผู้หญิงในคืนนั้น คือ "
"ค่ะ ผู้หญิงคนนั้นคืออรเอง"
"ไม่น่าล่ะ ผมถึงรู้สึกเหมือนกับเคยเจอคุณมาก่อน ที่แท้ก็เป็คุณนี่เอง" อัคคีที่รู้สึกว่าในคืนนั้นเขากับผู้หญิงคนนั้นสนุกมาก หลังจากเขาตื่นมาเขาพยายามตามหามาตลอด ที่แท้คือ อรวรานี่เอง
ทั้งสองมองหน้ากันด้วยความสเน่หา ก่อนอัคคีจะพูดขึ้นมาว่า "ในที่สุดผมก็หาคุณเจอแล้ว รู้มั้ยว่าผมตามหาคุณมาตลอด"
"งั้นหลังจากนี้พวกเราก็..." อรวราพูดพร้อมกับส่งเสน่ห์อันเย้ายวนของเธอให้อีกฝ่าย
"แน่นอนคนสวย" หลังจากนั้นคงไม่ต้องบอกว่าทั้งคู่ตอนนี้คงจะสนุกสุดเหวี่ยงกันทั้งคืนแน่ๆ
1K
