“ คุณเจ้าหน้าที่ มันก็ผ่านไป 2 วันแล้วทำไมพวกเขาไม่กลับมากันอีก ”
หลายคนเริ่มรู้สึกวิตกมากยิ่งขึ้นเพราะหน่วยสำรวจทั้ง 30 คนหายไป อย่างน้อยหากมีพวกเขาสักกลุ่มกลับมารายงานยังคงพอให้รู้สถานการณ์คร่าวๆได้บ้าง เพียงแต่ว่าฮันเตอร์ทั้ง 30 ที่แยกออกไปสำรวจยังไม่กลับมา ตอนนี้หลายคนจึงกลัวว่าจะเกิดการลอบสังหารภายในป่าที่เต็มไปด้วยหิมะขาวโพลน
“ ผมก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ”
“ แล้วจะทำยังไง เราต้องทำอะไรสักอย่างนะ ถ้าขืนนั่งอยู่แบบนี้เกทอาจจะบีบให้เราต้องทำอะไรอันตราย ”
เจ้าหน้าที่ปลอบทุกคนให้ใจเย็น เขาคิดเอาไว้แล้วว่าจะสร้างทีมสำรวจขึ้นมาอีก 10 คนเพื่อส่งไปดูลาดเลา อย่างน้อยพวกเขาควรจะหาร่องรอยของคนที่ส่งออกไปก่อนหน้าให้ได้
“ ผมจะสร้างหน่วยสำรวจที่ 4 ขึ้น หน่วยนี้ขออาสาคนที่มีความเร็วในการเคลื่อนที่ที่สูงหน่อยนะครับ ”
ฮันเตอร์หันมองไปรอบๆ ไม่มีใครอยากจะออกไปเสี่ยง การเดินทางของหน่วย 30 คนทำให้พวกเขากลัวว่าจะถูกสังหารไปแล้ว การแยกตัวออกไปอีก 10 คนดูน้อยไปหลายคนจึงกลัว
“ เช่นนั้นผมจะเป็นหัวหน้าหน่วยสำรวจที่ 4 ในระหว่างที่ผมไม่อยู่อยากจะให้ทุกคนรออยู่ที่นี่แล้วให้หาคนมาเป็นหัวหน้าคอยสั่งการแทนผม มีใครอยากจะไปกับผมไหม ”
หนึ่งในฮันเตอร์ลุกขึ้นยืน ดูท่าคงไม่มีใครยอมเข้าร่วมหน่วยสำรวจที่ 4 เขาจึงต้องออกไป ทันใดนั้นก็มีคนลุกขึ้นยืนไม่นานก็มีคนครบ 10
“ พวกคุณเป็นสายความเร็วใช่ไหม ”
เจ้าหน้าที่สมาคมฮันเตอร์มองดูอาวุธสวมใส่ พวกเขาทั้งหมดสวมใส่เกราะเบาทำให้รู้ว่าเป็นสายเกี่ยวกับนักฆ่าที่เน้นในเรื่องการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วโดยพึ่งค่าสถานะ AGI
“ เอาล่ะ ภารกิจนี้จะรีบดำเนินการ ผมจะพาทุกคนกลับมาที่นี่ก่อนฟ้ามืด ส่วนคนที่อยู่ที่นี่อย่าทำอะไรนะครับ มันอาจจะทำให้เกิดอันตรายได้ ”
ฮันเตอร์ส่วนมากพยักหน้าพร้อมกันแล้วมองดูหน่วยสำรวจที่ 4 วิ่งออกไปด้านนอกด้วยความเร็วที่มากกว่าหน่วยสำรวจทั้ง 3 กลุ่ม ไม่นานพวกเขาก็หายไปจากการมองเห็น
ยอร์ชเห็นว่าไม่มีใครเคลื่อนไหวและไม่มีใครคิดจะตั้งตัวเองเป็นหัวหน้ากลุ่มจึงนั่งนิ่งๆต่อไป ตราบใดที่ยังไม่มีอันตรายที่นี่ยังคงปลอดภัยเช่นเดิม
“ เป็นยังไงบ้างเพื่อน ”
พระอาทิตย์เริ่มต่ำลง สามสหายที่ล่าเสร็จรีบติดต่อเพื่อนที่ติดอยู่ภายในเกท หากผ่านพ้นคืนนี้ไปแล้วเท่ากับว่ายอร์ชติดอยู่ภายในเกท 3 วัน
“ หน่วยสำรวจที่ 4 บอกว่าจะกลับเย็นนี้ แต่ฉันยังไม่เห็นพวกเขาเลย ”
ความกังวลเพิ่มมากยิ่งขึ้น เพื่อนทั้ง 3 และคนดูรู้สึกกังวลไปพร้อมกัน หน่วยสำรวจทั้ง 3 ที่ออกไปตั้งแต่วันแรกยังไม่กลับมา หน่วยสำรวจที่ 4 ออกไปเมื่อเช้าก็ยังไม่กลับมาเช่นกัน หากพวกเขาทั้ง 40 คนถูกสังหาร หมายความว่าจะมีเพียง 60 คนที่ยังมีชีวิต
สิ่งที่น่ากังวลไม่ใช่แค่จำนวนคนที่ลดลงหากว่าหน่วยสำรวจตกตายไปจริงๆ เลเวลของคนที่เหลืออยู่ทำให้เรื่องมันดูเลวร้ายมากยิ่งขึ้นไปอีก เพราะเลเวล 19 และ 18 ส่วนใหญ่ออกไปพร้อมหน่วยสำรวจ ถึงแม้กลุ่มของพวกเขาจะมีเลเวล 18 และ 19 มันกลับไม่เยอะเหมือนวันแรก
“ ฉันจะอยู่กับแกจนถึงดึกก็แล้วกัน ”
คอปเปอร์นอนเฝ้าโทรศัพท์พลางนำอาหารออกมากิน ในระหว่างนี้เขาก็ใช้โทรศัพท์ตัวเองหาข้อมูลต่างๆแล้วส่งให้ยอร์ดูฆ่าเวลา ขณะที่กำลังมองดูโลกภายนอกผ่านโทรศัพท์มือถือของเพื่อนไอรีนได้แจ้งเตือนขึ้นมา เธอได้ยินเสียงต่อสู้ดังมาจากทางทิศเหนือ แม้จะเป็นเพียงแค่ครู่มันก็ทำให้เขารู้ว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นและจบลง
“ ทุกคนครับ อุปกรณ์ของผมตรวจจับเสียงต่อสู้ได้ ”
คนที่อยู่ภายในไลฟ์ตื่นตัว หลายวันที่ผ่านมาพวกเขาเบื่อไม่น้อยเพราะยอร์ชไม่ได้ทำอะไร แต่คืนนี้มีเรื่องที่ต่างออกไป ยอร์ชได้ยินเสียงต่อสู้จากภายในป่า
“ ผมจะดึงมันเข้ามาในไลฟ์นะครับ ”
เสียงเปล้งเปล้ง ดังขึ้นพร้อมกันสองครั้ง จากนั้นทุกอย่างก็กลับมาเงียบเหมือนเดิม
ยอร์ชเห็นข้อความจำนวนมากที่บอกว่าเขาอาจจะหูแว่ว แต่เสียงที่เขาส่งให้ทุกคนฟังมาจากอุปกรณ์สวมใส่ เขาจึงไม่มีทางหูแว่วอย่างแน่นอน
“ ครูพล ครูยังอยู่ไหม ”
“ ยังอยู่ ” พลถูกเชิญเข้ามาในไลฟ์ เขายังคงนอนอยู่บนยานรอคอยการเชิญจากยอร์ชเช่นเดิม
“ อุปกรณ์ของผมตรวจจับเสียงกระทบกันของวัตถุได้ 2 ครั้ง ผมคิดว่ามันน่าจะเป็นเสียงกระทบกันของอาวุธหรือไม่ก็ชุดเกราะจากการต่อสู้ แต่มันเป็นเสียงที่เบามาก ผมควรจะบอกคนอื่นๆไหม ”
“ บอก ไม่ว่านายจะเห็นอะไรหรือได้ยินอะไรให้บอก แต่ต้องทำให้ทุกคนอยู่ในความสงบด้วย ไม่งั้นมันจะทำให้ทุกอย่างแย่ลงได้ ”
ยอร์ชมองไปรอบๆ ฮันเตอร์ยังคงอยู่ในความสงบไม่มีใครได้ยินเสียงต่อสู้เมื่อครู่นี้เลย
“ ทุกคนครับ ได้ยินที่ผมพูดไหม ”
เสียงของยอร์ชดึงความสนใจของฮันเตอร์ทั้ง 60 คนให้หันมอง
“ เมื่อครู่อุปกรณ์ของผมตรวจพบเสียงกระทบกันของวัตถุ 2 ครั้ง ผมคิดว่ามันอาจจะเป็นเสียงต่อสู้ ผมจะเปิดให้ทุกคนฟัง ”
ทุกคนเงี่ยหูฟังเสียง ไม่นานพวกเขาก็ได้ยินเสียงดังออกมาจากหมวกของยอร์ช มันเป็นเสียงที่สั้นมากจึงยากจะเชื่อได้ว่ามันเป็นเสียงจากการต่อสู้
“ ครูฝึกผมบอกว่ามันอาจจะเป็นเสียงต่อสู้ได้ เขาจึงบอกให้รวมกลุ่มแล้วจัดตั้งหัวหน้าใหม่ หน่วยสำรวจที่ 4 อาจจะเจอปัญหาเพราะงั้นต้องมีหัวหน้ากลุ่ม ”
ผู้คนหันมองหน้ากัน ทันใดนั้นสายตาของพวกเขาก็หยุดลงตรงที่ชายวัยกลางคนอายุราว 40 ปี ภายในมือของเขาถือขวานพร้อมต่อสู้ตลอดเวลา
“ งั้นฉันจะขอดูแลกลุ่มชั่วคราวก็แล้วกัน ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นให้ฟังคำสั่งของฉัน ”
ทุกคนพยักหน้าแล้วเริ่มเข้ามาใกล้กันมากยิ่งขึ้นเพราะกลัวว่าเสียงที่ยอร์ชจับได้จะเป็นเสียงต่อสู้จริงๆ แต่ถ้าหากมีมอนสเตอร์มาใกล้ ต่อให้พวกเขาจะมองไม่เห็น หลายคนได้ติดตั้งอุปกรณ์เตือนภัยเอาไว้รอบๆแล้ว มันจะกะพริบบอกให้รู้ว่ามีสิ่งมีชีวิตเข้าใกล้มัน
ยอร์ชยังคงไม่กล้านอน เขาเปิดไลฟ์ต่อไป ผู้คนราว 5,000 ยังอยู่กับเขา มนุษย์ต่างดาวไททันเนียร์เข้าๆออกบ่อยผิดสังเกต ยอร์ชจึงรู้ว่ามันน่าจะประเมินสถานการณ์รอบๆได้แล้วว่าเขากำลังตกที่นั่งอันตรายจึงมารอดู
กระทั่งเวลาล่วงเลยมาถึงเช้า หน่วยสำรวจที่ 4 ก็ไม่กลับมา
“ 3 วันแล้ว เราจะเอายังไงต่อ ”
หนึ่งในฮันเตอร์สอบถามหัวหน้ากลุ่ม หน่วยสำรวจทั้ง 3 หายไปแล้ว 3 วัน ส่วนหน่วยสำรวจที่ 4 หายไป 1 วัน ตอนนี้พวกเขาจำเป็นต้องทำบางอย่าง
“ หัวหน้า เราส่งคนออกไปอีกสัก 20 ไหม ครั้งนี้รวมกลุ่มใหญ่ไปด้วยกัน การรวมกลุ่มเพียงแค่ 10 อาจจะเล็กเกินไป ”
“ ได้ เอาตามนี้ มีใครอยากจะเข้าหน่วยสำรวจที่ 5 ไหม ครั้งนี้ขอ 20 คน ”
ฮันเตอร์ทั้งหมดเงียบ ไม่มีใครเสนอตัว หัวหน้ากลุ่มจึงนำไม้จิ้มฟันออกมาหนึ่งกระปุกแล้วหักมันบางส่วนตามจำนวนคนที่จะต้องเข้าร่วมหน่วยสำรวจที่ 5 จากนั้นจึงนำกล่องไม้จิ้มฟันให้ฮันเตอร์แต่ละคนเขย่า หากไม้ที่ออกมาเป็นไม้สั้นพวกเขาจะต้องเข้าร่วม
“ ผมจะเขย่ามันแล้วนะทุกคน ”
ยอร์ชพูดกับคนดู หัวใจของเขารู้สึกเต้นรัวเพราะยังไม่รู้ข้อมูลสิ่งที่ต้องเผชิญหน้า ดังนั้นเขาจึงอยากอยู่ภายในกลุ่มใหญ่ที่สุด กระทั่งไม้จิ้มฟันหล่นออกมา มันคือไม้ยาวเขาจึงไม่ต้องเข้าร่วมกลุ่ม
กล่องไม้จิ้มฟันส่งต่อไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็ได้คนที่จะเข้าร่วมสำรวจหน่วยที่ 5
“กลับมาก่อนฟ้ามืด ไม่ว่าจะเจออะไรให้กลับมาก่อนฟ้ามืดเข้าใจใช่ไหม ”
หัวหน้าทีมหน่วยสำรวจที่ 5 พยักหน้ารับ จากนั้นพวกเขาจึงเดินช้าๆไปทางทิศเหนืออย่างระมัดระวัง การที่พวกเขาต้องสำรวจเส้นทางนี้ก็เพราะว่าเมื่อคืนยอร์ชจับเสียงปะทะกันได้ พวกเขาจึงต้องไปเห็นกับตาว่าเสียงนั้นคืออะไร อย่างน้อยมันอาจจะมีเบาะแสของหน่วยสำรวจทั้ง 4 กลุ่มก่อนหน้าพวกเขา