ระบบจักรพรรดิแห่งวันสิ้นโลก-วิวัฒนาการไร้ขีดจำกัด 【จบ】

        ทันทีที่จูหมิงสั่งให้ลงมือหลี่อวินกับพวกก็พุ่งตัวไปทางโอวหยางมี่มี่กับจ้าวเสี่ยวเยว่

        จ้าวเสี่ยวเยว่ยังไม่ทันได้ชักปืนออกมาก็รู้สึกภาพตรงหน้าพร่าเลือนไปชั่วขณะก่อนที่หลี่อวินและลูกน้องร่างกำยำอีกหกคนที่พุ่งเข้ามาจะถูกอัดกระเด็นออกไปราวกับกระสอบทราย!

        โครม!โครม! โครม!...

        คนทั้งหกล้มลงบนพื้นแข็งอย่างแรงเป็นนานก็ยังไม่อาจขยับตัวลุกขึ้น!

        จางเสี่ยวเหายกมือทั้งสองขึ้นทันใดนั้นก็มีลูกไฟสามลูกปรากฏและลุกโชนอยู่เหนือฝ่ามือซ้ายและขวา เขาจ้องมองไปยังชายฉกรรจ์ที่กำลังเคลื่อนไหวอย่างมาดร้ายก่อนจะตวาดเสียงดังลั่น

        "ใครกล้าขยับแม้แต่ก้าวเดียวฉันจะทำให้มันได้ลิ้มรสชาติของการถูกเผาทั้งเป็น!"

        จางเฉินสะบัดข้อมือขวาอย่างแรงจากนั้นก็บิดแขนซ้ายที่เหลืออยู่ของจูหมิงแล้วยกเท้าขวาขึ้น ก่อนจะใช้รองเท้าบูตทหารที่แข็งแกร่งเตะเข้าที่กระดูกหน้าแข้งของจูหมิงจนเกิดเสียงกระดูกแตกหักดังร่างของจูหมิงล้มโครมลงกับพื้น!

        เปลวไฟที่มือขวาลุกลามมาเผาเสื้อผ้าของจูหมิงจนมอดไหม้เวลานี้ทั่วทั้งตัวก็เต็มไปด้วยเปลวไฟลุกโชนพร้อมกับมีเสียงโหยหวนอย่างน่าอนาถดังก้องไปทั่ว

        ชั่วพริบตานั้นเองจางเฉินและจ้าวเสี่ยวเยว่ก็ยกปืนในมือขึ้นมาเล็งไปที่กลุ่มชายฉกรรจ์

        จากนั้นก็มีเสียงเย็นยะเยือกของโอวหยางมี่มี่ดังขึ้น

        "ถ้าไม่อยากตายก็วางอาวุธลงซะฉันจะนับถึงสามเท่านั้น หากใครยังไม่วางอาวุธก็เตรียมตัวตายได้เลย หนึ่ง สอง สาม!"

        เคร้ง!เคร้ง!

        เพียงแค่โอวหยางมี่มี่เอ่ยจบก็มีเสียงอาวุธหล่นกระทบพื้นดังเป็นระยะ แต่ก็ยังคงมีชายฉกรรจ์หกคนที่ยังกำมีดสั้นและท่อนเหล็กในมือแน่น!

        ฟ้าว!

        ร่างของโอวหยางมี่มี่พุ่งออกไปอย่างรวดเร็วราวกับภาพลวงตา

        ฉับ!ฉับ! ฉับ!...

        แสงมีดสว่างวาบพร้อมกับเลือดสดๆที่สาดกระเซ็น ก่อนที่โอวหยางมี่มี่จะวกกลับมายืนที่จุดเดิม!

        ตอนนี้หลอดลมและเส้นเลือดใหญ่ที่คอของชายฉกรรจ์ทั้งหกถูกกรีดขาดจนมีเลือดสดๆ สีแดงฉานพุ่งกระฉูดออกเป็นสาย คนทั้งหมดเบิกตากว้าง พร้อมกับจับจ้องมองไปข้างหน้าด้วยความหวาดกลัวและไม่ยินยอมท้ายสุดก็ล้มลงกับพื้นไป!

        ภาพตรงหน้าทำให้หลี่อวินและคนอื่นๆรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจอย่างถ่องแท้แล้วว่าตนเองได้ไปยั่วโมโหผู้วิวัฒนาการที่แข็งแกร่งเพียงใดเข้า!

        ไม่สิ!ไม่ใช่แค่คนเดียวเท่านั้น แต่นอกจากสาวงามในชุดหนังตรงหน้านี้แล้วยังมีชายหนุ่มอีกสองคนที่สามารถจัดการจูหมิงได้อย่างรวดเร็วเช่นนั้นจึงคาดว่าน่าจะมีระดับวิวัฒนาการที่สูงกว่าพวกเขามากเช่นกัน

        เพียงแค่หนึ่งในสามคนนี้ก็สามารถเล่นงานจูหมิงได้อย่างง่ายดายแล้ว

        เมื่อตระหนักได้เช่นนี้ใบหน้าของหลี่อวินและพวกก็ซีดเผือดลงทันที

        พวกเขาคุกเข่าลงก่อนจะอ้อนวอนขอชีวิต

        แบงก์กิ้งรีบตะโกนไปทางกลุ่มผู้รอดชีวิต

        "พี่สาว!พี่เขย! ผมเสี่ยวเหมาเอง! หยุนเสี่ยวเหมา! ผมมาช่วยแล้ว!"

        เมื่อได้ยินเสียงตะโกนหญิงสาวด้านหลังที่สกปรกมอมแมมและมีกลิ่นเหม็นคละคลุ้งกับรอยปานสีแดงคล้ำที่ใบหน้าก็จ้องมองไปยังแบงก์กิ้งก่อนที่ร่างกายของเธอจะสั่นเทิ้มขึ้นมาจากนั้นรีบดึงมือเด็กหญิงและเด็กชายตัวน้อยที่สกปรกมอมแมมไม่แพ้กันให้ลุกขึ้นยืนก่อนจะร้องเรียกทั้งน้ำตาออกมา "เสี่ยวเหมา"

        เมื่อเห็นภาพครอบครัวสามคนที่สกปรกมอมแมมและมีกลิ่นเหม็นคลุ้งตรงหน้าแล้ว แบงก์กิ้งก็ถึงกับพูดไม่ออกหลังจากผ่านไปครู่หนึ่งค่อยเอ่ยถามขึ้นอย่างเหลือเชื่อ "พี่สี่!"

        "คุณน้า!"เด็กหญิงและเด็กชายจ้องมองไปทางแบงก์กิ้งพร้อมกับเอ่ยเรียกด้วยความกลัว

        หลังจากที่จำกันได้คนทั้งสี่ก็โผเข้ากอดกันกลม ก่อนจะร้องไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น

        ...

        "ปัง!ปัง! ปัง!"

        มีเสียงปืนดังขึ้นก่อนที่ถังฮ่าวและคนอื่นๆ จะรีบวิ่งขึ้นไปชั้นบน

        ถังฮ่าวเห็นแบงก์กิ้งกราดยิงอย่างบ้าคลั่งไปที่ศพที่ถูกไฟคลอกจนดำเป็นตอตะโกบนพื้น!

        “คนแซ่จูสมควรตายแล้ว!ส่วนหลี่อวินนั่นก็ชั่วช้าเลวยิ่งนัก!  ความคิดชั่วๆ ล้วนมาจากมันทั้งนั้น!  พี่ใหญ่ พี่เขย และพี่สามล้วนตายด้วยน้ำมือของพวกมัน!”หญิงสาวที่ดูมอมแมมชี้ไปที่หลี่อวินกับพวกพร้อมกับเอ่ยอย่างเคียดแค้นออกมา

        แบงก์กิ้งชักมีดออกมาเตรียมลงมือแต่พอได้ยินเสียงฝีเท้าที่เร่งรีบดังมาจากด้านหลังแล้วก็หันกลับไปมอง ก่อนจะเห็นถังฮ่าวเย่ชิงเฉิง และคนอื่นๆ ขึ้นมาถึงแล้ว แบงก์กิ้งจึงจำต้องระงับจิตสังหารรุนแรงในใจก่อนจะหันกลับมาคุกเข่าลงตรงหน้าถังฮ่าวพร้อมกับร้องไห้น้ำตาไหลพราก

        “หัวหน้าพวกมันไม่สมควรมีชีวิตอยู่บนโลก! พวกมันผลักพี่ใหญ่ พี่เขยของผมออกไปให้ซอมบี้กิน! พวกมันไม่เพียงแต่ข่มขืนพี่สามของผม  แต่ยังผลักเธอออกไปให้ซอมบี้กินด้วย! หัวหน้าผมอยากแล่เนื้อพวกมัน! ได้โปรดอนุญาตด้วย!หลังจากนี้ผมจะถวายชีวิตรับใช้หัวหน้าเอง!”

        ถังฮ่าวโบกมือก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเย็นชา

        “ฉันอนุญาต! คนชั่วช้าเช่นนี้ต่อให้ตายไปร้อยชาติก็ไม่อาจชดใช้ความผิดได้!”

        เมื่อเห็นแบงก์กิ้งถือมีดพุ่งเข้าหาด้วยสีหน้าโหดเหี้ยมหลี่อวินและคนอื่นๆ เห็นดังนั้นแล้วมีหรือจะยอมอยู่นิ่งจึงพากันคว้าอาวุธที่วางไว้ข้างๆ ขึ้นมาต่อต้าน!

        ฉึก! ฉึก!ฉึก!...

        เถาวัลย์หนาเท่าหัวแม่มือสิบกว่าเส้นพุ่งปราดออกไปอย่างรวดเร็วก่อนจะเจาะทะลุหัวไหล่ทั้งสองข้างของหลี่อวินและคนอื่นๆ อีกห้าคน เถาวัลย์ที่หนาเท่าหัวแม่มือมีความเหนียวมากไม่เพียงแต่เจาะทะลุหัวไหล่ของคนทั้งหกเท่านั้น แต่ยังแขวนลอยร่างของพวกเขาขึ้นจากพื้นดินอีกหนึ่งฉื่อ

        พอเห็นถังฮ่าวลงมือแบงก์กิ้งก็ถือมีดกดลงบนร่างของหลี่อวินและคนอื่นๆ อย่างไม่ลังเล เลือดสดๆพุ่งกระฉูด ก่อนจะมีเสียงของหลี่อวินและพวกโหยหวนขึ้นอย่างน่าเวทนา

        ฉากนี้ทำเอาลูกน้องที่เหลือของจูหมิงต่างตกใจจนฉี่ราดส่วนผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ ที่ยังไม่เข้าใจสถานการณ์ก็ตาเป็นประกายขึ้นมาก่อนจะมีใครไม่รู้ตะโกนออกมาเป็นคนแรก

        “สมน้ำหน้า! พวกมันสมควรแล้ว!”

        ทันใดนั้นเสียงโห่ร้องก็ดังขึ้นเรื่อยๆ

        “ฆ่าพวกมันซะ!”

        “ฆ่าพวกมัน!”

        ถังฮ่าวมองไปที่กลุ่มผู้รอดชีวิตก่อนจะตะโกนถามออกมา

        “ใครอยากแล่เนื้อพวกมันให้ยกมือขึ้น!”

        ฟึ่บ!

        ในบรรดาผู้รอดชีวิตร้อยสามสิบกว่าคนก็มีมือที่ยกขึ้นเกือบร้อย โดยส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง แม้แต่ในหมู่เด็กอายุสิบกว่าขวบก็ยังมีอยู่ไม่น้อย

        ถังฮ่าวได้เลือกมาสิบคน!

        พอคนทั้งสิบคนได้รับอนุญาตพวกเขาก็พุ่งเข้าใส่หลี่อวินทันทีในจำนวนนี้มีผู้หญิงสามคนที่ไม่ได้หยิบมีดบนพื้นด้วยซ้ำ แต่กลับพุ่งเข้าไปกอดขาของชายร่างกำยำที่โชกไปด้วยเลือดก่อนจะกัดลงไปอย่างแรง

        พวกเธอกัดแล้วกัดอีกราวกับคนเสียสติ

        เมื่อเห็นฉากนี้แล้วหลี่หยุนเฟยเซี่ยหมิงกั๋ว จูหมิงหยางและคนอื่นๆ ต่างก็ขนลุก

        “นี่... มันโหดร้ายเกินไปแล้ว!” ใบหน้าอวบอ้วนของจูหมิงหยางเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

        “โหดร้ายหรือ?” ถังฮ่าวหัวเราะอย่างเย็นชา ก่อนจะชี้ไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่มีแววตาอาฆาตแค้นที่สุดในกลุ่มผู้รอดชีวิต

        “เธอบอกพวกเขาไปสิว่าพวกมันทำอะไรกับพวกเธอบ้าง?”

        “ความชั่วร้ายของพวกมันเลวร้ายเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้พี่ใหญ่และพี่เขยของพี่สาวคนนี้ แค่เอ่ยไม่เห็นด้วย ก็ถูกพวกมันทุบตีปางตาย ก่อนจะถูกพวกมันโยนลงมาจากชั้นสี่เพื่อเป็นอาหารของซอมบี้ส่วนพี่สามของเธอกับน้องสาวสองคนของพี่ชายคนนี้ กับคนรักของพี่ใหญ่คนนั้นก็ล้วนถูกคนพวกมันข่มขืน!แต่พวกมันก็ยังไม่พอใจ และโยนพวกเธอไปให้ซอมบี้กินอีก!  พวกมันไม่สมควรเรียกว่าคน!ญาติพี่น้องของคนเกือบทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ล้วนถูกจูหมิงและพวกมันทำร้ายบ้างก็ถูกฆ่าตายไป! ผู้หญิงจำนวนสองในสามของทั้งหมดที่อยู่ที่นี่ขอแค่มีหน้าตาดีหน่อยก็ล้วนถูกจูหมิงพวกข่มขืนกันหมด! คนที่น่าสงสารที่สุดคือคุณจ้าวก่อนที่พวกคุณจะมา เขาถูกมัดติดกับเสาและถูกบังคับให้ดูภรรยาถูกทุบตีจนตาย  พวกมันยังใช้มีดกรีดใบหน้าลูกสาวเขาต่อหน้าต่อตาอีก! เด็กคนนั้นอายุแค่สิบขวบ!  แค่สิบขวบเท่านั้น!  พวกมันเลวทรามมาก!  ฉันเกลียดพวกมันเข้ากระดูกดำ!จนอยากแล่เนื้อเพื่อกินเนื้อและเคี้ยวกระดูกพวกมัน!”

        เมื่อได้ยินคำพูดของผู้หญิงคนนี้แล้วหลี่หยุนเฟย เซี่ยหมิงกั๋วและคนอื่นๆ ต่างก็ตกตะลึง

        ช่างโหดร้ายพวกมันช่างโหดร้ายยิ่งนัก!

        สมควรตายแล้ว!