ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

บทที่1 ระบบความดี
“ถุ้ย! ร่างนี้เสียงไม่ดีเลยร้องแล้วก็เหนื่อยง่ายอีก”บิลตอนนี้กำลังพยายามร้องเนื้อเพลงของเขาสมัยชาติก่อนเขาได้พยายามขึ้นเสียงทำนองปรากฏว่ามันเหนื่อยมากและเสียงก็ไม่ถึงขั้นชาติก่อนของเขา“ร่างนี้มันไม่มีพรสวรรค์เอาซะเลยสงสัยต้องออกกำลังกายเสียแล้ว”บิลบ่นเขาส่ายหน้าแล้วเริ่มจดเนื้อเพลงเอาไว้สองสามเพลงมันเป็นเพลงที่ดังในชาติก่อนของเขา“ไม่ต้องการอะไร ตามความพอใจ...”บิลดูชื่อเพลงของเขาแล้วก็ยิ้มขึ้นมาแต่เขาก็ต้องออกกำลังกายเสียก่อนไม่งั้นเสียงไม่ถึงแน่นอนยิ่งไมค์ไม่ใช่ของดีอะไรอีกด้วยไม่งั้นไม่ได้เพลงที่ดีแน่หากเขาไม่ทำให้เสียงเปล่งออกมาได้อย่างมั่นคงเสียก่อนก๊อก! ก๊อก !“ไอ้พี่บ้าออกมาจากห้องบ้างสิมาช่วยงานฉันเลย”เสียงใสของหญิงสาววัยแรกรุ่นดังขึ้นเขาคือน้องสาวของบิลมีชื่อว่ามิ้วเธออายุน้อยกว่า2ปี เรียนอยู่ ม.1 มิ้วมีหน้าตาน่ารักผมดำสนิทดวงตาเองก็สีดำและเปล่งประกายแต่เธอมีหน้าอกที่แบนเหมือนกับเด็กทั่วไป..โลลิ[1]ปัง!“ออกมาสิวะ! จะไปอุดอู้อยู่ทำไมแค่ผู้หญิงคนเดียวเองบ้าเปล่า!”เสียงใสตะโกนโวยวายหน้าห้องและทุบประตูไม่หยุดมันดูเหมือนจะโมโหมากๆ“เฮ้อ! น้องสาวเจ้าของร่างนี้แสบชะมัด”บิลถอนหายใจเขาลุกขึ้นยืนก่อนที่จะเดินไปที่ประตูก่อนที่จะเปิดออกตุบ!“เจ็บนะ”บิลโดนมือน้อยทุบเข้าที่หน้าอกอย่างจังเขายืนอยู่อย่างสงบ(เก๊ก)“เอ๊ะ! สะ สมน้ำหน้า ออกมาสักทีมาช่วยฉันล้างจานเลย”มิ้วชะงักเล็กน้อยก่อนจะกล่าวออกมาอย่างลื่นไหลแต่ดูก็รู้ว่าประหม่าเล็กน้อยเนื่องจากตกใจที่อยู่ดีๆประตูก็เปิดออกอย่างกระทันหัน“อา..แต่อย่าดุนักสิยัยบ้า”บิลเอามือไปขยี้หัวของมิ้วพร้อมกับรอยยิ้มเล็กน้อยทำให้น้องสาวตัวแสบหน้าแดงก่อนจะสะดุ้งแปะ!มือน้อยปัดออกอย่างลนลาน“ทะ ทำอะไรน่ะเอามือออกไปนะฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ! รีบไปล้างจานเลยไป”โลลิน้อยได้วิ่งหนีไปทางอื่นอย่างรวดเร็วพร้อมหน้าที่เขินอายที่ถูกลูบหัว...“หึหึ ก็ยังเด็กจริงๆนี่นะ”บิลยิ้มเล็กน้อยและเดินไปทางห้องครัวครอบครัวของบิลนั้นมีกันอยู่สามคนพ่อ ลูก ลูก แม่ของบิลนั้นได้ทิ้งเขาไปตั้งแต่เด็กๆแล้วเขาก็ไม่รู้เหมือนกันเพราะอะไรเพราะพ่อของเขาไม่เคยบอกท่านเงียบไปเลยพ่อของบิลมีชื่อว่า อิล (การตั้งชื่อครอบครัวนี้มันทำไมตั้งคล้ายกันจังฮะ ฮ่าฮ่า)เป็นพนักงานบริษัทธรรมดาคนหนึ่งที่เงินเดือนก็พอเลียงครอบครัวส่งลูกเรียนได้อยู่ณ ห้องครัวในตอนนี้บิลกำลังฝืนใจล้างจานในชีวิตก่อนเขาไม่ค่อยทำอะไรอย่างนี้สักเท่าไหร่(เมาลีนทั้งวัน)“เฮ้อ! นี่แหละนะชีวิต เพราะชีวิตมีขึ้นมีลงกูก็ต้องทน...”บิลร้องเพลงเขาเขาไปด้วยแต่เสียงนั้นยังไม่ค่อยน่าฟังเท่าไหร่ยังแหลมไปนิดไม่ได้มีความนุ่มเลย(เสียงเกือบเพี้ยนอ่ะแต่ก็ไม่เพี้ยนฮ่าๆ)ติ้ง![ ระบบ ความดี เปิด บริการ]“หืม! อะไรกัน! นี่มัน....”บิลตกตะลึงเขามองไปยังโฮโลแกรมเบื้องหน้าของเขาอย่างงุนงงและไม่อยากจะเชื่อ“ระบบความดีงั้นหรอ ระบบบ้าบออะไรกันเนี่ย”บิลเริ่มจะสถบเพราะในชาติก่อนของเขาไม่เคยเข้าวัดทำบุญเลยสักครั้งแต่ระบบความดีนี่ไม่ใช่ว่ามันจะบังคับให้เขาเข้าวัดฟังธรรมหรอกเหรอเขาจะไม่พาหลวงพ่อ Rap หรอ? (เอ่อ....)ติ้ง![ท่านได้ล้างจานช่วยน้องสาว][ ได้รับ 1 คะแนนความดี]“เอ๋! อย่างนี้ก็ได้หรอ?”เสียงของบิลมันเป็นเสียงที่ยังตะลึงและงุนงงอยู่บ้างแต่ก็ไม่ได้ตื่นตูมหรือเกิดอาการที่ทำให้เปลี่ยนอิริยาบถอย่างรุนแรงแต่อย่างใด..จบ...[1] โลลิ = มนุษย์ที่รูปร่างเป็นเด็กน่ารักสดใสถ้าเป็นเด็กสาวจะน่ารักมาก.....-w-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่1 ระบบความดี

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่1 ระบบความดี

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้