แม่เลี้ยงจอมร่านในบ้านหลังใหญ่

    "เราจะต้องจ้างนักล็อบบี้ไม่ให้พวกฝรั่งไปเสนองานนะคะ" อชิตะบอกในห้องประชุมลับที่มีแต่เจมส์ อิงฟ้า และอาช

    อิงฟ้าเลือกจะปล่อยให้ลูกค้ารายย่อยเชื่อข่าวลือที่บริษัทฝรั่งใส่ร้ายและเลิกจ้างบริษัทของเธอ

    เธอกำลังจะไปเสนองานใหม่ให้บริษัทยักษ์ใหญ่ที่จะจ้างงานได้เงินถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์เมื่อเทียบกับรายย่อย

    เงินจากลูกค้ารายใหญ่เจ้าเดียวเท่านี้ก็วามารถเลี้ยงพนักงานนับร้อยและกำไรไปทั้งปีสบายๆ แต่ปัญหาคือว่าชื่อเสียงบริษัทอิงฟ้าเสียหายไปแล้ว

    ไม่! อิงฟ้าตอบ

    "งั้นเราต้องทำโปรโมชั่นลดราคา" เจมส์ออกความเห็น

    ไม่! สาวสวยอวบอึ๋มในชุดเดรสขาวราวกับนางฟ้าตอบคำเดิม

    "งั้นผมจะลงโฆษณาแก้ข่าวนะ" อาชเอ่ย

    ไม่! 

    "งั้นหนูจะไปทำแผนก่อนนะคะใกล้จะได้เวลาไปละ" อชิตะบอก

     ไม่! 

     ไม่! ๆ ๆ ๆ อิงฟ้ายืนเอามือขาวๆเกาะโต๊ะและปฏิเสธทุกความเห็น

     เจมส์นั่งหน้าแดงหายใจฟึดฟัด เขากำลังโกรธคู่เเข่งและพาลโกรธอิงฟ้าที่ยืนส่ายหน้าสวยไปมา ไม่พูดไม่จา

     "เราจะใช้วิธีบริสุทธิ์ ไม่ต้ำช้าออกข่าวเท็จโจมตีเหมือนพวกมัน" อิงฟ้าเงยหน้าขาวอิ่มขึ้นฟ้าแล้วพูดลอยๆ

     "แล้วมันจะทำยังไงล่ะคร๊าบคุณพี่สะใภ้" อาชพูดประชดประชันเพราะไม่เห็นทีท่าว่าจะได้งานบริษัทยักษ์ใหญ่นี้เลย

     "อือ เอาตามอิงฟ้าว่า" เจมส์ตอบตกลง เขายังไม่รู้แผนเธอเลย แต่จากสัญชาติญาณของเขารู้ได้เลยว่าอิงฟ้ามีแผนเด็ด 

     และเธอกลับมาสู้ตามสัญชาติญาณของแม่ที่ต้องปกป้องหลักแหล่งทำมาหากินไม่ให้ลูกๆอดอยาก ซึ่งมันหมายถึงลูกชาย ลูกสาว และคนทุกคนในบริษัท

     "เอ่อ คือ ค่ะ ๆ" อชิตะเดินงงไปหอบโน๊ตบุ๊คแล้ววิ่งขึ้นรถ

     อาชหายใจฟึดฟัดไม่พอใจแต่ก็ไม่กล้างัดกับเจมส์และอิงฟ้า เขาวิ่งไปขับรถพาอชิตะไปบริษัทลูกค้าที่นัดให้เสนองานเวลา10.00น.

    เจมส์จับมืออิงฟ้าแล้วจูงเธอขึ้นรถสปอร์ตสีดำคันหรู

    บรืนนนนน! ๆ ๆ เจมส์ใส่สูทดำนั่งขับรถอย่างรวดเร็วไปที่บริษัทลูกค้า

    09.30น.

    ตูมมม! ยางรถของอาชโดนบริษัทคู่แข่งที่เป็นฝรั่งจ้างคนมาวางตะปูจนเขากับอชิตะไปเสนองานไม่ทัน

    09.45น.

    ตูมมมม! รถสปอร์ตของเจมส์ก็โดนทีมล็อบบี้ที่บริษัทฝรั่งจ้างขับรถชนจนหมุนเคว้งและขับไปต่อไม่ได้

    ว๊ายยย! อิงฟ้ากรี๊ดลั่น

    หมับบบ! เจมส์โผมากอดอิงฟ้าไว้ และเอาหน้าของเธอซุกที่อก

    ฟุ่บบบ! ๆ ๆ ๆ ถุงลมนิรภัยพองออกมารับตัวทั้งคู่ไว้ได้ก่อนที่ร่างจะกระแทกรถ

   "คุณเป็นอะไรไหม" เจมส์ลากอิงฟ้าออกมานั่งตัก เขาเอาตูดเเนบพื้นอ้าขาคร่อมร่างกอดกอดเธอไว้

    "มันจ้างคนมาดักเราไม่ให้ไปเสนองาน ป่านนี้ลูกค้าคงจ้างมันไปแล้ว" อิงฟ้าบ่นหน้าแดง

    "ไม่เป็นไรค่ะ ๆ ฉันจะนั่งวินมอเตอร์ไซค์ไป คุณค่อยๆตามมานะ" อิงฟ้าบอกแล้ววิ่งออกจากอ้อมกอดของเจมส์

     "เดี๋ยวคุณ มันอันตรายนะอย่าไปเลย" เจมส์ร้องบอกด้วยความเป็นห่วง

    "ไม่ไปแล้วเจมส์น้อยกับชญานัทจะเอาอะไรกินถ้าบริษัทเราปิด" อิงฟ้าร้องตอบแบบไม่หันหลังกลับแล้วขึ้นซ้อนรถมอเตอร์ไซค์วินหายไป

     เธอไม่ได้เอาคอมหรือเครื่องมืออะไรไปเลย แม้แต่กระเป๋าสตางค์และมือถือ

    09.55 อิงฟ้าวิ่งเข้าตึกบริษัทลูกค้าและขึ้นลิฟท์ไปอย่างร้อนรน

    10.00 แอ๊ดดด! เธอเปิดประตูห้องประชุมที่ลูกค้านั่งรออยู่แล้วสามคน

    ข้างๆมีโต๊ะฝรั่งนั่งอยู่สองคน มันเป็นเจ้าของบริษัทคู่แข่งที่จ้างคนมาดักยางและขับรถชนรถเจมส์นั่นเอง

    "อ้าวเชิญ คุณอิงฟ้ามาคนเดียวหรือ" ลูกค้าคนจีนสามคนเอ่ย

    "ค่ะ" อิงฟ้าตอบและนั่งลง

    ฮิ! ๆ ๆ ฝรั่งสองคนนั่งมองหน้ากันและหัวเราะคิกคัก พวกมันเสนองานแล้วและคิดว่าต้องได้เงินลูกค้าเจ้าใหญ่นี้แน่ๆ

    "เริ่มเลยละกันนะคะ" อิงฟ้าลุกยืนและพูดเสนองานปากเปล่าแบบไม่มีคอมเปิด ไม่มีเอกสารให้ดู ไม่มีสไลด์พรีเซนต์

    "พร้อมแล้วก็เชิญเลยครับ" ลูกค้าทั้งสามคนที่เป็นเจ้าของบริษัทร่วมกันเอ่ยตอบ

    "อย่างที่ทราบนะคะว่ามีข่าวลือโจมตีบริษัทของเราว่าโปรแกรมแฮกได้ เราจึงยินดีจะประกาศออกโฆษณาว่าจะเปิดให้คนมาแฮกโปรแกรมที่เราเขียนให้คุณ ถ้าใครแฮกได้ฉันยินดีจะจ่ายเงินสดให้สิบล้านบาท" อิงฟ้าเอ่ย

    ลูกค้าสามคนสะดุ้งและตาโต พวกเขาคิดไม่ถึงว่าจะมีใครจะมาเสนองานแบบนี้ 

    แถมอิงฟ้ายังเกรี้ยวกราดและสวยสง่าได้อย่างน่าทึ่ง

    "แล้วมันมีผลดีอะไรถ้าเราจ้างคุณ" คนที่ดูอาวุโสที่สุดถามอิงฟ้าด้วยน้ำเสียงแข็งราวกับเขาไม่เห็นด้วย

    "ใช่ค่ะ ถ้าไม่มีใครแฮกได้บริษัทของฉันจะมีชื่อเสียง และบริษัทของคุณจะเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกว่าไม่มีใครแฺฮกโปรแกรมของพวกคุณเองได้เลย" อิงฟ้าตอบ

    ลูกค้าสามคนก้มหน้าซุบซิบๆปรึกษากัน

    โอ้วชิททท! เจ้าของบริษัทฝรั่งสองคนบ่นไม่พอใจ

    "ยังไม่ดีอีกหรือคะ ได้ทั้งโปรแกรม ได้ทั้งชื่อเสียง และถ้าฉันทำไม่ได้พวกคุณก็จะได้ไม่ต้องเสียเงินกับบริษัทห่วยๆของฉันไง"

     อิงฟ้ากล่าวทิ้งท้ายแล้วเดินหนีออกจากห้องประชุม

     แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ คุณปลอดภัยไหม เจมส์วิ่งออกจากลิฟท์มาจับแก้มจับหน้าอิงฟ้าใหญ่ 

     หมับ! ๆ ๆ ๆ เขาจับแขนจับขาของอิงฟ้าสำรวจดูว่าร่างกายของเธอบุบสลายตรงไหนแบบไม่สนใจงานและเงินทองใดๆทั้งสิ้น

    ฟุ่บบบบ! อิงฟ้าโผกอดเจมส์แล้วตอบเขา เธอรัดเขาไว้สุดแรงเพื่อจะตอกย้ำเจมส์ว่าเธอแข็งแรงดี

    จุ๊บ! เจมส์จูบหน้าผากอิงฟ้าแล้วจูงมือเธอลงลิฟท์โดยไม่ถามเรื่องงานซักคำ

    "เอาไงดีล่ะทีนี้ ชีวิตพวกเรากับคนในบริษัทคงลำบากอีกแล้ว" เจมส์จูงมืออิงฟ้าเดินบนฟุตบาทข้างถนนแล้วถามเธอ

    "ไปกินไอศรีมกันเถอะค่ะ" อิงฟ้ากลับไม่ตอบแล้วกอดเเขนเจมส์ 

   เธออ้อนเขาไปซื้อไอศรีมขนมปังที่รถพ่วงข้างขายอยู่ข้างถนน

   งั่ม! ๆ ๆ ๆ อิงฟ้านั่งบนม้านั่งในป้ายรถเมลแล้วกัดกินไอศรีมกะทิขนมปังอย่างกับเด็ก

    หมับ! ๆ ๆ ๆ เจมส์ต้องคอยเอามือปาดเช็ดไอศรีมที่เลอะปากอิงฟ้าแล้วนั่งกินไปด้วย

    กริ๊งงง! ๆ ๆ ๆ โทรศัพท์ดัง

    "ไหน ๆ ๆ เครื่องไหนนะ" เจมส์ยืนขึ้นแล้วควานหาโทรศัพท์ตัวเองก็ไม่พบว่าดัง

  .  "อ้าวของคุณ" เจมส์ล้วงไปเจอโทรศัพท์ของอิงฟ้าที่กระเป๋ากางเกงเพราะเก็บมาตอนรถชน

    "ฮัลโหลค่ะ" อิงฟ้ารับโทรศัพท์จากมือเจมส์มาพูด

    "คุณอิงฟ้า เราตกลงจ้างคุณนะ แต่ขออะไรซักอย่างได้ไหม" เจ้าของบริษัทจีนโทรมา

    "ขออะไรล่ะคะบอกมาก่อนสิ" อิงฟ้าตอบและทำตาโต เธอทำปากจู๋แล้วชี้นิ้วมาที่โทรศัพท์

    ฟุ่บบบ! เจมส์รีบเอาหูมาแนบฟังด้วยและทำตาโตหัวใจเขาเต้นระทึก

    "คุณช่วยมาเซ็นสัญญาเลยได้ไหม พวกผมรีบ" ลูกค้ารายใหญ่บอก

     เย้! ๆ ๆ อิงฟ้าวางหูโทรศัพท์แล้วกระโดดกอดเจมส์จนชุดเดรสปลิวเห็นไปถึงขาอ่อนและแก้มก้น

     เยส! ๆ ๆ เจมส์ชกหมัดดีใจ เขาทึ่งเอามากๆ ที่จริงเขาไม่คิดว่าอิงฟ้าจะได้งานนี้ตั้งแต่ก่อนขับรถมาแล้ว

     ลำบากอาชกับอชิตะที่ต้องเหมารถมารับเจมส์กับอิงฟ้าไปเซ็นสัญญาจ้างมูลค่าเกือบร้อยล้านที่ตึกลูกค้า

    18.00น.

     อิงฟ้ากลับมาที่บ้านหลังประกาศข่าวดีให้พนักงานทราบ

    เอ้าฉลอง! เธอปูเสื่อตั้งวงฉลองรับงานลูกค้ารายใหญ่แบบบ้านๆบนสนามหญ้า

    ว๊ายย! ๆ ๆ 5555 ลูกชายและลูกสาวของเธอ กับลูกชายอาชวิ่งเล่นรอบๆวงฉลองที่มีอาช อชิตะ เจมส์ อิงฟ้า บอยและแฟนสาวนั่งอยู่

    "เมื่อไหร่จะเรียนจบวะ จะได้มาช่วยพี่" เจมส์เอามือลูบหน้าแกล้งบอย

    55555 ทุกคนหัวเราะลั่นเมื่อเจมส์รัดคอบอยแล้วดึงเขามานอนตักเหมือนเด็ก

    "จบแล้วแต่งงานก่อนสิ" อิงฟ้าบอก

     บอยและแฟนสาวนั่งจับมือกันหน้าแดง

     "เออ ๆ แต่งๆ แล้วเอาเมียมาช่วยงานด่วน ข้าจะบ้าเพราะพี่ชายกับพี่สะใภ้ละ" อาชบ่น

    555555 ทุกคนหัวเราะลั่นและกินดื่มกันอย่างสนุกสนานจนค่ำมืดดึกดื่น

    หมับ! ๆ ๆ ๆ เจมส์ทำนิ้วเล่นปูไต่บนหน้าท้องอันขาวจั๊วะและแบนราบของอิงฟ้า

    หมับ! ๆ ๆ ๆ "คุณทำยังไงให้ลูกค้ายอมจ้างน่ะ" เจมส์เอานิ้วไต่มาถึงหัวนมสีชมพูแล้วถามอิงฟ้า

    "จัดให้ซักดอกสิคะแล้วจะบอก"

     อิงฟ้าตอบแล้วทำสายตายั่วยวนท้าทายเจมส์

    "ได้ แล้วอย่าร้องขอให้หยุด ๆ ๆ นะ" เจมส์ยิ้มแล้วขึ้นมาคร่อมร่างของอิงฟ้าไว้

     55555 อิงฟ้าหัวเราะร่า

     จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ เจมส์ก้มหน้าคมเข้มลงมาจูบปากอิงฟ้าและจูบลงไปที่ลำคอและหัวนม

     อือ! ๆ ๆ อิงฟ้าร้องครางและหลับตาปี๋ เรือนร่างอวบสวยขาวโพลนของเธอสัดส่ายไปมาเพราะเสียวสยิว

    แผล็บ! ๆ ๆ ๆ เจมส์ดึงกางเกงขาสั้นออกแล้วมุดหน้าเลียหว่างขาอิงฟ้า

     อ๊าาา! ๆ ๆ ๆ เธอเอามือจิกผมรองทรงของเจมส์และส่ายหน้าร้องคราง

    เจมส์วนลิ้นและฉกเข้าออกๆในรูสาวของอิงฟ้า น้ำเสียวของเธอไหลเอ่อจนเลอะปากเลอะคางของเจมส์ 

    ฟุ่บบบบ! เขาขึ้นมาจับท่อนเอ็นลากวน ๆ รอบปากของอิงฟ้า เขาถูท่อนเอ็นอุ่นๆบนแก้มขาวๆไปมาๆอย่างหื่นกาม

     ขวับ! จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ อิงฟ้าสะบัดหน้าตามและอ้าปากงับท่อนเอ็นเข้ามาดูดอมจนได้

     สวบ! ๆ ๆ ๆ อั่ก! ๆ ๆ ๆ ๆ เธอยกหน้าสวยๆขึ้นลงๆจนท่อนเอ็นลำโตอัดเเน่นอยู่ในปาก

     โอ๊ยยยซี๊ดดด! เจมส์ร้องครางซี๊ดซ๊าดและดิ้นกระแด่วๆอย่างเสียวสุดๆ

    ขวับ! เขาเลื่อนตัวลงมาแล้วก้มหน้าจูบปากอิงฟ้า

    อิงฟ้าไม่ทันใจเธอเอามือเล็กขาวควานหาท่อนเอ็นของเจมส์ที่หว่างขา

    สวบบบ! เธอดึงท่อนเอ็นมาปักที่รูสาวของตัวเองแล้วอ้าขากว้างรอเจมส์

    สวบบบ! ๆ ๆ ๆ เจมส์ก้มหน้าสบตากับอิงฟ้าอย่างหวานแหว๋วและดันท่อนเอ็นเข้าตัวของเธอ

    อ๊าาาา! ๆ ๆ ๆ อิงฟ้าร้องครางและมองตาเจมส์อย่างโหยหา

    จุ๊บบบ! ๆ ๆ ๆ ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ เขาก้มลงมาจูบปิดปากแล้วกระหน่ำท่อนเอ็นลำโตเข้าหว่างขาของอิงฟ้าอย่างสนุกสนาน

     อื้อ! ๆ ๆ ๆ ฮือ! ๆ ๆ ๆ อิงฟ้าร้องครางในลำคอลแล้วดูดปากแย่งน้ำลายของเจมส์เข้ามากลืนกิน

    ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ เจมส์เอามือขยำเต้านมใหญ่ๆของอิงฟ้าและปากก็รุกจูบ ท่อนเอ็นก็ซอยกระแทกไม่ยั้ง

    ฮือ! ๆ ๆ ๆ อิงฟ้าชักกระตุกเสร็จแล้วส่ายหน้าส่งสัญญานบอกให้เจมส์พอ

    ฟุ่บบบ! ๆ ๆ เเต่เขากลับลากขาอิงฟ้าจนตัวไถลมานอนที่ขอบเตียง

    "เป็นเมียผมต้องอดทน หิ ๆ ๆ " เจมส์หัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์แล้วจับขาอิงฟ้าพาดบ่า

    ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ อ๊ายยย! ๆ ๆ ๆ เขากระแทกท่อนเอ็นเข้าหว่างขาอย่างรันแรงจนอิงฟ้าร้องลั่น

    ซี๊ดดด! โอ๊ย! ๆ ๆ ๆ เจมส์ก้มมองเต้านมขาวใหญ่กระเพื่อมไปมาๆตามท่อนเอ็นที่กระแทกและร้องครางอย่างเมามันส์

    โอ๊ยยย! ๆ ๆ ๆ เขาร้องครางและพ่นน้ำเข้าท้องของอิงฟ้าจนเธอชักกระตุกเสร็จตามไปอีกรอบ

    ฟุ่บบบบ! แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ เจมส์ฟุบตัวลงมานอนกอดอิงฟ้าและหายใจแรง

    อิงฟ้าเล่าเรื่องตอนเสนองานลูกค้าให้เจมส์ฟังและลูบหัวเขาไปด้วย

    เธอดึงเจมส์ที่นอนเอาหน้าซุกนมของเธอขึ้นมาแล้วเอาหัวหนุนนอนบนกล้ามแขนของเจมส์หลับไปอย่างมีความสุข

    ผ่านไปหนึ่งเดือนก็ไม่มีใครแฮกงานลูกค้าได้ ลูกค้าพอใจมากและจ่ายค่าจ้างล่วงหน้าครึ่งนึงทันที 

    อิงฟ้ากลับมาแฮปปี้เพราะลูกๆไม่ต้องอดอยากอีกแล้ว เธอห่วงเพียงแค่นั้น

    เจมส์ก็เลยวางใจและเพลางานลงเพราะช่วงนี้ต้องสอนหนังสือให้ลูกๆอย่างหนัก

    "นี่คุณจะไปไว้ใจให้แต่ครูสอนลูกๆได้ยังไง ต้องผมนี่" เขาบอกอิงฟ้าแบบนี้อยู่บ่อยๆ

    อาชกับอชิตะสะใจที่บริษัทฝรั่งได้ลูกค้าไปเพียงสิบเปอร์เซ็นต์เพราะลูกค้ารายอื่นเห็นว่าข่าวที่ใส่ร้ายเป็นเท็จแล้วกลับมาจ้างบริษัทอิงฟ้าเช่นเดิม