Guild Master จอมราชันโลกออนไลน์

    ตอนที่ 49 พอแล้ว

    ตอนที่ 49

     พอแล้ว

     

                    “หัวหน้า ตรงนั้นมีกับดักไม่ใช่เหรอครับ”ลูกน้องคนหนึ่งในกลุ่มโจรพูดออกมาด้วยท่าทีตกใจเมื่อเห็นพวกผู้เล่นพากันวิ่งเข้าไปในโซนกับดักทำให้กลุ่มโจรชะงักฝีเท้าลงไม่กล้าตามเข้าไปแต่ทันทีที่พวกผู้เล่นวิ่งผ่านเข้าไปกับดักที่อยู่ในรายงานก็ไม่มีเสียแล้ว

     

                    “บ้าจริง พวกมันถอนกับดักออกไปแล้ว”หัวหน้ากลุ่มโจรมองพวกผู้เล่นที่วิ่งหายเข้าไปในความมืดด้วยท่าทีเจ็บใจเพราะมัวลังเลว่าจะตามไปดีหรือไม่ทำให้ตอนนี้พวกตนตามไม่ทันเสียแล้ว

     

                    “เอาไงดีครับหัวหน้า”พวกโจรเจอแบบนี้ก็มีท่าทีลำบากใจอย่างเห็นได้ชัดนอกจากแผนการบุกโดยไม่ให้อีกฝ่ายตั้งตัวจะผิดพลาดแล้วข้อมูลกับดักที่ได้มายังไม่ถูกต้องอีกด้วย

     

                    “จุดไฟ”หัวหน้าโจรสั่งไปทางลูกน้องของตนเองทันทีที่คิดออกพริบตานั้นลูกน้องของกลุ่มโจรก็ยิงเวทมนตร์บางอย่างขึ้นฟ้าก่อนที่เวทมนตร์นั้นจะแตกตัวออกเหมือนพลุไฟที่พวกทหารใช้กันแสงจากพลุที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าทำให้พื้นที่โดยรอบสว่างแทบไม่ต่างจากตอนกลางวันเลย

     

                    “ฉลาดดีนี่นา”กวียิ้มออกมาช้า ๆก่อนจะสั่งให้ฝ่ายผู้เล่นถอยออกไปจากระยะก่อนตอนนี้การบุกของพวกโจรถูกเปิดโปงแล้วคนที่กลายเป็นฝ่ายโดนลอบโจมตีกลับกลายเป็นฝั่งโจรเสียอย่างนั้นหากบุกเข้าหมู่บ้านแบบไม่ดูตาม้าตาเรือกลุ่มโจรจะโดนพวกกวีลอบโจมตีเรื่อย ๆและอาจจะแพ้ไปทั้งแบบนี้เลยก็ได้การสร้างแสงสว่างเพื่อลดโอกาสที่พวกกวีจะลอบโจมตีนั้นนับว่าถูกต้องแล้ว

     

                    “คุณกวีพวกเราพร้อมแล้วครับ”เสียงจากปาร์ตี้หนึ่งในเรดของกวีดังมาจากระบบสื่อสารแม้แสงสว่างจะทำให้การลอบโจมตีทำได้ยากขึ้น แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะทำไม่ได้

     

                    “โจมตี”ระหว่างที่กลุ่มโจรกำลังเดินผ่านกับดักเข้ามาในหมู่บ้านผู้เล่นปาร์ตี้หนึ่งก็พุ่งเข้าไปโจมตีจากทางด้านข้างของกลุ่มโจรแต่น่าเสียดายที่แสงสว่างมันมากเกินไปทำให้การลอบโจมตีครั้งนี้ถูกดูออกง่ายมาก

     

                    เปรี้ยง!!!

                   

                    อาวุธของคนในปาร์ตี้นั้นถูกโจรร่างใหญ่ที่ถือโล่อันเท่าประตูบ้านเข้ามาป้องกันเอาไว้ชายคนนั้นร่างกายใหญ่โตและเต็มไปด้วยมัดกล้ามอย่างกับลิงกอริลลาเลย

     

                    “ไม่ได้ผลหรอก”ชายร่างใหญ่คนนั้นยิ้มออกมาก่อนจะกระแทกโล่ของตนเองกลับเข้าใส่ผู้เล่นเขาเป็นหนึ่งในผู้นำของกลุ่มโจร แถมยังเป็นคนที่มีกำลังมากที่สุดอีกด้วย

     

                    ตูม ๆ ๆ ๆ!!

     

                    ขณะกำลังหันไปสนใจพวกปาร์ตี้ที่ลอบเข้ามาโจมตีจากทางด้านข้างอยู่นั้นฝั่งทางด้านหน้าสุดกลับปรากฏกลุ่มของพวกกวีที่กระโดดลงมาจากหลังคาบ้านพากันใช้สกิลกระหน่ำโจมตีเข้าใส่กลุ่มโจรด้านหน้าอย่างรุนแรงแต่น่าเสียดายเหมือนว่าแถวหน้าจะมีแต่ตัวแทงค์พวกกวีก็เลยฆ่าได้แค่ 3 คนเอง

     

                    “หน็อย”โจรร่างยักษ์ที่ถือโล่หันไปมองพวกตนเองที่โดนฆ่าตายไปอีก3 คนด้วยท่าทีโมโหก่อนจะวิ่งเข้าใส่ปาร์ตี้ที่เข้ามาโจมตีเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจทันที

     

                    ฟุบ ๆ ๆ ๆ

     

                    น่าเสียดาย ปาร์ตี้ที่เข้ามาโจมตีจากด้านข้างนั้นต่างเป็นผู้เล่นสายความเร็วจากปาร์ตี้ต่างๆกันทั้งสิ้น แม้จะสู้แรงของโจรร่างยักษ์คนนั้นไม่ได้ แต่หากคิดจะไล่ตามก็คงเป็นเรื่องยากเพราะพวกเขาหนีไปตั้งแต่ที่พวกกวีโจมตีสำเร็จแล้ว

     

                    “ตามพวกมันไปอย่าให้หนีไปได้อีก”หัวหน้าโจรเสียกำลังคนไปอีกก็ยิ่งโมโหสั่งให้ลูกน้องตามพวกกวีไปทันทีแต่พวกกวีก็ทำเหมือนเดิม พวกเขาวิ่งเข้าไปในโซนที่ระบุว่ามีกับดักวางเอาไว้ทำให้พวกโจรมีท่าทีลังเลเล็กน้อย

     

                    “ตามไป พวกมันถอนกับดักไปแล้วแน่ๆ”หัวหน้ากลุ่มโจรสั่งให้พวกลูกน้องตามไปโดยไม่ต้องสนใจกับดักแผนเดิมใช้กับพวกเขาซ้ำสองไม่ได้แล้วขอแค่จับตัวได้ผู้เล่นเลเวลน้อยเหล่านี้พวกเขาสามารถจัดการได้สบายแน่ ๆ

     

                    ตูม!!!

     

                    “อากกกกก”กลุ่มโจรที่วิ่งตามพวกกวีไปโดนกับดักระเบิดหนึ่งในกับดักที่ดีที่สุดที่พวกกวีสามารถหามาได้เข้าอย่างจังมันเป็นเวทมนตร์ระเบิดที่จะทำงานเมื่อมีคนเหยียบลงไปในวงแหวนเวทที่ถูกสร้างเอาไว้พูดง่าย ๆก็คือมันเป็นทุ่นระเบิดอย่างดีเลย

     

                    “หยุด....”หัวหน้าโจรสั่งก่อนจะบอกให้พวกตนเองหยุดอยู่กับที่ไม่นึกเลยว่าพวกกวีจะวิ่งฝ่าดงระเบิดที่ตัวเองวางเอาไว้แบบนี้ถึงจะรู้จุดวางอยู่ก่อนแล้วก็เถอะ แต่แบบนี้มันไม่เสี่ยงเกินไปเหรอ

     

                    “เก่งดีนี่ที่เดาออกว่าพวกเราปลดกับดักออกไปแล้ว”กวีที่อยู่คนละฝั่งกับพวกโจรพูดออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มเช่นเคยแม้จะอยู่ต่อหน้าศัตรูกวีก็ไม่เคยมีสีหน้าหวาดกลัวหรือตกใจเลย

     

                    “แต่น่าเสียดายพวกเรามีเวลาไม่มากพอจะปลดกับดักทั้งหมด รอบ ๆตัวพวกแกเลยมีทั้งกับดักที่ปลดแล้วกับยังไม่ได้ปลดเต็มไปหมดเลย”กวีหัวเราะเหมือนกำลังพูดเรื่องล้อเล่นแต่สำหรับฝั่งโจรแล้วกลับรู้สึกเจ็บใจแทนตอนนี้พวกตนมีข้อมูลของกับดักก็เหมือนไม่มีหากไม่รู้ว่ากับดักส่วนไหนใช้ได้หรือไม่ได้ก็จะโดนพวกกวีใช้ช่องว่างนี้เข้ามาโจมตีได้และถ้าบุกเข้าไปแบบไม่ดูตาม้าตาเรือละก็โอกาสที่จะโดนกับดักที่ยังไม่ได้ปลดก็มีอยู่มาก

     

                    ฟุบ......ฉึก!!!

     

                    ระหว่างกำลังลังเลอยู่นั้น อยู่ ๆก็มีลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งเข้ามาจากนอกหมู่บ้านพริบตานั้นลูกธนูดอกนั้นก็เสียบเข้าที่หัวของโจรคนหนึ่งเข้าอย่างจังทำให้โจรคนนั้นล้มลงตายก่อนจะรู้ตัวเสียอีก

     

                    “.............”ไม่ใช่แค่พวกโจรที่ตกใจแม้แต่เหล่าผู้เล่นเองก็ยังตกใจ ในเรดของพวกเขาไม่มีใครอยู่นอกหมู่บ้านนี่นาแถมคนที่ยิงลูกธนูจากระยะนั้นแล้วยังโดนอีกไม่มีในเรดพวกเขาหรอกไม่ใช่แค่นั้นลูกธนูที่ยิงมายังแรงจนสามารถฆ่าพวกโจรที่เลเวลสูงกว่าได้ในดอกเดียวด้วยคนที่ยิงจะต้องมีเลเวลสูงมากแน่ ๆ

     

                    “หลบเร็ว”แทบไม่ต้องคิดหัวหน้าโจรสั่งให้ลูกน้องของตนเองเข้าไปหลบในเงาของบ้านทันทีเพียงบ้านที่สร้างขึ้นมาเพื่อตบตานั้นมีขนาดค่อนข้างเล็กจะให้โจรหลบหลังตัวบ้านทั้งกลุ่มก็คงไม่ได้ทำให้มีโจรอีกครึ่งที่ต้องไปหลบหลังบ้านอีกฝั่งเพียงแต่....

     

                    “เฮ้ยตรงนั้นไม่ได้”หัวหน้าโจรตะโกนบอกลูกน้องที่อยู่แถวหลังด้วยท่าทีตกใจเมื่อเห็นลูกน้องเข้าไปหลบหลังบ้านที่อยู่ไม่ห่างออกไป

     

                    ซ่า.....

     

                    ทันทีที่เข้าไปใต้หลังคาบ้านน้ำสีน้ำเงินเรืองแสงก็ถูกเทลงมาจากหลังคาพอดิบพอดี แน่นอนว่าน้ำสีแบบนี้ก็คือน้ำที่กวีใช้เวทมนตร์น้ำผสมกับสกิลพิษวิทยานั่นเองแม้เลเวลของกวีจะไม่สูงมากแต่โดนพิษชนิดนี้เข้าไปก็ต้องแสบร้อนไปทั้งตัวอยู่ดีแถมโจรพวกนี้เป็นมอนสเตอร์ด้วยไม่ใช่ผู้เล่นอาการแสบร้อนอย่างกับไฟเผาไปทั้งร่างพวกมันจะต้องรับไปเต็ม ๆ

     

                    “อากกกกกก”พวกโจรที่โดนพิษราดใส่ตัวร้องเสียงดังลั่นก่อนจะพยายามหายาแก้พิษออกมาใช้เพียงแต่กวีไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้เสียเปล่าแน่ ๆ

     

                    เปรี้ยง!!

     

                    เวทสายฟ้าของกวียิงเข้าใส่พวกโจรในทันทีที่โดนกับดักเข้าไม่ใช่แค่กวีเหล่าจอมเวทและมือธนูในเรดต่างโจมตีใส่พวกโจรที่โดนกับดักเข้าอย่างพร้อมเพรียงอย่างกับนัดกันมาทำเอาพวกโจรที่ถูกกับดักพิษเข้าไปล้มตายไป 4 คนและอาการสาหัสอีก 6 คน

     

                    “ขวางพวกมันไว้อย่าให้หนีไปได้”ระหว่างกำลังรุมโจมตีพวกโจรจากระยะไกลอยู่ ๆนั้น อยู่ ๆพวกชาวบ้านที่ช่วยทำกับดักก่อนหน้านี้ก็วิ่งเข้ามาล้อมด้านหลังพวกกวีเอาไว้แถมยังเอาถังไม้จำนวนมากติดตัวมาอีกต่างหาก

     

                    “นั่นมัน.....ถังน้ำมันที่เตรียมไว้ตรงหลังหมู่บ้านไม่ใช่เหรอ”คนในเรดของกวีกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากตอนแรกคิดว่าพวกชาวบ้านจะหนีไปเลยเสียอีกเพราะเลเวลของพวกชาวบ้านต่ำมากต่อให้เข้ามาขวางก็ไม่ทำให้พวกกวีเดือดร้อนอะไรแต่ไม่คิดว่าพวกชาวบ้านจะถึงขั้นไปเอาถังน้ำมันมาตั้งขวางทางพวกกวีเอาไว้แถมยังถือคบเพลิงเตรียมจุดเพื่อจะขู่อีกต่างหาก

     

                    “ฮ้า ๆเท่านี้พวกแกก็หนีไม่ได้แล้ว”หัวหน้าโจรยิ้มออกมาก่อนจะลอบมองไปนอกหมู่บ้านเจ้าคนที่ยิงธนูมานั่นหายไปแล้วแต่ต่อให้ยังอยู่พวกเขาก็แค่กดดันพวกกวีให้สู้อยู่ในเงาของบ้านเท่านั้นก็พอ

     

                    “คิดว่าไงจำนวนขนาดนี้พอหรือเปล่า”กวีไม่ได้สนใจสิ่งที่หัวหน้าโจรพูดออกมาเลยแม้แต่น้อยเขาหันไปถามเมฆที่ยืนอยู่ข้าง ๆเหมือนกำลังถามว่าจะไปกินข้าวที่ไหนเสียอย่างนั้น

     

                    “เหลือเฟือแล้ว”เมฆยิ้มออกมาด้วยท่าทีพึงพอใจไม่จำเป็นต้องใช้กับดักฆ่าพวกโจรทั้งหมดหรอก แค่ลดจำนวนพวกมันลงมาให้อยู่ในเกณฑ์ที่รับได้ก็พอถ้าเหลือกันแค่นี้ต่อให้เลเวลมากกว่าก็สามารถจัดการได้

     

                    “ดูเหมือนเมืองการ์กันจะต้องการจับตัวหัวหน้าเป็นๆ เหลือมันเอาไว้แล้วกัน”กวีตอบพลางชี้คทามาที่หัวหน้าโจรเป้าหมายของเควสครั้งนี้แต่แรกและตอนนี้ก็คือหัวหน้าโจรนั่นเองขอเพียงจับตัวได้ก็จะได้เงินรางวัลแล้ว

     

                    “ได้เลย”เมฆเดินถือดาบเข้าไปหาพวกโจรด้วยท่าทีนิ่งสงบไม่มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อยภาพของเมฆที่ยืนอยู่คนเดียวต่อหน้ากองทัพที่ไม่อาจเอาชนะได้เป็นภาพที่ทุกคนต่างพูดถึงเสมอในฐานะจอมดาบอันดับ1 แต่..... คราวนี้เมฆไม่ได้ยืนอยู่คนเดียวอย่างที่เคย ด้านหลังของเมฆยังมี เจ มีนกวี และ ไอช่าอยู่ด้วย แน่นอนว่าก็ยังมีมายด์อยู่แต่หากจะนับเธอก็นับคนมีฝีมือจากปาร์ตี้อื่นๆไปยังจะดีซะกว่า

     

                    “ลุย..”เมฆพุ่งไปข้างหน้าเป็นคนแรกก่อนกวีจะให้สัญญาณเสียอีกหน้าที่ของเมฆคือดาบของกวี สิ่งที่เขาจะต้องทำก็คือเปิดทางให้พวกพ้องของกวีนั่นเอง

     

                    ตูม!!

     

                    ดาบของเมฆเหวี่ยงอย่างรุนแรงจนน่าขนลุกแม้จะเลเวลน้อยแต่เมฆก็อัดค่าพลังกายจนล้นแค่เหวี่ยงดาบทีเดียวก็ทำเอามอนสเตอร์เลเวลสูงกว่าสะท้านได้ไม่ยาก

     

                    “อย่าลืมว่าศัตรูเลเวลสูงกว่าจับกลุ่มหนึ่งปาร์ตี้ต่อหนึ่งคู่ต่อสู้ รุมฆ่าให้ตาย”กวีสั่งก่อนจะพุ่งตัวเข้าไปร่วมต่อสู้กับพวกเมฆด้วยทั้งๆที่เป็นจอมเวทแท้ ๆ แม้สำหรับปาร์ตี้ของกวีมันจะเป็นเรื่องปกติไปแล้วแต่คนนอกกลับได้แต่มองด้วยท่าทีงุนงงเสียอย่างนั้น

     

                    “อย่ามาดูถูกกันนะโว้ย”หัวหน้าโจรกัดฟันด้วยท่าทีโกรธจัดก่อนจะชักเอาดาบ2 เล่มออกมาถือตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วคนที่เหมือนจะเป็นคนสั่งการก็คือเจ้าจอมเวทที่เอาแต่ยิ้มนั่นต้องฆ่ามันก่อนเป็นคนแรก

     

                    เปรี้ยง!!

     

                    ยังไม่ทันจะได้เข้าไปหากวีดาบของเมฆก็เข้าปะทะร่างของหัวหน้าโจรเสียก่อนด้วยกำลังมหาศาลของเมฆทำให้หัวหน้าโจรที่เป็นสายความเร็วถึงกับถอยออกไปเลย

     

                    “ไม่ยอมให้แกผ่านไปหาหมอนั่นหรอกนะ”เมฆพูดด้วยท่าทีหนักแน่นและดุดันอย่างมากทำเอาหัวหน้าโจรที่ควรเป็นฝ่ายสร้างแรงกดดันกลับรู้สึกว่ามือของตนเองกำลังสั่นเสียอย่างนั้น.....            

     

                    

    คล้ายกับเรื่องGuild Master จอมราชันโลกออนไลน์ ที่คุณอ่าน