Doomdays ซอมบี้ล้างโลก

ตอนที่ 106 USA

Jack เขายิ้มตอบรับเสียงโห่ร้องชื่นชมในตัวเขา ก่อนที่จะพูดกระซิบกับคนข้างๆ ที่ดูเหมือนว่าจะเป็นลูกน้องของเขา

" ดอนนี่ ไปตามคุณแคทเทอรีนน่ามา "

ณ ห้องพักแห่งหนึ่งใน USA 

หญิงสาวผมทองกำลังนั่งมองไปที่ดวงจันทร์ พร้อมกับยิ้ม แต่จู่ๆตอนนั้นมันก็ได้เกิดเหตุการณ์โครอสเซียมติดตั้งขึ้น ซึ่งเธอก็ได้รับรู้และได้ยินเหมือนกับทุกๆคนบนโลกที่ผ่านบททดสอบรอบที่ 1 

" โครอสเซียมอย่างงั้นเหรอ " 

เธอดูไม่ทุกข์ร้อนอะไรเมื่อเกิดเหตุการณ์โครอสเซียม เธอยังจิบชาพร้อมกับจ้องมองไปที่พระจันทร์ต่อไป 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

" คุณแคทเทอรีนน่าอยู่มั้ยครับ " 

เมื่อเสียงจบลงไม่นานก็มีเสียงตอบกลับมาทันที 

" ดอนนี่งั้นเหรอ มีอะไร " 

ได้ยินเสียงตอบโต้กลับมาดอนนี่เขารีบพูดต่อทันที 

" คุณคงได้ยินเสียงนั้นแล้วใช่มั้ยครับ " 

" แน่นอนสิ " 

" Jack ให้ผมมาตามคุณ คุณเป็นคนอังกฤษและชื่อของมันก็เหมือนกับโบราณสถานของอังกฤษ Jackเขาคิดว่าคุณน่าจะพอรู้ข้อมูลตรงนี้มากกว่า " 

" Ok แจ็กอยู่ที่ไหนละตอนนี้ " 

พูดจบเธอก็เปิดประตูออกมาทันที เผยให้เห็นผมสลวยสวยงามพร้อมกับใบหน้าที่ดูขาวสง่า เธอดูมีออร่าเป็นอย่างมาก ดอนนี่เขาถึงกับตกใจเมื่ออยู่ดีดี แคทเทอรีนน่าก็โผล่ออกมาแบบที่เขายังไม่ทันตั้งตัว 

" มัวยืนเงียบอะไรอยู่ละดอน พาฉันไปได้แล้ว " 

ดอนนี่รีบตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงล่กลักทันทีเมื่อได้ยินเสียงท้วงขึ้นมาของเธอ 

" Ok OK OK  "

พูดจบดอนนี่ผู้ที่มีร่างสูงใหญ่คล้ายๆกับ Jack เขามีผิวสีเหมือนกันและผมของเขาก็เป็นทรงคล้ายๆกันอีกด้วย พูดได้อีกว่านี่คือฝาแฝดก็ไม่แปลกเลย เขารีบพาแคทเทอรีนน่าเดินทางไปยังสถานที่ ที่Jack อยู่ทันที  

5 นาทีต่อมา 

ทั้ง 2 ก็ได้เดินทางมาถึง ซึ่งในระหว่างที่แคทเทอรีนน่าเดินผ่านผู้คนนั้น พวกเขาไม่ได้ยกมือไหว้หรือโค้งคำนับ เพราะมันเป็นประเพณีของพวกเขา พวกเขาแค่ยื่นมือออกมาเท่านั้นเองซึ่งตรงส่วนนี้มันแตกต่างกันแต่ละพื้นที่อยู่แล้ว 

แคทเทอรีนน่าถึงเธอจะเป็นคนอังกฤษแต่เธอก็ยอมรับในประเพณีของที่นี่ เพราะในส่วนใหญ่ในโซนยุโรปก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้น เธอจึงไม่ได้ติดขัดอะไร 

Jack เขาสังเกตเห็นแคทเทอรีนน่าเดินเข้ามาใกล้เขามากขึ้น เขาก็ได้ยื่นมือออกมาพร้อมกับพูดขึ้น 

" ต้องขอโทษเวลาพักผ่อนของคุณด้วย " 

แคทเทอรีนน่าเธอยื่นมือไปจับเพื่อตอบรับ ก่อนจะพูดขึ้น 

" ไม่เป็นไรหรอก นายเรียกฉันมาเพราะเป็นเรื่องสำคัญใช่มั้ยละ " 

เมื่อเธอพูดจบ Jack เขาก็ยิ้มอีกครั้งและนำมือของจากมือของแคทเทอรีนน่า จากนั้นเขาก็ชี้ไปที่โครอสเซียมและพูดขึ้น 

" ผมว่าคุณน่าจะรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับมันนะ " 

แคทเทอรีนน่าจ้องมองมันสักพักก่อนที่เธอจะพูดขึ้น 

" โอ้ ! แน่นอน ชื่อของมันเหมือนกับประวัติศาสตร์ที่บันทึกของประเทศพวกเรา แต่ที่ฉันเคยรู้มา สีของมันไม่ใช่แบบนี้ " 

"นั่นแหละที่ผมอยากได้ยิน " 

" เอ่อออ คุณคิดว่ามันจะเป็นเหมือนกับ Red Tower รึเปล่า " 

" ฉันไม่แน่ใจเหมือนกัน ที่ประวัติศาสตร์ระบุเอาไว้ว่าโครอสเซียมมันเหมือนกันสังเวียนต่อสู้ แต่Red Tower มันไม่มีและที่แตกต่างกันคือเราสู้กับซอมบี้ " 

" เอ่อ ผมงงนิดหน่อยช่วยพูดให้ง่ายกว่านี้ได้มั้ย " 

" เฮ้ออออ " 

แคทเทอรีนน่าหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะพูดขึ้น 

" มันอาจจะเป็นการเข้าไปทดสอบความแข็งแกร่งเหมือน Red Towerนั่นแหละ " 

ถึงเธอจะพูดออกไปแบบนั้น มันก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอคิดทั้งหมด เธอพยายามอธิบายให้กระชับที่สุดในกับ Jack ได้เข้าใจ 

" โอ้วว นี่มันดีไปเลย มันอาจจะมีของรางวัลคล้ายๆกับ Red Tower ก็เป็นได้ งั้นผมจะไปบอกหัวหน้าหน่วยคนอื่นๆและหัวหน้าว่า หน่วยของเราจะเข้าไปในโครอสเซียมในเช้าของวันพรุ่งนี้ " 

แคทเทอรีนน่าเธอไม่ได้ขัดข้องอะไร 

" งั้นฉันขอตัว " 

Jack เขายิ้มและพูดขึ้น 

" ขอบคุณสำหรับข้อมูล " 

" อย่าคิดมากเลย " 

เธอพูดพร้อมกับหันหลังกลับไปให้ทุกคนก่อนที่เธอจะเดินจากไป 

ไม่นานเมื่อแคทเทอรีนน่าจากไป Jack เขาก็เริ่มเดินจ้ำอ้าวไปตามถนนพร้อมกับยิ้มด้วยสีหน้าอารมดี พร้อมกับดอนนี่ที่เดินตามหลังเขาไป

15 นาทีต่อมา 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก 

เสียงเคาะประตูดังขึ้น 

"  Master ผมขอเข้าไปได้มั้ย คุณต้องไม่เชื่อแน่ ผมมีเรื่องที่จะมาเซอร์ไพส์คุณ " 

เมื่อ Jack พูดจบเสียงมันก็เงียบไปสักพักหนึ่งก่อนที่จะมีเสียงดังขึ้น 

"  Jack งั้นเหรอ เข้ามาด้านในก่อนสิ "

แอ๊ดดดดด 

เสียงของประตูดังขึ้น 

และสิ่งที่ปรากฏขึ้นต่อหน้า Jackนั้น มันทำให้เขาแข็งค้างไปชั่วขณะ 

ก่อนที่เขาจะพยายามฉุดสติกลับมาและพูดขึ้น

" อย่าบอกฉันนะว่าทุกคน ..."  

ยังไม่ทันพูดจบก็มีเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้น 

" ก็ใช่หนะสิ Jack เรากำลังจะให้คนไปตามนายพอดี " 

" 5555 นายช้ามากนะพวกกกก " 

" Jackkkk "

เมื่อเสียงเริ่มดังขึ้นเรื่อยๆ มันก็มีเสียงดังขึ้นเพื่อเบรกจังหวะ 

" ทุกคนเงียบก่อนนน " 

เสียงของมันไม่ได้ดังมากแต่ก็พอที่จะให้ทุกคนที่อยู่ในห้องประชุมนั้นเงียบสงบลงได้ และต่อมาเสียงของชายคนนั้นก็ได้ดังขึ้น 

" เอาละ Jack นั่งก่อนสิ "

หลังจากที่ Jackได้ยินคำเชิญให้นั่งเขาก็เดินไปที่เก้าอี้ทางขวามือทันทีและนั่งลงไปด้วยทันที และเมื่อแจ็กได้นั่งไปที่นั่งของเขาแล้ว ชายที่ถูกเรียกว่าหัวหน้าก็ได้เปิดปากพูดขึ้นอีกครั้ง

" แคทเทอรีนน่าเธอไม่ได้มากับนายด้วยเหรอJack " 

Jack เขาส่ายหัวพร้อมกับพูดขึ้น 

" คุณก็รู้ว่าเธอไม่ค่อยสนเรื่องแบบนี้สักเท่าไหร่ " 

" อืม ช่างน่าเสียดาย " 

แต่อยู่ๆ ตอนนั้นเองก็มีเสียงพูดขัดจังหวะ 

" หัวหน้าเซบัสเตียน ผมว่าเราไม่ต้องไปพูดถึงคนที่ไม่อยู่ในการประชุมหรอกนะครับ " 

เซบัสเตียนถึงกับต้องหันขวับกลับไปหาต้นเสียง 

" Marcus นายต้องใจเย็นๆ ฉันเข้าใจความรู้สึกของนายดี แต่ยิ่งกำลังพลของเราเยอะเราก็ยิ่งแข็งแกร่ง และเธอก็มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนี้ เพราะอะไรน่ะเหรอ เรื่องนี้พวกนายคงรู้อยู่แก่ใจแล้วละนะ " 

เซบัสเตียนพูดจบบรรยากาศของทั้งห้องก็กลายเป็นเงียบสงบอีกครั้ง 

" ไม่เป็นไร เลิกพูดถึงเรื่องนั้นกันก่อนเถอะ ตอนนี้ทุกคนก็มากันครบหมดทุกคนแล้ว วันนี้ต้องขอโทษที่ต้องนัดเวลาแบบกะทันหัน แต่ฉันมีเรื่องที่จะคุยกับพวกนายทุกคนเป็น 2 เรื่องใหญ่ๆ ก็คือเรื่อง Market แล้วก็เรื่อง โครอสเซียม ซึ่งในหัวข้อแรกเรายังไม่มีข้อมูลอะไร แต่ชื่อของมันก็บ่งบอกได้ชัดเจนแล้ว ดังนั้นตอนนี้มันผ่านมาเป็นระยะเวลานานมาแล้วและมันก็ไม่ก่อให้เกิดอันตรายใดๆ และตอนนี้ฉันจะทำการแบ่งหน้าที่ของแต่ละคนนะมีใครคัดค้านมั้ย " 

ไม่มีใครส่ายหัวแม้แต่สักคนเดียว ทำให้เซบัสเตียนพูดต่อทันที 

" ดี งั้นฉันจะแบ่งกลุ่มแบบนี้นะ กลุ่มที่ 1 ทำหน้าที่ไปสำรวจโครอสเซียม Marcus , บรอน , โจอี้ , กลุ่มที่ 2ทำหน้าที่สำรวจ Market Jack , ลูน่า ไม่มีใครคัดค้านใช่มั้ย " 

แต่ตอนนั้นเองก็มีผู้ชายหนึ่งคนยกมือขึ้น 

" หัวหน้า ทำไมกลุ่มที่ 2 ถึงมีแค่ 2 คน " 

" ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องถามแบบนี้ ฉันจะอธิบายให้นายฟังเอง เพราะ 1. เลยนะฉันคิดว่า โครอสเซียมน่าจะอันตรายกว่า  2 . หัวหน้ากลุ่มของพวกเรามีแค่ 5 คน และ 3 . ฉันคิดว่านายแข็งแกร่งยังไงละ ฉันเลยส่งนายไป อย่าคิดมากนักเลย Marcus" 

ได้ยินคำพูดของเซบัสเตียน เขาก็เลิกยกมือพร้อมกับเงียบไปชั่วขณะ มันเหมือนกับว่าเขารู้สึกพอใจกับการถูกหัวหน้าของตัวเองชื่นชม 

" งั้นไม่มีใครคัดค้านใช่มั้ย งั้นเอาตามนี้ ฉันไม่ได้เร่งรีบให้ทุกคนเข้าไปพรุ่งนี้เช้าเลย แต่ฉันอยากให้ทุกคนรอบคอบเข้าไว้ เพราะทุกคนล้วนเป็นกำลังของ USA ถึงแม้ว่าแต่ละคนจะมาจากต่างเชื้อชาติก็เถอะ ฉันจะให้เวลาทุกคน 1 สัปดาห์ " เมื่อไม่มีใครคัดค้านอีก เซบัสเตียนก็กล่าวยกเลิกการประชุมทันที

" OK งั้นแยกย้ายกันได้แล้ว ฉันรบกวนเวลาของพวกทุกคนมามากแล้ว " 

ได้ยินเสียงของเซบัสเตียน ทุกคนที่เข้ามาประชุมก่อนหน้าก็ต่างแยกย้ายไปอย่างรวดเร็ว เหลือไว้แค่ Jack และดอนนี่ที่ยืนอยู่ข้างหลังเขา 

เซบัสเตียนเขาเดินเข้ามาใกล้ Jack และก่อนจะพูดขึ้น 

" เพื่อความปลอดภัยนะ Jack นายควรชวนเธอไปด้วย " 

" คุณหมายถึงแคทเทอรีนน่าอย่างงั้นเหรอ " 

เซบัสเตียนยิ้มก่อนที่เขาจะเดินจากไป 

วันที่ 2 มิถุนายน 2029

เวลา 8.30 น. 

 ประเทศญี่ปุ่น ณ โตเกียว 

วันนี้เป็นวันที่ Gate จะปรากฏขึ้นอีกครั้ง ริวนี่รวมถึงคนอื่นๆ ก็ได้เตรียมตัวเพื่อที่จะเตรียมพร้อมออกไปเพื่อปิด Gate ที่ปรากฏขึ้นมา และทุกคนก็ต่างเดินเข้ามาที่ห้องอาหารทีละคนด้วยสีหน้าที่แจ่มใสเป็นอย่างมาก แต่ละคนมีสไตล์แต่งตัวที่เป็นของตัวเองเช่น สุซาคุ เขาใส่เสื้อสีขาวตามสไตล์ซามูไรของญี่ปุ่น ส่วนริเอะเธอเองก็แต่งกายคล้ายๆกับสุซาคุแต่มีสีที่แตกต่าง ซึ่งสีที่เธอเลือกใส่นั้นก็คือสีชมพูบานเย็น ส่วนมิโกะอายูรวมถึงริวจินั้นพวกเขาอยู่ในโทนสีดำทั้งชุด แต่มิโกะก็อดแซวริวจิไม่ได้ 

" พี่คะ วันนี้พี่หล่อมากเลย มันดูเหมาะมาก " 

จะว่าคำแซวก็ไม่ใช่จะว่าชมก็ไม่เชิง เพราะริวจิใส่เสื้อผ้าที่ไม่เหมือนเดิม เขาใส่สูทรัดแน่น มันดูแปลกตาไปจากทุกวันที่พวกเขาเคยเห็นทำให้ ทุกคนหัวเราะรวมถึงอายูเธอก็ถึงกับอมยิ้มออกมา ทำให้ริวจิเขินและพยายามเปลี่ยนเรื่องๆ 

" เฮ้ๆ อย่าแซวพี่มากนักเลย รีบๆ กินข้าวแล้วไปทำงานของเราได้แล้ว " 

พูดไม่ทันขาดคำ 

ตู้ดดด

ตู้ดดดดด

ตู้ดดดดดดด

เสียงเรียกเข้าจากคนสื่อสาร ริวจิรู้ได้ทันทีว่าพวกเขาพบ Gateแล้ว เพราะปกติคนสื่อสารจะไม่ติดต่อมาถ้ามันไม่ใช่เรื่องที่สำคัญ

ริวจิเขารีบกดรับพร้อมกับพูดขึ้นทันที 

" ที่ไหน " 

[ ที่นางาย่า แถบใกล้ๆกับชาญเมืองครับ ] 

" โอเคเข้าใจแล้ว ขอบคุณมาก " 

[ แต่เดี๋ยวก่อนนะครับ ดูเหมือนว่า Gate นี่มันจะแตกต่างจาก Gateที่ผ่านมานะครับ ประตูของมันสีทองตามที่รายงานมา ยังไงก็ช่วยระวังเอาไว้ด้วยนะครับ]

" เข้าใจแล้ว ถ้ามี Gate ปรากฏขึ้นอีก นายช่วยรายงานฉันทันทีเลยนะ " 

[ แน่นอนครับ ก็นี้มันคืออาชีพของผมนี่ครับ ] 

พูดจบสายก็ตัดไป

ทุกคนบนโต๊ะได้ยินเสียงพูดคุยชัดเจนทำให้ริวจิไม่ต้องบอกให้ทุกคนได้รับรู้เลยแม้แต่นิดเดียว 

" ได้ยินกันแล้วใช่มั้ย Gate ครั้งนี้มันอาจจะเพิ่มระดับความยากขึ้นไปอีก "

มันเป็นการคิดที่ถ่อมตนเอาไว้ก่อน เขาไม่อยากคิดว่า Gate แต่ละ Gateมันง่ายเกินไป  แต่มันก็เป็นดาบสองคมเพราะถ้าเขาถ่อมจนกลัว มันก็จะทำให้เกร็งและไม่สามารถต่อสู้ได้เต็มที่ ทุกอย่างมันต้องมีความพอดี

ฝากกดติดตามกดหัวใจเป็นกำลังให้ผมด้วยนะครับ 

ขอบคุณครับ