เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

    ตอนที่หกสิบแปด สายมูเตลู

    ตอนที่หกสิบแปด สายมูเตลู

    ในสายศาสนานั้นเกลียดการใช้เวทย์มากหรือกล่าวอีกอย่างหนึ่งว่าพวกเขาเกลียดเวทย์ที่ไม่ผ่านการอนุมัติจากพระเจ้าหรือสิ่งดีงามตมหลักศานา

    หากพูดแบบภาษาเกมส์คือ

    เรายอมรับแต่เวทย์ที่ร่ายผ่านอาชีพ priest นักบวชเท่านั้น

    อาชีพอื่นๆที่ wizard เน้นความรู้หรือ sorcerer เน้นพลังทางสายเลือดเหนือมนุษย์จะโดนดูถูกดูแคลนจากสายศาสนาเสมอ

    ทางศาสนาคริสต์มองว่าเวทย์ไม่ใช่เรื่องที่น่ารักอย่างแฮร์รี่พอตเตอร์

    เอ็กเซอซิสม์ท่านหนึ่งกล่าวว่าไม่เห็นด้วยเรื่องโยคะเพราะเป็นหนทางไปสู่ความเชื่อผิดๆของทางตะวันออกในแนวทางไปสู่ศาสนาฮินดูที่มีความเชื่อผิดๆเรื่องการเวียนว่ายตายเกิด

    หากเราเชื่อตามหลักศาสนาคริสต์จุดยืนของนักบวชและผู้ศรัทธาก็ถือว่าถูกต้อง

    คนเราจะใช้ปาฏิหาริย์หรือเวทย์ที่พระเจ้าไม่อนุมัติได้อย่างไรกัน?

    คนที่ทำได้มีแต่คนที่ยืมพลังมาจากปีศาจเท่านั้น

    แน่นอน

    อาจารย์คงที่สักยันต์ทั้งตัวและเลี้ยงผีไว้คอยใช้งาน

    ในสายตาของบาทหลวงทางศาสนาคริสต์คงมองว่าเป็นนักบวชสายมารอย่างแน่นอน

    บาทหลวงเชื่อว่าแค่เอ่ยพระนามของพระเจ้าก็เพียงพอแล้วในการไล่ปีศาจต่างๆ

    Mark 9:29

    Andhe said to them, “ kind cannot be driven out by anything but prayer.”

    และได้กล่าวกับพวกเขา”สิ่งนี้มิอาจจะไล่ออกมาได้เสียนอกจากการภาวนา”

    แต่ปัญหาของผมที่ออกแนวการมองอย่างมีเหตุมีผลrationalism ที่จะมากจะน้อยคนที่รับการศึกษาสมัยใหม่จะมีแนวคิดอย่างเป็นเหตุเป็นผล

    คนสมัยใหม่ย้อนกลับไปนับถือมูเตลูหรือนับถือผีวิญญาณกันมากขึ้นราวกับครั้งบรรพกาลแม้ไบเบิ้ลจะห้ามไว้อย่างชัดเจนก็ตาม

    เพราะคนยุคใหม่มองว่าการรอคอยความช่วยเหลือจากพระเจ้ามันไม่เวิร์ก

    ทั้งที่ไบเบิ้ลบอกไว้อย่างชัดเจนว่าจงเชื่อแล้วเธอจะรอด

    ว่าวิญญาณเป็นนิรันดร์เชื่อในพระเจ้าไว้ก่อนจะไม่มีใครทำอะไรเราได้..ในด้านวิญญาณ

    ส่วนด้านชีวิตสามารถตายตรงนั้นได้ทันทีหากปีศาจหักคอเรา

    จึงไม่แปลกที่คนเราจะหันมาสายมูเตลูมากขึ้นเพราะไม่ได้อยากจะตายจากโลกปัจจุบัน

    ทั้งที่อาณาจักรพระเจ้าที่เป็นนิรันดร์นั้นมีคุณค่ามากกว่าอาณาจักรของราชาที่ร่ำรวยที่สุดบนโลกนี้แท้ๆ...หากเราเชื่อตามพระคัมภีร์ล่ะก็นะ

    ก็ไม่มีเหตุผลประการใดที่เราจะเข้าหาเวทย์หรืออาคมต่างๆและไล่เผาหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์นั้นเป็นการทำถูกต้องแล้วเพราะมันสร้างแนวความคิดว่าเวทย์คือเรื่องที่สวยงามไม่มีอันตราย

    ทั้งที่พระเจ้าห้ามไว้อย่างชัดเจน

    อาจารย์คงเป็นคนที่โดนเผาแน่นอนในช่วงล่าแม่มดเพราะสักยันต์เต็มตัวสื่อสารกับวิญญาณ และปลุกชีพคนตายมารับใช้ได้

    ต่อให้มองจากสายตาคนใช้เวทย์แบบแฮร์รี่พอตเตอร์ ก็ไม่สามารถมองดูเป็นเวทย์สายขาวไปได้เลยด้วยซ้ำ

    แต่คนเราต้องอยู่กับสิ่งที่มีไม่ใช่สิ่งที่ฝัน

    แบบเดียวกับสายศาสนาที่ปรับตัวเช่นกัน

    ศาสนาพุทธก็แกล้งๆทำลืมไม่พูดถึงเรื่องฤทธิ์

    ศาสนาคริสต์ก็แกล้งๆทำลืมไม่พูดถึงเนฟิลิมเชื้อสายมนุษย์กับเทพปีศาจต่างๆ

    เราแกล้งทำเป็นลืมๆไปในเรื่องปาฏิหาริย์ต่างๆในศาสนาของเราและให้เหลือแต่สิ่งที่อธิบายได้ตามหลักเหตุผลเท่านั้นในแนวทางปัจจุบัน

    มองในแง่นี้สายมูเตลูยังตรงไปตรงมากว่าในแง่ที่ว่าเรื่องเหนือธรรมชาติมีจริงตามแนวคิดของพวกเขาไม่ได้มีความเหนียมอายแบบสายศาสนาแต่ประการใด

    อัญเชิญฤาษีตาไฟก็ฤาษีตาไฟจริงๆ

    อัญเชิญพระนารายณ์มาเข้าร่างก็เข้าร่างจริงๆ

    ศาสนาพุทธนั้นคืออวดเรื่องฤทธิ์นั้นก็คือการอวดอุตริ

    แต่แน่นอนทุกอย่างมีข้อยกเว้นในทุกศาสนา

    อัครสาวกต่างๆก็อ้างว่าไล่ผีได้ในนามพระเจ้า

    พระภิกษุก็มีฤทธิ์ต่างๆได้จากการบำเพ็ญและภิกษุขั้นสูงจะไม่ตกอยู่ในข้อบัญญัติวินัยของผู้ที่ยังไม่บรรลุอีกต่อไป

    หากพระอาจารย์สามารถสอนหรือเรียนเดียรัจฉานวิชาอย่างไอ้ขามได้โดยไม่อาบัติไปก่อนนั้นแสดงว่า

    พระอาจารย์เป็นภิกษุชั้นสูงนั่นเอง

    หากเรานับตามข้อห้ามที่มีข้อยกเว้น

    คนธรรมดารักษาคนตาบอด คนเป็นโลกเรื้อนอาจจะเป็นพระผู้ไถ่หรือปีศาจปลอมตัวมา

    คนที่รักษาโรคเรื้อน คนตาบอดไล่ผีได้นั้นมีแต่พระคริสต์และสาวกเท่านั้น

    ความเชื่อคือการที่เราก้าวข้ามไปในหุบเหวโดยการภาวนาว่าจะมีบันไดหรือพื้นที่มองไม่เห็นรองรับเราเอาไว้

    นั้นคือความหมายที่แท้จริงของความเชื่อ

    แต่ผมไม่ได้ชื่ออย่างนั้นถึงเลือกที่จะมาสายมูเตลูที่พิสูจน์ได้อย่างตอนนี้ที่ผมบรรยายในห้องของอาจารย์คง

    ว่าเราควรจะเดินไปบนบันไดที่เห้ฯชัดจะดีกว่าการเชื่อว่าจะมีสะพานล่องหนคอยรองรับเราแบบเรื่องอินเดียน่าโจนส์

    “ก็เป็นอย่างนี้ล่ะจ๊ะอาจารย์พอมีวิธีการรับมือหากต้นตะเคียนทองลอยขึ้นฟ้ามาอย่างไรบ้างจ๊ะ”

    อาจารย์คงนั้นสูบบุหรี่ทีละหกมวนจนในห้องเต็มไปด้วยควันบุหรี่และขาก็สั่นราวกับเป็นโรคพาร์กินสันตาเหลือกไปมาเป็นสีขาว

    เอียงคอไปด้านข้างสักพักหนึ่ง

    พรึ่บ

    อาจารย์คงคอกลับมาตั้งตรงอีกครั้งพร้อมกับคว้าบรั่นดีมาดื่มทั้งขวดอย่างกระหาย

    ผมว่าเราจะไม่ตายเพราะผีหรอก อาจารย์คงจะตายเพราะตับแข็งกับถุงลมโป่งพองนี่ล่ะ

    “ไปเอาเหล้ามาให้ข้าอีกสองลังและข้าจะเตรียมเอานางตะเคียนนี่มาเป็นเมียเก็บเจ้าได้เฮอะ เฮอะ เฮอะ”

    นั่นพูดจาหาเรื่องกันอีกนั่นล่ะ

    “นอนกับผี”

    มันเป็นเวทย์ที่เด็กเกรียนอารมณ์หื่นก็ใช้ได้แต่ผมไม่หื่นมากพอที่จะเสี่ยงชีวิตขนาดนั้นเพื่อนอนกับผีหรอกนะ

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่เป็นไอ้เจิด ที่คุณอ่าน