อสูรเทพฟ้า หลงเซียน

    ปะทะจอมมาร ซาเฟลอีกครั้ง

    ขณะที่คุนาริกำลังทำร้ายอธิตา หลงเซียนก็ปรากฏร่างออกมา พร้อมหญ้าสายรุ้งนางฟ้าในมือ ทำให้ทุกคนในที่นั้นตกตะลึง


    " เจ้าจัดการมอนสเตอร์ตัวนั้นได้ " คุนาริ อุทานแล้วปล่อยอธิตาที่กำลังถูกทรมานออกจากเครื่องทรมาน
    ในไม่ช้า อธิตาก็รีบวิ่งไปหาหลงเซียนในทันที และกล่าวทั้งน้ำตาว่า
    "ข้าดีใจที่เจ้ากลับมา ไม่ว่าใครบอกข้าว่า ท่านหลอกข้า และหนีไปแล้ว แต่ข้าก็ไม่เชื่อ ขะ...ข้าเชื่อว่าเจ้าต้องกลับมา" อธิตากล่าวก่อนเข้าไปซบกับอกอุ่นของหลงเซียน
    " ข้ากลับมาแล้ว " หลงเซียนกล่าว แม้ในตอนแรกเขาคิดจะกลับประเทศไทยในทันทีที่ได้หย้าสายรุ้งนางฟ้า แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนใจแล้ว เขาจะต้องช่วย อธิตา กลับไปประเทศไทยกับเขาให้ได้
    และในตอนนั้นเอง ก็ได้มีหน่วยทหารของโซวาเนียบุกเข้ามาในฐานของคุนาริ พร้อมกับราชินีของโซวาเนีย
    " เป็นเจ้า จอมมาร ซาเฟล " หลงเซียน อุทาน เมื่อพบกับหน้าของจอมมารซาเฟลอีกครั้ง
    " ฮุ ฮุ ฮ่า ฮ่า ฮ่า " จอมมารสาว ซาเฟลหัวเราะชอบใจ แล้วเตรียมสั่งทหารให้โจมตีแต่หลงเซียน กลับเข้าไปกอดและจูบ อธิตา เพื่อให้ได้แต้มคะแนน
    " จะตายอยู่แล้ว ยังจะมาพลอดรักกันอีก " จอมมารสาว ซาเฟลโกรธจัด
    " มันคือตัวการที่ใช้เวทย์มนต์ควบคุมจิตใจราชา ให้ล่าแม่มดอย่างเรา " คุนาริ ตะโกนบอกหลงเซียน และยิงปืนเปิดทาง
    ตอนนั้นเองที่ซาเฟลใช้ดรรชนีทลายตะวัน เพียงเธอร่ายรำเท่านั้น กระสุนทั้งหมดก็กลายเป็นอัมพาต แม้แต่คุนาริเอง ก็ยังต้องตกใจในพลังและความงามของ จอมมาร ซาเฟล
    " พวกเราหนี " หลงเซียนตะโกน แล้วซัดฝ่ามือใส่กำแพง ด้วยพลังวัตรทั้งหมดที่มี จนกำแพงคุกพังทลายลงมา สร้างเศษฝุ่นให้ปลิวว่อน
    และแล้ว คุนาริ อธิตา และหลงเซียน ก็ได้หนีออกมาข้างนอก พร้อมกับเสียงต่อสุ้ฆ่าฟันกันที่ดังมาจากข้างใน
    " พวกเราจะไปไหนต่อดี " คุนาริ อยากจะร้องไห้ เพราะเธอทิ้งลุกน้องให้ตาย ในฐานลับ
    " ไปประเทศไทย ที่นั่นมีคนที่สามารถต่อกร กับ จอมมารซาเฟลได้ " หลงเซียนกล่าว
    " เขาคือใคร " คุนาริ พูดเสียงสั่น
    " เขาคือ พลเอก ฟ้าประทานพร พี่เขย ของผมเอง " หลงเซียน อธิบาย ก่อนพลิวปากเรียก ราชาแมลงสาปฮาเค็นออกจากป่า และพวกเขาทั้งสามคนก็ขี่หลังฮาเค็น กลับไปหยั่งประเทศไทย โดยคุนาริหันมามอง พวกทหารของโซวาเนีย กับจอมมาร ซาเฟลที่วิ่งตามมา
    ...เมื่อชั้นแข็งแกร่งพอ ชั้นจะกลับมาทวงประเทศคืนจากจอมมารซาเฟล คุนาริคิดในใจ
    2 วันต่อมา...ในที่สุดการหลบหนีก็สิ้นสุด คุนาริ อธิตา และหลงเซียน กลับประเทศไทยโดยปลอดภัย หลงเซียนแน่ใจมากๆว่า จอมมารซาเฟลจะไม่ตามมา เพราะที่ประเทศไทยนี้มีฮันเตอร์ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกอยู่
    " ขอบใจมากนะ ที่ให้พวกเรามาอยู่บ้านด้วย " อธิตากล่าวพร้อมเข้าครัวไปทำกับข้าวให้หลงเซียนกิน ในขณะที่คุนาริเอง ก็ได้ช่วยถางหญ้าหน้าบ้านให้กับหลงเซียนเพื่อเอาใจ
    2 นาทีถัดมา ผุ้เป็นพ่อของหลงเซียน อย่าง ปาร์ค เฮียว ก็ได้ออกมาทักทายสองสาว และเข้าไปโอบกอด หลงเซียน เขาดีใจมากที่หลงเซียนปลอดภัยกลับมา
    " กลับมาแล้วเหรอลูก แถมพาสาวมาด้วย สเน่ห์แรงจริงนะ " ปาร์ค เฮียว กล่าว
    " ครับพ่อ " หลงเซียนตอบรับ และมอบหญ้าสายรุ้งนางฟ้าให้กับปาร์ค เฮียว เอาไปทำยาให้เอลฟ์สาว สหายร่วมรบของเขา
    ******************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป 

    คล้ายกับเรื่องอสูรเทพฟ้า หลงเซียน ที่คุณอ่าน