“แค่นี้ก็เรียบร้อย” แก้วขวัญมองทุกเมนูที่อยู่ตรงหน้าด้วยความภูมิใจ
“ดีนะที่ยังจัดจานเก่งอยู่”เธอพูดต่อแล้วหมุนตัวกลับเข้าไปในครัว
“อุ๊ย! คุณ!”
แต่ก็ต้องใเมื่อพบว่าลายสิงห์ยืนอยู่ด้านหลังแล้วมายืนเงียบอยู่ั้แ่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ
“น่าใขนาดนั้นเลยหรอ?ฉันเป็คนนะไม่ใช่ผี” ลายสิงห์พูดแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะ
“ก็คุณมายืนอยู่เงียบๆแบบนี้ฉันก็ใสิคะ” แก้วขวัญมองในขณะที่สายตาคมกวาดตามองอาหารตรงหน้า
“คุณจะทานเลยมั้ยคะเดี๋ยวฉันตักโจ๊กให้” แก้วขวัญถามเขาเธอได้จัดการเอาไปอุ่นให้ร้อนอยู่ตลอดเวลาแล้วเพื่อนความเนียน
“โอเค ไปตักมาสิ”ลายสิงห์มองแก้วขวัญที่ตักโจ๊กใส่จานให้ตนอยู่เงียบๆ แล้วเริ่มชิม
“หืม?” แต่กลับรู้สึกคุ้นๆ กับรสชาตินี้
“พอกินได้มั้ยคะเ้านาย”
แก้วขวัญรีบถามพลางลุ้นไปด้วยและมันก็เป็จังหวะที่ลุงเสริมเดินเข้ามาพอดี
“เรียบร้อยครับคุณสิงห์”ลุงเสริมส่งกุญแจรถคืนให้ลายสิงห์หลังไปทำธุระตามที่เ้านายหนุ่มสั่งเรียบร้อยแล้ว
“ลุงได้แวะทานอะไรมารึยัง?”ลายสิงห์จึงได้ทีถามลุงเสริม
“ยังครับผมไปทำธุระให้คุณสิงห์เสร็จก็รีบกลับมาเลย” ลุงเสริมบอกเขา
“งั้นดีเลยนั่งทานด้วยกันสิ”
“วันนี้มีโจ๊กแล้วก็กับข้าวอีกสองสามอย่าง ผมทานคนเดียวไม่หมดหรอก” ลายสิงห์ชวนลุงเสริม
“ขอบคุณครับคุณสิงห์แต่ผมเข้าไปกินในครัวดีกว่า” ลุงเสริมบอกอย่างเจียมตัวปกติตนจะทานในครัวเป็ประจำทุกวันอยู่แล้ว
“ไม่เป็ไรหรอกลุงกินคนเดียวทุกวันมันก็เบื่อ”
“ตักสิ”แล้วชายหนุ่มก็หันมาสั่งแก้วขวัญตักโจ๊กใส่จานให้ลุงเสริม
“ค่ะ” หญิงสาวทำตาม
“งั้นผมกินแล้วนะครับ”ลุงเสริมจึงเริ่มตักโจ๊กเข้าปาก
“ลองนี่สิ”
ลายสิงห์เลื่อนกับแกล้มให้ลุงเสริมชิมโดยไม่บอกว่าเป็ฝีมือของแก้วขวัญลุงเสริมจึงรีบรับน้ำใจเ้านายหนุ่มตักกับแกล้มทุกเมนูที่ลายสิงห์เลื่อนจานให้ด้วยความรู้สึกทะแม่งๆ
“เอ็งไปซื้ออาหารร้านนังบุหงาที่ขายอยู่หน้าปากซอยมาหรอนังหนู”ลุงเสริมที่ยังไม่รู้เื่อะไรเงยหน้าขึ้นถามแก้วขวัญและนั่นก็ทำให้คนถูกถามเลิ่กลั่กทันที
“ไม่ใช่หรอกลุงนี่แม่บ้านใหม่เราทำเองกับมือเลยนะ”
ลายสิงห์ที่รู้อยู่แล้วแสร้งบอกจนลุกเสริมต้องชิมใหม่ในขณะที่แก้วขวัญกำลังคิดหาเื่แถเอาตัวรอด นี่ถ้าถูกจับได้เธอต้องแย่แน่ๆ เลย
“แต่ผมว่า….”
“ฉันเห็นอร่อยดี ก็เลยไปตื้อขอสูตรคนขายมาน่ะจ้ะ”แก้วขวัญแถไป
“เป็ไงจ้ะลุงเหมือนเป๊ะตามสูตรเลยใช่มั้ยล่ะ ฉันตั้งใจใส่ตามที่พี่บุหงาบอกเป๊ะๆทุกส่วนผสมเลยนะ” แถมยังสมอ้างไปรู้จักกับแม่ค้าคนนั้นอีกเห็นทีคราวหน้าคงต้องให้ส้มจี๊ดไปซื้อจากที่อื่นมาแล้วล่ะ
“เออ เหมือนๆ”
แต่ลุงสมที่ไม่ได้สนใจอะไรมากก็ไม่ได้ติดใจอะไรเชื่อตามที่แก้วขวัญอ้างในขณะที่ลายสิงห์เริ่มเข้าใจที่ตนเห็นแม่บ้านใหม่ของตัวเองทำลับๆล่อๆกับส้มจี้ดริมรั้วแล้ว ผู้หญิงคนนี้เป็ใครและมีจุดประสงค์อะไรกันแน่เห็นทีจะมีแค่เด็กส้มจี๊ดกับแม่ของหล่อนกระมังที่จะให้คำตอบเขาได้
ส่วนแก้วขวัญก็โล่งใจไปไม่น้อยเมื่อไม่มีใครสงสัยหรือซักไซร้อะไรเธออีกโดยเฉพาะลายสิงห์จนกระทั่งได้ยินเสียงรถของใครบางคนรออยู่หน้าบ้าน
“ใครมาแต่เช้า?”ลายสิงห์ขมวดคิ้ว
“เดี๋ยวฉันไปดูให้ค่ะ”
แก้วขวัญบอกแล้วเดินออกไปดูหน้าบ้านเธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งแต่งตัวด้วยชุดสีแดงเปรี้ยวจี๊ด ผิวขาวจัด แต่ขาวแบบซีดๆไม่มีเืฝาดจนดูออกเลยว่าน่าจะไปโหมกระหน่ำฉีดกลูต้ามาแน่ๆ
“ผู้หญิงคนนี้เป็ใครกันนะ”
“เด็กอีตานั่นหรอ?”
แก้วขวัญที่เดินออกมาต้อนรับพูดเบาๆพร้อมกับสำรวจสาวเ้าที่กำลังเปิดประตูข้างหยิบอะไรสักอย่างอยู่จนกระทั่งได้เห็นหน้าหล่อนชัดๆแก้วขวัญก็แทบหงายหลังแล้วภาพผู้หญิงไร้มารยาทและจิตสำนึกที่มีเื่กับเธอในงานแต่งงานของพริ้มพราวกับกริชก็ค่อยๆชัดขึ้นมาในความทรงจำ
ยัยนั่นนี่! แก้วขวัญใมากจะรีบเผ่นไปก็ไม่ทันแล้วด้วยเพราะหล่อนกำลังเดินตรงมาที่เธอ
“สิงห์อยู่ใช่มั๊ย?”หล่อนถามเธอ
“ค่ะ”แก้วขวัญพยักหน้าพร้อมกับพยายามเบี่ยงหน้าหลบเพราะกลัวหล่อนจำได้
“จะให้ฉันไปเรียนว่าใครมาขอพบหรอคะ”แก้วขวัญถามหล่อน
“ไม่ต้องอะฉันเดินเข้าออกบ้านนี้จนจะเป็บ้านตัวเองอยู่ละ”
หล่อนบอกแล้วเดินสับๆเข้าไปในบ้านท่ามกลางความโล่งใจของแก้วขวัญเพราะหล่อนไม่มีท่าทีว่าจะจำเธอได้แต่แล้วจู่ๆสารภีก็เกิดเอะใจหมุนตัวกลับมาเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้
“เดี๋ยวนะแล้วเธอเป็ใคร?”
สารภีถามแก้วขวัญมองเธอั้แ่หัวจรดเท้าตอนแรกหล่อนก็ไม่คิดอะไรนึกว่าเป็คนใช้เพราะแต่งตัวธรรมดามาก แต่กลับมีออร่าแล้วก็สะดุดเข้ากับใบหน้าสวยนี้ที่ไม่เหมือนคนใช้เลยสักนิดเพราะสวยไปหน่อย
“เอ่อ….ฉัน”แก้วขวัญอึกอัก หล่อนต้องจำเธอได้แน่ๆ เลย .
“ฉันว่าฉันคุ้นหน้าเธอนะเหมือนเคยเจอที่ไหน….” สารภีเกาหัวแกรกพยายามนึกแต่ก็นึกไม่ออกจนกระทั่งเสียงของลายสิงห์ดังขึ้น
“แม่บ้านของผมเอง”ลายสิงห์มองแก้วขวัญที่ยืนอึกอักอยู่แว๊บหนึ่ง แล้วบอกกับสารภี
“แม่บ้าน?” สารภีขมวดคิ้ว แล้วมองแก้วขวัญที่สวมเอี๊ยมผ้ากันเปื้อนอยู่ทนโท่อีกครั้ง
“ใช่ แม่บ้านใหม่ผมเองเพิ่งเข้ามาทำงานน่ะ” ลายสิงห์ยืนยันให้อีกครั้ง
“เธอเป็คนที่นี่หรอฉันคุ้นหน้าเธอมากเลย” สารภียังคาใจอยู่
“ขวัญเขามาจากปัตตานีน่ะเป็หลานสาวของแม่ค้าร้านประจำผมอยู่ปากซอย ขึ้นมาหางานพอดีก็เลยรับไว้”
เป็ลายสิงห์ที่ช่วยตอบคำถามแทนทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าแก้วขวัญกำลังโกหกตนอยู่แต่เขาก็ยังเลือกช่วยเธอเพราะถ้าสารภีจำได้ขึ้นมาคงจะวุ่นวายแน่อีกอย่างเขาก็ยังเฝ้าจับตามองเธออยู่
“แต่สารภีคุ้นหน้าอะเราเคยเจอกันรึเปล่า”
หล่อนยังทิ้งความสงสัยนี้ไปไม่ได้ในขณะที่แก้วขวัญเริ่มนึกชื่อนี้ได้ มิน่าล่ะถึงได้คุ้นนัก คู่อริเก่านี่เอง
“ไม่หรอกน่าคุณคงจำผิดคนแล้ว” แก้วขวัญยืนฟังทั้งคู่แย้งกันอยู่เงียบๆทำไมเธอถึงรู้สึกว่าเขากำลังช่วยตัวเองอยู่ก็ไม่รู้
“คนหน้าคล้ายกันเยอะจะตายสารภีแล้วน่าแบบนี้ก็ออกจะโหล” ลายสิงห์พูดต่อและปรายตามองแก้วขวัญแว๊บนึงอีกครั้ง
“ผมทานข้าวอยู่พอดีไปด้วยกันสิ”
แล้วชายหนุ่มก็พาสารภีเข้าไปในบ้านเพื่อละความสนใจของหล่อนไปในขณะที่แก้วขวัญอดหมั่นไส้ความสนิทสนมของทั้งคู่ไม่ได้ .
“อีตาบ้า!หน้าแบบนี้เอาไรมาโหล”
คงสนิทกันเป็พิเศษเลยสินะถึงได้ควงแขนกันเดินเข้าไปอย่างไม่กระดากอายแบบนั้นแถมยังปากจัดหลอกด่าว่าเธอหน้าโหลอีก
“หน้าธรรมชาติพ่อแม่ให้มาล้วนๆย่ะ!”
กลับมาที่สารภีซึ่งควงลายสิงห์เข้ามาในบ้าน
“คุณมีอะไรรึเปล่าสารภีมาแต่เช้าเลย” ลายสิงห์ถามเพราะถึงจะมาที่นี่บ่อย แต่สารภีไม่เคยตื่นเช้า .
“สารภีทราบจากแพรวว่าวันนี้คุณไม่มีคิวคนไข้ก็เลยเข้าครัวตุ๋นซุปมาให้”
“ไม่นึกว่าคุณจะได้แม่บ้านใหม่แล้ว”สารภีบอกเขาและบุคคลที่สามที่หล่อนกล่าวถึงก็คือเพื่อนพยาบาลที่ทำงานอยู่ในตึกเดียวกับลายสิงห์
“นี่หล่อนเอาซุปไปใส่จานให้เ้านายสิ” หล่อนหันมาเรียกจิกแก้วขวัญ
“ค่ะ”แก้วขวัญรับแล้วเดินเข้ามาในครัวเงียบๆ .
ปึ๊ก!
หญิงสาววางมันลงด้วยความหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูกคงเป็เพราะหมั่นไส้ยัยนั่นเป็ทุนเดิมอยู่แล้วด้วยกระมังแล้วไหนจะวางตัวอย่างกับเป็เ้าของบ้านเสียเองอีก
“เป็อะไรไปล่ะนังหนูทำแบบนั้นเดี๋ยวคุณสิงห์ก็ไม่ได้กินกันพอดี”ลุงเสริมซึ่งย้ายตัวเองมานั่งกินในครัวเงียบๆเมื่อแขกของเ้านายมาทักขึ้นและแก้วขวัญเองก็ลืมตัวไปเสียสนิท .
“ไม่มีอะไรหรอกจ้ะลุงมันร้อนฉันเลยต้องรีบวาง” หญิงสาวแก้ต่างพลางเอาถ้วยมาใส่น้ำซุปให้ลายสิงห์
“ลุงจ้ะแล้วคุณสารภีเขามาที่นี่บ่อยหรอจ้ะ” แก้วขวัญทำทีถาม
“ก็บ่อย เอ็งถามทำไม?”ลุงเสริมนั้นยิ่งจับตาดูความรู้สึกของแก้วขวัญที่มีต่อเ้านายหนุ่มอยู่
“คือฉันเห็นเธอวางตัวเหมือนเป็เ้าของบ้านอีกคนน่ะจ้ะ”
“ฉันก็แค่ถามดูเผื่อในอนาคตเธอจะมาเป็เ้านายของเราอีกคนฉันจะได้ปรนนิบัติกับเธอถูก” แก้วขวัญแก้ต่างและพอรู้ตัวว่าถูกลุงเสริมจับสังเกตอยู่
“เื่นั้นข้าก็ไม่รู้หรอก”
“ข้ารู้แค่ว่าคุณสารภีเป็เพื่อนผู้หญิงคนสนิทของคุณสิงห์ไปมาหาสู่กับคุณสิงห์มาั้แ่ก่อนข้ามาทำงานที่นี่ซะอีก”
“ตอนแรกข้าก็เข้าใจว่าคุณสารภีกับเ้านายเราคบกันอยู่จนคุณสารภีแต่งงานแต่ตอนนี้เธอก็เลิกกับสามีไปแล้วล่ะ”ลุงสิงห์บอกเธอตามที่รู้มาโดยไม่รู้ว่าแก้วขวัญกำลังเก็บข้อมูลอยู่
“แล้วลุงว่ามันเป็ไปได้มั้ยจ้ะว่าเ้านายจะมีส่วนทำให้คุณสารภีเลิกกับสามีของเธอ”แก้วขวัญถามอีก
“เอ็งถามอะไรแบบนั้นวะนังหนูข้าไม่พูดถึงเ้านายลับหลังแบบนั้นหรอกนะ” แต่กลับถูกลุงเสริมตำหนิอย่างหนัก .
“ซุปนั่นเอาไปให้คุณสิงห์ได้แล้วเดี๋ยวเย็นกันพอดี”
12K
![ฝืนลิขิตฟ้า ยอดชายาอัจฉริยะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1673882242_65382107.webp)
